ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΦΡΙΝΤΑ ΚΑΛΟ - Η τελευταία συνέντευξη

---Δημοσίευση: 23/09/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
«Το μόνο που ξέρω είναι ότι ζωγραφίζω επειδή το έχω ανάγκη, και πάντα ζωγραφίζω ό,τι μου έρθει στο μυαλό, χωρίς καμία άλλη σκέψη».
---ΦΡΙΝΤΑ  KAΛΟ---

Η Φρίντα Κάλο έχει υμνηθεί ως πρωτοπόρος του φεμινισμού, ως παρεξηγημένη ιδιοφυΐα και ως εμβληματική μορφή της Αριστεράς· εντούτοις, όσο ζούσε παρέμενε γνωστή –τουλάχιστον στην αρχή– κυρίως ως η σύζυγος του Ντιέγκο Ριβέρα. Όπως όμως καταδεικνύει αυτή η πολυπρισματική συλλογή συνεντεύξεων, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την πρώτη και την τελευταία της, η Κάλο δεν υπήρξε μόνο μια συγκλονιστικά ρηξικέλευθη και βαθιά προσωπική δημιουργός, αλλά και μια ευφυής αρχιτέκτονας της δημόσιας εικόνας της.

Η σειρά "Η τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις" συγκεντρώνει εμβληματικές συνομιλίες με κορυφαίες προσωπικότητες από κάθε χώρο: συγγραφείς, στοχαστές, αθλητές, καλλιτέχνες και πολιτικούς – από τα πρώτα τους βήματα μέχρι την τελευταία τους συνέντευξη. Μέσα από τις σελίδες κάθε τόμου αποκαλύπτεται η ανθρώπινη διάσταση πίσω από τη δημόσια εικόνα: ο εσωτερικός κόσμος, το χιούμορ, η οργή, η στοχαστικότητα, οι αδυναμίες και οι αλήθειες που δεν γράφτηκαν ποτέ στα επίσημα βιογραφικά. Ανάμεσα στις προσωπικότητες που «μιλάνε για τελευταία φορά» περιλαμβάνονται ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ και ο Άντονι Μπουρντέν, οι οποίοι ανοίγουν και τη σειρά, ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες, η Φρίντα Κάλο, ο Τζ. Ντ. Σάλιντζερ κ.ά.


Η άποψή μου:
(γράφει η Δανάη Λιαροπούλου)
Έχετε δει ποτέ κάποιο πολύ σουρεαλιστικό όνειρο; Ένα υποσυνείδητο όραμα που δε θα μπορούσε ποτέ να γίνει πραγματικότητα, για παράδειγμα ένα δελφίνι να πετάει, τα παραθυρόφυλλα του σπιτιού σας να βγάζουν ρίζες στο έδαφος, ή το δέρμα σας να αποτελείται από φύλλα χρυσού. Αν ναι, τότε έχετε ήδη έρθει πολύ κοντά στη τέχνη της αξεπέραστης, μοναδικής, βαθιά πονεμένης Φρίντα Κάλο (ακόμα μίας μου καλλιτεχνικής αδυναμίας). Το παράδοξο είναι βέβαια ότι η ίδια πεισματικά αρνιόταν να συγκαταλεγεί στο ρεύμα του σουρεαλισμού.

Η Χέιντεν Ερέρα, στο βιβλίο της «Φρίντα Κάλο: Η τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις» έχει καταφέρει κάτι πολύ εύστοχο: σε μόλις περίπου 30 σελίδες μας δίνει μία σύντομη πλην ολοκληρωμένη βιογραφία της Φρίντα. Στο υπόλοιπο βιβλίο ακολουθούν διάφορες συνεντεύξεις, συζητήσεις, συναντήσεις και πορτρέτα της, διηγημένα από διακεκριμένους δημοσιογράφους, κριτικούς τέχνης και ιστορικούς που ήρθαν σε επαφή με την ίδια τη Φρίντα, ή και με τον δύο φορές σύζυγό της, Ντιέγκο Ριβέρα (αλίμονο, θα εμφανιζόταν και το δικό του όνομα κάποια στιγμή), υπό το πρίσμα πάντα των όσων βίωσε. Διαμάντι του βιβλίου είναι πράγματι η τελευταία συνέντευξη, δοσμένη από την Φρίντα στη φίλη της Ρακέλ Τιμπόλ (και γραμματέα του Ντιέγκο), όπου πλέον εκεί δε χωράει αμφιβολία για το πόσο ο πόνος που βίωσε η καλλιτέχνιδα είναι αυτός που έδωσε ζωή στους πίνακές της. Ενώ διάβαζα (όλο το βιβλίο, πόσο μάλλον τις τελευταίες σελίδες), δε μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου τους στίχους του αγαπημένου τραγουδιού «Μινοράκι» της Αλεξίου: «έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου, σε γνωρίζει ο πόνος κι έρχεται κοντά σου».

Βέβαια, με το που είδα ποια έχει γράψει το συγκεκριμένο βιβλίο, ξέροντας ότι έχει επίσης εκδώσει τη διδακτορική της διατριβή με τον τίτλο «Frida: Μια Βιογραφία της Frida Κάλο» (κάντε τη χάρη στον μελλοντικό εαυτό σας και διαβάστε το!), εμπιστεύτηκα σχεδόν τυφλά ότι θα με ταξιδέψει. Ίσως ήμουν λίγο διστακτική στην αρχή καθώς είχα διαβάσει και το «Φρίντα Κάλο, 60 Μαθήματα για μια Ελεύθερη ζωή» του Allan Percy, το οποίο αλήθεια δεν το συνιστώ, αφού έπαιρνε μόνο κάποια αποφθέγματα της Φρίντα και στη συνέχεια τα ανέλυε, θαυμάζοντας το μεγαλείο ψυχής της. Ευτυχώς με τη «Τελευταία συνέντευξη» δεν ισχύει κάτι παρόμοιο. Το αντίθετο μάλιστα, είναι δομημένο σαν γραφή που σου παραθέτει τα εναύσματα και φτάνεις περισσότερο ή λιγότερο μόνος σου, ως αναγνώστης, σε συμπεράσματα.

Κάτι που πραγματικά μου έκανε εντύπωση, είναι ότι πολλές σκηνές από τη διάσημη ταινία «Φρίντα», με την Salma Hayek στον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι εντελώς αληθινές, ενώ πάντα πίστευα (αφελώς ίσως) ότι ήταν απλά ποιητική αδεία: η Φρίντα να μεταφέρεται στην έκθεσή της πάνω στο κρεβάτι της, ένας καθρέφτης στην οροφή του κρεβατιού της, το «ξαπλωτό» καβαλέτο της, ακόμη και οι φράσεις που έλεγε στον Ντιέγκο για να τον κοροϊδέψει.

Αγαπητή κυρία Ερέρα σας ευχαριστούμε, εξαιρετική δουλειά.

Pro tip: ενώ διαβάζετε το βιβλίο, κάντε τον μικρό και αθώο κόπο να αναζητείτε στο κινητό σας ταυτόχρονα τους εκάστοτε πίνακές της που αναφέρονται. Ειδικά στην εισαγωγή, αυτό θα σας φανεί όχι μόνο χρήσιμο, αλλά θα καταλάβετε πραγματικά, και σε μεγαλύτερο βάθος, τη ψυχοσύνθεση της αγαπημένης καλιτέχνιδας, αλλά και την εξέλιξή της.


Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Μαύρα τετράγωνα

---Δημοσίευση: 25/08/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Γεννηµένος µέσα σε µια βίαιη θρησκευτική αίρεση, ο Danny Rensch έµαθε από παιδί ότι η ζωή σηµαίνει φόβος, σιωπή και απόλυτη υποταγή. Ψυχολογική κακοποίηση, ξυλοδαρµοί, αποµόνωση και ο τραυµατικός αποχωρισµός από τη µητέρα του συνέθεταν έναν κόσµο χωρίς διαφυγή. Μέχρι που µπήκε στη ζωή του το σκάκι. Πάνω στα 64 τετράγωνα της σκακιέρας, ο Rensch ανακάλυψε για πρώτη φορά κάτι που έµοιαζε µε ελευθερία. Το παιχνίδι έγινε καταφύγιο, όπλο επιβίωσης και τελικά η µοναδική του διέξοδος. Υπό την καθοδήγηση ενός εκκεντρικού Σοβιετικού γκρανµέτρ, η εµµονή του µε το σκάκι µετατράπηκε σε µια απίστευτη πορεία λύτρωσης. Χρόνια αργότερα, ο µικρός «φυλακισµένος» µιας αίρεσης θα γινόταν διεθνής µετρ και το πιο αναγνωρίσιµο πρόσωπο του Chess.com, της µεγαλύτερης σκακιστικής πλατφόρµας στον κόσµο. Όµως η διαδροµή προς την κορυφή µόνο εύκολη δεν ήταν. Από τα σκοτεινά τραύµατα της παιδικής ηλικίας µέχρι το µεγαλύτερο σκάνδαλο απάτης στη σύγχρονη ιστορία του σκακιού, ο Danny Rensch αφηγείται µε αφοπλιστική ειλικρίνεια µια ιστορία γεµάτη πόνο, εµµονή, πάθος, ανθεκτικότητα και προσωπική λύτρωση. Το Μαύρα Τετράγωνα δεν είναι απλώς ένα βιβλίο για το σκάκι. Είναι η συγκλονιστική αληθινή ιστορία για τη δύναµη ενός ανθρώπου που ξέφυγε από το σκοτάδι και κέρδισε τη ζωή του κάνοντας µία κίνηση τη φορά.


Η άποψή μου:
(γράφει η Αγγελική Λερίου)
Το «Μαύρα Τετράγωνα» του Daniel Rensch είναι ένα ιδιαίτερο μυθιστόρημα που χρησιμοποιεί το σκάκι όχι απλώς ως θεματικό υπόβαθρο αλλά ως κεντρικό μηχανισμό για να εξερευνήσει ζητήματα ταυτότητας, φιλοδοξίας, εμμονής και ανθρώπινων σχέσεων. Παρότι απευθύνεται πρωτίστως στους φίλους του σκακιού, το βιβλίο καταφέρνει να ξεπεράσει τα στενά όρια του παιχνιδού και να λειτουργήσει ως μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία για τις επιλογές που καθορίζουν τη ζωή μας.

Ο Daniel Rensch, γνωστός διεθνώς από τη μακρόχρονη ενασχόλησή του με τον κόσμο του σκακιού, μεταφέρει στη λογοτεχνία τη βαθιά γνώση του για το παιχνίδι. Οι σκακιστικές αναφορές είναι αυθεντικές και ουσιαστικές, χωρίς όμως να γίνονται εμπόδιο για τον αναγνώστη που δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες του παιχνιδιού. Αντίθετα, το σκάκι λειτουργεί ως μεταφορά για τη ζωή, τις στρατηγικές αποφάσεις, τα λάθη και τις θυσίες που συχνά απαιτούνται για να φτάσει κανείς στον στόχο του.

Οι χαρακτήρες δεν παρουσιάζονται ως αλάνθαστοι ήρωες αλλά ως άνθρωποι με αδυναμίες, ανασφάλειες και πάθη. Μέσα από τις προσωπικές τους διαδρομές, το βιβλίο εξετάζει το κόστος της επιτυχίας, την πίεση της διάκρισης και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αφοσίωση και την εμμονή.

Η γραφή του Rensch είναι άμεση και κινηματογραφική, με γρήγορο ρυθμό και καλοδουλεμένους διαλόγους. Παράλληλα, οι εσωτερικές συγκρούσεις των ηρώων προσδίδουν βάθος στην ιστορία και αποτρέπουν το βιβλίο από το να γίνει απλώς ένα «σκακιστικό μυθιστόρημα».

Τα «μαύρα τετράγωνα» της σκακιέρας λειτουργούν ως υπενθύμιση των σκοτεινών πτυχών της ανθρώπινης φύσης, των δύσκολων αποφάσεων και των στιγμών όπου κανείς καλείται να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό. Ιδανικό για φίλους του σκακιού, αναγνώστες που αγαπούν τα ψυχολογικά μυθιστορήματα καθώς και για όσους ενδιαφέρονται για ιστορίες φιλοδοξίας, επιτυχίας και προσωπικών θυσιών.


Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Casta Diva

---Δημοσίευση: 03/06/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Ποιο, πραγματικά, ήταν εκείνο το μικρό κορίτσι που μεγάλωσε μεταξύ Νέας Υόρκης και Ελλάδας, εκβιαζόταν για να τραγουδά από τη συναισθηματικά βίαιη μητέρα της, παντρεύτηκε έναν άντρα που την έκλεβε κι ερωτεύτηκε έναν κροίσο που της φερόταν βίαια και απαξιωτικά;
Μέσα από μια αδημοσίευτη αλληλογραφία της Μαρίας Κάλλας, η Lyndsy Spence ρίχνει φως στην τραγική ιδιωτική ζωή της μεγάλης Ελληνίδας ντίβας. Με τα λόγια της ίδιας της Κάλλας, μαθαίνουμε πως ο Ωνάσης τη νάρκωνε, ο Μενενγκίνι έγραφε τα κέρδη της στο όνομά του και ο πατέρας της προσποιούνταν ότι πέθαινε πάμφτωχος σε νοσοκομείο, σε μία προσπάθεια να της αποσπάσει χρήματα...
Η γυναίκα που πάλεψε με τη νευρομυϊκή διαταραχή, που έχασε τη φωνή της λόγω της ασθένειάς της και λόγω των καταχρήσεων και που στο τέλος της ζωής της, μόνη στο Παρίσι, ζητούσε από την αδερφή της ηρεμιστικά, είναι ο ίδιος άνθρωπος που μέχρι και σήμερα προκαλεί τεράστια συγκίνηση μέσα από τις αριστουργηματικές ηχογραφήσεις της. Την τραγική ιστορία της Μαρίας Κάλλας, της μεγαλύτερης ίσως υψίφωνου στην ιστορία της όπερας, ανασυνθέτει μέσα από άγνωστο μέχρι σήμερα υλικό η ιστορικός Lyndsy Spence.


Η άποψή μου:
(γράφει η Δανάη Λιαροπούλου)
Δε θα πω ψέματα: έχω μεγάλη αδυναμία στη Μαρία Κάλλας! Επομένως ξεκίνησα και διάβαζα το βιβλίο αυτό ήδη θετικά προκατειλημμένη. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες φάνηκε πόσο θα με δικαίωνε...

Διατηρώντας την αντικειμενικότητά της, η συγγραφέας ξεκινάει να περιγράφει καρέ-καρέ τη ζωή της πιο διάσημης τραγουδίστριας όπερας στον κόσμο. Από τα ταραχώδη παιδικά της χρόνια, την εκφυλισμένη σχέση με την οικογένειά της, μέχρι και τον άδοξο θάνατό της.

Το βιβλίο αυτό σίγουρα δεν είναι για τους λιγόψυχους. Κάτι η ελληνικότητα της Μαρίας, κάτι η άρρηκτη σύνδεσή της με τον Ωνάση, ίσως και λίγο το ρητό «η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της», που όλοι από τόσο νωρίς γνωρίζουμε, σε κάνουν να έχεις από την αρχή της ανάγνωσης πολύ δυνατά και πολύ οικεία συναισθήματα. Heartbreaking είναι ίσως ο πιο ταιριαστός χαρακτηρισμός που θα σκεφτόμουν, εφόσον κάθε κεφάλαιο (της ζωής της Μαρίας, συνεπώς και του βιβλίου) είναι πιο επίπονο και πιο σκοτεινό από το προηγούμενο. Εκούσια ή ακούσια, συμπάσχεις με μία ψυχή που ήταν καταδικασμένη στην αυτοκαταστροφή.

Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση στο βιβλίο, ήταν ο βαθμός στοιχειοθέτησης, έρευνας και ακρίβειας που το χαρακτήριζε. Δεν υπήρξε γεγονός που να μην έχει διασταυρωθεί, λόγια προσώπων που να μην προέρχονται απευθείας από συγκεκριμένη πηγή, συμπεράσματα χωρίς αποδείξεις, ακόμη και αν αυτές ήταν ένα εισιτήριο τρένου ή καταστατικά καταγραφών πληθυσμού στην Αμερική. Κάθε πηγή και κάθε παραμικρή λεπτομέρεια βρίσκεται στη διάθεση του αναγνώστη, και είναι παραπάνω από εμφανής ο όγκος δουλειάς και αφιέρωσης της συγγραφέως. Σε αρκετά σημεία αφήνει να φανεί η προσωπική (αν και αιτιολογημένη πάντα) γνώμη της –πώς θα μπορούσε να μην την εκφράσει άλλωστε, όταν κάθε τι που συνέβαινε στη συγκεκριμένη ιστορία ήταν τόσο ακραίο, τόσο οριακό! Η Lyndsey Spence όμως ξετυλίγει το νήμα της ζωής της Μαρίας με ευθύνη και συνέπεια, ίσως αναγνωρίζοντας το βεληνεκές της συγκεκριμένης προσωπικότητας, αλλά και την πολυπλοκότητά της.

Συμπέρασμα; Κλείνεις το οπισθόφυλλο και νιώθεις λίγο πιο πλήρης... Δεν έχεις διαβάσει απλά μία βιογραφία, έχεις κάνει ένα ταξίδι στα αμέτρητα επίπεδα μιας πολύ ταραγμένης ψυχολογίας, και έχεις κατανοήσει (όχι δικαιολογήσει) τις αποφάσεις της, τις αντιδράσεις της και τις παθογένειές της. Παρόλο που δεν ήταν η πρώτη βιογραφία που διάβαζα, η συγκεκριμένη είχε κάτι που στα μάτια μου ξεχώρισε.


Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Από μένα αυτά...

---Δημοσίευση: 26/05/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ σε απρόβλεπτες συζητήσεις με τον Μάκη Προβατά και την Έφη Βασιλοπούλου. Μιλά, μεταξύ άλλων, για τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, για τους γονείς της, την Κατοχή και την Αντίσταση, για τη ζωή της στη Γαλλία, για τη μητρότητα και τον ρόλο της ως γιαγιάς. Συζητά για την «ελληνική συνέχεια», την αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο, για τη νεότερη ελληνική ιστορία που «πελοποννησιάζει» αλλά και για τις «ανιστόρητες ανοησίες» του Ταγίπ Ερντογάν, για την πανδημία και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Καταθέτει τις απόψεις της για το κατά πόσον βελτιώνει η εκπαίδευση τον άνθρωπο, για τους νέους την εποχή του διαδικτύου και τον σχολικό εκφοβισμό, το τι είναι όντως αυτονόητο στη ζωή· για την έννοια της μνήμης, της λήθης και της αλήθειας· για τον έρωτα και τον ευτυχισμένο γάμο, την προδοσία και την απώλεια· για το εφικτό ή όχι της αυτογνωσίας και τον γρίφο που λέγεται «ψυχή»· για την ανθρωπιά ως μέγιστη αρετή και την τέχνη ως ζωντανό οργανισμό, για τους ποιητές που θαυμάζει. Η έκδοση συμπληρώνεται από παράρτημα με 14 δημοσιευμένα και αδημοσίευτα ποιήματά της.


Η άποψή μου:
(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

«Το μεγαλείο του Βυζαντίου ήταν η τριπλή συνύπαρξη: ενός Ρωμαϊκού σώματος, ενός Ελληνικού νου και μιας μυστηριακής ανατολίτικης ψυχής».
---Robert Byron, Άγγλος ταξιδιωτικός συγγραφέας---

Χωρίς φυσικά να είναι απαραίτητο, ούτε καν αναγκαίο για όλους μας, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που -όπως και να το κάνουμε- εμπνέουν κάτι πολύ περισσότερο από σεβασμό. Είναι κυρίως η στάση ζωής που έχουν κρατήσει σε όλη την πορεία τους, είναι η βαθιά γνώση αυτών τα οποία γνωρίζουν, είναι το βάρος της ιστορίας που κουβαλούν. Είτε της προσωπικής, είτε της κοινωνικής. Δεν είναι ουσιώδες να συμφωνεί κάποιος μαζί τους. Ούτε και να ακολουθεί αυτά τα οποία πρεσβεύουν, αλλά όπως και να έχει, η ζωή τούς έχει «στιγματίσει» με το μελάνι της ως «φωνές» διεθνούς βεληνεκούς και προτεραιότητας.

Μία από αυτές τις «φωνές» που έχουν σηματοδοτήσει τη σημερινή κοινωνία της Ευρώπης είναι και η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Η πορεία της γνωστότατη. Οι περγαμηνές της μνημειακές. Η ζωή της ολόκληρη ένα μυθιστόρημα. Κοντά ένας αιώνας απόλυτης εμπειρίας και γνώσης. Έχει μιλήσει με τους ανθρώπους αυτούς που έτυχε να παίξουν σημαντικότατο ρόλο στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ιστορίας και όχι μόνο. Πώς να έχει άραγε νιώσει αυτή η γυναίκα με όλα αυτά που έχει ακούσει; Πώς έχει μπορέσει να σταθεί αντικειμενικός κριτής των πραγμάτων που έχει μάθει εκ των έσω; Από θέση και η ίδια εξουσίας, μη ξεχνάμε ότι έχει διατελέσει πέρα από Πρύτανης της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων, και καθηγήτρια πολλών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων καθώς και μέλος άλλων τόσων οργανισμών και φορέων, έχει εντρυφήσει στη βαθύτατη αυτή γνώση της εξέλιξης της ίδιας της Ευρώπης.

Δεν ξέρω ειλικρινά αν μπορεί μία τέτοια ζωή να θεωρηθεί απλή. Η ίδια, όπως εξομολογείται, θεωρεί ότι η ζωή της ήταν απλά μία πορεία, όπως πιθανότατα του κάθε ανθρώπου. Διακρίνεται από μία σεμνότητα και μία ταπεινότητα ο λόγος της και πιστεύω βαθύτατα ότι οι άνθρωποι που στα αλήθεια είναι «χορτασμένοι», κυρίως από το Πνεύμα και όχι από την Ύλη, δικαιωματικά μπορούν να είναι ταπεινοί.

Θα σας πρότεινα να διαβάσετε αυτό το βιβλίο που περιέχει μία σειρά απαντήσεών της, που της τέθηκαν από τον Μάκη Προβατά και τη συνεργάτιδά της στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, την Έφη Βασιλοπούλου. Πρόκειται για μία εκ βαθέως εξομολόγησή της που αρχίζει από τον προσφυγικό Βύρωνα που γεννήθηκε, κάπου το 1926, και περνώντας από την Αθήνα και το Παρίσι φτάνει στο σήμερα κουβαλώντας ένα «άχθος» καθόλου δυσβάσταχτο αλλά σίγουρα σημαντικότατο.


Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη

---Δημοσίευση: 24/04/2026---
Εδώ κι αρκετό καιρό, θέλαμε να ετοιμάσουμε ένα μικρό αφιέρωμα στον αείμνηστο συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη.

Η συντάκτρια των Βιβλιοσημείων, Βίκυ Σίμου, που τον γνώριζε επί προσωπικού επιπέδου, διαβάζει δύο βιβλία που τον αφορούν και γράφει την άποψή της...

Ο Μίκης (Μιχαήλ) Θεοδωράκης (Χίος, 29 Ιουλίου 1925 - Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας συνθέτης και πολιτικός, κρητικής και μικρασιατικής καταγωγής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες μουσικοσυνθέτες και ως μία από τις επιδραστικότερες και σπουδαιότερες προσωπικότητες της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Η ενασχόλησή του με την πολιτική και το εκεί αποτύπωμά του καταγράφεται σε σαφώς δευτερεύον επίπεδο σε σχέση με αυτό της μουσικής, διετέλεσε πάντως υπουργός και 5 φορές εκλεγμένος βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, μία φορά με την Ε.Δ.Α., δύο φορές με το Κ.Κ.Ε. και δύο ως ανεξάρτητος με το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. Κατά τις πρώτες δύο δεκαετίες του 21ου αιώνα και μέχρι τον θάνατό του, λογιζόταν ως ο μεγαλύτερος εν ζωή Έλληνας συνθέτης. (από το Wikipedia)


Ο Παγκόσμιος Μίκης Θεοδωράκης
εκδόσεις Άγκυρα

Το βιβλίο του Γιώργου Λογοθέτη είναι ένα συγκινητικό και τεκμηριωμένο πορτρέτο του Μίκη Θεοδωράκη. Αποδίδει, συνοπτικά, την καθολική διάσταση του έργου του, την πολιτική και κοινωνική δράση του, κυρίως στους δύσκολους καιρούς.

Ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να ξαναδεί τα πολλαπλά πρόσωπα του Παγκόσμιου-Μίκη Θεοδωράκη: τον Καλλιτέχνη, τον Αγωνιστή, τον Πολιτικό, αλλά κυρίως τον Άνθρωπο του Λαού. Ο συγγραφέας, που είχε στενή σχέση με τον συνθέτη, παραθέτει πλούσιο φωτογραφικό υλικό, προσωπικές αναμνήσεις και μαρτυρίες. Το πόνημα συνδυάζει την τεκμηρίωση με την τρυφερότητα, τον θαυμασμό με την κριτική απόσταση, προσφέροντας, τόσο σε όσους ήδη γνωρίζουν το έργο, όσο και σε νέους αναγνώστες, μια συνοπτική αλλά ολοκληρωμένη εικόνα του “Παγκόσμιου Μίκη Θεοδωράκη” και τη συμβολή του στην Ελληνική και Παγκόσμια Κουλτούρα.

Επίσης, πολύ σημαντικές είναι και οι παραπομπές του συγγραφέα σε live καταγραφές με τον Μίκη, σε διάφορες εκδηλώσεις, δίνοντας την ευκαιρία στους αναγνώστες για περισσότερη έρευνα με οπτικές εικόνες. Συνολικά, η έκδοση αποδεικνύεται ένας πολύτιμος φόρος τιμής σε μια από τις σπουδαιότερες μορφές της Σύγχρονης Ελλάδας και του Κόσμου Όλου.


εκδόσεις Ιανός

Το βιβλίο της Αναστασίας Βούλγαρη αποκαλύπτει με ολιστική προσέγγιση τη ζωή και του έργο του Μίκη Θεοδωράκη σε συγκεκριμένες και σοβαρές χρονικές περιόδους της πολιτικής Ιστορίας της Ελλάδας, όπως τη βίωσε, κυρίως ο ίδιος και πώς αυτό αποτέλεσε πνευματικό υλικό για τη δημιουργία σπουδαίων μουσικών έργων του με παγκόσμια απήχηση.

Η Αναστασία Βούλγαρη δείχνει βαθιά γνώση και σεβασμό για το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, όπως προκύπτει, μετά από την μακροχρόνια μελέτη της στο “Κεφάλαιο Θεοδωράκης”. Αυτό της επιτρέπει να παρουσιάσει πολύπλευρα και με ισορροπία τον Δημιουργό, τον Πολίτη, τον Πολιτικό, τον Αγωνιστή και τελικά τον Οικουμενικό Μίκη Θεοδωράκη.

Η γραφή της Βούλγαρη είναι σοβαρή αλλά όχι αποστασιοποιημένη... στη ροή της διαφαίνεται μια ιδιαίτερη ζωντάνια με διακριτικό συναισθηματισμό, κάνοντας το βιβλίο προσιτό τόσο στον αναγνώστη, που ενδιαφέρεται περισσότερο για το χρονικό δημιουργίας των μουσικών έργων του Μίκη, όσο και στον αναγνώστη που ενδιαφέρεται για μαρτυρίες-εκφάνσεις της πρόσφατης πολιτικής Ιστορίας της Ελλάδας.

Και, φυσικά, πολύτιμο στοιχείο του βιβλίου αποτελεί ο Πρόλογος του Μίκη Θεοδωράκη, όπου εκφράζει τις σκέψεις του, τις ανησυχίες του για το μέλλον και μας αποκαλύπτει το “αποκορύφωμα” της φιλοσοφικής του ιδέας: την “Συμπαντική Αρμονία” και τον μόνο στόχο του ανθρώπου, που πρέπει να είναι, η τελική απελευθέρωση του σκεπτόμενου ανθρώπου από τις λαθεμένες επιλογές του που τον οδηγούν στη σκλαβιά και τους πολέμους.

©Βιβλιοσημεία - Βίκυ Σίμου

Σύντομη ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης

---Δημοσίευση: 07/02/2025---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Μια εμπεριστατωμένη επισκόπηση της πολυτάραχης διαδρομής μιας παγκόσμιας υπερδύναμης. H πολύπλοκη ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης συνεχίζει να μας συναρπάζει και να επηρεάζει την παγκόσμια πολιτική. Από τη Ρωσική Επανάσταση και τον Λένιν στον Μεγάλο Τρόμο του Στάλιν, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι την περεστρόικα του Γκορμπατσόφ, στο βιβλίο αυτό ξετυλίγονται με κινηματογραφικό τρόπο τα εβδομήντα πέντε χρόνια της κομμουνιστικής διακυβέρνησης αλλά και της κατάρρευσης μιας αυτοκρατορίας. Η καταξιωμένη ιστορικός Sheila Fitzpatrick ζωντανεύει τα πορτρέτα βασικών σοβιετικών προσωπικοτήτων, παρουσιάζει τη μοίρα των μη ρωσικών δημοκρατιών που συχνά μένει εκτός της συζήτησης για τη σοβιετική ιστορία, ενώ φτάνει στα επακόλουθα της απροσδόκητης πτώσης του καθεστώτος, χωρίς να παραλείπει βέβαια και την άνοδο του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η άποψή μου:
(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

«Το μόνο πράγμα που μας διδάσκει η ιστορία είναι ότι τίποτε δεν μας διδάσκει η ιστορία».
---Φρίντριχ Χέγκελ, Γερμανός φιλόσοφος---

Ο αφορισμός αυτός του μεγάλου Γερμανού φιλοσόφου δεν είναι καθόλου τυχαίος. Όσο κι αν μας φαίνεται τούτη εδώ η ρήση, μηδενιστική ή και απαισιόδοξη, κατ’ ουσίαν δε μας λέει τίποτα περισσότερο από μία αλήθεια: ότι ο άνθρωπος δε μαθαίνει από τα λάθη του, ακόμα κι αν αυτά έχουν επαναληφθεί στο παρελθόν.

Τώρα φυσικά θα μου πείτε τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης. Πιστεύω ότι μία τόσο μεγάλη ιστορική στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία, όπως η εγκαθίδρυση του καθεστώτος των Μπολσεβίκων στην τότε Τσαρική Ρωσία, έφτασε μετά από περίπου 70 χρόνια, σε σημείο να καταρρακωθεί και να διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη. Μία πολιτική που προτάθηκε από καταπιεσμένους ανθρώπους και από ηγέτες που μπόρεσαν να δουν και να κατανοήσουν ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι το κέντρο και όχι οι διάφορες δραστηριότητές του όπως το κέρδος, το χρήμα, η εξουσία κλπ., δεν κατάφερε να εδραιωθεί ή μάλλον για να είμαι ακριβέστερος, να πείσει τις μεγάλες μάζες του κόσμου ότι αυτή η πολιτική θα μπορούσε να είναι η ιδανική λύση της πορείας της ανθρωπότητας.

Η συγγραφέας μάς παρουσιάζει διεξοδικά την πορεία της πρώτης χώρας που προσπάθησε να εφαρμόσει αυτή την πολιτική. Δεν έχει και ιδιαίτερη -ξέρετε- σημασία αν στην καθομιλουμένη αναφερόμαστε στον υπαρκτό σοσιαλισμό ή στον κομμουνισμό. Η έκφραση αυτού του πολιτικού συστήματος μέσω της Σοβιετικής Ένωσης και η εφαρμογή του αναλύονται σε αυτό το βιβλίο ως το μοναδικό στοιχείο που ποτέ απασχόλησε αυτήν την τεράστια χώρα. Οι απαρχές, οι λόγοι, τα λάθη, οι αφορμές και οι αιτίες, οι άνθρωποι, οι διεθνείς σχέσεις και οι τυχόν συγκυρίες που επέτρεψαν στην Τσαρική Ρωσία να μεταβεί στον κομμουνισμό αναλύονται και κυρίως εξηγούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ο Λένιν, ο Στάλιν, ο Τρότσκι, ο Χρουστσόφ, ο Μπρέζνιεφ, ο Γκορμπατσώφ και στο τέλος ο Πούτιν παρελαύνουν ως οι απόλυτοι ηγέτες αυτής της χώρας. Θα μπορέσει ο αναγνώστης να κατανοήσει ότι και αυτό το πολιτικό σύστημα, και αυτή η χώρα στο τέλος δε διδάχτηκαν τίποτα από την ιστορία, όπως ανάφερε ο Χέγκελ. Κι αυτό όχι γιατί δεν υπήρχαν βάσεις, ούτε ότι η θεωρία και η ιδεολογία της Σοβιετικής Ένωσης δεν είχε τα εχέγγυα να πετύχει. Απλά ο παράγοντας «άνθρωπος» ο οποίος τις περισσότερες των περιπτώσεων όταν αναλαμβάνει την εξουσία ξεχνάει τις αρχές του και το μόνο που επιτρέπει στον εαυτό του είναι να μπορέσει να επιπλεύσει στην ιστορική στιγμή που του έλαχε. Έτσι, κυρίως οι ηγέτες, ή έστω ένα μέρος τους, ήταν αυτοί που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις τις εκκωφαντικής πτώσης της Σοβιετικής Ένωσης. Κάπως έτσι το «αντίπαλο δέος» του καπιταλισμού και του Δυτικού κόσμου εχάθη. Κι από ότι λέγεται στις μέρες μας, ίσως σήμερα, στην εξισορρόπηση δυνάμεων, να ήταν πιο αναγκαία η παρουσία της Σοβιετικής Ένωσης παρά ποτέ. Μα με κάποιο άλλο, πιο ανθρώπινο πρόσωπο.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Sheila Fitzpatrick
Μετάφραση: Γιώργος Μπαρουξής
Σελίδες: 312
Ημερ. έκδοσης: 28/09/2023
ISBN: 978-618-03-3555-2


Βιογραφικό της συγγραφέως:
Η Αυστραλέζα Sheila Fitzpatrick (1940) είναι διακεκριµένη ιστορικός που ειδικεύεται στην ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης. Ύστερα από δεκαετίες διδασκαλίας στα πανεπιστήµια του Σικάγο, του Τέξας και της Νέας Υόρκης (Κολούµπια), σήµερα διδάσκει στο Πανεπιστήµιο του Σίδνεϊ. Για το επιστηµονικό της έργο έχει λάβει πλήθος διακρίσεων, µεταξύ των οποίων η βράβευσή της το 2012 από την American Historical Association -η υψηλότερη διάκριση στον τοµέα των ιστορικών σπουδών στις ΗΠΑ. Είναι µέλος της Αµερικάνικης Ακαδηµίας Τεχνών και Επιστηµών καθώς και µέλος της Αυστραλέζικης Ακαδηµίας Ανθρωπιστικών Σπουδών. Άλλα βιβλία της: The Russian Revolution, Everyday Stalinism, Tear Off the Masks!, A Spy in the Archives.

Η ποδηλάτισσα του Πράτερ

---Δημοσίευση: 21/01/2025---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Ελένη Μπαλτατζή. Η πλουσιότερη κληρονόμος της Πόλης, κόρη του Ρωμιού μεγαλοτραπεζίτη Θεόδωρου Μπαλτατζή. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών παντρεύεται τον κηδεμόνα της, τον Αυστριακό πρέσβυ Άλμπιν Βετσέρα. Στο παλάτι της στη Βιέννη παρελαύνει όλη η αφρόκρεμα της αυστροουγγρικής αριστοκρατίας.


Η ζωή της, μέσα στην απόλυτη χλιδή. Ο αδιέξοδος και τραγικός έρωτας της κόρης της με τον πρίγκιπα διάδοχο του αυστροουγγρικού θρόνου θα σημάνει την αρχή του τέλους. Μια ζωή συναρπαστική, παραμυθένια, που καταλήγει σε τραγωδία... Μια αληθινή ιστορία.




Η άποψή μου:
(γράφει η Μάγδα Μπάσιου)
“Η γυναίκα τώρα προχωράει αργά, εξακολουθώντας να κρατάει το ποδήλατο από το τιμόνι με τα δύο χέρια της. Σταματάει για λίγο. Παίρνει μια ανάσα. Κοιτάζει γύρω της τον κενό θλιβερό χώρο. Αναστενάζει. Ο Σνίτσλερ το καταλαβαίνει από το απότομο ανεβοκατέβασμα στο στήθος της. Του κάνουν εντύπωση οι νεανικές της κινήσεις, όσο την παρακολουθεί.”

Ποια είναι η γυναίκα που παρακολουθεί ο διάσημος Αυστριακός συγγραφέας, Αρτούρ Σνίτσλερ;

Πρόκειται για την Ελένη Μπαλτατζή, κεντρική ηρωίδα του ιστορικού μυθιστορήματος της κυρίας Ελένης Κεκροπούλου. Έτσι, λοιπόν, ξεκινά, αντίστροφα, ένα νέο αναγνωστικό ταξίδι στη Βιέννη των Αψβούργων σε μια μεταβατική εποχή, μέσα από την οπτική της περήφανης, μεγάλης Ελληνίδας Ελένης Βετσέρα-Μπαλτατζή.

Η Ελένη, κόρη του μεγαλοτραπεζίτη, Θεοδώρου Μπαλτατζή, θα βρεθεί να ηγείται της μεγάλης οικογένειάς της, μετά τον θάνατο του πατέρα της. Η ίδια, σε ηλικία 17 ετών, θα παντρευτεί τον κηδεμόνα της, Αυστριακό διπλωμάτη, Άλμπιν Βετσέρα και διαθέτοντας ήδη την αυστριακή υπηκοότητα, θα βρεθεί στη Βιέννη, στα τέλη του 19ου αιώνα, στην καρδιά του πολιτισμού, στους ίδιους κύκλους με γαλαζοαίματους και ανθρώπους που ανήκουν σε υψηλά κοινωνικά στρώματα. Με τον Βετσέρα, θα αποκτήσουν τέσσερα παιδιά. Η απαράμιλλη ομορφιά της κόρης της, Μαρίας Βετσέρα, θα κάνει τον διάδοχο του αυστριακού θρόνου, Ροδόλφου, να την ερωτευθεί σφόδρα. Η μεταξύ τους σχέση, όμως θα αποβεί μοιραία. Μια ζωή, βγαλμένη από παραμύθι, καταλήγει σε τραγωδία.

Η σπουδαία ιστορικός και επιμελήτρια Ελένη Κεκροπούλου, στο "Η ποδηλάτισσα του Πράτερ", παρουσιάζει αριστοτεχνικά τη βιογραφία της Ελένης Μπαλτατζή μέσα από γρήγορες εναλλαγές και μικρά κεφάλαια, που προσελκύουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη και που τον μεταφέρουν σε ιστορικά μονοπάτια, άγνωστα, δίνοντας φως στους σημαντικότερους ανθρώπους της κεντρικής Ευρώπης του 19ου αιώνα.

Στο τέλος του μυθιστορήματος, η κυρία Κεκροπούλου παραθέτει ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό της Ελένης Μπαλτατζή και της οικογένειάς της, καθώς και άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων που μεσουράνησαν εκείνη τη χρονική περίοδο, με εξέχουσες αυτές της αυτοκράτειρας Σίσσυ, του Κάιζερ Φραγκίσκου Ιωσήφ και πρίγκιπα Ροδόλφου.

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα, που αξίζει να έχετε στη συλλογή σας.

Ένα δυνατό μυθιστόρημα, βασισμένο σε αληθινή ιστορία, γεμάτο συναισθήματα και πλημμυρισμένο από εικόνες της εποχής εκείνης. Η χαρά συνυπάρχει με τη θλίψη, αλλά πάντα η ζωή πηγαίνει παρακάτω.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Ελένη Κεκροπούλου
Σελίδες: 464
Ημερ. έκδοσης: Ιανουάριος 2024
ISBN: 978-960-643-123-4


Βιογραφικό της συγγραφέως:
Η Ελένη Κεκροπούλου γεννήθηκε στον Ζυγό της Καβάλας, αλλά μεγάλωσε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας. Σπούδασε στο Καποδιστριακό πολιτικές επιστήμες και νομικά, καθώς και ξένες γλώσσες. Εργάζεται στον εκδοτικό χώρο εδώ και τριάντα έξι χρόνια ως μεταφράστρια, επιμελήτρια, εκδότρια και συγγραφέας. Έχει γράψει παιδικά και ιστορικά μυθιστορήματα. Δηλώνει μαθήτρια διά βίου, διαβάζει ακατάπαυστα τα πάντα, αλλά κυρίως τους μεγάλους Έλληνες κλασικούς και εστιάζει στη μελέτη της Iστορίας, ελληνικής και ευρωπαϊκής. Αγαπά την κλασική μουσική, την όπερα, το θέατρο, την τζαζ, το Τρίτο Πρόγραμμα, την ατμόσφαιρα των μουσείων, τους αρχαιολογικούς χώρους και τους μεγάλους περιπάτους. Είναι παντρεμένη εδώ και τριάντα τέσσερα χρόνια με τον Γιάννη Χαραλαμπάκο, σύντροφο και συναγωνιστή στη ζωή, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά.

Ο γυιός του προδότη

---Δημοσίευση: 27/11/2024---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Πατέρας, γυιός, ήμαστε μόνοι στην πέτρινη γωνιά μας. Οι διαβάτες περνούσαν χωρίς να μας βλέπουν. Κανείς δεν νοιαζόταν για δυο ανθρώπινα ερείπια. Ένα νέο ακόμα, ένα ήδη γερασμένο. Χελιδόνια πετούσαν ψηλά στον ουρανό. Κάπου μακριά, μια κόρνα. Κοίταξα τον πατέρα μου. Δεν γεύτηκα την ήττα του. Είχαμε νικηθεί και οι δυο. Εκείνος που μου είπε ψέματα, εγώ που τον είχα βασανίσει.

Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι δεν θα μιλούσε. Ποτέ δεν θα μου έλεγε την αλήθεια. Αν γνώριζα τα πάντα γι’ αυτόν, τα ήξερα από τις αναφορές της αστυνομίας. Μια χούφτα χαρτιά με σφραγίδες. Αλλά εγώ ήθελα τη φωνή του. Λόγια συγγνώμης, για να απαλύνω τη δυστυχία του και να γιατρέψω τη δική μου. Ονειρευόμουν μια μπίρα, με τα ποτήρια μας να τσουγκρίζουν...

Η τραυματική σχέση ενός γυιού με τον πατέρα του και η αναζήτηση μιας αλήθειας που στο τέλος κανείς δεν θέλει να αντιμετωπίσει.


Η άποψή μου:
(γράφει η Ρούλα Κεφάκη)
Ο Σορζ Σαλαντόν μάς προσφέρει μια ιστορία που αγγίζει λίγο-πολύ όλα τα ευαίσθητα σημεία του αναγνώστη. Πώς μπορεί κάποιος να μη νιώσει αγωνία μπροστά στην προσπάθεια του γιου να φέρει στο φως τα μυστικά που κρύβει ο πατέρας του από μικρό παιδί; Να μην εξοργιστεί στην αποκάλυψη της αλήθειας; Να μη συγκλονιστεί στην περιγραφή των ναζιστικών θηριωδιών; Να μην ανατριχιάσει από τις αληθινές μαρτυρίες στη δίκη ενός εγκληματία πολέμου;

Ο αφηγητής-δημοσιογράφος καταθέτει την προσωπική του εμπειρία από δύο δίκες: εκείνη του «Χασάπη της Λιόν», Κλάους Μπάρμπι, που συγκέντρωσε το τεράστιο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και μία ακόμα, τελείως προσωπική, με τον πατέρα του να βρίσκεται στο εικονικό εδώλιο, κατηγορούμενος για ασύστολα ψεύδη, για παραχάραξη της παιδικής του ηλικίας, για το γεγονός ότι βρέθηκε στη λάθος πλευρά της Ιστορίας.

Η ιστορία ξεκινά από την επίσκεψη στο μαρτυρικό Ιζιέ, στο σπίτι όπου είχαν βρει προστασία δεκάδες ανήλικα παιδιά, μέχρι που ο Μπάρμπι, τον Απρίλη του 1944, διέταξε την απομάκρυνσή τους από τη γαλλική κωμόπολη με προορισμό το Άουσβιτς. Τα 44 δολοφονημένα παιδιά ήταν μόνο ένα κομμάτι του κατηγορητηρίου που βάρυνε τον Γερμανό, ο οποίος καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για 373 δολοφονίες.

Παράλληλα με τα εγκλήματα του ναζιστή αξιωματούχου, παρακολουθούμε τα πραγματικά γεγονότα στη ζωή του πατέρα του αφηγητή που καθόρισαν τη σχέση των δυο τους, μια σχέση τοξική, βασισμένη στο ψέμα. Ο συγγραφέας είναι αποφασισμένος να φτάσει μέχρι το τέλος στην προσπάθειά του να μάθει ποιος πραγματικά ήταν ο άνθρωπος που τον μεγάλωσε και του συστήθηκε ως ήρωας στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Απορρίπτει σταδιακά τα μυθεύματα που του παρουσιάστηκαν ως γεγονότα, ξεδιπλώνει μέσω της έρευνας τα διαφορετικά πρόσωπα του πατέρα του και δε λιποψυχά κι ας ξέρει πως η αλήθεια θα πονέσει: από γιος ήρωα, καταλήγει γιος προδότη.

Ο Σαλαντόν μεταφέρει τον πόνο του για την προδοσία του πατέρα του, για τις χαμένες του ψευδαισθήσεις, αλλά και τη λαχτάρα του για συμφιλίωση και αποδοχή της αλήθειας, ακόμα και οδυνηρής, αρκεί επιτέλους να ειπωθεί. Το βιβλίο αποτελεί μια κραυγή κατά της αδικίας, αυτής με θύματα τους αδύναμους ενός φρικτού πολέμου, αλλά και εκείνης απέναντι σε ένα γιο που παλεύει με την ιδέα μιας κάλπικης παιδικής ηλικίας.

«Δεν είχε πληρώσει και τον κάκιζα γι' αυτό. Και το να πληρώσει, δεν ήταν να μπει φυλακή, αλλά να υποχρεωθεί να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Και να μου πει την αλήθεια. Εμφανίστηκε ενώπιον των δικαστών, όχι ενώπιον του γυιού του. Μπροστά σ' εκείνους, καταφέρθηκε ενάντια στην αδικία. Μπροστά μου, μακιγιάρισε την πραγματικότητα. Σαν να μην είχε καταλάβει τίποτα, σαν να μη μετάνιωσε ποτέ».


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Σορζ Σαλαντόν
Σελίδες: 336
Ημερ. έκδοσης: Αύγουστος 2024
ISBN: 978-960-643-127-2


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Sorj Chalandon είναι δημοσιογράφος του Le Canard enchaîné.

Ασχολήθηκε με το μεγάλο ρεπορτάζ, πήρε το βραβείο Albert-Londres (1988) και είναι συγγραφέας οκτώ μυθιστορημάτων: Le Petit Bonzi (2005), Une promesse (2006, βραβείο Medicis), Mon traître (2008), La Légende de nos pères (2009), Retour à Killybegs (2011, Μέγα βραβείο μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας), Le Quatrième Mur (2013, βραβείο Γκονκούρ), Profession du père (2015), Le Jour d’ avant (2017).

Βιβλιοάποψη: "Μαντζικέρτ 1071"

---Δημοσίευση: 13/03/2024---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Στη στροφή της πρώτης εικοσιπενταετίας του 11ου αιώνα η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν το ισχυρότερο και το πλουσιότερο κράτος της Ευρώπης, της Εγγύς και της Μέσης Ανατολής. Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, αυτό το εκπληκτικό οικοδόμημα βρέθηκε στα πρόθυρα της καταστροφής. Ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ΄ Διογένης προσπάθησε απελπισμένα να βάλει ένα τέλος στην παρακμή και στην κατάρρευση.
• Γιατί ο βυζαντινός στρατός αφέθηκε να διαλυθεί και ποιο ήταν το βαρύ τίμημα;
• Πώς κατάφεραν οι Σελτζούκοι Τούρκοι να σπείρουν τον όλεθρο στο διάβα τους;
• Ήταν ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης ένας ικανός αυτοκράτορας ή ένας κοινός τυχοδιώκτης;
• Πώς ένα φωτεινό πνεύμα κατέστρεψε μια αυτοκρατορία;
• Τι οδήγησε στη μάχη του Μαντζικέρτ; Πώς χάθηκε και ποιες ήταν οι συνέπειές της για τον μεσαιωνικό ελληνισμό;
• Τελικά, η Μικρά Ασία χάθηκε από αμέλεια ή από αδυναμία;
Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που απαντώνται στο παρόν βιβλίο. Καταδεικνύονται, μέσα από τη σκηνή του αυτοκράτορα, οι περιστάσεις και οι προκλήσεις που αντιμετώπισε. Εξετάζονται η τακτική κατάσταση πριν από κάθε μάχη και συνάμα τα κίνητρα, οι προθέσεις αλλά και τα λάθη του Ρωμανού Δ΄ Διογένη που τον έκαναν να ρισκάρει τα πάντα στο σκονισμένο πεδίο της μάχης του Μαντζικέρτ.


Η άποψή μου:
(γράφει ο Γιώργος Δόλγυρας)
Η μάχη του Μαντζικέρτ μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Σελτζούκων έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071, κοντά στο Μαντζικέρτ (σημερινό Μαλαζγκίρτ στην Τουρκία). Ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ' Διογένης ηττήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και απελευθερώθηκε μετά την καταβολή λύτρων, ενώ η Βυζαντινή αυτοκρατορία υποχρεώθηκε στην καταβολή ετήσιου φόρου και την παραχώρηση μερικών φρουρίων στους Σελτζούκους. Αυτή η πανωλεθρία των βυζαντινών στρατευμάτων και, κυρίως, η εσωτερική πολιτική παράλυση που ακολούθησε, επέτρεψε τη μόνιμη εγκατάσταση των Σελτζούκων στη Μικρά Ασία.

Ο συγγραφέας Χαράλαμπος Γιολδάσης σε αυτό το βιβλίο επιχειρεί να βρεθεί μέσα στην σκηνή του αυτοκράτορα και όσο πιο κοντά γίνεται στον βασιλιά και τον άνθρωπο Ρωμανό Διογένη, μεταφέροντας στον αναγνώστη τις προκλήσεις, τα κίνητρα αλλά και τις προσωπικές του επιδιώξεις που τον μετέτρεψαν από Νικηφόρο διοικητή των πόλεων του Δούναβη σε κατάδικο για συνωμοσία, αυτοκράτορα και αιμόφυρτο μονάχο.

Θα αναβιώσουν μπροστά στα μάτια σας οι μάχες, σαν ταινία. Μέσα από τη σκηνή του αυτοκράτορα! Θα περιπλανηθείτε μαζί με τον αυτοκράτορα στις εκστρατείες του, θα δείτε την τακτική κατάσταση πριν από κάθε μάχη, επισημαίνοντας τις αρετές, χωρίς να παραλειφθούν τα λάθη που τελικά τον έκαναν να ρισκάρει τα πάντα στο σκονισμένο και σημαδεμένο από την προδοσία πεδίο της μάχης του Μαντζικέρτ, αποτυγχάνοντας και πληρώνοντας την αποτυχία του με την ζωή του. Οι διάδοχοι του την δεκαετία που ακολούθησε φάνηκαν απελπιστικά μικροί και χάνοντας την Μικρά Ασία εν τέλει έκαναν τον Ρωμανό να μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που θέλησε να ξεπλύνει με το αίμα του την ντροπή της κατάπτωσης της αυτοκρατορίας.

Εντυπωσιακά ωμό, γλαφυρό, περιγραφικό. Ο συγγραφέας Χαράλαμπος Γιολδάσης φαίνεται ότι γνωρίζει από τις μάχες στο Βυζάντιο, καθώς έχει διδάξει σχετικά μαθήματα στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών του Στρατού Ξηράς. Και τέλος, έχει εκπαιδευτεί στην απονομή της δικαιοσύνης στο Βυζάντιο.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Σειρά: Λογοτεχνία #539
Συγγραφέας: Χαράλαμπος Γιολδάσης
Σελίδες: 224
Ημερ. έκδοσης: ΙΑνουάριος 2024
ISBN: 978-618-201-800-2


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Χαράλαμπος Γιολδάσης γεννήθηκε το 1984 στον Παλαμά Καρδίτσας. Έχει διδάξει «Πληροφορίες Μάχης», «Εσωτερική Λειτουργία Στρατεύματος» και «Διαχείριση Εφοδίων» στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών του Στρατού Ξηράς και έχει εκπαιδευτεί στην απονομή δικαιοσύνης στο Βυζάντιο. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Επικοινωνήστε μαζί του στο email του.

Βιβλιοάποψη: "Απόψε σου μιλάει το σπίτι σου"

---Δημοσίευση: 21/02/2024---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Έμμα Καρυωτάκη, Άλκης Καμπανός, Ζωή Δαλακλίδου, Δέσποινα Καραγεωργίου, Γεωργία Καντούνη, Γιώργος Καραμιχαηλίδης, Βασιλική Κόμνου -επτά τραγικές απώλειες νέων ανθρώπων, επτά τραγικές υποθέσεις που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη και γνώρισαν μεγάλη δημοσιότητα. Όμως, για το σπίτι τους, για τους δικούς τους ανθρώπους, κανείς τους δεν είναι απλώς μία υπόθεση...
Ο δημοσιογράφος Στρατής Λημνιός ξεπερνά το αυστηρό δημοσιογραφικό πλαίσιο και, με ευαισθησία και συγκίνηση, δίνει τον λόγο στους οικείους αυτών των νέων ανθρώπων, που έφυγαν από τη ζωή τόσο νωρίς και τόσο άδικα, να μιλήσουν για τους αγαπημένους τους. Αγάπη και πόνος, νοσταλγία και θυμός, αγαπημένες αναμνήσεις και ανάγκη να απαντηθούν τα άπειρα γιατί... Ένας φόρος τιμής που δεν μπορεί παρά να μας αγγίξει όλους!

«Απόψε σου μιλάει το σπίτι σου. Για μένα το σπίτι είναι το σημείο αναφοράς της ζωής μας. Όχι οι τοίχοι, αλλά τα βιώματα, τα ερεθίσματα, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι εικόνες, τα χρώματα, οι ήχοι και οι μυρωδιές του· οι γονείς μας, τα αδέλφια μας, η οικογένειά μας, τα αθώα μας χρόνια, τα όνειρα και τα καρδιοχτύπια μας. Όταν θέλεις να νιώσεις δυνατά συναισθήματα, πάντα γυρνάς πίσω στο σπίτι σου. Γιατί εκεί ακούς, ακόμη κι όταν ο χρόνος περνά, λόγια που σε έχουν καθορίσει. Εύχομαι σε όλους να μπορούν πάντα ν’ ακούν αυτές τις φωνές...»
---Στρατής Λημνιός---

Η άποψή μου:
(γράφει ο Γιώργος Δόλγυρας)

«Στον καιρό της ειρήνης τα παιδιά θάβουν τους γονείς τους, ενώ αντίθετα στον καιρό του πολέμου οι γονείς θάβουν τα παιδιά τους».

Αυτή η σπουδαία φράση του Ηροδότου παραμένει διαχρονική μέχρι σήμερα, προκειμένου να αναδείξει την τραγικότητα που κρύβει ο θάνατος ενός ανθρώπου, πριν από τους γονείς του.

Υπάρχει όμως και άλλη μία περίπτωση, αυτή της τραγωδίας, μιας δολοφονίας ή ενός τροχαίου δυστυχήματος, όπου νέοι άνθρωποι «φεύγουν» νωρίτερα από τους γονείς τους. Επτά τέτοιες τραγικές ιστορίες καταγράφει ο Στρατής Λημνιός, όχι ως δημοσιογράφος, αλλά ως συγγραφέας.

Εξαιτίας της τραγικής τους μοίρας, αυτοί οι επτά άνθρωποι γίνονται πρωταγωνιστές μέσα από τα μάτια των συγγενών τους. Αφηγούνται τις υποθέσεις τους, συγκλονίζοντας την κοινή γνώμη. Η συγκίνηση και το δράμα ξετυλίγονται σελίδα-σελίδα για τον αναγνώστη και δεν μπορεί παρά να δακρύσει, αντικρίζοντας μπροστά του, το πρόωρο τέλος τους, την αδικία που πολλές φορές ξετυλίγει η ανθρώπινη ύπαρξη: οι νέοι άνθρωποι να φεύγουν πριν τους γηραιότερους. Οργή και μίσος θα ξυπνήσει στην καρδιά για τους θύτες καθώς τα θύματα, που έφυγαν, δεν δικαιώθηκαν ποτέ. Ποιά δικαίωση και δικαιοσύνη άλλωστε, μπορεί να υπάρξει όταν το τίμημα είναι ο θάνατος ενός ανθρώπου;

«Απόψε σου μιλάει το σπίτι σου» και μία κραυγή σπαραχτική αντηχεί ανάμεσα σε άδειους και λευκούς τοίχους, με τη χαρά της ζωής να έχει φύγει από αυτά τα σπίτια, αφήνοντας πόνο και κλάμα γοερό, μέχρι να στερέψει κάθε δάκρυ. Έπειτα, ο γοερός πόνος θα γίνει βουβός, αφήνοντας πίσω του ζωντανούς-νεκρούς τις οικογένειες των θυμάτων αυτών.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Στρατής Λημνιός
Σελίδες: 184
Ημερ. έκδοσης: 2023
ISBN: 978-618-215-125-9

Βιβλιοάποψη: "Κολυμπώντας πέρα από τα όρια"

---Δημοσίευση: 09/01/2024---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Ο Σπύρος είναι ένας κολυμβητής μεγάλων αποστάσεων και κάθε εγχείρημά του φαντάζει ακατόρθωτο. Η προσήλωση στους στόχους του, οι απαιτητικές και ταυτόχρονα πολύωρες προπονήσεις αλλά και η δύναμη του μυαλού είναι τα εφόδια που τον βοηθούν να πραγματοποιεί τα όνειρά του. Ο δρόμος δεν είναι πάντα εύκολος και κάποιες φορές έρχεται αντιμέτωπος με απροσπέλαστες δυσκολίες... Η ιστορία του, όμως, μας δείχνει ότι ποτέ δεν πρέπει να τα παρατάμε και ότι κάθε εμπόδιο μας κάνει πιο δυνατούς! Στο τέλος, η ανταμοιβή της επιτυχίας είναι μοναδική.

Μια αληθινή ιστορία που μας κάνει να αναθεωρήσουμε σχετικά με τα ανθρώπινα όρια.


Η άποψή μου:
(γράφει η Ρούλα Κεφάκη)
Να βάζετε στόχους, λέμε στα παιδιά μας. Να προσπαθείτε, να μην τα παρατάτε στην πρώτη δυσκολία, να πιστεύετε στον εαυτό σας. Κι αν μας κοιτάξουν με κάπως δύσπιστο βλέμμα (υποθέσεις κάνουμε, όχι ότι συμβαίνει ποτέ), μπορούμε απλώς να τους δείξουμε το βιβλίο του Σπύρου Χρυσικόπουλου.

Ο κολυμβητής υπεραποστάσεων μάς εξηγεί πώς είναι να ερωτεύεσαι κάτι τόσο απόλυτα, ώστε να δίνεσαι ολοκληρωτικά σε αυτό, ανεξάρτητα από θυσίες, κόπο, πόνο, κινδύνους. Να βάζεις στόχους, να μην τους πετυχαίνεις από την αρχή, αλλά να συνεχίζεις, να μην τα παρατάς μέχρι να δεις το όνειρό σου να εκπληρώνεται.

Ο Χρυσικόπουλος έχει περάσει ατέλειωτες ώρες στο νερό, τόσο πολλές που θα βρείτε το όνομά του στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες. Τι έκανε για να τα καταφέρει; Κολύμπησε 358,2 χιλιόμετρα σε 50άρα πισίνα σε διάστημα μίας εβδομάδας! Επί επτά μέρες βρισκόταν ασταμάτητα στο νερό και τα μόνα διαλείμματα που έκανε ήταν για να φάει, να ενυδατωθεί και να κλέψει λίγες ώρες ύπνου δίπλα στην πισίνα.

Κι αν αυτό σας φαίνεται απίστευτο, ακούστε κι αυτό: το 2022 κολύμπησε συνεχόμενα από τη Ρόδο μέχρι το Καστελλόριζο για 64 ώρες και 5 λεπτά και έγινε ο μοναδικός κολυμβητής στον κόσμο που παρέμεινε στη θάλασσα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα!

Αν θέλετε να μάθετε πώς είναι να ξεπερνάς τον ίδιο σου τον εαυτό και τις δυνάμεις σου για να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα, διαβάστε το «Κολυμπώντας πέρα από τα Όρια». Μεταξύ μας, με τόσες ώρες στο νερό, ο Σπύρος θα μπορούσε άνετα να είναι μισός ψάρι. Βρε, λέτε να είναι;


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Σπύρος Χρυσικόπουλος
Εικονογράφηση: Γιώργος Σγουρός
Ηλικία: Για παιδιά 7-11 ετών
Σελίδες: 72
Ημερ. έκδοσης: 22/06/23
ISBN: 978-618-01-4993-7


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Σπύρος Χρυσικόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1991. Από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε την κολύμβηση και σύντομα κατάλαβε ότι είχε «κλίση» στις μεγάλες αποστάσεις. Σπούδασε στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (ΤΕΦΑΑ Τρικάλων). Είναι προπονητής κολύμβησης και κολυμβητής υπέρ-αποστάσεων. Στο ξεκίνημα της επαγγελματικής του καριέρας ασχολήθηκε με τη βρεφική κολύμβηση και τη ναυαγοσωστική. Το 2017 κολύμπησε τέσσερις φορές συνεχόμενα τον διάπλου του Τορωναίου κόλπου, ενώ το 2019 έγινε ο πρώτος Έλληνας που κολύμπησε 100χλμ. σε πισίνα. Το 2021 έγινε κάτοχος Παγκοσμίου ρεκόρ Γκίνες καθώς κολύμπησε σε πισίνα 358,2χλμ. σε μια εβδομάδα. Το 2022 κολύμπησε συνεχόμενα από τη Ρόδο μέχρι το ακριτικό μας Καστελλόριζο για 64 ώρες και 5 λεπτά και έγινε ο μοναδικός κολυμβητής στον κόσμο που παρέμεινε στη θάλασσα για τόσες ώρες. Φυσικά, στο μυαλό του υπάρχουν αρκετά σπουδαία εγχειρήματα, τα οποία θα συνεχίζει να τα θέτει ως στόχους που θα πραγματοποιήσει στο μέλλον. Η αγάπη του για τα παιδιά τον οδήγησε να γράψει αυτό το βιβλίο. Το «Κολυμπώντας πέρα από τα όρια» είναι το πρώτο του παιδικό βιβλίο μέσα από το οποίο αφηγείται σκέψεις και συναισθήματα των παιδικών του χρόνων και περιγράφει όλες τις δυσκολίες των ατομικών του εγχειρημάτων. Γνωρίζοντας καλά τα οφέλη του αθλητισμού στην σωματική και ψυχική υγεία, ο Σπύρος μέσα από αυτό το βιβλίο θέλει να ωθήσει όλα τα παιδιά να ασχοληθούν με οποιοδήποτε άθλημα αγαπούν και παράλληλα θέλει να τα παρακινήσει να βάζουν στόχους και να τους πραγματοποιούν ξεπερνώντας όλα εμπόδια.

Βιβλιοάποψη: "Φλόγα και άνεμος"

---Δημοσίευση: 29/05/2023---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Μπορεί μια γυναίκα που είχε όλο τον κόσμο απλωμένο στα πόδια της να γίνει έρμαιο του ανέμου που έφερε ένας και μόνο άντρας στην καρδιά της;

Το καλοκαίρι του 1920 καταφτάνει στη Χίο η Κυβέλη Αδριανού, η μεγάλη δόξα του ελληνικού θεάτρου. Γενικός Διοικητής του νησιού είναι ένας γοητευτικός νεαρός, ονόματι Γεώργιος Παπανδρέου. Εκείνη είναι παντρεμένη. Το ίδιο κι αυτός. Η εμβληματική πρωταγωνίστρια και ο πολιτικός που θα αναδειχθεί τρεις φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας ζουν για χρόνια έναν θυελλώδη, παράνομο έρωτα, ώσπου ενώνονται με τα δεσμά του γάμου και γίνονται ένα από τα μυθικά ζευγάρια του εικοστού αιώνα. Όμως οι παράφορες αγάπες είναι πάντα σπαρμένες με αγκάθια.
Το φθινόπωρο του 1968, η Κυβέλη είναι μια ραγισμένη ύπαρξη, ο «Γέρος της Δημοκρατίας», κείτεται στο φέρετρό του και η Ελλάδα ασφυκτιά μέσα στο σκοτάδι της δικτατορίας. Την ίδια ώρα, η μοίρα τους συνδέεται με μια ομάδα ανθρώπων που αναζητούν τη δική τους λύτρωση, πρόσωπα ανώνυμα αλλά και πρόσωπα της Ιστορίας... Άραγε, μπορείς να διεκδικήσεις ένα θαύμα όταν όλα τα σημάδια είναι εναντίον σου; Το "Φλόγα και άνεμος" είναι η τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχής. Μέσα από ανέκδοτες επιστολές, αρχειακό υλικό και μαρτυρίες, ο Στέφανος Δάνδολος φέρνει στο φως τη ζωή της θρυλικής Κυβέλης και την ταραχώδη σχέση της με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ζωντανεύει αθέατες πτυχές του θεάτρου και της πολιτικής, ενώ παράλληλα, συνδυάζοντας αριστοτεχνικά την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία, χτίζει ένα επικό μυθιστόρημα για τον έρωτα, τον θάνατο και την ελευθερία.


Η άποψή μου:
(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
Το βιβλίο ξεκινάει με ένα θάνατο. Είναι από τους καλύτερους τρόπους για ένα ανάγνωσμα να σου τραβήξει την προσοχή. Αλέξανδρος Κροντηράς! Κάπου, κάποτε το έχω ακούσει αυτό το όνομα. Ακόμα και εγώ που δεν έζησα τα ταραγμένα χρόνια του ελληνισμού. Για να τον έχω ακούσει θα πει ότι δεν ήταν τόσο ασήμαντος όσο πίστευε ότι είναι. Για να τον έχω ακούσει πρέπει να έβαλε και αυτός το λιθαράκι του στην τέχνη. Μπήκα στον πειρασμό λοιπόν και έψαξα ποιος ήταν αυτός που πέθανε τα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας, όχι τόσο απάνθρωπης όσο η αντίστοιχη του Φράνκο στην Ισπανία, αλλά εντούτοις δικτατορίας. Που σημαίνει παρωπίδες, προσηλυτισμός, εγωισμός, κακία, σπιουνιά, αναλγησία και τόσα άλλα κοσμητικά για αυτή την περίοδο. Την ίδια εποχή ένας άλλος άντρας κείτεται νεκρός είναι ο πολιτικός, ο άνθρωπος, ο έρωτας...

Μια ερωτική ιστορία που αναμφίβολα θα άφησε εποχή και θα συζητήθηκε πολύ, ωστόσο εμείς οι νεότεροι δεν την ξέρουμε. Μέσα από την εξαιρετική πένα του συγγραφέα μαθαίνουμε μια για πάντα ότι ο έρωτας αψηφά τόπο, χρόνο, καταστάσεις και μελανές περιόδους. Ο έρωτας το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι φως και καρδιοχτύπι ίσως και πόνο αλλά είναι κάτι που αν δεν το ζήσεις ίσως και να μετανιώνεις όλη σου τη ζωή...

Ο θάνατος του Γεωργίου Παπανδρέου της σκίζει τα σωθικά, είναι η γνωστή, σε όλο το πανελλήνιο, Κυβέλη. Είναι μια γυναίκα σαφώς μπροστά από την εποχή της που τόλμησε να ακολουθήσει την καρδιά της και μάλιστα ούσα παντρεμένη δύο φορές. Ο κόσμος την λάτρεψε. Αυτό έχει μείνει σε μένα ως ανάμνηση, πράγμα που σημαίνει ότι παράβλεψε τον έρωτα αυτόν που πρέπει να υπήρξε πραγματικά σκανδαλώδης. Η Κυβέλη με αφορμή την οδυνηρή ακολουθία στην τελευταία κατοικία του άντρα που αγάπησε χωρίς φόβο μα με πολύ πάθος, με ήδη την υγεία της αρκετά βεβαρημένη, αρχίζει να θυμάται και να ξεδιπλώνει το κουβάρι της ζωής της. Παράλληλα με την ιστορία τη δική της, μαθαίνουμε και για άλλα άτομα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο εκείνη την εποχή. Η καχυποψία και η αναλγησία των δικτατόρων που τις έχει βαρεθεί ακόμα και ο γενικός τους γραμματέας (Φώντας), στον οποίο ανατίθεται το καθήκον να διαβάσει το ημερολόγιο του εκλιπόντος ηθοποιού ( Αλέξανδρου) για να βρει τυχόν ύποπτες κινήσεις ή συνωμοσίες. Εκείνος μαγεύεται από την πένα του νεαρού και μαλακώνει έως και τον πολλά υποσχόμενο ηθοποιό Δημήτρη Χορν, συγγενή της Κυβέλης, από την οποία δέχεται τις συμβουλές της με χαρά μέχρι και την έγκυο γυναίκα «τα σμαραγδένια μάτια» στα οποία έδωσε αυτόγραφο.

Η Κυβέλη μοιάζει αρχόντισσα ακόμα και στα γεράματά της. Η αποχώρησή της από τα φώτα της δημοσιότητας δεν την έκανε να ξεχαστεί ποτέ. Αν και αδημονούσα να τελειώσω το βιβλίο και αρκετές φορές διάβασα κάπως απρόθυμα τις ιστορίες των προσώπων που πλαισίωναν ή ζούσαν την ίδια εποχή με το ζευγάρι αν και κατάκρινα την εγγονή που ενδόμυχα ζήλευε την αίγλη της γιαγιάς Κυβέλης θα έλεγα ότι θαύμασα τόσο τη μαεστρία όσο και την υπομονή του συγγραφέα να ενώσει τις ιστορίες σαν ένα περίτεχνο παζλ. Την προσοχή μου τράβηξε ένα ζευγάρι γερόντων που πέρασε τις ολιγοήμερες διακοπές του σε ένα ξενοδοχείο της πρώτης νιότης τους. Ένιωσα συμπάθεια για αυτούς τους ανθρώπους. Ανυπομονούσα να μάθω την ιστορία τους. Μου τράβηξαν τόσο την προσοχή που πολλές φορές έπιανα τον εαυτό μου να μην δίνει τόσο μεγάλη βαρύτητα στους υπόλοιπους ήρωες εκτός από τους πρωταγωνιστές Κυβέλη- Παπανδρέου, που ούτως ή άλλως έκλεβαν την παράσταση.

Την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά δεν την είδα για να πω την αλήθεια μου, αλλά στάθηκε η αφορμή για να διαβάσω το βιβλίο και να το αγαπήσω -όχι τόσο, όσο αγάπησα την ιστορία της Πηνελόπης Δέλτα, αλλά όχι λιγότερο από οποιοδήποτε άλλο ιστορικό κείμενο, τόσο ζωντανό σαν να συμβαίνει αυτή τη στιγμή και έτσι να καλύπτουμε κάποια κενά της νεότερης ιστορίας που όσοι δεν τα ζήσαμε, δεν τα ξέρουμε. Η επιλογή μου να διαβάσω πρώτα το βιβλίο θεωρώ ότι ήταν και η καλύτερη.

Τα πρόσωπα και η αφήγηση είναι τόσο ζωντανά που να παθιάζεσαι, να θυμώνεις, να απορείς και να αγαπάς και εσύ μαζί τους και αυτή ακριβώς την ικανότητα του συγγραφέα να ζωντανεύει ένα κομμάτι ιστορίας και ζηλεύω και λατρεύω. Θα μπορούσα να πω κι άλλα. Για πρόσωπα που έπαιξαν ρόλο ή δεν έπαιξαν στην διαμόρφωση αυτής της εποχής αλλά τελικά μπροστά σε αυτόν τον μεγάλο έρωτα όλα από τα πιο μικρά ως τα πιο μεγάλα μοιάζουν ασήμαντα.
Κράτω την φράση που πραγματικά αγάπησα.
«Είσαι φλόγα. Μακριά σου παγώνω και κοντά σου καίγομαι».


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Στέφανος Δάνδολος
Μετάφραση: 
Σελίδες: 576
Ημερ. έκδοσης: 20/02/2020
ISBN: 978-618-01-3386-8


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Στέφανος Δάνδολος γεννήθηκε το 1970. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία το 1996. Για το σύνολο του έργου του τιμήθηκε το 2009 με το Βραβείο Μπότση, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Μεταξύ των βιβλίων που έχει γράψει είναι τα μυθιστορήματα Νέρων – Εγώ, ένας θεός, που εκδόθηκε με επιτυχία στην Ιταλία και "Η χορεύτρια του διαβόλου", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός και μεταφράστηκε στα τουρκικά. Χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Μάτεσι «ο σπουδαιότερος Έλληνας συγγραφέας της γενιάς του» και το 2008 συμπεριλήφθηκε στην Παγκόσμια Ανθολογία Νέων Συγγραφέων, με αφορμή το Young Writers World Festival, που πραγματοποιήθηκε στη Νότια Κορέα. Το μπεστ σέλερ "Ιστορία χωρίς όνομα" τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού Public 2018 για το Καλύτερο Ελληνικό Μυθιστόρημα της χρονιάς, το Ειδικό Βραβείο Ενηλίκων των Βιβλιοπωλείων Public 2018, καθώς και το Βραβείο Κοινού Athens Voice Choice 2017, ενώ μεταφέρθηκε στο θέατρο τις σεζόν 2019-21, σε μια παράσταση-φαινόμενο η οποία σημείωσε αλλεπάλληλα sold out και επίσης τιμήθηκε σε τέσσερις κατηγορίες στα θεατρικά βραβεία Θεσσαλονίκης.

Βιβλιοάποψη: "Καλιγούλας"

---Δημοσίευση: 27/05/2023---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Όλοι ξέρουν το όνομά του. Όλοι νομίζουν ότι ξέρουν την ιστορία του.

Ρώμη, 37 μ.Χ. Ο αυτοκράτορας είναι στα τελευταία του. Κανένας δε γνωρίζει πόσος χρόνος τού απομένει. Ο αγώνας για την εξουσία ξεκινάει. Όταν ο ασθενής Τιβέριος ρίχνει την οικογένεια του Καλιγούλα στη μάχη για τη διαδοχή, σε μια προσπάθεια να επαναφέρει την τάξη, θα αλλάξει τη μοίρα της αυτοκρατορίας και θα δημιουργήσει έναν από τους πλέον διαβόητους τυράννους της Ιστορίας, τον Καλιγούλα. Αλλά ο τελευταίος ήταν πραγματικά τέρας; Ξεχάστε όλα όσα νομίζατε ότι ξέρετε. Και αφήστε τη Λιβίλλα, τη μικρότερη αδερφή και έμπιστη του Καλιγούλα, να σας αφηγηθεί τι συνέβη πραγματικά. Πώς ο ήρεμος και τρυφερός αδερφός της έγινε ο πιο δυνατός άνθρωπος στη γη. Και πώς, με ψέματα, φόνους και προδοσίες, η Ρώμη άλλαξε για πάντα...

Η άποψή μου:
(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

Salus populi suprema lex.
---(Η ευημερία του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος), Κικέρωνας---

Φαντάζει στ’ αλήθεια παράξενο και άκρως απίστευτο το πως έχουμε ενστερνιστεί τις ιστορικές «αλήθειες». Πεποίθηση, μην πω βεβαιότητα, είναι ότι ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Γάιος-Ιούλιος Καίσαρας Γερμανικός, πιο γνωστός ως Καλιγούλας, υπήρξε, μαζί πιθανόν με τον ανιψιό του Νέρωνα, από τους πιο διαβόητους και παράφρονες αυτοκράτορες της Ρώμης. Αυτό έχουμε κατά νου και αυτό είναι που επικρατεί στην κοινή γνώμη, αν κάποιος μας ρωτήσει γι'αυτόν. Ωστόσο, διαβάζοντας κάποιος το βιβλίο του Simon Turney θα αντιληφθεί ότι τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι, κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του Καλιγούλα. Το άνωθεν ρητό του Κικέρωνα αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτό που πρέσβευε ο αυτοκράτορας. Απλά, όπως πολλοί ηγέτες, ήρθε σε άμεση ρήξη με το πολιτικό κατεστημένο της εποχής του, κυρίως με τη Σύγκλητο, και όντας σάπιο και βαθιά διεφθαρμένο, δεν του το συγχώρεσαν ποτέ. Δε θα χρειαστεί να σας αναφέρω περισσότερα ιστορικά σημεία περί της ηγεσίας του και του αποτελέσματός της. Αρκεί να μπείτε στον κόπο να διαβάσετε το βιβλίο και πιστεύω ότι και εσείς θα αναθεωρήσετε αρκετά από αυτά που πιστεύατε έως τώρα.

Το ιστορικό μυθιστόρημα είναι ένα πολύ ιδιαίτερο κομμάτι της λογοτεχνίας, και αυτό γιατί ευκόλως μπορεί να παραπλανήσει και να παρουσιάσει ιστορικά δεδομένα ως μυθεύματα ή και να τα αποσιωπήσει εντελώς. Όπως επίσης μπορεί να δημιουργήσει άλλα «ιστορικά» συμβάντα χωρίς αυτά να υφίστανται στην εποχή, την οποία το βιβλίο εξιστορεί. Για αυτόν τον λόγο και άλλους παρεμφερείς θα πρέπει ο αναγνώστης να είναι πολύ προσεκτικός στην επιλογή ενός τέτοιου αναγνώσματος. Ο Simon Turney όμως είναι βαθύτατος γνώστης του χειρισμού της ιστορίας και κυρίως των πηγών της. Στο τέλος του βιβλίου, στο ιστορικό του σημείωμα, επεξηγεί κατά γράμμα την πορεία της σκέψης του και της γραφής του.

Όσον αφορά σ'αυτό καθ'αυτό το κείμενο, θα πω ότι ο συγγραφέας έξυπνα αποφάσισε να μας διηγηθεί την ιστορία του Καλιγούλα χρησιμοποιώντας ένα άλλο πρόσωπο, αυτό της αδελφής του Ιουλίας Λιβίλλας, αποφεύγοντας έτσι την -σε πρώτο πρόσωπο αφήγηση- της ιστορίας από τον ίδιο τον Καλιγούλα. Επιτυγχάνει με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο την εντύπωση της αντικειμενικής απόστασης από τα γεγονότα, αλλά κυρίως την αίσθηση της ματιάς ενός ανθρώπου που ουδόλως παρασέρνεται από την υποβολή γνωμών και θέσεων, που κάποιοι θα προσπαθήσουν να της επιβάλλουν.

Το βιβλίο ακολουθεί την ιστορική αλήθεια μέσα από τα γεγονότα όπως αυτά έχουν καταγραφεί στις ιστορικές πηγές. Ωστόσο, κομμάτια αυτών των πηγών ελέγχονται, με τεκμηριωμένο λόγο, από τον συγγραφέα ως πιθανότατα αβάσιμα. Ένα από αυτά για παράδειγμα, είναι ο διορισμός του αλόγου του Καλιγούλα, Ινκίτατο, ως ύπατο. Πέρα λοιπόν από το πως ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει την πορεία της διακυβέρνησης του Καλιγούλα, ουδέποτε θα γράψει στο κείμενό του ότι ο εν λόγω αυτοκράτορας δεν προέβη σε ακρότητες. Απλά η Ιστορία, όπως είπε και ο Ναπολέοντας, γράφεται από τους νικητές, και στην προκειμένη περίπτωση ο Καλιγούλας λογίζεται στους ηττημένους της Ιστορίας.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Σάιμον Τέρνι 
Μετάφραση: Χρήστος Καψάλης
Σελίδες: 576
Ημερ. έκδοσης: 18/04/2019
ISBN: 978-618-01-2957-1


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Σάιμον Τέρνι, γέννημα θρέμμα του Γιόρκσερ, με μεγάλη αγάπη για την ιστορία και την αρχιτεκτονική, περνάει τον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο του επισκεπτόμενος αρχαιολογικές τοποθεσίας, ερευνώντας τον αρχαίο κόσμο και διαβάζοντας μανιωδώς. Έκανε διάφορες δουλειές στη ζωή του, από υπάλληλος στο Υπουργείο Γεωργίας και τη διαχείριση δικτύων ηλεκτρονικών υπολογιστών, μέχρι πωλήσεις αυτοκινήτων, ώσπου τελικά αφοσιώθηκε στη συγγραφή, έχοντας περισσότερα από είκοσι πέντε μυθιστορήματα στο ενεργητικό του. Παράλληλα σπούδασε Κλασική Ιστορία στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Ζει με τη γυναίκα του, τα παιδιά τους και πολλά ζώα σε μια αγροτική περιοχή στο Βόρειο Γιόρκσερ.
 
Copyright © 2017-2024. ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ - All Rights Reserved
Created by Vivliosimeia | Published by Vivliosimeia |
Proudly powered by Vivliosimeia.blogspot.gr