Περίληψη οπισθόφυλλου:
Βόλφσαντσε, η Φωλιά του Λύκου. «Λύκος» ήταν το κωδικό του όνομα...
Γερμανία 1943: Χάνοντας ξαφνικά τα πάντα, η εικοσιεξάχρονη Ρόζα Ζάουερ παίρνει τη μοιραία απόφαση να εγκαταλείψει το τσακισμένο από τη λαίλαπα του πολέμου Βερολίνο και να αναζητήσει καταφύγιο στα πεθερικά της σε ένα χωριό κοντά στο Βόλφσαντσε, το μυστικό στρατηγείο του Χίτλερ.
Εκεί, λίγο καιρό μετά, βέβαιος ότι ο εχθρός πρόκειται να τον δηλητηριάσει, ο Χίτλερ στρατολογεί δέκα γυναίκες, μαζί με αυτές και τη Ρόζα, υποχρεώνοντάς τες να γίνουν η ασπίδα προστασίας του από το δηλητήριο. Οι δοκιμάστριες πρέπει να τρώνε το φαγητό του πριν το κάνει εκείνος. Στα πεινασμένα μάτια τους η κάθε μπουκιά είναι μια πολυτέλεια, μια πολυτέλεια που απειλεί να τους ξεσκίσει τα σωθικά. Για μία ώρα μετά από κάθε γεύμα περιμένουν να μάθουν αν θα πεθάνουν ή όχι. Μία ώρα που κάθε βασανιστικό λεπτό μοιάζει με αιωνιότητα. Όταν επικεφαλής της ομάδας αναλαμβάνει ο νέος υπολοχαγός των Ες Ες, δείχνοντας αμέσως την ιδιαίτερη αδυναμία που τρέφει για αυτήν, η Ρόζα καταλαβαίνει ότι πρέπει να προσπαθήσει με κάθε τρόπο να παραμείνει ζωντανή, συνειδητοποιώντας πως ίσως και αυτή, όπως και τόσοι άλλοι, βρίσκεται στη λάθος πλευρά της Ιστορίας... και πρέπει να αποφασίσει.
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία της Margot Wolk (δοκιμάστριας του φαγητού του Χίτλερ στο στρατόπεδο του Κράουζεντορφ). Η συνταρακτική ιστορία μιας γυναίκας εύθραυστης μπροστά στη βία της Ιστορίας και συνάμα δυνατής από το πάθος και την ατρόμητη αποφασιστικότητα της νιότης. Μιας γυναίκας που ισορροπεί στο χείλος του γκρεμού, ανάμεσα στην ανήκουστη σύμπραξη με το Κακό και στην ατσάλινη θέληση για επιβίωση.
Η άποψή μου:
(γράφει η Αγγελική Λερίου)
Το «Οι Δοκιμάστριες» της Rosella Postorino είναι ένα από τα πιο δυνατά και συγκλονιστικά ιστορικά μυθιστορήματα των τελευταίων ετών, ένα έργο που καταφέρνει να μετατρέψει μια σχεδόν απίστευτη ιστορική πραγματικότητα σε λογοτεχνία υψηλής έντασης, ψυχολογικού βάθους και ηθικής πολυπλοκότητας. Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, το βιβλίο ακολουθεί τις γυναίκες που αναγκάζονταν να δοκιμάζουν το φαγητό του Χίτλερ, ζώντας καθημερινά ανάμεσα στον τρόμο, την πείνα και την αβεβαιότητα του αν θα επιβιώσουν από το επόμενο γεύμα.
Η Postorino δεν περιορίζεται στην ιστορική αναπαράσταση αλλά δημιουργεί μια αφήγηση που εισχωρεί βαθιά στην ψυχολογία των χαρακτήρων της. Η Ρόζα, η κεντρική πρωταγωνίστρια, δεν παρουσιάζεται ως ηρωίδα με την κλασική έννοια, αλλά ως μια γυναίκα παγιδευμένη σε ένα παράλογο σύστημα, που προσπαθεί απλώς να επιβιώσει. Μέσα από τη δική της ματιά, ο αναγνώστης βιώνει την καθημερινότητα μιας ομάδας γυναικών που ζουν με τον διαρκή φόβο του θανάτου, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσονται μεταξύ τους σύνθετες σχέσεις αλληλεγγύης, ζήλιας και σιωπηλής κατανόησης.
Αυτό που κάνει το βιβλίο πραγματικά ξεχωριστό είναι η ατμόσφαιρά του. Η ένταση δεν προέρχεται από μάχες ή θεαματικά γεγονότα, αλλά από την ίδια την πράξη της αναμονής. Κάθε γεύμα γίνεται μια πιθανή καταδίκη, κάθε μέρα μια δοκιμασία ψυχικής αντοχής.
Παράλληλα, το βιβλίο θέτει βαθιά ηθικά ερωτήματα. Τι σημαίνει επιβίωση σε ένα καθεστώς τρόμου; Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για να ζήσει μια μέρα ακόμη; Και ποιο είναι το τίμημα της σιωπής και της αναγκαστικής συμμετοχής σε ένα σύστημα εξουσίας; Η Postorino δεν δίνει εύκολες απαντήσεις, αλλά αφήνει τον αναγνώστη να αναμετρηθεί με αυτές τις ερωτήσεις.
Ιδανικό για αναγνώστες ιστορικής λογοτεχνίας βασισμένης σε πραγματικά γεγονότα, για όσους αγαπούν ψυχολογικά και ηθικά πολύπλοκα μυθιστορήματα, για φίλους της ευρωπαϊκής σύγχρονης λογοτεχνίας καθώς και για όσους εκτιμούν βιβλία με έντονη ατμόσφαιρα και βαθύ συναισθηματικό φορτίο.
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ





















