Βιβλιοάποψη: "Μαμά μην πας στη δουλειά"

---Επαναδημοσίευση: 15/01/2024

Αρχική δημοσίευση: 22/06/2018---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Τα παιδάκια θέλουν η µανούλα τους να βρίσκεται συνέχεια κοντά τους.

Πόσες και πόσες φορές δεν της λένε λυπηµένα: «Μαµά, µην πας στη δουλειά!»

Έτσι και η Ευτυχία. Μόνο που η µεγαλύτερη αδερφή της, η Μαργαρίτα, βρίσκει έναν έξυπνο και όµορφο τρόπο για να της εξηγήσει γιατί οι µανούλες δε βρίσκονται συνέχεια κοντά στα παιδιά τους.

Θέλετε κι εσείς, να µάθετε το γιατί;

Ναι; Ωραία λοιπόν.

Ας διαβάσουµε για την Ευτυχία και τη Μαργαρίτα...

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Η Θάλεια κι εγώ γνωριζόμαστε εδώ και αρκετά χρόνια. Αγαπώ το χιούμορ και τη μεγαλοκαρδία της και λατρεύω τη γραφή της! Η βιβλιοθήκη μου έχει όλα της τα πονήματα, χιουμοριστικά και κοινωνικά. Έλειπε όμως, το κάτι διαφορετικό!

Και ΗΡΘΕ αυτό το διαφορετικό, με το έργο της για παιδιά! Το "Μαμά μην πας στη δουλειά" είναι μια ιστορία, κατά το διάβασμα της οποίας, ταυτίστηκα με τις πρωταγωνίστριες αδελφές. Υπήρξα κι εγώ μικρό κορίτσι που η μαμά του πήγαινε στη δουλειά κι εγώ έμενα με τους παππούδες. Από τη μια μου κακοφαινόταν που η μαμά έλειπε, από την άλλη -σύμφωνοι!- δεν ήμουν εντελώς μόνη, είχα έναν ενήλικα κοντά μου (κάτι που δε συμβαίνει σε όλα τα παιδιά!)... Δεν ήταν όμως, η μαμά!

Κάθε φορά που εκείνη έφευγε, πίστευα πως δε θα ξανάρθει! Και κάθε φορά που γυρνούσε, οι φόβοι μου εξαφανίζονταν στην αγκαλιά της! Επομένως, συγκινήθηκα ιδιαίτερα, διαβάζοντας την ιστορία της Ευτυχίας, που αγωνιά για το πότε θα την ξαναδεί, καθώς μου θύμισε τα δικά μου...

Εμένα βέβαια, μου εξηγούσε η μητέρα μου γιατί αργεί τόσες ώρες μακριά μου. Στην ιστορία της Θάλειας Κουνούνη τη δουλειά αυτή αναλαμβάνει να κάνει η αδελφή της Ευτυχίας, η Μαργαρίτα. Με τον τρυφερό τρόπο της μεγαλύτερης αδελφής, που την πιάνει από το χεράκι να της μιλήσει και με «λάβαρο» μια φωλιά χελιδονιών, η μικρή συνειδητοποιεί ότι στην ουσία δεν υφίσταται απόρριψη από τη μαμά τους, τις ώρες που τις αφήνει μόνες, επειδή δεν τις αγαπά. Ο τρόπος που εφευρίσκει η Μαργαρίτα είναι τόσο απλός και αξιολάτρευτα πανέξυπνος! Τόσο δεδομένος, αν το καλοσκεφτείς, αλλά ποτέ δεν το συνειδητοποιείς μέχρι που το ακούς από ένα παιδί! Δε θα τον αποκαλύψω, καθώς εκεί βρίσκεται και η εξυπνάδα της συγγραφέως.

"Η μαμά πάντα θα βρίσκει χρόνο για σένα". Και αυτό πρέπει με όμορφο τρόπο να εξηγηθεί είτε από μεγάλα αδέρφια είτε από τους γονείς στα παιδιά, καθώς στην τρυφερή ηλικία των 5+ διαμορφώνεται ο χαρακτήρας του παιδιού και όλοι γνωρίζουμε τις συνέπειες από την απουσία αγάπης ή όταν το παιδί έχει λόγους να νομίζει ότι παραμελείται...

Όσο για την εικονογράφηση του βιβλίου από την Enja, δε με άφησε διόλου αδιάφορη! Τα παστέλ, γήινα χρώματα που χρησιμοποίησε για το background -με το μωβ και λιλά να κυριαρχούν- δίνουν μια ονειρεμένη απόχρωση στην ιστορία, που σε συνδυασμό με τα πρόσωπα των κοριτσιών με τα μεγάλα μάτια θυμίζουν ιαπωνικά κινούμενα σχέδια (η γραφούσα λάτρης της Κάντυ-Κάντυ)! Οι πεταλούδες, οι γάτες, ακόμα και τα άψυχα αντικείμενα μοιάζει σαν να είναι ζωντανά!

Τέλος, μου αρέσει που περιγράφεται τόσο αρμονική η σχέση μεταξύ δύο αδελφών, σε αυτή την ηλικία. Κι εδώ πάλι, θυμήθηκα τα δικά μου, καθώς η μαμά μου ανέκαθεν μας έλεγε (εμένα και της αδελφής μου): "να φτύνει η μία και να μαζεύει η άλλη!"

Πείτε με "ονειροπόλα", αλλά τέτοια μηνύματα επιθυμώ να βγαίνουν από ένα παιδικό βιβλίο...

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Θάλεια Κουνούνη-Πολύβιου

Εικονογράφηση: Enja Schling

Ηλικία: Για παιδιά 3-6 ετών

Σελίδες: 32

Ημερ. έκδοσης: 18/11/2016

ISBN: 978-960-14-3102-4

Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Θάλεια Κουνούνη-Πολυβίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει με το σύζυγό της και τα τέσσερα παιδιά τους στην Κύπρο.

Έχει σπουδάσει Ακουολογία στο Λονδίνο και σήμερα διευθύνει εταιρεία που έχει αντικείμενο τον έλεγχο και την ενίσχυση της ακοής.

Από τις εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της: "Τα χρώματα της ζωής μου", "Ευτυχία εδώ ή λίγο πιο πέρα", "Δεν υπήρξα ποτέ" (Παράλληλη Λογοτεχνία με το βιβλίο της Μαρίας Κωνσταντούρου "Χωρίς εσένα"), "Η Παναγιά των δελφινιών", "Greek θέραπι", "L.A.V. θέραπι" και το παιδικό "Μαμά, μην πας στη δουλειά". Επικοινωνήστε με τη συγγραφέα στο e-mail της, στο Facebook και στο Twitter.

Βιογραφικό της εικονογράφου:
Η Enja Schling είναι μια νέα επίδοξη καλλιτέχνης από τη Νυρεμβέργη της Γερμανίας.

Είναι τελειόφοιτη Σχολής Καλών Τεχνών.

Η δουλειά της επικεντρώνεται στην εικονογράφηση, στη ζωγραφική και στο γράψιμο.

Λατρεύει τη γιαπωνέζικη κουλτούρα και τις δύο γάτες της.

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Τριλογία Ακοή"

---Δημοσίευση: 08/05/2023---

Η ακοή / περίληψη:

Βασισμένο σε μια ιδέα του SEBASTIAN FITZEK.

Η πιο αμυδρή απόκλιση στον ήχο μιας φωνής αρκεί για τον διεθνώς αναγνωρισμένο ειδικό στη φωνητική εγκληματολογία Ματίας Χέγκελ ώστε να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα. Με τη βοήθειά του, πολλοί εγκληματίες έχουν ήδη καταδικαστεί. Έχει πει ψέματα όμως ο ίδιος; Η ομολογία του για τη δολοφονία μιας άστεγης γυναίκας δε φαίνεται ειλικρινής. Η δημοσιογράφος Γιούλα Άνζοργκε, η οποία ειδικεύεται σε υποθέσεις δικαστικής πλάνης, είναι αποφασισμένη να ανακαλύψει την αλήθεια. Αλλά όταν εμβαθύνει στην υπόθεση του Χέγκελ, θέτοντας τον εαυτό της σε τεράστιο κίνδυνο, θα βρεθεί αντιμέτωπη με απίθανες αποκαλύψεις...

Το πρώτο βιβλίο της νέας σειράς θρίλερ από τους Vincent Kliesch και Sebastian Fitzek.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφείς:  Vincent Kliesch & Sebastian Fitzek

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Η συχνότητα του φόνου - Ακοή / περίληψη:

H ιλιγγιώδης συνέχεια του βιβλίου Ακοή, Νο #1 παγκόσµιου best seller.

Ο άνθρωπος που ακούει το έγκληµα. Ο Χέγκελ επέστρεψε.

«Βοήθεια, λείπει το µωρό µου! Βλέπω µόνο... αίµα!» Ο ήχος µιας σύντοµης πάλης και η πανικόβλητη κλήση έκτακτης ανάγκης µιας µητέρας διακόπτεται απότοµα. Μόνο ένας άνθρωπος έχει την ικανότητα να βγάλει συµπεράσµατα από αυτό το ηχητικό απόσπασµα, ο ιατροδικαστής και δικανικός γλωσσολόγος Ματίας Χέγκελ. Η Γιούλα Άνζοργκε, δηµοσιογράφος, ασχολείται µε αληθινά εγκλήµατα. Μπορεί να κατάφερε να απαλλάξει τον Χέγκελ ως ύποπτο δολοφονίας, αλλά ίσως και να πλησίασε πάρα πολύ τη σκοτεινή πλευρά του ιδιοφυούς αναλυτή. Τώρα όµως είναι απαραίτητη για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Να αφήσει στη µοίρα τους το µωρό και τη µητέρα του; Και τι θα γίνει µε τις πληροφορίες για τον αδερφό της, που θεωρείται νεκρός, και για τον οποίο ο Χέγκελ  φαίνεται να γνωρίζει πολλά; Tίποτα δεν είναι όπως φαίνεται µε την πρώτη µατιά, κανείς δεν είναι τόσο αθώος όσο θα ήθελε να φαίνεται.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφείς:  Vincent Kliesch & Sebastian Fitzek

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Ψίθυρος θανάτου - Ακοή / περίληψη:

Όταν η αλήθεια σκοτώνει... οι ήρωες των βιβλίων best sellers της σειράς Ακοή πρέπει να παλέψουν για τη ζωή τους µαζί. Ένα θρίλερ απαγωγής, κορυφαίο στο είδος του!

Η επιτυχηµένη δηµοσιογράφος Γιούλα Άνζοργκε προσπαθεί εδώ και χρόνια να µάθει την αλήθεια για την τύχη του αδερφού της του Μόριτς, που έχει εξαφανιστεί κάτω από µυστηριώδεις συνθήκες. Ο Μόριτς κατηγορήθηκε αρχικά για ένα αποτρόπαιο έγκληµα από την αστυνοµία και αργότερα θεωρήθηκε νεκρός από τις Αρχές. Ο Ματίας Χέγκελ, ο διάσηµος ειδικός στη φωνητική εγκληµατολογία, ισχυρίζεται ότι έχει στοιχεία πως ο Μόριτς είναι ακόµα ζωντανός. Αν και ο ικανότατος εµπειρογνώµονας, που χρειάζεται µόνο ένα δείγµα φωνής για να αναλύσει την ψυχή ενός δράστη, έχει πει ψέµατα και έχει χειραγωγήσει πολλές φορές τη Γιούλα, εκείνη αποφασίζει να τον συναντήσει για τελευταία φορά, κάτι που αποδεικνύεται καταστροφικό: η Γιούλα και ο Χέγκελ απάγονται βίαια. Προφανώς υπάρχει και κάποιος ακόµα που θέλει να εντοπίσει τον Μόριτς -και για να τον βρει καταφεύγει στα πιο σκληρά βασανιστήρια. Τώρα οι δυο τους πρέπει να απαντήσουν σε ένα τροµακτικό δίληµµα: Αν λύσουν µαζί τον γρίφο του Μόριτς, ο αδερφός της Γιούλα θα σκοτωθεί. Αν δεν τον λύσουν, θα πεθάνουν βασανιστικά στην αιχµαλωσία...

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφείς:  Vincent Kliesch & Sebastian Fitzek

Βιογραφικά των συγγραφέων:

Ο Σεμπάστιαν Φίτσεκ γεννήθηκε το 1971 στο Βερολίνο και είναι πτυχιούχος της Νομικής.

Θεωρείται ο πιο επιτυχημένος συγγραφέας ψυχολογικών θρίλερ στη Γερμανία.

Τα έργα του έχουν γίνει best sellers και έχουν μεταφραστεί σε είκοσι τέσσερις γλώσσες, ενώ κάποια από αυτά έχουν διασκευα­στεί για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Ζει με την οικογένειά του στο Βερολίνο.

Ο Βίνσεντ Κλις γεννήθηκε στο Βερολίνο, όπου και ζει.

Το 2010 ξεκίνησε την πρώτη του επιτυχηµένη σειρά θρίλερ µε το best seller "The Purity of Death".

Ο Κλις γράφει τη σειρά Ακοή µε ήρωα τον δικανικό γλωσσολόγο και ιατροδικαστή Ματίας Χέγκελ, που βασίζεται σε µια ιδέα του φίλου του Σεµπάστιαν Φίτσεκ.

Η σειρά "Ακοή" σηµείωσε τεράστια παγκόσµια επιτυχία.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Η άποψή μου για όλα τα παραπάνω:

(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)

Περίτρανη απόδειξη ότι η αρχή της δημιουργίας είναι η ιδέα! Ένα κενό στο σήμα του κινητού ήταν η αφορμή για το βιβλίο που κρατάμε στα χέρια μας. Το κοφτερό μυαλό του Φίτζεκ αναρωτήθηκε αν υπάρχουν επαγγελματίες αναλυτές φωνής (αυτοί που μπορούν να καταλάβουν το ηχόχρωμα, το συναίσθημα, τους ήχους του περιβάλλοντος κ.λπ. βασιζόμενοι στην ακοή τους και μόνο). Κάπως έτσι γεννήθηκε και το ομώνυμο βιβλίο και μπορώ να πω ότι με εξέπληξε ευχάριστα τόσο με το πεδίο δράσης του, όσο και με τις ανατροπές του.

Κεντρικός ήρωας ο Ματίας Χέγκελ που εργάζεται στον τομέα της δικανικής γλωσσολογίας. Είναι από τα λίγα άτομα που μπορεί να αναλύσει σε τέτοιο βαθμό τα ακούσματά του π.χ. μια τηλεφωνική κλήση, ώστε να παρέχει πειστήρια για το δικαστήριο. Ένας άνθρωπος χαρισματικός, ικανότατος που χαίρει βαθιάς εκτίμησης στο αστυνομικό σώμα για τις υπηρεσίες του, ομολογεί έναν φόνο. Αυτό είναι το πρώτο σοκ για τον αναγνώστη, ιδιαίτερα για εμένα που ευτυχώς, δεν διάβασα το οπισθόφυλλο.

Από την άλλη πλευρά η Γιούλα, μια επίμονη δημοσιογράφος με αρκετά ψυχικά τραύματα από κάποια σκοτεινή σελίδα του παρελθόντος, πασχίζει για να αποδείξει την αθωότητα του Ματίας. Έτσι δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα. Γιατί ομολόγησε; Ποιους καλύπτει; Ποια ιστορία δεν πρέπει να έρθει στο φως; Ποια η σχέση του με τους αληθινούς δολοφόνους, αν υποθέσουμε ότι ο ίδιος δεν είναι εγκληματίας; Και το πολύ απλό: γιατί έχει εγκαταλείψει οριστικά την υπεράσπισή του; Η αλήθεια είναι ότι ο δικηγόρος του κάνει ό,τι μπορεί, αλλά ο ίδιος δεν φαίνεται να κάνει το παραμικρό για να βγει από το προνομιούχο κελί του.

Όταν το δικαστικό δράμα συναντά το θρίλερ, πολλά μπορούν να συμβούν. Ο Ματίας σίγουρα κάτι κρύβει, μα επειδή είναι μοναδικός αναλυτής φωνών, τού φέρονται σχετικά καλά, ακόμα και στη φυλακή. Βλέπεις, εγκλήματα γίνονται κάθε μέρα και χρειάζονται την πολύτιμη βοήθειά του. Παράλληλα με τη δική του, ξετυλίγονται κι άλλες υποθέσεις και αυτό ήταν ένας από τους λόγους που με έκανε να ξεχωρίσω το βιβλίο. Δεν με έκανε να βαρεθώ ούτε στο ελάχιστο! Οι διάλογοί του  είναι ζωντανοί, οι ήρωες πολυδιάστατοι, τα πρόσωπα εξαιρετικά ενδιαφέροντα και το μυστήριο που κυκλώνει τις σελίδες του βιβλίου σαγηνευτικό. Θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας...

Στο δεύτερο βιβλίο, το πρώτο κεφάλαιο ξεκινά εντυπωσιακά αν και με κούρασαν οι αναδρομές στο παρελθόν. Εδώ, ο συγγραφέας κόβει μια φράση για να τη γεμίσει με κομμάτια του παρελθόντος της ηρωίδας του. Αυτό αποπροσανατολίζει τον αναγνώστη περισσότερο, γιατί η Σεσίλ είναι το νέο πρόσωπο με το οποίο ξεκινά το κεφάλαιο. Πέρα όμως από αυτό το μικρό τέχνασμα -ίσως για να αυξήσει την αγωνία- το δεύτερο είναι απείρως καλύτερο από το πρώτο βιβλίο! Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι όλο το δεύτερο βιβλίο (στο μεγαλύτερο μέρος του) είναι spoiler του πρώτου, οπότε καλό θα είναι όποιος δεν έχει διαβάσει το πρώτο μέρος, να μη συνεχίσει την ανάγνωση.

Το πρώτο βιβλίο τελείωσε με μια μεγάλη ανατροπή, που εμένα προσωπικά με προβλημάτισε. Αξίζει ο Χέγκελ να είναι στη φυλακή; Μήπως χρειαζόταν να έχει μια δεύτερη ευκαιρία; Μήπως η Γιούλα είναι αμείλικτη;

Ας πούμε δύο λόγια γι'αυτόν τον χαρακτήρα. Η Γιούλα είναι δημοσιογράφος. Προφανώς και δεν είναι αυτό το ελάττωμά της. Το πρόβλημα είναι ο χαρακτήρας της. Είναι περίεργη, πεισματάρα, επίμονη και εγωκεντρική. Πολύ εύκολα κάποιος θα εντόπιζε σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς ναρκισσιστική συμπεριφορά αν δεν υπήρχαν άλλες δύο λέξεις που την αντισταθμίζουν και αυτές είναι: τιμιότητα και αυταπάρνηση. Η Γιούλα αψηφά τον κίνδυνο και δεν σταματά πουθενά, προκειμένου να αποδώσει μια μορφή δικαιοσύνης όπως τουλάχιστον τη νομίζει εκείνη. Αυτό έχει ως συνέπεια, να έρχεται αντιμέτωπη με ηθικά διλήμματα και πολλές φορές, φέρνει σε άσχημη θέση ανθρώπους που αγαπάει. Ο ετεροθαλής αδερφός της, Ελίας, δεν της μιλάει και ο Μόριτς... τι γίνεται στ'αλήθεια με τον Μόριτς; Υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να ζει ο αδελφός, που νόμιζε για χρόνια νεκρό;

Μα φυσικά ούτε η προοπτική να μάθει την αλήθεια την απομακρύνει από τα πιστεύω της. Η Γιούλα είναι ένα άνθρωπος εσωστρεφής και ιδιαίτερα μοναχικός. Δεν εμπιστεύεται τους ανθρώπους και κρατά μέσα της βαθιά οτιδήποτε την πληγώνει. Κάποιες στιγμές με κάνει να τη θαυμάζω και κάποιες άλλες με κάνει να θυμώνω. Κάπως έτσι κατάλαβα ότι ο συγγραφέας είναι ικανότητος, γιατί φτιάχνει πολυεπίπεδους ήρωες που σε εντυπωσιάζουν τόσο, ώστε να αποκομίζεις δυνατά συναισθήματα.

Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης θυμήθηκα κάποια σημαντικά κομμάτια που είχα λησμονήσει στο πρώτο βιβλίο. Τα δυο βιβλία συνδέονται με ένα τρόπο που μου θυμίζει χειρουργική ακρίβεια.

Και ας περάσουμε στην πλοκή.

Λάτρεψα τον τρόπο που φαινομενικά ασύνδετες καταστάσεις φάνηκε να συνδέονται μεταξύ τους. Αν εξαιρέσω κάποιες στιγμές φλυαρίας, οφείλω να ομολογήσω ότι η πλοκή και οι ανατροπές είναι σίγουρα το δυνατό σημείο του συγγραφέα.

Γεγονός είναι ένα: καθώς ξετυλίγεται το κουβάρι της υπόθεσης και διαφαίνονται οι προθέσεις των προσώπων η αγωνία χτυπάει κόκκινο. Όχι μόνο για την τύχη των ηρώων αλλά και για την αποκάλυψη μυστικών που πρέπει να έρθουν στο φως.

Λίγο πριν το τέλος, κάποια πράγματα βρίσκουν την εξήγησή τους κι άλλα όχι. Δεν μπορώ να πω ότι κατάλαβα όλες τις αντιδράσεις των ηρώων, ιδιαίτερα στο τέλος, καθώς μου έμειναν ορισμένα ερωτηματικά. Εδώ πράγματι, θα χρειαζόταν μια γερή αναδρομή στο παρελθόν για να τα καταλάβω, καθώς τελικά όλοι κρύβουν μυστικά και κανείς δε μένει ανεπηρέαστος από αυτά.

Το δε τέλος αποτελεί αληθινό σοκ! Ασφαλώς και σε κάνει να αναζητήσεις το τρίτο βιβλίο...

Από όλα τα εξώφυλλα το μαύρο πιο σοβαρό, πιο θρίλερ και συνεπώς πιο επιτυχημένο, προσδίδει στο τρίτο βιβλίο ένα κύρος. Από εκεί κι έπειτα θα το θεωρήσω και πιο επιτυχημένο από άποψη σασπένς και αγωνίας, γιατί έχουμε μια τροπή στα πράγματα (την απαγωγή) που δεν περιμέναμε. Φυσικά δεν θα καταλάβει τίποτα όποιος δεν έχει διαβάσει τα άλλα δύο. Είναι από αυτά τα βιβλία που επιβάλλεται να διαβάζονται με σειρά.

Η Γιούλα πιο ώριμη αλλά επίσης πιο μπερδεμένη και σαφώς πιο αλαζονική συνεχίζει να ψάχνει απαντήσεις σχετικά με τον «χαμένο» αδελφό, απαντήσεις που συχνά αποβαίνουν θανάσιμες και φτάνουν την αδρεναλίνη του αναγνώστη στα ύψη. Ο Ματίας από την άλλη σοβαρός και πειθαρχημένος όπως τον ξέρουμε και που δεν μπορούμε με τίποτα να αντιπαθήσουμε, είτε έχει κάνει κάτι κακό, είτε όχι (δεν λέω τι μπορεί να θεωρηθεί spoiler), στο μυαλό μου έχει μείνει σαφώς σαν κάτι καλό και κλάσεις ανώτερο από μια δημοσιογράφο της σειράς (πιστέψτε με, υπάρχουν πολλοί καλύτεροι σε ποιότητα από τη Γιούλα). Ωστόσο, οφείλω να παραδεχθώ ότι στο παρόν μοιάζουν πιο συνδεδεμένοι από ποτέ, λες και μια διεστραμμένη μοίρα τους έδεσε με ένα αόρατο πέπλο. Μου αρέσει αυτό. Το θεωρώ άλλο ένα συν για το βιβλίο.

Επιπλέον βάζω στα ατού το γεγονός ότι δεν έχει τίποτα περιττό. Δεν με έκανε ούτε στιγμή να βαρεθώ, δεν μπορούσα εύκολα να το αφήσω από τα χέρια μου και θεώρησα ότι έχει έναν αυξανόμενο δυναμισμό. Φυσικά δεν είναι μόνο οι δύο πρωταγωνιστές που μας απασχολούν, καθώς περισσότερο ενεργό ρόλο παίζουν ο Παούλ (πρώην φίλος της Γιούλα, πλην ακόμα ερωτευμένος) και ο Ελίας (ο ετεροθαλής αδελφός της, που είναι ό,τι κοντινότερο σε οικογένεια της έχει μείνει).

Επίσης, μας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουμε τη Ζόλα, μια ανάλγητη βασανίστρια από τη Σιέρα Λεόνε που δεν κάμπτεται μπροστά σε τίποτα. Πώς θα τα βγάλουν πέρα άραγε οι πρωταγωνιστές μας;

Οι εκπλήξεις δεν τελειώνουν εδώ. Σε αυτό το ανάγνωσμα έχουμε επίσης να μάθουμε περισσότερα για τον μυστηριώδη χάκερ που βοηθάει τη Γιούλα, τον Αδριανό, μα και πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος υπό κατάσταση πίεσης.

Λάτρεψα το γεγονός ότι όσο πιο πολύ προχωράς την ανάγνωση, τόσο πιο πολύ αποπροσανατολίζεσαι σχετικά με την έκβασή του. Ανατροπές στη σωστή θέση, μα ίσως θέλαμε λίγη ακόμα παραπάνω «ταλαιπωρία», πριν φτάσουμε στο τέλος. Ίσως καλύτερα έτσι: τα πάντα στις σωστές ποσότητες και φυσικά ακόμα δεν τελειώσαμε, προετοιμαζόμαστε για τέταρτο και ίσως τελευταίο μέρος...

Η συνέχεια σύντομα...

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Οι χωρισμένοι δε γιορτάζανε προχτές"

---Δημοσίευση: 19/03/2023---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Εκείνη: Φιλόλογος με μεταπτυχιακά, πνευματώδης, ευαίσθητη, παρορμητική και κουκλάρα.

Εκείνος: Άξιος ιδιοκτήτης γραφείου τελετών, άχαρος, αναίσθητος, προγραμματισμένος και δίμετρος -να τα λέμε κι αυτά.

Τι κοινό μπορεί να έχουν λοιπόν η Βίκυ με τον Αλέξανδρο; Κανένα! Κι όμως, παραμένουν μαζί. Μαζί βέβαια τρόπος του λέγειν, μιας και ο Αλέξανδρος (που συν τοις άλλοις είναι και κολλημένος με την πρώην του) δεν την πλησιάζει ερωτικά. Η Βίκυ έχει δοκιμάσει τα πάντα μαζί του, αλλά τζίφος.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, προκύπτουν από το πουθενά τα παρακάτω:η παπα-Λάμπραινα, ένα στρουμφάκι, μια γιαγιά παρανοϊκή, ένα ζευγάρι σκαρπινάκια, ο ποιητής Φανφάρας, μια Ρωσίδα στριπτιτζού, το μωρό της Ρόζμαρι, ο Αθανάσιος Διάκος, η βασίλισσα της Αγγλίας, ένα μέντιουμ από το Μενίδι, το φάντασμα του Καζαντζίδη, ένας υπουργός λαμόγιο και ένας μυστήριος γυμναστής.

Όλα αυτά είναι απλώς ένα μικρό δείγμα μιας τρελής ιστορίας, στην οποία η Βίκυ και ο Αλέξανδρος μπλέκουν διαρκώς σε ασύλληπτες αλλά καθημερινές καταστάσεις, σ’ένα μυθιστόρημα σπιντάτο, γεμάτο εξωφρενικό χιούμορ και ανατροπές.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Διαβάστε το κείμενο ή δείτε την παρουσίαση εδώ!

Δηλώνω φίλη της Βιολέττας και φανατική αναγνώστρια της Κουμπή!

Η Βιολέττα Κουμπή, είναι ένας χαρούμενος άνθρωπος και με το που θ’ανοίξει το στόμα της, θ’αρχίσεις να γελάς... Όχι, δεν είναι η ίδια για γέλια!!! Απλούστατα, έχει απίστευτα θετική ενέργεια και σαρκαστικό/black humor! Σατιρίζει κάθε κατάσταση και άνθρωπο τόσο πετυχημένα, που κάθεσαι με τις ώρες να την ακούς, απολαμβάνοντάς τη...

Γνωριστήκαμε το 2014, σε τοπικό βιβλιοπωλείο, που φιλοξενούσε μια άλλη συγγραφέα για υπογραφές αντιτύπων κι η Βιολέττα είχε έρθει για συμπαράσταση! Περιττό να αναφέρω ότι μόνο συμπαράσταση δεν προσέφερε, παρά μας άφησε μόνες κι έρημες και πήγε να ψωνίσει! Λίγη ώρα αργότερα ήρθε γεμάτη σακούλες από τα γύρω μαγαζιά, διακωμωδώντας τον εαυτό της για τον καταναλωτισμό της!

Το να γελάς με τα παθήματά σου δείχνει ακομπλεξάριστο άτομο και αυτό σε κάνει να δείχνεις ακόμα πιο συμπαθής! Ο Πυθαγόρας έλεγε: "Το γέλιο φανερώνει τον χαρακτήρα κατά αλάνθαστο τρόπο και καμία προσποίηση δεν μπορεί να ομορφύνει το γέλιο ενός κακού ανθρώπου", ενώ ο Λούσιος Σενέκα, λατίνος φιλόσοφος, επεσήμανε πως "Αν γελάς με τον εαυτό σου, δεν θα γελούν με σένα."

Ξέρετε κάτι; Σήμερα ο καθένας μπορεί να γράψει. Βάζεις 10 σταγόνες δάκρυα, μια δόση απιστίας, μπόλικο συναίσθημα, τον άντρα τον γοητευτικό με το θεληματικό πηγούνι, άντε και λίγη φαντασία στην πλοκή κι έχεις μια ιστορία αισθηματικού περιεχομένου. Το πιο δύσκολο όμως, είναι να γράψεις χιουμοριστικό μυθιστόρημα! Και αυτό το κατάφερε η Βιολέττα Κουμπή με μεγάλη επιτυχία!

Το δεύτερό της πόνημα "Οι χωρισμένοι δε γιορτάζανε προχτές" κυκλοφόρησε το 2015 και ο τίτλος του παραφράζει τον αντίστοιχο τίτλο τραγουδιού της Άντζελας Δημητρίου "Οι χωρισμένοι δε γιορτάζανε ποτέ" αλλά ουδεμία σχέση έχει με το δακτύβρεχτο κομμάτι. Ίσα-ίσα που ακολουθεί την πεπατημένη του πρώτου βιβλίου της "Ους το facebook συνέζευξε".

Στη γλυκειά τη Λιάνα μου, του δειλινού καμπάνα μου...

Η αγαπημένη Βιολέττα Κουμπή υπογράφει ακριβώς έτσι το αντίτυπό μου, αποτυπώνοντας στην πρώτη σελίδα λίγο από το χιούμορ που τη διακρίνει, προετοιμάζοντάς με για το τι θα ακολουθήσει στην ανάγνωση! Σας λέω με πάσα ειλικρίνεια πως χαίρομαι ιδιαίτερα που ΚΑΙ σε αυτό το βιβλίο, κατάφερε να περάσει κομμάτι της πολυσχιδούς προσωπικότητάς της, που λατρεύω!!!

Ολόκληρο το νόημα της ιστορίας περιγράφεται στις εξής φράσεις, από τη σελίδα 115: "Αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι ο έρωτας: τυφλός. Και τη δική του στραβομάρα την πληρώνουμε εμείς οι ανοιχτομάτηδες."

Η Βιολέττα χρησιμοποιεί πρώτο πρόσωπο, με αφηγήτρια τη Βίκυ (την κοκκινομάλλα δεσποινίς του υπέροχου εξωφύλλου, στο οποίο απεικονίζεται με τις δυο της αδελφές, τη μελαχροινή Δέσποινα και την ξανθιά Δανάη). Όλες λίγο-πολύ φέρνουν σε κούκλες Barbie και κατά την ανάγνωση, θα μάθετε πως ακόμα και τέτοιες κούκλες αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα με τους άντρες!!! Τύφλα να’χουμε εμείς οι θνητές και άσχημες!!!

Η Βίκυ, λοιπόν, παραθέτει τις περιπέτειές της, απ’όταν γνωρίζεται με τον Αλέξανδρο. Ταυτόχρονα μαθαίνουμε για την πρώην του σύζυγο, Νίνα, για την οποία ο Αλέξανδρος τρέφει «ιδιαίτερη» συμπάθεια. Ας όψεται και το παιδί που έχουν μαζί, το οποίο φέρνει λίγο σε Ντέμιαν της Προφητείας!! Ένα σόι με ρόδες από τη μια (της Βίκυς) ενώ το άλλο θεότρελο του γαμπρού, μας στέλνουν για... βρούβες!!! Οι δε φίλοι τους κι αυτοί κουβαλάνε την παλαβομάρα τους και κατά συνέπεια, οι καταστάσεις στις οποίες μπλέκουν, σε αφήνουν άφωνο!!!!!

Η υπόθεση είναι ανάλαφρη, απόλυτα ρεαλιστική και κυρίως, ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΗ!!! Αυτό είναι ΜΕΓΑΛΟ πρόβλημα, κυρίως όταν διάβαζα στα μέσα μαζικής μεταφοράς, καθώς κάθε λίγο και λιγάκι, παρασυρόμουν σε κύματα γέλιου, με αποτέλεσμα να γίνομαι ρεζίλι!! Για λίγο όμως, ξέχασα τα προβλήματά μου και αφέθηκα να εισχωρήσω στον κόσμο και τα ερωτήματα των ηρώων, που διανθίζονται με αστεία περιστατικά. Άπαξ και ξεκινήσεις το βιβλίο, δε σε αφήνει να το αφήσεις!!! Η ροή της σκέψης, άρα και γραφής της Βιολέττας τρέχει αβίαστα και ρουφάς αμέσως όλα τα στοιχεία του, που σε μεταφέρουν σε μια πολυθρόνα θεατρικής πλατείας, παρακολουθώντας τις σκηνές λες κι εκτυλίσσονται στο σανίδι, μπροστά στα μάτια σου! Το να κάνεις τον αναγνώστη να νιώσει πως είναι παρών στην υπόθεση, με ζωντανές περιγραφές, είναι η επιτυχία του βιβλίου.

Κρίμα που η ανάγνωση δεν κρατά πάνω από λίγες ώρες, καθώς απαιτούνται δόσεις γέλιου καθημερινά!!! Κατά το «ένα μήλο την ημέρα», θα΄πρεπε να λέμε «μια βιολέττα την ημέρα»!!! Οι ατάκες είναι φαρμακερές και πανέξυπνες και δίδονται στο κείμενο κυρίως από τη Βίκυ, την πρωταγωνίστρια, που λεκτικά υπερέχει του Αλέξανδρου!! Οι παροιμίες και τα λαϊκά άσματα έχουν την τιμητική τους κι ο κάθε χαρακτήρας που έχει εμπνευστεί η Βιολέττα είναι μοναδικά αξιολάτρευτος με τα πάθη και τις αδυναμίες του! Δε μπορείς να κακιώσεις σε κανέναν ήρωα, καθώς απλούστατα όλοι θα σε κάνουν να γελάσεις και να σου θυμίσουν κάτι από το δικό σου εαυτό... Τόσο δικά σου γίνονται τα πρόσωπα της ιστορίας!! Και θα είναι μεγάλο κρίμα και άδικο αν δεν τα αγαπήσεις κι εσύ!! Το βιβλίο όχι μόνο θα’πρεπε να μεταφερθεί στην οθόνη, με τη συγγραφέα μας να υπογράφει σενάριο και σκηνοθεσία, αλλά και να του δοθεί ειδικό βραβείο κατηγορίας γέλιου!! Η συνέχεια της ανάγνωσης θα σας εκπλήξει με το πόσο δραματικά-κωμικά διαδραματίζονται όλα!!

Στο τέλος, υπάρχει ένα Υστερόγραφο, ένας μικρός "επίλογος" του "επιλόγου", μικρούλης, αλλά περιεκτικούλης, που μας εξιστορεί σε 5 γραμμές ότι "τ'αγαθά κόποις κτώνται"!!! Μην πάτε όμως αμέσως στον επίλογο, καθώς το ταξίδι επιβάλλεται να το ζήσετε!!!

Τι θα σας μείνει διαβάζοντας το βιβλίο :

Πρώτα απ’όλα, διαθέτει πλούσιο λεξιλόγιο και σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας, κάτι που λατρεύω να παρατηρώ σε αναγνώσματα, καθώς αδυνατώ να συγκρατήσω τον εκνευρισμό μου, όταν πετυχαίνω συντακτικά κι ορθογραφικά λάθη σε άλλα βιβλία. Δεύτερον, χωρίζεται σε μικρά κεφάλαια, με εμπνευσμένους τίτλους, άρα δεν κουράζει με περιττές περιγραφές για να γεμίσει σελίδες! Τρίτον, η συγγραφέας, ως σύγχρονος Αριστοφάνης, σατιρίζει μεν την πραγματικότητα, αναφέροντας επώνυμους καλλιτέχνες και φανταστικούς ήρωες, ρίχνοντάς τους στο μπλέντερ με λίγες δόσεις επικαιρότητας και πολιτικής σκηνής, η δύναμη της οποίας επηρεάζει πρόσωπα και ζωές. Επιπρόσθετα όμως, θα σας βάλει σε σκέψεις για την πολυπλοκότητα των σχέσεων, πόσα εμπόδια πρέπει να ξεπεραστούν και το πώς οι σχέσεις -επιτέλους- πετυχαίνουν!!! Μπορεί το ύφος να είναι καυστικό, μπορεί το βιβλίο να είναι αστείο και να διασκεδάσετε, ωστόσο, τελειώνοντάς το, θα συνεχίσετε να σκέφτεστε κάποιες από τις σκηνές, που το μυαλό σας θα φέρνει ως εικόνες ελληνικής κωμωδίας και φυσικά, να χαζογελάτε!!! Εγώ τουλάχιστο αυτό έκανα!!!

Τελειώνοντας, θα σας πω κάτι που λέει ο Αμερικανός κωμικός Μάικλ Πρίτσαρντ: "Δεν σταματάς να γελάς επειδή γερνάς. Γερνάς, επειδή σταματάς να γελάς." Γι’αυτό... πάρτε το βιβλίο και σας υπόσχομαι να μη σταματήσετε να γελάτε!!! Εγώ ανυπομονώ ήδη για το επόμενο!!! Καλή επιτυχία Βιολέττα μου!!!

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Βιολέττα Κουμπή

Σελίδες: 355

Ημερ. έκδοσης: 2015

ISBN: 978-960-142-921-2

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Ο σκορπιός"

---Δημοσίευση: 15/03/2023---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

O θάνατος ενός δεκαεφτάχρονου έρχεται να αναστατώσει τη ζωή ενός ορεινού χωριού. Οι κάτοικοι εύκολα θα πιστέψουν ότι µια οντότητα που πλανιέται στο δάσος είναι η υπεύθυνη. Θεωρούν ότι το χωριό τους είναι στοιχειωµένο εδώ και πολλά χρόνια. Οι έρευνες θα ενταθούν όταν ο πατέρας δέχεται ένα τηλεφώνηµα και ακούει τη φωνή του νεκρού παιδιού του. Την υπόθεση αναλαµβάνει ο ιδιωτικός ερευνητής Γαβριήλ Γάκος.

Όλοι είναι αθώοι και ένοχοι ταυτόχρονα, την ίδια στιγµή που άλλες τρεις δολοφονίες θα τους συγκλονίσουν. Ποιος είναι αυτός που κρύβεται πίσω από τη µάσκα του Σκορπιού; Μια σκιά από το παρελθόν ή κάποιος που ζει σε αυτή τη µικρή κοινωνία;

Η άποψή μου:

(γράφει η Μαρία Σκούφου)

Τι σημεία και τι τέρατα μπορεί να κρύβει ένα μικρό επαρχιακό χωριό; Για ποιον φυλάει ο σκορπιός το κεντρί του;

Ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας Χάρης Καραθύμιος κάνει μια πολύ ευχάριστη έκπληξη με ένα δυνατό ξεκίνημα. Ένας ντετέκτιβ με τα δικά του τραύματα και δράματα στην προσωπική του ζωή (που ο συγγραφέας μάς παραθέτει πολύ ωραία ως δευτερεύουσα ιστορία) καταλήγει σε μια κλειστή κοινωνία με τις δικές της ίντριγκες και σχέσεις. Εκεί προσπαθεί να επιλύσει το μυστήριο και τοπικό θρύλο του Σκορπιού, αφού και ο ίδιος αποτελεί θρύλο ως ντετέκτιβ μετά την επιτυχή επίλυση μιας μυστηριώδους υπόθεσης, που τον έκανε διάσημο.

Ο Σκορπιός εμφανίζεται σε ένα απόκοσμο φόντο και αφήνει πτώματα στο πέρασμά του. Αλλά ποιός κρύβεται πίσω από τον Σκορπιό;

Η πλοκή του βιβλίου είναι γρήγορη και δομημένη, κλιμακώνεται εντυπωσιακά και διαθέτει πρωτότυπη θεματική, η οποία ψηλαφίζει σύγχρονα μέσα και τάσεις. Επίσης παρατηρείται η πολύ ωραία αίσθηση του χιούμορ, που ελαφρύνει το κλίμα. Χαρακτηρίζεται ως άκρως ατμοσφαιρικό, μοντέρνο, με κλασικά κι αγαπημένα υλικά και θίγει κοινωνικά θέματα, όπως την αλόγιστη χρήση τεχνολογίας, στερεότυπα που αφορούν τη διαφορετικότητα και τον χλευασμό της, εφηβικές και οικογενειακές σχέσεις μέσα από τις όψεις της ελληνικής υπαίθρου. Στα συν και το προσωπικό δράμα/μυστήριο/εκδίκηση του Γάκου, όπως επίσης κι έντονα στοιχεία ψυχολογίας και σεξουαλικές νότες, η πρωτοτυπία με τους δίδυμους αδελφούς Γάκους, η περιγραφή της υπόθεσης που τους έκανε διάσημους κ.α. Μέσα στο επαρχιακό τοπίο της ιστορίας, το αποτέλεσμα είναι υπέροχο και σχεδόν κινηματογραφικό...

Ανυπομονώ να διαβάσω δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα με πρωταγωνιστές το απίστευτο δίδυμο σε νέες υποθέσεις!

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Χάρης Καραθύμιος

Σελίδες: 448

Ημερ. έκδοσης: Ιούλιος 2021

ISBN: 978-960-143-663-0

Βιογραφικό του συγγραφέα:

Ο Χάρης Καραθύµιος γεννήθηκε το 1991 στην Αθήνα.

Μεγάλωσε στη Λήµνο και η καταγωγή του είναι από το Καλλίθηρο Καρδίτσας.

Σπούδασε Φυσική στο ΕΚΠΑ και έκανε µεταπτυχιακό στα Ευφυή Συστήµατα Υποδοµών Ζωτικής Σηµασίας στο Πανεπιστήµιο Κύπρου σε συνεργασία µε το Imperial College London.

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Μινώταυρος"

---Δημοσίευση: 21/02/2023---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Ένα απόκοσµο µουγκρητό πληγώνει τη σιγαλιά της νύχτας λίγο έξω από την πόλη των Χανίων. Το πτώµα ενός αγοριού, που εντοπίζεται στην ύπαιθρο, σοκάρει και αναστατώνει. Ο αστυνόµος Αλέξης Σαρρής, εξουθενωµένος από τους δικούς του προσωπικούς εφιάλτες, καλείται να διαλευκάνει µια σκοτεινή υπόθεση διαδοχικών δολοφονιών. Αναζητώντας το κίνητρο του δολοφόνου, ακροβατεί ανάµεσα σε επιχειρηµατικά συµφέροντα, παράνοµα κυκλώµατα, ερωτικά πάθη, οδυνηρά βιώµατα, εµµονές. Ιχνηλατώντας στις δαιδαλώδεις στοές ενός λαβυρίνθου αναπάντητων ερωτηµάτων, µε υπόκρουση τους βρυχηθµούς του Μινώταυρου, ο αστυνόµος αναζητά το µυθικό τέρας, αγνοώντας την όψη ή τις υπερφυσικές του δυνάµεις, ενώ ο δικός του µίτος δε µοιάζει ικανός να τον οδηγήσει στο φως.

Ένα ψυχολογικό θρίλερ µε καταιγιστικό ρυθµό, ένα σταυρόλεξο ψυχογραφηµάτων µε φιλοσοφικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Ένα σκοτεινό µυστήριο, λουσµένο στη µαγεία των αρχαίων µύθων και πληµµυρισµένο από ανατροπές, χιούµορ, σασπένς και µε έντονο το ερωτικό στοιχείο. Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον φονιά; Πώς ένας εφιάλτης αιµοµιξίας αποδιοργανώνει το ανθρώπινο µυαλό; Τι σηµαίνουν τα αινιγµατικά σύµβολα που συνοδεύουν τις δολοφονίες; Ποιος αναµοχλεύει παλιές ιστορίες αντίστασης κατά της χούντας; Ποιον θα καταπιεί το στόµα του Κρόνου; Ποιος ξύπνησε τον Μινώταυρο;

Η άποψή μου:

(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)

Μια σοκαριστική αρχή και η άκρη του νήματος για το ποντίκι. Η διαδρομή ενός βασανισμένου τρωκτικού, που σου παγώνει το αίμα. Μεταφερόμαστε στην Κρήτη, κάνουμε τις πρώτες γνωριμίες με ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, τον εγγονό και την ατίθαση κόρη τους, Περσεφόνη. Λίγο πιο πέρα στο αστυνομικό τμήμα ο υπεύθυνος του τμήματος ανθρωποκτονιών, ο αστυνόμος Σαρρής προσπαθεί να είναι δίκαιος όσο γίνεται. Μετά από μια αποτρόπαιη δολοφονία μεταφερόμαστε στο παρελθόν σε μια παρέα φοιτητών στη Χούντα των συνταγματαρχών. Λίγο πριν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, που σημάδεψαν την Ελλάδα αλλά και ευαισθητοποιημένους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο, μαθαίνουμε απόψεις, παρατίθενται γεγονότα με τρόπο που να σκιαγραφείται ένα μέρος της σκοτεινής εποχής. Εκεί ο αναγνώστης ξεγελιέται. Ξεχνά ότι διαβάζει θρίλερ και μπαίνει μέσα σε μια εποχή που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από ιστορικό μυθιστόρημα. Έτσι παρασυρόμαστε σε μια αλυσιδωτή αντίδραση των γεγονότων που φτάνει ως τις μέρες μας.

Ποιος είναι ο Μινώταυρος και ποιοι απειλούνται από αυτόν; Τι σύνδεση μπορεί να έχει το τότε με το τώρα; Θα καταφέρει ο αστυνόμος Σαρρής να βρει τον μίτο της Αριάδνης;

Κι από το τότε, επιστρέφουμε ξανά στο τώρα. Ο αστυνόμος Σαρρής βασανίζεται από έναν προσωπικό εφιάλτη. Είναι η σχέση του με την Μυρτώ ανίερη ή όχι; Τι πέπλο μυστηρίου σκεπάζει την καταγωγή της κοπέλας ενώ η ίδια δεν έχει ιδέα; Θα μπορέσει ο ίδιος να ξεπεράσει τον φρικτό του εφιάλτη; Ποια είναι η σχέση του με τον προηγούμενο δεσμό του, την Κατερίνα, τι σταυρό κουβαλάει από την προηγούμενη υπόθεσή του, που τον έκανε διάσημο;

Κι ενώ σε γενικές γραμμές καταλαβαίνεις το γιατί, ψάχνεις το ποιος και το πώς.

Ένα θρίλερ που κατά το μεγαλύτερο μέρος του εξελίσσεται στη μαγευτική Κρήτη και μάλιστα είναι και αυτό ένα μέρος της γοητείας του. Ένα μυθιστόρημα ωστόσο που δεν υστερεί σε τίποτα από κάποιο αντίστοιχο της ξένης λογοτεχνίας, τόσο στην αφήγηση, όσο και στην περιγραφή, με έντονο παντού το ελληνικό στοιχείο αλλά και τα δεινά του ελληνικού λαού.

Ένα αρκετά μεγάλο σε όγκο βιβλίο, που ωστόσο δεν κουράζει και όσο πιο κοντά φτάνουμε στο τέλος, τόσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα για τον αστυνόμο. Με τις αποκαλύψεις να διαδέχονται η μία την άλλη, ο Σαρρής κινδυνεύει να χάσει, όχι μόνο τη λογική του, αλλά και την ίδια τη ζωή του. Κάποια στιγμή χαμογέλασα, ένιωσα σαν ο αστυνόμος είναι ένας φίλος από τα παλιά. Αν τον συναντούσα, θα του έλεγα: "μπράβο, πήρες το βάπτισμα του πυρός Χάρι Χόλε". Αν με ρωτούσε τι είναι αυτό, θα του έλεγα "το πάθος και τον ένστικτο του ανθρώπου που τον ωθεί να διαφεύγει τον κίνδυνο με κάθε τρόπο".

Διασκέδασα ιδιαίτερα με τις κρητικές εκφράσεις, καθώς λατρεύω τον μοναδικό τρόπο έκφρασης των Κρητικών αλλά και απόρησα με τη διαπίστωση ότι τελικά οι άνθρωποι της ιστορίας μας είναι μορφωμένοι πέραν του δέοντος και όχι άξεστοι χωριάτες. Το ιδιόρρυθμο του τόπου μαζί με την ένταση των δολοφονιών δημιουργεί μια σύνθεση αξεπέραστη. Τολμήστε να το βάλετε στην «πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσω» λίστα σας.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Βαγγέλης Μαναρώλης

Σελίδες: 684

Ημερ. έκδοσης: 

ISBN: 978-960-14-3728-6

Βιογραφικό του συγγραφέα:

Ο Βαγγέλης Μαναρώλης γεννήθηκε το 1958 στους Λάκκους Χανίων, ένα ορεινό χωριό των Λευκών Ορέων. Ολοκλήρωσε τις γυµνασιακές του σπουδές στα Χανιά και στη συνέχεια σπούδασε Οικονοµικά στο Οικονοµικό Πανεπιστήµιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ). Είναι πτυχιούχος του τµήµατος Διοίκησης Επιχειρήσεων. Εργάστηκε ως καθηγητής στο Επαγγελµατικό Λύκειο Χανίων και στη συνέχεια στην Εθνική Τράπεζα, όπου ολοκλήρωσε την καριέρα του υπηρετώντας για αρκετά χρόνια ως διευθυντικό στέλεχος. Έχει συµµετάσχει σε αρκετά σεµινάρια του Οικονοµικού Επιµελητηρίου, του ΕΛΚΕΠΑ και άλλων φορέων και έχει διδάξει σε κάποια από αυτά. Είναι αυτοδίδακτος στην κιθάρα, στιχουργός, τραγουδοποιός και συγγραφέας χιουµοριστικών χρονογραφηµάτων. Φανατικός κινηµατογραφόφιλος, θεατρόφιλος και αναγνώστης λογοτεχνικών, φιλοσοφικών και ψυχολογικών συγγραµµάτων. Έχει γράψει επίσης το αστυνοµικό θρίλερ µε τίτλο "Ανεξίτηλα Σηµάδια", του οποίου η πρώτη έκδοση εξαντλήθηκε. Ζει στα Χανιά, είναι παντρεµένος και έχει τρία παιδιά.

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Προσωπική υπογραφή"

---Δημοσιεύτηκε: 28/06/2021---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Ο ιατροδικαστής δόκτωρ Φρεντ Άµπελ, από την Οµοσπονδιακή Υπηρεσία Δίωξης Εγκλήµατος, ασχολείται µε έναν κατά συρροήν δολοφόνο, που δρα σε όλη την Ευρώπη. Κοντά σε ευρωπαϊκά αεροδρόµια γίνονται αλλεπάλληλες δολοφονίες γυναικών, που φέρουν την προσωπική υπογραφή του δράστη.

Με βάση µια ειδική ανάλυση DNA, ύποπτος για τις δολοφονίες αυτές κρίνεται ο πρώην στρατιώτης Λαρς Μόεβιχ, παλιός φίλος του Άµπελ από τα χρόνια του στρατού. Όµως ο ιατροδικαστής δε θα τον θεωρούσε ποτέ ικανό για τέτοια βάναυσα εγκλήµατα.

Ο Μόεβιχ δεν έχει άλλοθι και τίθεται υπό κράτηση. Καθώς η µικρή κόρη του Μόεβιχ αργοπεθαίνει από λευχαιµία, ο Άµπελ προσπαθεί πυρετωδώς να ανακαλύψει τον πραγµατικό ένοχο. Ένα ανθρωποκυνηγητό στην ευρωπαϊκή ήπειρο, που κόβει την ανάσα, θέτει τη ζωή του ιατροδικαστή σε κίνδυνο, την ώρα που τον βασανίζουν οι αµφιβολίες για την αθωότητα του φίλου του. Βασισµένο σε αληθινή ιστορία.

Η άποψη μου:

(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)

Όταν εργάζεσαι στη μονάδα βίαιων εγκλημάτων φαίνεται ότι δεν υπάρχει ανάπαυλα. Τι συμβαίνει όμως όταν η καταδίωξη ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου γίνεται για τον έμπειρο ιατροδικαστή Άμπελ προσωπική υπόθεση;

Σίγουρα δεν ξέρω πως λειτουργούν οι μηχανισμοί στο κέντρο της Γερμανίας αλλά το θέμα είναι τόσο σοβαρό που παίρνει την ταμπέλα του επείγοντος. Ο Άμπελ συνεργάζεται με συνάδελφούς του στην Ευρώπη προκειμένου να βρεθεί γρήγορα ο ένοχος.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο αναγνώστης γνωρίζει σχεδόν από την αρχή ποιος είναι ο δολοφόνος αλλά και ότι μιλάμε για αληθινό έγκλημα (true crime). Ωστόσο, του κάνει εντύπωση η βαρύτητα που δίνουν οι αστυνομικοί σε μια ιατροδικαστική εξέταση και που σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. τρομοκρατίας) στέλνουν ολόκληρο επιτελείο ιατροδικαστών. Στην συγκεκριμένη περίπτωση κι επειδή οι συνάδελφοί του είναι απασχολημένοι, ο Άμπελ καλείται να βρει όσο περισσότερα στοιχεία μπορεί για τη ληστεία μετά φόνου μιας ηλικιωμένης στο Βερολίνο. Μα κάτι δεν ταιριάζει για να είναι μια απλή υπόθεση ληστείας κι έτσι η πλοκή ξεκινά.

Δεν ξέρω ποιος από τους δύο συγγραφείς ανέλαβε να αποδώσει αυτό το ρόλο του seral killer (πιθανολογώ ο δεύτερος) αλλά το κάνει πάρα πολύ καλά. Αποδίδει με πολύ μεγάλη μαεστρία την ψυχολογική του φόρτιση, καθώς βρίσκεται τετ α τετ με κάθε υποψήφιο θύμα του -ακόμα κι αυτό το στιγμιαίο χάσιμο καθώς προβαίνει στις αποτρόπαιες πράξεις του. Γιατί αυτό μας δίνει να καταλάβουμε ότι για λίγα λεπτά ο δολοφόνος, σαν να βγαίνει από την ανθρώπινη υπόστασή του κι αφήνει να τον κυριαρχεί αυτό το τέρας που κρύβει μέσα του. Το αποτέλεσμα είναι προφανές: η πολύ άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα θύματα.

Σε αυτό το σημείο κάποιος θα εκφράσει αυτή την εύλογη απορία: αφού ξέρουμε ποιος είναι ο δολοφόνος, γιατί να κάνουμε τον κόπο να το διαβάσουμε; Δεν χάνει έτσι η ανάγνωση το ενδιαφέρον της;

Σας διαβεβαιώ πως όχι! Σε καμία περίπτωση δεν χάνει η ανάγνωση το ενδιαφέρον της, γιατί στις φυλακές της Γερμανίας κρατείται το λάθος άτομο, ως ύποπτος του φόνου στο Βερολίνο. Μάλιστα βρισκόταν και στο Λονδίνο όταν έγινε ένας δεύτερος φόνος. Ο εν λόγω πρώην στρατιωτικός, ένας πατέρας που έφυγε από το Σώμα με όχι τόσο κολακευτικό τρόπο, λόγω βίαιης συμπεριφοράς, βρίσκεται αντιμέτωπος με την κατηγορία του ληστή και δολοφόνου, περισσότερο λόγω του σκούρου χρώματος και του σωματότυπού του, δεν έχει άλλοθι κι ο χρόνος τον πιέζει, επειδή ζητάει να αποχαιρετήσει την ετοιμοθάνατη κόρη του. Αυτό φυσικά δεν μπορεί να γίνει, αν δεν βρεθεί ο πραγματικός ένοχος κι έτσι αρχίζει μια καταδίωξη της γάτας με το ποντίκι από τη Γερμανία, στο Λονδίνο και κατόπιν στο Μπάρι της Ιταλίας καθώς και στη Γαλλία. Το ήθος και η προσήλωση του ιατροδικαστή στο έργο του μας εντυπωσιάζει. Με περίσσιο θάρρος ακολουθεί κατά πόδας αυτόν που ονομάζει «Δολοφόνο των αεροδρομίων». Η επιθυμία του να οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη ο αληθινός ένοχος γίνεται μανία. Να σας πω εδώ ότι ο αναγνώστης ανησυχεί περισσότερο όταν ένας άνθρωπος άοπλος ψάχνει κάποιο άτομο τόσο επικίνδυνο αλλά ο ίδιος μοιάζει αρκετά χαλαρός, ακόμα κι όταν δέχεται μηνύματα κατά της ζωής του.

Είναι άραγε η ψυχραιμία αυτή που τον διακρίνει ή τον κάνει γενναίο το πάθος του για αποκάλυψη της αλήθειας; Ευχάριστη ανάπαυλα ο Μπιάτζο Σολαρίνο, ο επικεφαλής ιατροδικαστής στην Ιταλία που έχει τις δικές του μεταφυσικές ανησυχίες και πιστεύει στη μετενσάρκωση και στο κακό Κάρμα. Ο τύπος είναι τόσο απίστευτος που προσθέτει στην αφήγηση μια άλλη διάσταση καθώς «περίεργος» είναι και ο τρόπος που έχει διακοσμήσει το σπίτι του.

Ο τρόπος που οι δύο συγγραφείς παρουσιάζουν την ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων μου άρεσε πολύ. Επίσης μου έκανε εντύπωση μια αισθητή διαφορά της αίσθησης καθήκοντος του Γερμανού ιατροδικαστή έναντι του Γάλλου αστυνομικού επικεφαλή της έρευνας.

Παρακολουθείς, λοιπόν, τα δρώμενα με κομμένη την ανάσα και εκεί που νομίζεις ότι όλα τελείωσαν, αρχίζουν οι αποκαλύψεις... Άλλη μια φορά το έχω συναντήσει αυτό σε βιβλίο και αυτό ήταν "Ο κόκκινος δράκος" του εξαιρετικού Τόμας Χάρις.

Προσωπική υπογραφή: ένα βιβλίο που όχι μόνο πρέπει να διαβαστεί μέχρι και την τελευταία του σημείωση αλλά περιμένουμε να γίνει και μια πολλά υποσχόμενη τριλογία. Με το καλό!

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Michael Tsokos & Andreas Gössling

Σελίδες: 448

Ημερ. έκδοσης: Ιούνιος 2021

ISBN: 978-960-14-3644-9

Βιογραφικά των συγγραφέων:

Ο Μίχαελ Τσόκος γεννήθηκε το 1967 στο Κίελο και διευθύνει το Ιατροδικαστικό Ινστιτούτο του πανεπιστηµιακού νοσοκοµείου Σαριτέ και το Κρατικό Ινστιτούτο Δικαστικής και Κοινωνικής Ιατρικής στο Βερολίνο. Είναι ο πιο γνωστός ιατροδικαστής στη Γερµανία και εργάζεται ενεργά ως ειδικός τόσο στη Γερµανία όσο και στο εξωτερικό, όπως για τον ΟΗΕ, στην αναγνώριση θυµάτων άµαχου πληθυσµού σε εµπόλεµες περιοχές. Επίσης, παρουσιάζει ιατροδικαστική εκποµπή στο κανάλι του National Geographic. Οι εντυπωσιακές συλλογές ιατροδικαστικών περιπτώσεων που περιλαµβάνονται στο συγγραφικό του έργο, όπως το "Dem Tod auf der Spur" και το "Der Totenleser", έχουν γνωρίσει τεράστια παγκόσµια επιτυχία. Από τις εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του "Υποτροπή".

Ο Αντρέας Γκέσλινγκ γεννήθηκε στο Γκελχάουζεν το 1958 και ζει στο Βερολίνο. Έχει κάνει σπουδές πολιτικών και κοινωνικών επιστηµών και έχει δηµοσιεύσει πολλά µυθιστορήµατα και δοκίµια. Τα βιβλία της σειράς "Zerschunden" ("Προσωπική Υπογραφή"), "Zersetzt και Zerbrebs", που γράφτηκαν σε συνεργασία του Μίχαελ Τσόκος µε τον Αντρέας Γκέσλινγκ, βασίζονται σε πραγµατικά γεγονότα και συµπεριλήφθηκαν στη λίστα των δέκα bestsellers του Spiegel.

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Η αδερφή"

---Δημοσίευση: 06/11/2020---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να σώσει την Τσάρλι... Ή μήπως μπορούσε;

Η Γκρέις, μετά τον θάνατο της καλύτερής της φίλης, της Τσάρλι, έχει αλλάξει. Τη βασανίζουν τα λόγια της Τσάρλι στην τελευταία τους συνάντηση και, σε μια προσπάθεια να βρει απαντήσεις, ανοίγει το παλιό κουτί των αναμνήσεων που είχαν οι δυο τους. Γρήγορα συνειδητοποιεί ότι υπήρχαν πολλά πράγματα που δε γνώριζε για τη φίλη της κι έτσι αρχίζει να αναζητά τον πατέρα της Τσάρλι. Στην πορεία αναζήτησης, εμφανίζεται μια κοπέλα με το όνομα Άννα, ισχυριζόμενη ότι είναι η αδερφή της φίλης της. Σύντομα η Άννα εγκαθίσταται στο σπίτι της Γκρέις και του φίλου της, Νταν.

Κάτι όμως δεν πάει καλά. Εξαφανίζονται πράγματα, ο Νταν συμπεριφέρεται περίεργα και η Γκρέις είναι πεπεισμένη ότι κάποιος την παρακολουθεί. Είναι όλα αυτά απλά στη φαντασία της; Ή όσο η Γκρέις πλησιάζει στην ανακάλυψη της αλήθειας για την Τσάρλι και την Άννα, πλησιάζει και σε κίνδυνο;

Η άποψή μου:

(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

Υπάρχουν βιβλία που σε συγκινούν από την πρώτη τους λέξη. Πιθανόν έτσι θα πρέπει να είναι και το σωστό. Μα υπάρχουν και άλλα που τα ανακαλύπτεις σιγά-σιγά και σταδιακά. Κεφάλαιο το κεφάλαιο σού ανοίγουν έναν κόσμο που δύσκολα φανταζόσουν.

Το εν λόγω βιβλίο πιστεύω ότι είναι ένα τέτοιο. Πρέπει να το «προχωρήσεις» λίγο για να καταβυθιστείς στη μαγεία του. Αν και νομίζω ότι είναι ένα «γυναικείο» βιβλίο, το αρσενικό στοιχείο υπονοείται σε ολόκληρο το κείμενο, χωρίς να είναι «κυρίαρχη» η παρουσία του, εν τούτοις κρατά ίσες αποστάσεις στην πλοκή και το μυστήριο. Χαρακτήρες που «παίζουν» με το μυαλό των υπόλοιπων ηρώων αλλά και με του αναγνώστη. Ανατροπές που είναι ιστοί αράχνης. Ηρωίδες εντελώς απρόβλεπτες. Πόσο μακριά μπορεί να πάει η ανάμνηση μίας φιλίας; Πόσο καλά πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε τον άνθρωπο που αποκαλούμε φίλο μας; Όλα σε αυτό το μυθιστόρημα υπόκεινται σε διαρκή αναθεώρηση. Ίσως γιατί βαθιά μέσα μας δε γνωρίζουμε εμάς τους ίδιους. Τον ίδιο μας τον εαυτό, άρα λογικό και επόμενο, ο «άλλος», η «φίλη» να παραμένει tabula rasa.

Η συγγραφέας πολύ καλή γνώστρια της γυναικείας, ή μάλλον της κοριτσίστικης ψυχοσύνθεσης, αρχίζει ένα ταξίδι που εισχωρεί βαθιά στη γυναικεία ανάγκη για επικοινωνία με το φύλο της. Αντικατοπτρίζει σε κάθε ηρωίδα της την ανάγκη της βαθύτερης επαφής, μίας γυναίκας με τον ίδιο της τον εαυτό. Πώς το alter ego μας μπορεί να μας «ξεφεύγει»; Πώς γίνεται ο «άλλος μας εαυτός», η κολλητή να είναι σχεδόν άγνωστη; Και πώς ένα νέο πρόσωπο μπορεί να εισχωρήσει σε μνήμες μας, ως οικείο, χωρίς να γνωρίζουμε την ύπαρξή του;

Ένα καθαρά ψυχολογικό θρίλερ, όπως γράφει και το εξώφυλλό του, που τιμάει αυτόν του τον τίτλο. Νομίζω αν κάποιοι προσπεράσουν τη «γυναικεία» αποκλειστικά παρουσίαση του μύθου, θα ανακαλύψουν ένα ευρύτερο φάσμα κοινωνικών εκφάνσεων και δυναμικών.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Λουίζ Τζένσεν
Μετάφραση: Χρήστος Καψάλης
Σελίδες: 416
Ημερ. έκδοσης: 06/07/2018
ISBN: 978-960-14-3323-3

Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Λουίζ Τζένσεν είναι η συγγραφέας των ψυχολογικών θρίλερ "Το δώρο" και "Η παρένθετη". Τα βιβλία της έχουν γίνει διεθνή best seller, με πωλήσεις που φτάνουν σχεδόν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα, και πρόκειται να μεταφραστούν σε 19 χώρες. Το 2016 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Goodreads στην κατηγορία «Πρωτοεμφανιζόμενος Συγγραφέας». Κατοικεί με τον σύζυγό της, τα παιδιά της, έναν τρελό σκύλο και μια άτακτη γάτα στο Νορθχαμπτονσάιρ της Αγγλίας. Η αγαπημένη της ασχολία είναι να επικοινωνεί με αναγνώστες και συγγραφείς.

Μπορείτε να τη βρείτε στην ιστοσελίδα της, όπου συχνά γράφει στο ιστολόγιό της σύντομες ιστορίες και δίνει συγγραφικές συμβουλές.

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Το κέντημα του όρκου"

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Σκύρος 1969: Η Αμέρσα και η Μερσίνη είναι οι μοναχοκόρες των δύο αφεντάδων του νησιού, των αδερφών Μανώλη και Ανδρέα Φέρτη. Όμορφες αλλά εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, έχουν το ίδιο όνομα, το ίδιο επώνυμο και τίποτ’ άλλο κοινό.

Την ίδια χρονιά, γιατρός στο νησί θα διοριστεί ο νεο­φερμένος Στεφανής Μάχος, ενώ λίγους μήνες αργότερα ο διάσημος στο πανελλήνιο ηθοποιός Φαίδωνας Μαρκάζης θα επιλέξει τη Σκύρο για να ολοκληρώσει την περιοδεία του. Ένα ατύχημα κι ένας ξαφνικός, περίεργος θάνατος θα αλλάξουν τη ρότα των δύο γυναικών, πλέκοντας ένα γαϊτανάκι ανατροπών που θα τις εμποδίσει να δουν την πραγματικότητα. Μετά τον μυστηριώδη θάνατο, κανενός η ζωή δε θα είναι πια η ίδια...

Το «Κέντημα του Όρκου» είναι ένα από τα πιο δημοφιλή σχέδια της σκυριανής κεντητικής, το οποίο οι γυναίκες ορκίζονται πως θα κεντήσουν μόνο μία φορά στη ζωή τους, λόγω της δυσκολίας του.

«Γιατί και η ίδια η ζωή τι νομίζεις πώς είναι; Ένα κέντημα. Δύσκολο και απαιτητικό, που με τις κλωστές του μπερδεύει όνειρα, προσδοκίες, αξιώσεις. Κι άλλοτε τις κουβαριάζει δημιουργώντας κόμπους κι άλλοτε τις απλώνει φτιάχνοντας θάλασσες».

Ένα μυθιστόρημα αδιάκοπου μυστηρίου και ανατροπών στην Ελλάδα της δεκαετίας του ‘70, που συνυφαίνει τα συναισθήματα με τα ανθρώπινα πάθη και σε κάνει να αναρωτιέσαι... Αυτό που βλέπεις είναι αληθινό;

Η άποψή μου:

(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)

Θα μπορούσα να παρομοιάσω το κέντημα του όρκου με ένα αριστουργηματικό γλυπτό, που σμιλεύεται βήμα-βήμα μπροστά στα μάτια μας. Ή όπως λέει κι ο τίτλος με ένα περίτεχνο κέντημα με βελονάκι που το σχέδιό του αποκαλύπτεται σιγά-σιγά και έχει πάνω του διάφορα χρώματα. Γιατί δεν υπάρχει μόνο το άσπρο ή μαύρο υπάρχει και το μπλε του ουρανού και της θάλασσας, το πράσινο της ζήλιας και το κόκκινο του πάθους.

Η πλοκή ξεκινάει με δυο βασικές ηρωίδες, δύο κοπέλες καλοαναθρεμμένες, δυο αδελφών παιδιά. Την Αμέρσα την γνωρίζουμε στην παραλία και από την πρώτη σελίδα κιόλας του βιβλίου, μάς εντυπωσιάζει: εκρηκτική, παθιασμένη, γεμάτη ζωή αντιδραστική, σαν τα κόκκινα μαλλιά της. Πραγματικά πρέπει να μελετήσεις όλο το βιβλίο λέξη προς λέξη για να καταλάβεις τι είναι αυτό που κάνει την Αμέρσα τόσο μοναδική! Γιατί δεν σαγηνεύει μόνο τους γύρω της αλλά και τον αναγνώστη, που στην κυριολεξία κρέμεται από τα χείλη της. Η Μερσίνη αντίθετα είναι μια απλή μαυρομάλλα κοπέλα, που πέρα από την καλή της ανατροφή δεν έχει τίποτα να δείξει, συγκαταβατική και υπάκουη σε μια μητέρα, που συνεχώς την καταπιέζει με τις παραξενιές της και έναν πατέρα μονίμως απών για δουλειές. Έχει κι αυτή όμως μεγάλα όνειρα, να φύγει από αυτό το νησί, να γνωρίσει τον κόσμο. Δεν την αντιπαθείς αλλά δεν είναι και ο άνθρωπος που θέλεις να έχεις συνεχώς στο πλάι σου. Πότε εκδηλωτική, πότε απόμακρη και θλιμμένη, ίσως είναι αυτή η αστάθεια του χαρακτήρα της, που σε απομακρύνει.

Καθώς προχωράει το βιβλίο, γνωρίζουμε καλύτερα τις δυο οικογένειες και τον τρόπο σκέψης τους. Τρόπος που αντικατοπτρίζει τα ήθη και τα έθιμα μιας κοινωνίας στη δεκαετία του '70. Η μητέρα της Μερσίνης, η Φρόσω, είναι μια γυναίκα αυταρχική, που συνεχώς νουθετεί αλλά και μειώνει την κόρη της και η Μερσίνη νιώθει τελείως απροστάτευτη απέναντι στις ιδιορρυθμίες αυτής της γυναίκας. Αντίθετα η Αμέρσα βρίσκει καταφύγιο και υποστήριξη στην αγκαλιά του πατέρα της, που πάντα έχει κάτι καλό να πει για την κόρη του και έτσι δεν αφήνει και πολλά περιθώρια στη γυναίκα του να εκφράσει την γνώμη της. Αν διαφωνήσει σε κάτι με τη μάνα της, γίνεται πιο δυνατή και με αμείωτη αυτοπεποίθηση! «Μακάρι να είχα τον δικό σου πατέρα.» της εξομολογείται η Μερσίνη κι αυτό γιατί δεν έχει καμιά στήριξη από τον βιολογικό της πατέρα. Και την πιάνει το παράπονο.

Το βιβλίο περιστρέφεται γύρω από τη ζωή των δυο νεαρών γυναικών που είναι αχώριστες, αλλά μέρα με τη μέρα μπαίνει ένα χάσμα ανάμεσά τους και αυτό δημιουργείται από  την ακτινοβολία της Αμέρσα σε σύγκριση με την ξαδέρφη της. Η δεύτερη αρχίζει να νιώθει τα πρώτα σκιρτήματα ζήλιας, την εποχή που παρουσιάζεται ένας γιατρός στο νησί και γίνεται το μήλον της έριδος μεταξύ τους. Η Αμέρσα δείχνει κατανόηση και συμπόνια μπροστά στην ξαφνική και αλλόκοτη αλλαγή της ξαδέρφης και παιδικής της φίλης και η Μερσίνη φαίνεται να συνετίζεται και η ζωή τους να συνεχίζεται όπως παλιά. Στο ήρεμο σκηνικό όμως, κάτι έχει ήδη αλλάξει κι ο αναγνώστης νιώθει μια συνεχή αγωνία. Μια αγωνία που αποδίδεται σωστά με τη φράση «Κάτι δεν πάει καλά» κι η αγωνία αυτή σε κάνει να θες να συνεχίσεις το βιβλίο και να μην το παρατήσεις ούτε στιγμή. Ανάμεσα στις δύο κοπέλες βρίσκεται και μια άλλη κοινή φίλη, η Φαλταϊνα, η οποία έπαψε πλέον να κάνει όνειρα για να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, μετά από ένα ατύχημα με άλογο.

Η γραφή του βιβλίου είναι τόσο ζωντανή και εντυπωσιακή, που οι εικόνες διαδέχονται η μια την άλλη μπροστά μας, σαν τρεχούμενο νερό. Μέσα σε αυτές τις πέντε ώρες περίπου που κράτησε η ανάγνωση του βιβλίου, δεν κουνήθηκα καθόλου από τη θέση μου, μόνο όταν το τελείωσα κατάλαβα πόσο πολύ διψούσα. Έχει αρκετά χρόνια να μου συμβεί ένα βιβλίο! Να με συνεπάρει τόσο που να μην κάνω ούτε ένα διάλειμμα, όσο ενδιαφέρον και να έχει.

"Το κέντημα του όρκου" με καθήλωσε γι’ αυτό παίρνω και εγώ όρκο σιωπής να μην αποκαλύψω οτιδήποτε άλλο για πρόσωπα και χαρακτήρες γιατί θέλω να το διαβάσετε όπως εγώ, εντελώς ανύποπτοι.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Σίσσυ Θεοφανοπούλου

Σελίδες: 384

Ημερ. έκδοσης: Μάιος 2017

ISBN: 978-960-14-3155-0

Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Σίσσυ Θεοφανοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Από μικρή της άρεσε να γράφει... σημειώσεις, μαθήματα, λέξεις και στιγμές ζωής. Σπούδασε με υποτροφία αριστείας Marketing & Επικοινωνία, ενώ διαθέτει επίσης Μεταπτυχιακό στο ίδιο αντικείμενο. Εργάζεται στον τομέα του Μarketing σε πολυεθνική εταιρεία και είναι κειμενογράφος γνωστών τηλεοπτικών διαφημίσεων. Είναι η συγγραφέας του μυθιστορήματος "Αν ήμουν τραγούδι" και των παιδικών βιβλίων "Ιιίου & Κρόκο" και "Πιρουνάκης & Κουταλίτσα - Ανακαλύπτουμε τα Λαχανικά". Από τις εκδόσεις Λιβάνη κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο της "Γυναίκες θάλασσες". Είναι παντρεμένη και ζει στην Αθήνα με τον σύζυγό της. Επικοινωνήστε μαζί της στο e-mail της και στο Facebook.

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Ο Στόχος / Δευτέρα Παρουσία"

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Ο Στόχος-Δευτέρα Παρουσία είναι η συνέχεια της συνταρακτικής περιπέτειας του Βιτόριο Πινιατέλι.

Η Μεταμόρφωση έχει ήδη γίνει. Η ζωή -όπως την ήξερε- έχει αλλάξει. Οι Στόχοι του είναι πλέον η επιβίωση και η σωτηρία των δύο αγαπημένων του γυναικών από τα νύχια της αδίστακτης Γοργώς. Η Γοργώ όμως έχει έναν διαφορετικό Στόχο, που τον προετοίμαζε εδώ και πολύ καιρό, χωρίς κανένας να υποψιάζεται το παραμικρό. Τα πιόνια είναι ήδη στη σκακιέρα και λίγες μόνο στρατηγικές κινήσεις απομένουν για να επιτευχθεί αυτό που πραγματικά επιζητούσε.

Μια σκοτεινή περιπέτεια στα παρασκήνια της πολιτισμένης Ευρώπης. Μια ζοφερή ιστορία στο παρόν, που έχει τις ρίζες της στην εποχή του Σοφοκλή και ακόμα πιο πίσω. Η δυστοπία της Δευτέρας Παρουσίας είναι κοντά. Θα επιβιώσετε;

Η άποψή μου:

(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
ΠΕΡΙΕΧΕΙ SPOILER για κάποιον που δεν έχει διαβάσει το Α' μέρος

Στο πρώτο βιβλίο (Ο Στόχος-Ημερολόγιο) με συνάρπασε ο κλειστοφοβικός τρόμος πάνω στον οποίο κινήθηκε ο συγγραφέας σχεδόν σε όλο το βιβλίο. Ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό στα βασιλικά κτήματα με αντίξοες καιρικές συνθήκες καταιγίδες ή χιόνι (πράγματα που δεν έχουμε στο μυαλό μας, μιλώντας για την ηλιόλουστη Ελλάδα), με πρωταγωνιστή τον Βίτο, έναν Ελληνο-ιταλό δημοσιογράφο με αξιοζήλευτη ζωή, τουλάχιστον μέχρι να μπλέξει στην περιπέτεια, που στοίχειωσε τις μέρες και τις νύχτες του. Αν αυτό το πρώτο μέρος το απόλαυσα ως την τελευταία του σελίδα, η Δευτέρα Παρουσία με απογείωσε.

Ξεκινώντας από το εξώφυλλο με την προσωπογραφία της Γοργώ μέσα στο μήλο, θα έλεγα ότι είναι από τα καλύτερα εξώφυλλα που έχω δει: το μήλο, που συμβολίζει την αμαρτία και η πανούργα γυναίκα, που μπορεί να αποτελέσει τον χειρότερο εφιάλτη σου (ή μήπως όχι;)...

Νομίζω ότι κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης θα πρέπει να ανατρέξουμε στο πόσο υπέφεραν οι γυναίκες τους περασμένους αιώνες και πόσες κάηκαν στην πυρά με την ταμπέλα της μάγισσας. Σίγουρα λοιπόν δεν έχω τίποτα να καταλογίσω στη Γοργώ για τις πράξεις της, αλλά συμπάσχω και με τον Βίτο, που αγωνίζεται για να σώσει τις δύο γυναίκες, που αγάπησε πιο πολύ σε όλη τη ζωή του. Μια ζωή που σίγουρα έχει αλλάξει μετά την «τελετή» του πρώτου μέρους.

Μέσα από αυτές τις σελίδες και στην αναζήτηση της αλήθειας ταξιδεύουμε στην Ιταλία, στην Ελλάδα, στη Νορβηγία και κάνουμε και ένα μικρό πέρασμα από Ολλανδία και Ισπανία. Οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη και είναι συγκλονιστικές. Ομολογώ ότι προσπαθώντας να κρίνω το βιβλίο με κάποιο ορθολογισμό, δεν συμφωνώ με ορισμένα πράγματα σχετικά με τα Βαμπίρ και το αίμα. Ξέρω ότι ο όρος "Βαμπίρ" διαδόθηκε πολύ γρήγορα στη Βικτωριανή Αγγλία του 19ου αιώνα προκειμένου να συγκαλύψει απαγορευμένες σεξουαλικές αναζητήσεις του κάθε ατόμου. Ωστόσο οφείλω να παραδεχτώ ότι η δράση με συνεπήρε σε τέτοιο σημείο που αναφώνησα: "Κι όμως υπάρχουν, ζουν ανάμεσά μας με απόλυτη κάλυψη και δεν σταματούν την αναζήτηση του αίματος"! Σε αυτή τη διαπίστωση με οδήγησε η εκπληκτική μαεστρία με την οποία ο συγγραφέας χρησιμοποιεί ιστορικά γεγονότα για την επίτευξη του στόχου του. Έζησα μια αξέχαστη περιπλάνηση στην Αρχαία Ελλάδα και έφτασα στον σημερινό κόσμο λίγο πριν την αρχή της χιλιετίας. Η πλοκή είναι τόσο άρτια δομημένη, που τα ιστορικά γεγονότα δένουν καταπληκτικά με τον απόλυτο τρόμο του πρωταγωνιστή. Παράλληλα, στο έργο θίγονται θέματα που μας κάνουν να αναρωτηθούμε για την θρησκευτική μας ταυτότητα -δεν μπορώ να πάρω θέση καθώς ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει και δεν πρέπει ποτέ να βάζουμε όρια στην μυθοπλασία. Έστω αν κάποιοι νιώθουν ότι θίγονται, εγώ δεν είμαι διατεθειμένη να αναβιώσω ένα θρησκευτικό μεσαίωνα...

Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση σε αυτό το δυστοπικό θρίλερ, είναι ότι περιγράφεται η φύση του ανθρώπου σε απίστευτο βαθμό! Η δίψα για εξουσία, ο πόλεμος συμφερόντων, η ανθρώπινη ματαιοδοξία και η κακία σε όλο της το μεγαλείο, πράγμα που σπάνια συναντάμε σε βιβλίο τρόμου. Ο συγγραφέας μοιάζει πιο ώριμος και πιο σκεπτόμενος από ποτέ και με έκανε να περιμένω με περισσότερη ανυπομονησία το τρίτο μέρος. Έχω γενικά παρατηρήσει τα άλματα που έχουν κάνει οι Έλληνες συγγραφείς στους σκοτεινούς αυτούς καιρούς που όλοι βιώνουμε. Ειλικρινά αν μου δίνατε να διαβάσω αυτό το βιβλίο χωρίς συγγραφέα και χωρίς εξώφυλλο και μου λέγατε ότι το έγραψε ο Νταν Μπράουν, θα το πίστευα...

Δείτε επίσης, την άποψή μας για το πρώτο βιβλίο της τριλογίας, "Ο Στόχος / Ημερολόγιο" εδώ.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Παναγιώτης Δεληγιάννης

Σελίδες: 336

Ημερ. έκδοσης: Μάιος 2019

ISBN: 978-960-14-3427-8

Βιογραφικό του συγγραφέα:

Ο Παναγιώτης Δεληγιάννης είναι ένας από τους πολλά υποσχόμενους νέους συγγραφείς της σκηνής τρόμου και μυστηρίου στην Ελλάδα. Γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1982 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος ΤΕΦΑΑ από το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σήμερα ζει και εργάζεται στη Βαρυμπόμπη. Είναι παντρεμένος και πατέρας ενός γιου πέντε ετών. Εκτός από τη συγγραφική του πορεία, αρθρογραφεί σε πολλά sites και blogs. Ο Στόχος είναι μια τριλογία μυστηρίου που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια των περιπάτων του συγγραφέα στα δύσβατα μονοπάτια της Πάρνηθας. Το Βιβλίο Α΄-Ημερολόγιο τιμήθηκε με το Βραβείο Unesco Πειραιώς και Νήσων. Επικοινωνήστε μαζί του στο Facebook, στο e-mail  του και στο Goodreads.

Read more »