Περίληψη οπισθόφυλλου:
Για να μεγαλώσουμε ελεύθερα παιδιά, πρέπει πρώτα να ελευθερωθούμε εμείς.
Ο Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ, μέσα από δεκαετίες διδασκαλίας, έρευνας και εμπειρίας, μας προσκαλεί να δούμε τη γονεϊκότητα αλλιώς: όχι ως ρόλο ελέγχου, αλλά ως μονοπάτι ελευθερίας και κατανόησης. Να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας όχι με φόβο και ενοχές, αλλά με εμπιστοσύνη και αποδοχή. Το βιβλίο Απελευθερωμένοι γονείς, απελευθερωμένα παιδιά βοηθά τους γονείς να θεραπεύσουν τις δικές τους πληγές, να επικοινωνήσουν ουσιαστικά με τα παιδιά τους και να μετατρέψουν τις συγκρούσεις σε αγάπη και σύνδεση.
Ένα βιβλίο-προσευχή και ταυτόχρονα πρακτικός οδηγός, για όσους θέλουν να αγαπούν χωρίς να πνίγουν, να καθοδηγούν χωρίς να περιορίζουν, να βλέπουν το παιδί – και να μεγαλώνουν κι εκείνοι μαζί του.
Η άποψή μου:
(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
Έστω ότι βρισκόμαστε σε έναν ποταμό ενέργειας, δεν έχουμε τίποτα να μοιράσουμε, δεν μας χωρίζουν φυλετικές ή άλλες διαφορές κι όλοι (συμ)πνέουν για τον ίδιο σκοπό. Πόσο καλύτερη θα ήταν τότε η ζωή μας;
Ένα βιβλίο διαφορετικό, που μας βοηθάει πρώτα να βρούμε την αρμονία μέσα μας και ύστερα να διδάξουμε τους άλλους ή εν προκειμένω τα παιδιά μας. Γνωρίζω ότι είναι κάτι με το οποίο δεν θα συμφωνήσουν όλοι, αλλά οι έρευνες δείχνουν ότι ένα συντριπτικό ποσοστό οικογενειών είναι δυσλειτουργικό. Γιατί συμβαίνει αυτό και πώς μπορούμε να το αλλάξουμε;
Το βιβλίο εστιάζει στις ανάγκες των παιδιών αλλά και στις συμπεριφορές των γονιών και προσπαθεί να προσφέρει μια ισορροπία, μια συμφιλίωση ή και τα δύο. Δεν είμαι ειδικός, δεν ξέρω αν τα καταφέρνει, αλλά είναι πολύ σωστά κάποια πράγματα που πρεσβεύει. Αν και με κούρασαν αρκετά τα στατιστικά στοιχεία, γιατί θεώρησα ότι γίνεται μια υπερ-ανάλυση, χωρίς να υπάρχει λόγος, παραδέχομαι ότι κάποιες μέθοδοι που ακολουθούνται είναι σωστές και πιστεύω ότι θα πετύχαιναν σε ένα δημιουργικό διάλογο με τα παιδιά μας ανεξάρτητα σε τι ηλικία βρίσκονται.
Το αγαπημένο μου σημείο είναι ότι προκειμένου να δώσει διευκρινήσεις για τα παιχνίδια ρόλων ανέφερε συγκεκριμένους χαρακτήρες από το αγαπημένο μου βιβλίο «Η ουράνια προφητεία». Αυτό το σημείο είναι θα έλεγα νευραλγικό, γιατί μέσα από αυτούς τους χαρακτήρες κυριαρχίας ή θύματος ανακαλύπτουμε κομμάτια του εαυτού μας και με αυτόν τον τρόπο τα αποκρυπτογραφούμε.
Είμαι σίγουρη ότι πέρα από κάποιες επαναλήψεις αυτό το βιβλίο θα σε βοηθήσει να καταλάβεις των εαυτό σου αλλά και τους άλλους γύρω σου. Σε βοηθάει να πλησιάσεις τα παιδιά σου, να τα συμβουλεύσεις και να τα παροτρύνεις σε ένα κλίμα αγάπης και εμπιστοσύνης και όχι τιμωρίας. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά ήδη από πολύ μικρά αντιλαμβάνονται την επικοινωνία του σώματος περισσότερο και όχι και τόσο τη λεκτική επικοινωνία. Οποιοσδήποτε γονέας αντί να μιλάει μπορεί να γίνει ο ίδιος το παράδειγμα.
Μελετώντας τα κεφάλαια, ρωτούσα κάθε λίγο τον εαυτό μου «Τι σκέφτεσαι τώρα δεν είναι από δύσκολο έως ακατόρθωτο να αλλάξουμε τώρα κάποιες συμπεριφορές;». Δεν ήταν λίγες οι φορές που έτεινα στο να διαφωνήσω αλλά αμέσως μετά προσπαθούσα να καταλάβω αν η διαφωνία μου αυτή έχει ως αιτία τον φόβο ή κάποιο άλλο αρνητικό συναίσθημα που σε εμποδίζει να δεις καθαρά. Προχωρώντας όμως, ιδιαίτερα από τη μέση του βιβλίου και μετά αντιλήφθηκα ότι αν το μελετήσεις με κάθε λεπτομέρεια και επιπλέον χωρίς προκαταλήψεις ή προσκολλήσεις σε θρησκευτικά δόγματα είναι πιθανόν να ωφεληθείς.
Επομένως, δεν θα το κλείσω, βάζοντάς το στη βιβλιοθήκη μου, αλλά θα το χρησιμοποιήσω προκειμένου να φτιάξω κι εγώ κάποια θέματα αντίληψης και συμπεριφοράς που -κακά τα ψέματα- κουβαλάμε όλοι μας, σαν καβούκι χελώνας ήδη από την παιδική μας ηλικία.
Πιστεύω ότι σε βοηθάει να απαλλαγείς από ό,τι σε αγχώνει, σε φοβίζει, σε θυμώνει, να το απελευθερώσεις κι αυτό θα σε βοηθήσει όχι μόνο να βρεις την εσωτερική σου γαλήνη αλλά να διδάξεις και στα παιδιά σου τη σύνεση και την ηρεμία. Το μόνο πράγμα που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην προσπάθεια αυτή είναι πάλι ο ίδιος σου ο εαυτός με τα στερεότυπα και τις θεωρίες του.
Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάφερα να δοκιμάσω κάποια από τις ασκήσεις του βιβλίου. Θεωρώ ότι ο γραπτός λόγος έχει δύναμη τρομερή και φοβήθηκα αυτές τις ίδιες λέξεις που ήθελα να γράψω. Είναι δύσκολο να γράψεις για τον εαυτό σου, πόσω μάλλον για τον εαυτό σου σε σχέση με τους άλλους. Ωστόσο, τη γενική εικόνα την έχω και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αυτό το αναγνωστικό ταξίδι μου έκανε καλό. Μάλιστα μοιράστηκα κάποια κομμάτια και με τους οικείους μου. Αν το επιλέξετε να ξέρετε ότι είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι έχετε ακούσει μέχρι τώρα γιατί αναγάγει τα πάντα σε επίπεδο ψυχής, ενέργειας και δόνησης, θέματα που δεν τα βρίσκεις σε ένα συνηθισμένο βιβλίο για γονείς και παιδιά. Αφήστε ανοιχτό το νου και την καρδιά και σίγουρα θα εντυπωσιαστείτε.
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ





















