ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Βιβλιοάποψη: "Κάθε μυστικό σου"

---Δημοσίευση: 11/6/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Τι θα έκανες αν μια μέρα ξυπνούσες σε ένα υπόγειο μαζί με πέντε αγνώστους; Τι θα σκεφτόσουν αν διαπίστωνες ότι έχεις πέσει θύμα απαγωγής ενός παρανοϊκού ο οποίος συστήνεται ως ο Εξαγνιστής; Πώς θα αντιδρούσες όταν θα μάθαινες ότι ο άνθρωπος αυτός γνωρίζει τα πάντα για σένα; Ότι κάθε φαινομενικά φιλήσυχο πρόσωπο τριγύρω σου κρύβει κι από ένα ανατριχιαστικό μυστικό σαν το δικό σου;

Κι αν ο Εξαγνιστής σάς έβαζε σε ένα ανελέητο παιχνίδι επιβίωσης από το οποίο θα γλίτωνε μόνο ένας, εσύ πώς θα έπαιζες; Κάθε σου αλήθεια θα σε έφερνε κοντύτερα στο θάνατο ή στην κάθαρση; Κάθε σου ψέμα θα σε οδηγούσε στην απελευθέρωση ή στην Κόλαση;

Οι έξι απαχθέντες πιστεύουν ότι είναι αβοήθητοι, έρμαια των αιματοβαμμένων ορέξεων του Εξαγνιστή. Όμως ο ιδιωτικός ερευνητής Τζορτζ Ντόρμερ βρίσκεται στην περιοχή έχοντας αναλάβει να ερευνήσει μια παράξενη υπόθεση εκβιασμού. Και είναι στιγμές που απέχει μόλις μια ανάσα από το υπόγειο του τρόμου...

Το Κάθε μυστικό σου είναι ένα καθηλωτικό αστυνομικό θρίλερ που οδηγεί τους Ευγενείς Άγριους σε άλλα, σκοτεινά, περίεργα και άκρως επικίνδυνα μονοπάτια.


Η άποψή μου:
(γράφει η Ανδρομάχη Κοκόση)
Το βιβλίο σε πάει απευθείας στα βαθιά. Ξεκινάει με το ξύπνημα του επονομαζόμενου ως Ένα και την συνειδητοποίηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται. Το ότι υπάρχουν άλλοι πέντε άνθρωποι γύρω του, στην ίδια κατάσταση με εκείνον, του δίνει αρχικά την αίσθηση πως δεν είναι μόνος, άρα θα βγάλει γρήγορα την άκρη του τι συμβαίνει. Είναι όμως έτσι; Έχουν κάποια σχέση οι απαχθέντες μεταξύ τους και γιατί βρίσκονται εκεί; Κυρίως όμως, ποιος είναι ο Εξαγνιστής και τι ακριβώς ζητάει από τους απαχθέντες;

Δύο ιστορίες που βαδίζουν παράλληλα η μία δίπλα στην άλλη, και μέχρι να αποκαλυφθεί το σημείο καμπής τους, η αγωνία και ο φόβος είναι έντονα σε όλες τις σελίδες του βιβλίου. Από την μία οι απαχθέντες και όλα όσα διαδραματίζονται σε εκείνο το υπόγειο και από την άλλη ένας ιδιωτικός ερευνητής που προσπαθεί να ξεδιαλύνει μια υπόθεση εκβιασμού. Και κάπου ανάμεσα σε αυτά, κάποια κεφάλαια που αφορούν παλαιότερο χρόνο, γεμάτα πολύ σκληρά περιστατικά και εικόνες. Απαραίτητα όμως στην ιστορία.

Οι χαρακτήρες είναι άνθρωποι καθημερινοί, που μπορεί να είναι φίλοι μας, συνεργάτες μας, αλλά διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, αναρωτιόμαστε τελικά, πόσο καλά μπορούμε να πούμε πως τους γνωρίζουμε; Η κάθε ψυχή κουβαλά στη βαλίτσα της μυστικά, πράξεις, συναισθήματα, σκέψεις, που δεν πρέπει να αποκαλυφθούν. Από φόβο, από ντροπή, για τυχόν επιβολή τιμωρίας ή μη αποδοχής της κοινωνίας. Πόσο βοηθά η εξομολόγηση αυτών των μυστικών; Και αρκεί τελικά η ειλικρινής μεταμέλεια για να σε κρατήσει ζωντανό;

Ήταν η πρώτη μου επαφή με έργο του Γ. Δάμτσιου και ομολογώ πως ενθουσιάστηκα. Η ιδέα, το ξεδίπλωμα της ιστορίας, η προστασία που παρείχε στους ήρωές του, η γρήγορη πλοκή και το δυνατό φινάλε, με κέρδισαν και το διάβασα σχεδόν απνευστί. Θεωρώ πως το συγκεκριμένο βιβλίο δεν είναι ένα απλό αστυνομικό θρίλερ, αλλά περισσότερο ένα ψυχολογικό θρίλερ, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αντίστοιχης κατηγορίας βιβλία καταξιωμένων ξένων δημιουργών.


Η άποψή μου:
(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
Το διάβασμα είναι ένα μυστικό μονοπάτι. Κάποιες φορές υποψιάζεσαι τι θα βρεις κι άλλες φορές όχι. Σίγουρα το "Κάθε μυστικό σου" ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Ό,τι κι αν έχεις στο μυαλό σου ανατρέπεται από κεφάλαιο σε κεφάλαιο.

Σε αυτό το τρίτο μέρος των Ευγενών Άγριων -που ευτυχώς διαβάζονται αυτόνομα- τα μυστικά είναι θανάσιμα και το αρρωστημένο σκηνικό φτάνει στα όρια του θρίλερ. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο που να σε κρατάει σε εγρήγορση. Προσπαθώντας να λύσεις το μυστήριο του "πώς και γιατί" συμμετέχεις διαδικαστικά και η καρδιά σου χτυπάει πιο δυνατά μπροστά σε μια επικείμενη τιμωρία. Στην προσπάθειά μου να μετριάσω λίγο την αγωνία μου θα πω ότι γύριζα τις σελίδες σαν τρελή μήπως και μπορέσω να δω τη λύση. Μάταια όμως. Το να προχωράς τις σελίδες μόνο σύγχυση σου δημιουργεί. Έτσι, προσπαθείς να μαντέψεις ποιος ήταν ο κάθε ήρωας πριν τον εγκλεισμό του μα κι εκεί αποτυγχάνεις. Το μόνο που μένει είναι να κάνεις υπομονή και να δώσεις προσοχή στη λεπτομέρεια μήπως και φανεί κάτι στο φως. Φοβάσαι να δημιουργήσεις συμπάθειες γιατί δεν γίνεται να μαντέψεις ποιο θα είναι το επόμενο θύμα. Μπαίνεις στη θέση τους, κάνεις τη σύνδεση, προσπαθείς να αποδώσεις τη δική σου μορφή δικαιοσύνης. Ποιο άραγε σκοτεινό μυστικό σου είναι τόσο αποτρόπαιο ώστε να αξίζεις το θάνατο και ποιος είναι αυτός που μπορεί να παίξει τον ρόλο του Θεού;

Ο Ελληνοαμερικάνος ντετέκτιβ Τζον Ντόρμερ βρίσκεται στην Νάουσα ερευνώντας μια άλλη υπόθεση, όμως πόσο κοντά βρίσκεται στον αυτοαποκαλούμενο Εξαγνιστή; Μικρά κεφάλαια, κινηματογραφικές εικόνες με φόντο ένα τοπίο ελληνικότατο, που ο συγγραφέας μας έχει κάνει να το αγαπήσουμε και να το δούμε με άλλο μάτι. Να σκέπτεσαι ότι αν ποτέ βρεθείς σε εκείνα τα μέρη κάποιοι ήρωες του γεννήθηκαν, ζουν και αναπνέουν κι αυτό είναι κάτι μοναδικό.

Απολαμβάνω κάθε φορά την πλοκή και τις εκπλήξεις του συγγραφέα και χαίρομαι πάντα όταν παίρνω στα χέρια μου βιβλίο του σαν το παιδί που του δίνουν την αγαπημένη του σοκολάτα! Γιατί ναι, η γραφή του Γιώργου είναι εθιστική, κατάφερε με πολύ εύσχημο τρόπο να προσαρμόσει τη δράση, την περιπέτεια και το θρίλερ -όχι σε κάποια μακρινή πολιτεία της Αμερικής, όχι σε κάποιο σκανδιναβικό τοπίο αλλά- σε έδαφος ελληνικό! Αυτό από μόνο του αποτελεί μεγάλη ανατροπή για τα ελληνικά δεδομένα!

Το "Κάθε μυστικό σου" πρέπει όλοι να το διαβάσουν. Το "Κάθε μυστικό σου" πρέπει όλοι να το θαυμάσουν! Κι εσύ που θα το ανοίξεις από απλή περιέργεια θέλοντας να μάθεις Εξαγνιστής τι σημαίνει... Παρανοϊκός δολοφόνος ή απόδοση δικαιοσύνης; Ακόμα κι εσύ θα παγιδευτείς στις σελίδες του γιατί μοιάζει με έναν εφιάλτη που δεν έχει τέλος... Αυτό συμβαίνει γιατί πέρα από το μυθοπλαστικό κομμάτι οι ήρωες αυτοί μοιάζουν πέρα για πέρα αληθινοί. Πόσοι έχουν μυστικά και τι θα έκαναν για να τα προστατεύσουν; Πόσοι μπορεί να μείνουν ατιμώρητοι λόγω ευνοϊκών συγκυριών; Και πόσα τυχόν εγκλήματα μπορεί να έχουν κουκουλωθεί επειδή δεν τα ανακάλυψε ποτέ κανείς;

Για άλλη μια φορά ο συγγραφέας έκανε μια τομή και έφερε στο φως την πιο σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης. Άλλο ένα μεγάλο πλεονέκτημά της γραφής του είναι το ότι οι ήρωές του δεν είναι χάρτινοι. Έχουν οντότητα, χαρακτήρα, εκρηκτικές ή μη συμπεριφορές. Μπορεί να είναι ψύχραιμοι, συμπονετικοί ή ψυχροί κι αδιάφοροι, κάνουν λάθη, έχουν πάθη και είναι αληθινοί. Εγώ το λάτρεψα χίλιες φορές περισσότερο από τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Σειρά: Ευγενείς άγριοι #3
Συγγραφέας: Γιώργος Δάμτσιος
Σελίδες: 368
Ημερ. έκδοσης: Αύγουστος 2020
ISBN: 978-960-507-141-7


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Γιώργος Δάμτσιος γεννήθηκε το 1978 και ζει στη Νάουσα Ημαθίας με τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά. Έχει δημοσιεύσει μέχρι σήμερα τα μυθιστορήματα "Μέχρι την τελευταία του ανάσα" (Momentum, 2015), "Το τρίπτυχο των ευχών" (Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή, 2015), "Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών" (σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη, Λυκόφως, 2017), και τα βιβλία της σειράς «Ευγενείς Άγριοι» "Σκοτεινό πέπλο", "Εξημέρωση" και "Κάθε Μυστικό σου" (Bell, 2018-2019-2020). Επίσης, τα λογοτεχνικά/μουσικά πρότζεκτ "The Metal Chapters Vol. I" και "The Metal Chapters Vol. ΙΙ" (Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή, 2018 και 2020 -και πάλι σε συνεργασία με τον Μάριο Δημητριάδη), τα οποία κυκλοφόρησαν και στα αγγλικά, καθώς και τη συλλογή διηγημάτων "Μυστικά στο λυκόφως" (Λυκόφως, 2018). Έργα του έχουν περιληφθεί σε δεκατρείς συλλογές διηγημάτων, πολλά εκ των οποίων κατόπιν διακρίσεων σε διαγωνισμούς. Παίζει μπάσο στο heavy metal συγκρότημα Silent Vortex, ενώ διετέλεσε ιδρυτικό μέλος του φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria. Επίσης, πραγματοποιεί σεμινάρια δημιουργικής γραφής για λογαριασμό του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας. Επισκεφθείτε τον προσωπικό του ιστότοπο.

Βιβλιοάποψη: "Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί"

---Δημοσίευση: 10/6/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Επιστροφή στο Κίνγκσμπριτζ, σε μια εποχή πριν από τους Στυλοβάτες της Γης...

Είμαστε στα 997 μ.Χ., στα τέλη του Πρώιμου Μεσαίωνα. Η Αγγλία δέχεται επιθέσεις από τους Ουαλούς στα δυτικά και από τους Βίκινγκς στα ανατολικά. Η ζωή είναι σκληρή και αυτοί που έχουν την εξουσία την ασκούν βίαια, ερμηνεύοντας τη δικαιοσύνη όπως τους συμφέρει -συχνά ενάντια στη θέληση του βασιλιά. Με το βασιλικό κύρος ευάλωτο και χωρίς ξεκάθαρους νόμους, βασιλεύουν το χάος και η αιματοχυσία.

Σ’ αυτή την ταραγμένη εποχή, τρεις άνθρωποι θα δουν τις ζωές τους να διασταυρώνονται απροσδόκητα. Ένας νεαρός καραβομαραγκός χάνει τα πάντα όταν οι Βίκινγκς καταστρέφουν την πόλη που ζούσε, αναγκάζοντάς τον να ξεκινήσει τη ζωή του από την αρχή σ’ ένα μικρό χωριό όπου νιώθει παρείσακτος... Μια Νορμανδή αρχοντοπούλα παντρεύεται από έρωτα και ακολουθεί το σύζυγό της σε μια καινούργια πατρίδα με άγνωστα έθιμα, όπου διαπιστώνει ότι γύρω της μαίνεται μια αδυσώπητη μάχη για την εξουσία και συνειδητοποιεί ότι μια λάθος κίνηση μπορεί να είναι η καταστροφή της... Ένας μοναχός ονειρεύεται να μεταμορφώσει το ταπεινό αββαείο του σε κέντρο μάθησης ξακουστό σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Στην αυγή του Μεσαίωνα, οι τρεις αυτοί άνθρωποι θα συγκρουστούν επικίνδυνα με έναν αδίστακτο επίσκοπο, που θα κάνει τα πάντα για να αυξήσει τα πλούτη και τη δύναμή του.

Πριν από τριάντα χρόνια, ο Ken Follett έγραψε το πιο δημοφιλές μυθιστόρημά του "Οι Στυλοβάτες της Γης". Τώρα, το καθηλωτικό "Καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί" παρασύρει τον αναγνώστη σε ένα επικό ταξίδι στο παρελθόν, γεμάτο φιλοδοξία και αντιζηλία, θάνατο και γέννηση, αγάπη και μίσος, που τελειώνει εκεί που "Οι Στυλοβάτες της Γης" αρχίζουν.


Η άποψή μου:
(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)
«Η εξουσία δεν διαφθείρει. Ο φόβος διαφθείρει. Ίσως ο φόβος απώλειας της εξουσίας
-Τζων Στάινμπεκ, 1902-1968, Αμερικανός συγγραφέας-

Ο Ken Follett είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση συγγραφέα. Αν και η θεματολογία του είναι λίγο-πολύ γνωστή, συνήθως καταπιάνεται με το ιστορικό μυθιστόρημα, αντλεί θέματα που σχετίζονται με την κατασκοπεία και εν γένει με την αίσθηση αγωνίας και θρίλερ, ωστόσο μέσα σε όλα αυτά τα γραπτά του είναι διάχυτη η οσμή της φιλοσοφίας. Όχι ως μία στείρα τοποθέτηση και εξιστόρηση εννοιών και όρων, αλλά ως μία ενσωμάτωσή της στην καθημερινότητα των ηρώων του. Ίσως αυτό να οφείλεται στις σπουδές Φιλοσοφίας που έχει κάνει, αλλά πέρα από αυτές ο άνθρωπος και τα δεινά του βρίσκονται πάντα και με μοναδικό τρόπο στο επίκεντρο των βιβλίων του.

Έτσι και σε αυτό το βιβλίο του, η θέση της γυναίκας, η εξουσία κυρίως του κλήρου και των ηγεμόνων, η ξεκάθαρη θέση του περί δικαίου αισθήματος, η βασανιστική και σκληρότατη καθημερινότητα του Μεσαίωνα, μετατρέπονται σε σημεία των καιρών και αναλύονται μέσα από τη δράση των χαρακτήρων.

Η εποχή γύρω από το 1000μ.Χ. είναι μια εξαιρετικά ιδιαίτερη στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας. Η ημερομηνία αυτή, κατά την οποία εκτυλίσσεται και η ιστορία του βιβλίου, έχει χαρακτηριστεί ως το ορόσημο ή καλύτερα ως η χρονολογία ορόσημο μεταξύ του Πρώιμου και του Ύστατου Μεσαίωνα. Η Ευρώπη με πολύ αργές κινήσεις αρχίζει να μετασχηματίζεται σε αυτό που γνωρίζουμε σήμερα, και η Αγγλία είναι στην αρχή της δημιουργίας του κράτους της. Σε αυτήν την Αγγλία λοιπόν ο Ken Follett τοποθετεί την ιστορία του. Απλοί άνθρωποι, ηγεμονίσκοι, παράγοντες της εκκλησίας, άνθρωποι ακέραιοι, πανούργοι, δειλοί, ηρωικοί, γυναίκες δολοπλόκες μα και περήφανες και δίκαιες, στήνουν τον θίασο του βιβλίου. Οι ήρωες του συγγραφέα ακροβατούν μεταξύ των "πρέπει" και των "θέλω" τους. Ωστόσο σταδιακά βλέπουμε να ξεπετάγονται μέσα από τον μύθο, που τόσο υπέροχα στήνει ο Ken Follett, οι σπάνιας ομορφιάς και οι τόσο μοναδικά σχεδιασμένα ολοκληρωμένοι άνθρωποι που μας προτείνει. Με γλώσσα άμεση, κατανοητή, με δημιουργία έντονων εικόνων και δράσεων, ο Ken Follett κερδίζει για μία ακόμα φορά το στοίχημα της επιτυχίας. Μίας επιτυχίας που άρχισε με το μοναδικό κατασκοπευτικό βιβλίο του «Το μάτι της βελόνας», και που απ’ ότι φαίνεται θα εξακολουθήσει να συνεχίζεται για πολύ ακόμα.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Ken Follet
Μετάφραση: Μαρία Παπανδρέου
Σελίδες: 872
Ημερ. έκδοσης: Νοέμβριος 2020
ISBN: 978-960-620-847-8


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Κεν Φόλετ γεννήθηκε το 1949 στο Κάρντιφ της Ουαλίας. Σπούδασε φιλοσοφία στο Λονδίνο και εργάστηκε ως ρεπόρτερ, πριν ασχοληθεί αποκλειστικά με τη συγγραφή. Από το 1978, οπότε καταξιώθηκε με το "Μάτι της Βελόνας", έχει γράψει τριάντα έξι μυθιστορήματα, που έχουν μεταφραστεί σε τριάντα τρεις γλώσσες και οι πωλήσεις τους υπερβαίνουν τα εκατόν εβδομήντα οχτώ εκατομμύρια αντίτυπα σε ογδόντα χώρες. Πολλά από αυτά μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Edgar για το Μάτι της Βελόνας και με το βραβείο Corine για το Κωδικός: Κίσσες, ενώ το περίφημο μυθιστόρημά του "Οι Στυλοβάτες της Γης" συγκαταλέγεται στα δημοφιλέστερα έργα όλων των εποχών. Εξίσου μεγάλη επιτυχία έχουν σημειώσει και τα επόμενα βιβλία της σειράς του Κίνγκσμπριτζ, καθώς και της τριλογίας του «Αιώνας», κατακτώντας επανειλημμένα την πρώτη θέση στις λίστες των μπεστ σέλερ πολλών έγκυρων εντύπων παγκοσμίως. Ο συγγραφέας ασχολείται ιδιαίτερα με τα κοινά -μεταξύ άλλων, διετέλεσε επί μία δεκαετία πρόεδρος του ιδρύματος Dyslexia Function. Σήμερα ζει στο Στίβνετζ του Χέρτφορντσιρ με τη σύζυγό του Μπάρμπαρα. Επισκεφθείτε τον ιστότοπό του.

Βιβλιοάποψη: "Ήθος-Πάθος-Λόγος"

---Δημοσίευση: 9/6/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Το αρχαίο μυστικό της επιτυχίας-«Πώς ένας απλός στρατιώτης επηρέασε τη ζωή 10.000 ανθρώπων»

Το τρίπτυχο του Αριστοτέλη «Ήθος-Πάθος-Λόγος» και το αρχαίο μυστικό της επιτυχίας που κρύβει μέσα του ξεδιπλώνονται στις σελίδες του ομότιτλου βιβλίου του Λεωνίδα Γαλάνη, που κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Μέσα από συναρπαστικές ιστορίες και απολαυστικά παραδείγματα, το «Ήθος-Πάθος-Λόγος» εξερευνά το μυστικό της επιτυχίας από την αρχαιότητα μέχρι το... διάστημα.

Από τον Σοπενάουερ μέχρι τον Μπρους Λι. Από τη μουσική βιομηχανία μέχρι την άγρια ζούγκλα. Από τον Μέγα Αλέξανδρο μέχρι... τον Μπάμπη. Το μυστικό, που ήταν κρυμμένο σε ένα εγχειρίδιο ρητορικής, ήρθε η ώρα να αποκαλυφθεί. Έχοντας ως βάση μια αληθινή ιστορία 2.400 ετών, εκείνη του απλού στρατιώτη, παρελαύνουν αναφορές στη φιλοσοφία και τη δράση του Αριστοτέλη, του Πλάτωνα, του Σωκράτη, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Πλουτάρχου και πολλών άλλων, και μας οδηγούν σε νεότερους, όπως τον Τσιαλντίνι, τον Κόβεϊ, τους... Extreme.

Με απλό, ευχάριστο και ελαφρώς χιουμοριστικό τρόπο μεταφέρεται το μυστικό στον αναγνώστη, ώστε να είναι σε θέση να το εφαρμόσει άμεσα και εύκολα για την κατάκτηση της επιτυχίας και της ευδαιμονίας. Ένα βιβλίο που «δεν γνωρίζει ηλικίες» και μπορεί να φανεί χρήσιμο σε όλους.


Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Διαβάζοντας το βιβλίο του Λεωνίδα Γαλάνη ένιωσα πως ανακάλυψα κατά κάποιο τρόπο το αρχαίο μυστικό της επιτυχίας! Τρίπτυχο Αριστοτέλη ίσον επιτυχία: Ήθος που δηλώνει την ηθική, Πάθος που παραπέμπει στο συναίσθημα και Λόγος που σημαίνει λογική.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις για να ζεις καλά και να σε υπολογίζουν οι γύρω σου, είναι να σκέφτεσαι λογικά. Για να πετύχεις, πρέπει να εξασκείς το μυαλό σου καθημερινά, είτε διαβάζοντας είτε απασχολώντας το με ουσιώδη πράγματα. Καθώς νους και σώμα πηγαίνουν μαζί, καλό είναι να γυμνάζουμε και το σώμα μας, πέρα από το μυαλό μας. Αν το καταφέρουμε αυτό, κερδίζουμε πολλά: σεβασμό προς τον εαυτό μας, αύξηση της αυτοπεποίθησής μας, ευεξία, εσωτερική και εξωτερική ηρεμία. Με τη λογική λοιπόν θα παρατηρήσουμε, θα σκεφτούμε προσεκτικά και θα αξιολογήσουμε ευκαιρίες που θα συναντήσουμε. Τίποτα δεν αφήνει στην τύχη του ένας σκεπτόμενος άνθρωπος, επειδή η λεπτομέρεια μετράει. Με τη χρήση αυτού του τρίπτυχου, ένας άνθρωπος που σκέφτεται θα ντύνεται ανάλογα, θα τρέφει το σώμα του ανάλογα και θα πράττει ανάλογα -αυτό είναι το δίδαγμα του εν λόγω αναγνώσματος.

Το βιβλίο σε κάνει να σκεφτείς και να δεις πράγματα με άλλο μάτι. Πράγματα απλά, που ίσως πίστευες ότι είναι άνευ λόγου και αξίας, αλλά για να είσαι επιτυχημένος, μαθαίνεις ότι όλα έχουν σημασία. Θα μπορούσα να πω ότι πρόκειται για μια βίβλο για τον άνθρωπο που θέλει να εμπνευστεί, να πετύχει και να νιώθει όμορφα με τον εαυτό του. Ο συγγραφέας, άψογος χρήστης της ελληνικής γλώσσας, περιγράφει ιστορίες και παραδείγματα με έξυπνο χιούμορ, ενώ παράλληλα βοηθά στο να οργανώσεις τη σκέψη σου και κατ’επέκτασιν, τον τρόπο που λαμβάνεις τις αποφάσεις σε καίρια ζητήματα.

Προτείνεται ανεπιφύλακτα, καθώς η γραφή του κ. Γαλάνη είναι όσο απλή χρειάζεται, για να κάνει ένα ανάγνωσμα απόλυτα κατανοητό, διδακτικό, μα παράλληλα απολαυστικό -χωρίς να κουράζει με πολυλογίες και πολύπλοκους όρους εντυπωσιασμού, όπως συμβαίνει στην πλειοψηφία παρόμοιων βιβλίων.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Λεωνίδας Ι. Γαλάνης
Σελίδες: 176
Ημερ. έκδοσης: 2021
ISBN: 978-618-00-3021-1


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Λεωνίδας Γαλάνης έχει εκπαιδεύσει εκατοντάδες επαγγελματίες και στελέχη επιχειρήσεων ως εκπαιδευτής management, πωλήσεων και marketing. Διατέλεσε στέλεχος σε πολλές εταιρείες και μέχρι πρόσφατα εργαζόταν ως Sales Supervisor σε μία από τις μεγαλύτερες τράπεζες στην Ελλάδα. Διαθέτει Δίπλωμα στη Διοίκηση Πωλήσεων και Μεταπτυχιακό Τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων.

Βιβλιοάποψη: "Η κυριαρχία της σιωπής"

---Δημοσίευση: 8/6/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Τι θα μπορούσε άραγε να συμβεί, αν οι άνθρωποι σταματούσαν να μιλούν και επικοινωνούσαν μόνο μέσα από τις οθόνες τους;

Η προδιαγεγραμμένη και ήσυχη ζωή της Άμπερ διαταράσσεται από την εμφάνιση ενός παράξενου άντρα. Το πρώτο κομμάτι του ντόμινο πέφτει και παρασύρει στον διάβα του όλα όσα θεωρούσε δεδομένα: πρόσωπα, αλήθειες, σχέσεις. Ως τότε, παρά την έμφυτη περιέργειά της, κατάφερνε να συμμορφώνεται με όσα προστάζει η κοινωνία της: να μην παίρνει τα μάτια από την οθόνη του κινητού της, να μη μιλά, αλλά να εκφράζει μόνο γραπτά όσα θέλει να πει και, πάνω από όλα, να φροντίζει την εικόνα της στο σύστημα Άργος, ώστε να αποκτά όλο και περισσότερους ακολούθους. Μια απόπειρα εναντίον της ζωής της ξυπνά μέσα της τον φόβο, αλλά και ένα κομμάτι της που δεν γνώριζε πως υπήρχε. Η Άμπερ αμφισβητεί πλέον το Άργος, που την καθοδηγεί από τη στιγμή της γέννησής της, και τα γεγονότα που της παρουσιάζονται ως αλήθειες. Ρίσκα, δολοπλοκίες και κρυμμένα μυστικά... Η Άμπερ θα κληθεί να αντιμετωπίσει καταστάσεις που δεν είχε ποτέ φανταστεί, αλλά και να γνωρίσει έναν κόσμο διαφορετικό, που όλο αυτόν τον καιρό βρισκόταν κρυμμένος ένα μόνο βλέμμα μακριά από την οθόνη της. Είναι δυνατό να σπάσει, όμως, η κυριαρχία της σιωπής;


Η άποψή μου:
(γράφει η Ανδρομάχη Κοκόση)
Βρισκόμαστε στο 2220 και ο κόσμος δεν έχει καμία σχέση με όσα γνωρίζουμε...

Μετά τον παγκόσμιο πόλεμο που έγινε το 2050, η ανθρωπότητα αποφάσισε πως η ισχύουσα κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Δημιουργήθηκε το σύστημα Άργος, υπεύθυνο για την ειρηνική και ομαλή καθημερινότητα των πολιτών. Ζώα και φύση δεν υπάρχουν. Τα βιβλία, η συγγραφή και η ζωγραφική είναι απαγορευμένα και η μουσική ελεγχόμενη. Οι χώρες δεν υπάρχουν πια. Ανάλογα με την καταγωγή, το κοινωνικό status, τις ικανότητες και δυνατότητες του κάθε ανθρώπου, οι πολίτες αξιολογούνται και κατατάσσονται σε τομείς, με καλύτερο τον τομέα ένα. Οι κατοικίες οργανώνονται από οικιακές βοηθούς ρομπότ, όπως και τα οχήματα οδηγούνται από οδηγούς ρομπότ. Οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να μην μιλάνε, να επικοινωνούν μέσω γραπτών μηνυμάτων, να μην δείχνουν δημόσια τα συναισθήματα τους, να παίρνουν καθημερινά τα χάπια τους και να ενημερώνουν επιμελώς τα προφίλ τους στο σύστημα Άργος.

Η Άμπερ είναι μια νέα κοπέλα που ζει στον τομέα ένα και απολαμβάνει όλα τα προνόμια της θέσης της. Οι γονείς της είναι δημόσια πρόσωπα και φρόντισαν, εκτός του να την μεγαλώσουν με όλα τα "πρέπει" της κοινωνίας τους, να την κρατήσουν προστατευμένη από τους κινδύνους της γνώσης του τί συμβαίνει σε άλλους τομείς, τίποτα να μην διαταράσσει την δημόσια εικόνα τους.

Όλα θα ανατραπούν στην ζωή της Άμπερ, όταν θα κινδυνεύσει η ζωή της. Ποιος ή ποιοι την θέλουν νεκρή και γιατί; Οι νέοι της σωματοφύλακες θα καταφέρουν να την βοηθήσουν; Και πως θα διαχειριστεί όλα όσα θα μάθει από αυτούς για τον υπόλοιπο κόσμο; Μπορούν να γίνουν φίλοι της;

Η συγγραφέας μάς μεταφέρει σε ένα φουτουριστικό μέλλον, που η καθημερινότητα είναι διαφορετική από όσα γνωρίζουμε. Όχι τόσο λόγω της έντονης ύπαρξης των ρομπότ και των ολογραμμάτων, όσο για την έλλειψη ήχων, φωνών και ομιλιών. Ακούγεται λίγο αστείο να είσαι στον ίδιο χώρο με τον σύντροφό σου, τους φίλους σου, την οικογένειά σου και να επικοινωνείς μαζί τους γράφοντας στο κινητό. Σε δεύτερη σκέψη όμως, είναι τρομακτικό, δεν είναι; Κεφάλια σκυμμένα σε οθόνες κινητών, tablet, laptop και καμία πραγματική επαφή. Όλα προγραμματισμένα και ελεγχόμενα -σαν μια ευθεία γραμμή σε καρδιογράφημα! Ακόμα και οι διαφωνίες ή τυχόν εντάσεις, που σου δίνουν τη δυνατότητα να σκεφτείς πριν απαντήσεις, αποκλείουν τον αυθορμητισμό, καθώς αυτές γίνονται μόνο μέσω γραπτών μηνυμάτων...

Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, που πραγματεύεται την φιλία, τον έρωτα, την προδοσία, την ανάγκη για ανθρώπινη ουσιαστική επαφή, έξω από την δύναμη των social media, με έντονη πλοκή, άψογα δομημένους χαρακτήρες και με μια υποψία να πλανάται στο τέλος, πως ίσως να υπάρξει και επόμενο βιβλίο με την Άμπερ...


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Αλεξία Κέπελη
Σελίδες: 644
Ημερ. έκδοσης: 2022
ISBN: 978-960-621-769-2

Βιβλιοάποψη: "Θανάσιμη κλήση"

---Δημοσίευση: 7/6/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Τολμάς να απαντήσεις στο τηλέφωνο; Η κλήση αυτή θα μπορούσε να είναι η αρχή του χειρότερου εφιάλτη σου...

Μετά από μια δύσκολη εβδομάδα, το μόνο που θέλει η Τάνια Κέιτλιν είναι να περάσει μια ήσυχη, ξεκούραστη βραδιά στο σπίτι. Καθώς βγαίνει από το ντους ακούει το κινητό της να χτυπάει. Το αίτημα για βιντεοκλήση έρχεται από την καλύτερή της φίλη, την Κάρεν Γουόρντ. Η Τάνια απαντάει στην κλήση και ο εφιάλτης ξεκινάει. Η Κάρεν βρίσκεται φιμωμένη και δεμένη πάνω σε μια καρέκλα μέσα στο ίδιο της το σαλόνι. Η βαθιά, βραχνή, δαιμονική φωνή που έρχεται από την άλλη άκρη της γραμμής είναι ξεκάθαρη: αν η Τάνια κλείσει το τηλέφωνο, αν στρέψει αλλού το βλέμμα της, εκείνη θα είναι η επόμενη. Την υπόθεση αναλαμβάνουν να ερευνήσουν οι ντετέκτιβ Ρόμπερτ Χάντερ και Κάρλος Γκαρσία. Σύντομα θα αντιληφθούν ότι έχουν να αντιμετωπίσουν έναν αιμοσταγή κυνηγό που αναζητά τα θηράματά του στους δρόμους και στα κοινωνικά δίκτυα -έναν αδίστακτο δολοφόνο που κοροϊδεύει τα θύματά του και τρέφεται από το φόβο τους...
Ο αγαπημένος όλων και #1 συγγραφέας αστυνομικών θρίλερ Κρις Κάρτερ, επιστρέφει με την όγδοη καθηλωτική υπόθεση του ντετέκτιβ Ρόμπερτ Χάντερ.


Η άποψή μου:
(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
Ντετέκτιβ Χάντερ και Γκαρσία, το αχτύπητο δίδυμο που τόσα χρόνια αγαπήσαμε και αγωνιούσαμε μαζί του, είναι και πάλι κοντά μας σε αυτή την όγδοη περιπέτεια, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα, ούτε από τα προηγούμενα βιβλία του Κάρτερ, ούτε γενικά από τα βιβλία του είδους. Ο συγγραφέας ακολουθεί την γνωστή πλέον συνταγή -μικρά κεφάλαια που σου εντείνουν την αγωνία, αποτρόπαιο φόνο πάντα στην αρχή, και κατόπιν οι προσπάθειες του εγκληματολογικού, προκειμένου να βρει και να συλλάβει τον εγκληματία.

Αν με ρωτήσει κανείς, δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω το καλύτερο βιβλίο του συγγραφέα. Η μεθοδικότητα, η ευρηματικότητά του, καθώς και η ψυχολογία των προσώπων είναι κάτι το ασύλληπτο! Αν εξαιρέσω λοιπόν τη λίγο μεγαλύτερη αδυναμία που έχω στο «Έναν προς έναν», το παρόν βιβλίο με εξέπληξε ευχάριστα. Ήξερα ότι ο συγγραφέας αρέσκεται να αναφέρει και να σχολιάζει κοινωνικά ζητήματα και δρώμενα στα βιβλία του. Ήξερα επίσης ότι δε μιλάει ευνοϊκά για όλο αυτό το "glamour" αλλά και το "star system" του Λος Άντζελες, μα δεν περίμενα τόσα κοινωνικά θέματα να θίγονται σε ένα βιβλίο έντονης δράσης όπως το παρόν. Κινητά, βιντεοκλήσεις, διαδίκτυο, facebook, instagram και όλα αυτά που έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας, μόνο καλό δεν έχουν φέρει. Φυσικά είμαι από αυτούς που -υπερασπιζόμενη την τεχνολογία, είτε την καταλαβαίνω, είτε όχι- συνηθίζω να λέω ότι υπάρχουν και εξαιρετικά πράγματα που το διαδίκτυο μας προσφέρει απλόχερα.

Ο ντετέκτιβ Χάντερ παραδέχεται ότι δεν χρησιμοποιεί κανένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όταν αναγκάζεται να δανειστεί έναν ψεύτικο λογαριασμό, καθώς πιστεύει ότι ο δολοφόνος εντοπίζει τα θύματά του από το διαδίκτυο.

Πέρα από αυτό, θίγεται το θέμα της προσωπικής εικόνας. Τι άνθρωπος είναι αυτός που ανεβάζει συνεχώς στιγμιότυπα από τη ζωή του; Τι άνθρωπος είναι αυτός που βιάζει, αλλά έχει οργανωθεί τόσο καλά και ξέρει ότι δεν θα πιαστεί ποτέ; Τι κοινωνία είναι αυτή που τις περισσότερες φορές στηλιτεύει το θύμα και όχι τον θύτη; Γιατί νιώθω μια άγρια χαρά όταν οι εν λόγω θύτες τιμωρούνται; Οι περισσότεροι από εμάς αν μας ρωτήσεις θα πούμε ότι δεν επικροτούμε την αυτοδικία ή οποιοδήποτε είδος βίας. Στην ουσία όμως, σε μια περιπέτεια σαν αυτή, επικροτούμε την τιμωρία από όπου κι αν προέρχεται.

Κι αυτές είναι κάποιες σκέψεις που έκανα διαβάζοντας. Το αστείο είναι ότι ξεκίνησα χαλαρά, ξέροντας τον συγγραφέα και μάλιστα χαμογέλασα με την υπερβολική συλλογή γυναικείων παπουτσιών που μπορείς να βρεις σε ένα γυναικείο μπουντουάρ και κατέληξα να γίνω μέρος του βιβλίου. Παρά την αγωνία μου που, όσο περνούσαν οι σελίδες, κορυφωνόταν δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι μελετάω ενδελεχώς τέτοια βιβλία του είδους. Επειδή η βία από μόνη της μάς σοκάρει και παγώνει τη σκέψη, προσπάθησα να βρω το βαθύτερο νόημα πίσω από τις λέξεις και βλέπω ότι μέσω του βιβλίου καταδικάζονται και όλες αυτές οι ψεύτικες ζωές του διαδικτύου. Παρά το γεγονός ότι δεν το συνηθίζω, θα ήθελα να πω δυο λόγια για τον δολοφόνο:

Ο δολοφόνος των βιντεοκλήσεων
Καταλαβαίνουμε ήδη από τον τίτλο ότι ο δολοφόνος θέλει να προκαλέσει με μια κλήση. Αυτό που παραβλέψαμε είναι ότι με την σύγχρονη τεχνολογία μπορούμε να (προσ)καλέσουμε τον άλλον όχι με ένα απλό τηλεφώνημα αλλά σε βιντεοκλήση! Μα τι είδους κλήση είναι αυτή; Δεν μοιάζει ανόητο να το κάνει αυτό ένας δολοφόνος; Δεν ξεσκεπάζεται με αυτόν τον τρόπο και δεν είναι εύκολο να αποκαλυφθεί;

Σας πληροφορώ ότι δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα ποιος καλεί και γιατί. Κι όχι μόνο αυτό αλλά δεν υπάρχει, ούτε μοτίβο, εκτός της κλήσης, ούτε φανερό κίνητρο. Συνεπώς...

Αν μπορούσαμε να φτιάξουμε το προφίλ του δολοφόνου, αυτός θα ήταν αποφασιστικός, ψυχρός, έξυπνος, αμετανόητος, ακριβής και θανάσιμος. Καταλαβαίνουμε από το σωματότυπο, που περιγράφεται ότι πρόκειται για άντρα. Το φύλο είναι το μόνο που γνωρίζουμε σε μια πόλη με εκατομμύρια κατοίκους. Στ'αλήθεια οι πληροφορίες που υπάρχουν στο διαδίκτυο για τον οποιονδήποτε μπορούν να αποδειχθούν θανάσιμες;

Αυτό που καταλαβαίνουμε ήδη από τα πρώτα κεφάλαια είναι ότι ο δολοφόνος, δεν κάνει λάθη, είναι άρτια οργανωμένος, άρα επικίνδυνος, δεν δείχνει κανένα είδους μεταμέλειας άρα δεν θέλει να πιαστεί, και κατά συνέπεια, δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ να σκοτώνει.

Ο ντετέκτιβ Χάντερ
Αυτή τη φορά δεν έχει να πολεμήσει προσωπικούς δαίμονες αλλά κάτι πολύ χειρότερο. Μας εντυπωσιάζει η εμμονή του στην λεπτομέρεια γιατί πιάνεται από αυτό, προκειμένου να οδηγηθεί στην αλήθεια. Δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε για άλλη μια φορά τον άψογο χαρακτήρα του, την φυσική του ευγένεια, την υπερβολική ευφυΐα του και το γεγονός ότι δεν έχει γίνει ίδιος με τα τέρατα που κυνηγάει. Ο ντετέκτιβ Χάντερ είναι ο ωραίος και ο τζέντλεμαν μιας άλλης εποχής που θα μπορούσε δυνητικά να έχει μια υπέροχη σχέση, αν δεν ήταν τόσο απόλυτα ταγμένος στο καθήκον που για ασφάλεια τόσο δική του όσο και του προσώπου που μπορεί να τον πλησιάσει, να αποφεύγει τις μόνιμες σχέσεις. Ωστόσο ο συνάδελφός του ο Γκαρσία, άνθρωπος άλλης ιδιοσυγκρασίας, συνεχίζει να ζει με την αγαπημένη του Άννα και φαίνεται να νιώθει πλήρης από τη ζωή του και το γάμο του.

Διαβάστε το και θα το σκεφτείτε αρκετά πριν απαντήσετε ξανά σε βιντεοκλήση.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Σειρά: Ρόμπερτ Χάντερ #8
Συγγραφέας: Chris Carter
Μετάφραση: Αντώνης Γιαννούλης
Σελίδες: 416
Ημερ. έκδοσης: Μάιος 2022
ISBN: 978-960-507-158-5


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Κρις Κάρτερ, ιταλικής καταγωγής και γεννημένος στη Βραζιλία, σπούδασε ψυχολογία με ειδίκευση στην εγκληματική συμπεριφορά στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Ως μέλος της ομάδας Εγκληματολογικής Ψυχολογίας της Εισαγγελίας της Πολιτείας του Μίσιγκαν πήρε συνεντεύξεις από πολλούς εγκληματίες, μεταξύ των οποίων σίριαλ κίλερς και δράστες πολλαπλών ανθρωποκτονιών καταδικασμένους σε ισόβια κάθειρξη, και είχε την ευκαιρία να τους μελετήσει. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Κρις Κάρτερ εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες, όπου πέρασε μια δεκαετία ως κιθαρίστας πολυάριθμων γκλαμ ροκ συγκροτημάτων, πριν εγκαταλείψει το επάγγελμα του μουσικού για να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη συγγραφή. Σήμερα ζει στο Λονδίνο. "Ο δολοφόνος με το σημάδι του σταυρού" είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Επισκεφτείτε την σελίδα του.

Βιβλιοάποψη: "Ο λογιστής"

---Δημοσίευση: 31/5/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Όσο κοιτούσε το καλογραμμένο, σαν δώρο ενός άδικου θεού, πρόσωπο του φίλου του, τόσο πιο αντιπαθητικό του φαινόταν. Αυτό το γνώριμο πρόσωπο, που είχε μάθει τόσα χρόνια να το αντικρίζει σαν κάτι αυτονόητο -άγουρο κάποτε, με τον ίουλο μιας πρώιμης, επιτυχημένης εφηβείας (πολύ πιο πρώιμης και πολύ πιο επιτυχημένης από του Θανάση) και τώρα χαραγμένο με τις ρυτίδες μιας διεφθαρμένης ωριμότητας που βούρλιζε τις γυναίκες, ώριμες και ανώριμες- αυτό το πρόσωπο έγινε ξαφνικά αποκρουστικό και, το κυριότερο, έπαψε μεμιάς να του είναι οικείο. Ήταν το μούτρο ενός ξένου, που μια αδιάφορη μοίρα το είχε μπλέξει αξεδιάλυτα με την ιστορία της ζωής του χωρίς να κάνει τον κόπο να τον ρωτήσει. Ένιωσε ότι έπρεπε να ξεμπερδεύει μια και καλή με αυτόν τον άγνωστο που τόσα χρόνια υποδύεται τον παιδικό του φίλο.


Η άποψή μου:
(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
Δεν ξέρω αν ένας άνθρωπος χαρακτηρίζεται από την ιδιότητά του. Στάθηκα πολύ στον τίτλο -τελικά, η ιδιότητα χαρακτηρίζει τον άνθρωπο ή μήπως ο άνθρωπος κολλάει δικά του χαρακτηριστικά στην ιδιότητα;

Στο προκείμενο, τι μπορεί να κάνει και τι όχι ένας λογιστής; Ο δικός μας είναι περιθωριακός ή τουλάχιστον αυτό θέλει να δείχνει. Ζήλεια ανάμεικτη με θαυμασμό για τον παιδικό του φίλο. Ο φίλος, ο συμμαθητής, ο Μάνος είναι ιδιαίτερη περίπτωση αρκετά ευκατάστατος, με ωραίο σώμα, πολλές κατακτήσεις, δεν έχει ακούσει ποτέ όχι για απάντηση. Το κορίτσι του τον αφήνει μετέωρο. Πρακτικά πουθενά δεν υπάρχει η Ιωάννα -μόνο σε μερικές κλήσεις από μέρους του, που έμειναν αναπάντητες. Ίσως αυτό του βγάζει μια καχυποψία και μια σεξιστική συμπεριφορά ενάντια στις γυναίκες, που ο περίγυρός του ενισχύει. Όμορφες, άσχημες, μέτριες, ψηλά τακούνια φαίνεται ότι τραβάνε την προσοχή του γιατί σε όλες βρίσκει κάτι θηλυκό πάνω τους. Μα εξακολουθεί να είναι μπερδεμένος.

Τα πράγματα στριμώχνονται όταν χάνει τη δουλειά του. Τότε φαίνεται και η αντίθεση με τον φίλο του. Ο Μάνος ο επιτυχημένος, αυτός που θέλει να διασκεδάζει, που μπορεί να χρησιμοποιήσει και τους ίδιους τους φίλους του προς δική του τέρψη. Ο Μάνος που βαριέται εύκολα, που δεν δεσμεύεται, που προφανώς του αρέσουν οι γυναίκες τρόπαια. Ο Μάνος που τον ξελασπώνει όποτε έχει ανάγκη, απλά επειδή μπορεί.

Έτσι περνώντας κάπως άχρωμα ο καιρός, ο Μάνος προσπαθώντας να τον βγάλει λίγο από το καβούκι του προτείνει μια έξοδο με ένα ζευγάρι φίλων. Ο Αργύρης είναι η ψυχή της παρέας, μια πληθωρική προσωπικότητα που του αρέσει να κάνει αστεία ή και να γελάει με οποιοδήποτε αστείο ακόμα και με αυτά τα γλυκανάλατα και η γυναίκα του που μοιάζει να εμμέσως πλην σαφώς να προκαλεί το λογιστή και μετά να το παίζει ανήξερη. Είναι στ΄αλήθεια ένα παιχνίδι της μοίρας να προσελκύει τέτοιες γυναίκες ή μήπως μέσα του αυτές νομίζει ότι του αξίζουν;

Σε μια μέση ηλικία ίσως αρχίζουν οι πρώτες αμφιβολίες για το πού τραβάει στην ζωή του, ώσπου αρχίζει να βλέπει την γειτόνισσά του, τη Μαρία, αλλιώς. Ποτέ άλλοτε δεν είχε προσέξει τη Μαρία και την κόρη της στο ισόγειο. Όλος τους ο διάλογος είναι ένας χαιρετισμός ώσπου η Μαρία, νιώθοντας απόγνωση αποφασίζει να του ζητήσει δανεικά, την ίδια ημέρα που μαθαίνει ότι δεν τον χρειάζονται άλλο στη δουλειά. Η Μαρία φοράει ένα φουστάνι που τη φωτίζει. Πίνει από το ίδιο ποτήρι με το λογιστή, τον Θανάση. Δείχνει μια οικειότητα αλλά συνάμα κρατάει και αποστάσεις. Τι παιχνίδι παίζει;

Ο τρόπος που οι χαρακτήρες υποκύπτουν στη λαγνεία τους καθώς και ο τρόπος που ο Θανάσης παρατηρεί τους ανθρώπους και ειδικά τις γυναίκες, μού έφερε στο μυαλό "Το 10" του Καραγάτση, χωρίς να σημαίνει ότι μπορεί να φτάσει τη λογοτεχνική αξία του κλασικού. Γίνεται μια εσωτερική πάλη, επειδή όλοι του λένε ότι η γυναίκα που επέλεξε έχει ελαφρά ήθη. Προσπαθεί να καταλάβει αλλά νομίζω ότι είναι αποπροσανατολισμένος και χάνει την ουσία. Όνειρα και εφιάλτες, με το ποτό να ρέει όλο και πιο άφθονο, και η κατάσταση χειροτερεύει. Ούτε η καινούργια του δουλειά τον κάνει να νιώθει καλύτερα. Νιώθει ότι λογιστής έγινε και λογιστής θα πεθάνει, χωρίς καμιά ελπίδα εξέλιξης ή ανόδου.

Παρόλα αυτά δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς του φταίει στη ζωή του. Δεν αναφέρει συγγενείς, μόνο τον μοναδικό του φίλο τον Μάνο. Αποφεύγει να συναναστρέφεται με κόσμο και μοιάζει να βλέπει τις γυναίκες ως ερωτικά αντικείμενα. Δεν μιλάει για το μέλλον, δεν δείχνει να έχει φιλοδοξίες και χόμπι, πνίγεται μόνο στο ποτό και στα τσιγάρα. Πίνει αλλά δεν είναι γλεντζές και καπνίζει σαν να μην υπάρχει αύριο. Μπορεί βαθιά μέσα του να νιώθει μια αποστροφή για τους ανθρώπους, ίσως να νιώθει ανεπαρκής ή άτυχος αν και δεν μοιάζει από αυτούς που πιστεύουν στην τύχη. Κρίση ηλικίας ή κάτι άλλο βαθύτερο; Τουλάχιστον εγώ δεν μπόρεσα να καταλάβω.

Το βιβλίο διαβάστηκε μέσα σε ένα απόγευμα και ο πρωταγωνιστής σε προβληματίζει τόσο που σε καμιά περίπτωση δεν θα έλεγα ότι έχασα το χρόνο μου. Πρόκειται για το πρώτο μυθιστόρημα του συγγραφέα. Συνήθως στα πρώτα μυθιστορήματα αφήνουμε εκεί ένα κομμάτι του εαυτού μας. Μυθοπλασία ή απωθημένο; Ό,τι κι αν είναι αυτό που μας ωθεί ο κόσμος της συγγραφής παραμένει μαγικός.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Μίκης Αναστασίου
Σελίδες: 286
Ημερ. έκδοσης: Δεκέμβριος 2021
ISBN: 978-618-5551-42-1

Βιβλιοάποψη: "Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες"

---Δημοσίευση: 30/5/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Στην Ισπανία του 16ου αιώνα, ένας απλός ντελάλης στο Τολέδο, ο Λάζαρος ντε Τόρμες, καλείται να απολογηθεί γιατί ανέχεται να μοιράζεται τη γυναίκα του με τον αρχιπρεσβύτερο της ενορίας. Έτσι, για να προκαλέσει την εύνοια των αρχών,  εξιστορεί σ’ ένα γράμμα πώς κατάφερε από μικρό παιδί να επιβιώσει παρά τη φτώχεια και τους άσπλαχνους αφέντες του. Ο αφηγητής είναι ένα παιδί του δρόμου που διηγείται τα βάσανά του και τις πονηριές που σκαρώνει για να ζήσει. Το όνομά του, Λάζαρος και χαϊδευτικά Λαθαρίγιο, Λαζαράκος δηλαδή, δεν είναι τυχαίο, γιατί πολλές φορές πεθαίνει σχεδόν από την πείνα και ανασταίνεται. Μέχρι που, τέλος, έχοντας πάρει σκληρά μαθήματα από τη ζωή, δεν ανέχεται την κακομεταχείριση από τα αφεντικά, μαθαίνει το συμφέρον του και καταλήγει κυνικός και υποκριτής σαν όλους. Ο Λαθαρίγιο είναι πανέξυπνος, διαθέτει διαβολεμένο χιούμορ και μια διεισδυτική ματιά που στηλιτεύει την κοινωνία. Άνθρωποι απ’ όλες τις τάξεις, η εκκλησία και οι εκπρόσωποι της εξουσίας, όλοι παρουσιάζονται με εξαιρετική γλαφυρότητα που αποκαλύπτει την υποκρισία, τη φιλαργυρία και τη ματαιοδοξία της εποχής.
Γραμμένο γύρω στα 1554, από συγγραφέα με εμφανώς αντικληρικές ιδέες, που θέλησε όμως να παραμείνει ανώνυμος, καθώς είχε επίγνωση του κινδύνου που διέτρεχε, το σατιρικό αυτό κείμενο γνώρισε τεράστια επιτυχία, και πολύ γρήγορα καταδικάστηκε από την Ιερά Εξέταση. Η χιουμοριστική αυτή αφήγηση είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα των ισπανικών γραμμάτων και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, καθώς διαφοροποιείται από τη μεσαιωνική λογοτεχνία της εποχής και ανοίγει το δρόμο για το σύγχρονο μυθιστόρημα. Στην έκδοση περιλαμβάνεται εισαγωγή της μεταφράστριας, επίμετρο του Αντώνη Ζαχαρέα με τίτλο "Η αντι-ηρωική Οδύσσεια του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες", καθώς και χρονολόγιο με τα σημαντικότερα ιστορικά και πολιτιστικά γεγονότα της εποχής εκείνης.


Η άποψή μου:
(γράφει η Μαριάννα Φλέσσα)
Σήμερα είναι λίγο μόδα, στο δυτικό κόσμο, οι συγγραφείς να γράφουν ανώνυμα ή να κρύβονται πίσω από ψευδώνυμα. Την εποχή που γράφεται η νουβέλα “Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες” είναι επιβεβλημένη ανάγκη. Θα ταξιδέψουμε πίσω στο 1554 στην Ισπανία των απογόνων της Ισαβέλλας και του Φερδινάνδου, την εποχή που ο χρυσός αρχίζει να ρέει από τις Δυτικές Ινδίες και η Ιερά Εξέταση είναι παντοδύναμη. Ο Λαθαρίγιο, ο Λάζαρος στα ελληνικά, είναι ένα μοναδικό στο είδος του βιβλίο, που σηματοδοτεί την απαρχή μιας νέας εποχής για τα Ευρωπαϊκά Γράμματα.

Σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, γράφοντας μια μακρά επιστολή για να απολογηθεί για τις “πράξεις του”, ο Λάζαρος (κι επιμένω στην ελληνική εκδοχή του ονόματος για να φανεί ο σκοπός της επιλογής του από τον συγγραφέα) μάς διηγείται την ζωή του στους δρόμους. Ένας μικρός Όλιβερ Τουίστ, που με μόνο του όπλο την εξυπνάδα του και την καπατσοσύνη του προσπαθεί να επιβιώσει στους δρόμους και να χορτάσει την πάντα πεινασμένη κοιλιά του. Μπαγαπόντης, ψεύτης, αυθάδης αλλά και λίγο συμπαθής μέσα στην μοναξιά του, τα παιδικά του χρόνια είναι μια ασταμάτητη μάχη για τη βιοπάλη. Αλλά είναι έξυπνος.

Στο δεύτερο μέρος του αφηγήματος μαθαίνουμε ότι μεγαλώνοντας ο Λάζαρος βρίσκει τρόπο να... τρυπώσει στο νοικοκυριό του Αρχιεπισκόπου του Τολέδο, να παντρευτεί εικονικά την ερωμένη του κληρικού και να πάρει την θέση του τελάλη του βασιλιά. Και έτσι χόρτασε την κοιλιά του και έγινε κύριος. Όμως δεν τα κατάφερε και οι περιπέτειές του συνεχίζονται ακόμα παραπέρα με την κατηγορία ότι αυτός έσπρωξε την γυναίκα του στην ανηθικότητα και νέα δεινά ξεσπούν.

Η ιστορία του Λάζαρου συνεχίζεται έτσι: περιπέτειες, φτώχεια, καλή ζωή, “καλή κοινωνία”, αριστοκράτες που κοιτούν αφ’ υψηλού του τεχνίτες και όσους παράγουν κάτι την εποχή που η Ισπανία αρχίζει να πλημμυρίζει χρυσό από τις αποικίες. Ο ανήθικος κλήρος που όχι μόνο δεν συντάσσεται με τον λαό αλλά υποκριτικά τον μάχεται με σύμμαχο την Ιερά Εξέταση να καιροφυλακτεί και να τιμωρεί (;). “Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες” είναι μια καταγγελία για τα ήθη της εποχής και η αλήθεια είναι ότι σόκαρε όταν εκδόθηκε. Σκεφτείτε ότι και ο Θερβάντες τον αναφέρει στον Δον Κιχώτη! Ακόμα αναρωτιέστε γιατί ο συγγραφέας διατήρησε την ανωνυμία του;

Πέρα από τον αντίκτυπο που έχει στην ισπανική κοινωνία ως καταγγελία η νουβέλα, είναι πολύ σημαντική και για την περαιτέρω εξέλιξη της λογοτεχνίας. Καταρχάς, είναι ένα έργο της Αναγέννησης, πολύ σημαντικό, για τον λόγο ότι ο Λάζαρος ορίζει αυτός τη ζωή του και την προσαρμόζει σύμφωνα με τις συνθήκες. Κανένας θεός ή δαίμονας δεν του υπαγορεύει τη μοίρα του. Επίσης, σηματοδοτεί την απαρχή ενός νέου λογοτεχνικού είδους, της λογοτεχνίας πικαρέσκα (picaresca). Picaro είναι ο αλήτης, ο φτωχός και τα μυθιστορήματα του είδους αναφέρονται στην ανέχεια του λαού. Ο πίκαρο αναγκάζεται από την φτώχεια να κάνει χρήση κάθε είδους κόλπου για να επιβιώσει, εφευρίσκει νέους τρόπους να αναγεννηθεί όταν μαθαίνουν τα παλιά του. Είδατε ότι και το όνομα Λάζαρος ταιριάζει και είναι σωστά επιλεγμένο;

Λίγο αστείο, λίγο σοβαρό, στην ουσία πολύ δραματικό, “Η ζωή του Λαθαρίγιο ντε Τόρμες” δεν έχει τελικά και μεγάλη διαφορά από την ζωή μας σήμερα. Το διάβαζα και με διασκέδαζε πολύ η γλώσσα του, η σάτιρά του, με έβαλαν σε σκέψεις οι παραλληλισμοί με το σήμερα και η βαθύτερη γνώση ότι τελικά λίγα πράγματα έχουν αλλάξει. Μου άρεσε πολύ. Η νουβέλα μεταφράστηκε εξαιρετικά από την κα. Ισμήνη Κανσή, ενώ κλείνει (με το σχετικό με την εποχή και το νέο λογοτεχνικό είδος) επίμετρο του κου. Αντώνη Ζαχαρέα.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Ανώνυμος
Μετάφραση: Ισμήνη Κανσή
Σελίδες: 140
ISBN: 960-6624-06-4

Βιβλιοάποψη: "Κατακλυσμός"

---Δημοσίευση: 25/5/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Η πρώτη σειρά μυθιστορημάτων για παιδιά από τον Wilbur Smith!
Καλώς ήρθατε στη ζούγκλα! Θα καταφέρουν άραγε οι ήρωές μας να βγουν ζωντανοί;

Ο Τζακ Κόρτνεϊ έχει ζήσει όλη του τη ζωή στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό το καλοκαίρι όμως, οι γονείς του ταξιδεύουν στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό για μια συνδιάσκεψη για την προστασία της άγριας φύσης και, μαζί με τον Τζακ, όπως του είχαν υποσχεθεί, έχουν πάρει και τους φίλους του.
Όταν εντελώς αναπάντεχα, οι γονείς του εξαφανίζονται στο πυκνό βροχοδάσος, πιθανότατα θύματα απαγωγής, κανένας δε φαίνεται να μπορεί να βοηθήσει. Ο Τζακ είναι σίγουρος ότι η εξαφάνισή τους έχει σχέση με την έρευνά τους για τα ορυχεία ταντάλιου, αλλά πρέπει να το αποδείξει. Μαζί με την Αμίλια και τον Ζάντερ, ο Τζακ πρέπει να τα βγάλει πέρα με την αφιλόξενη ζούγκλα για να σώσει τους γονείς του. Στο δρόμο του θα συναντήσει πολλά εμπόδια -κι ένα απ’ αυτά είναι ένα μέλος της ίδιας του της οικογένειας, ο ξάδερφός του Κέιλεμπ Κόρτνεϊ.
Στον άγνωστο και επικίνδυνο αυτό κόσμο, πέρα από τους γορίλες, τους ελέφαντες και τους ιπποπόταμους, υπάρχουν και αδίστακτοι ληστές, μισθοφόροι και λαθροκυνηγοί. Οι τρεις φίλοι θα χρειαστούν όλο το θάρρος, την ευφυΐα και την ψυχραιμία τους για να σώσουν τις ζωές όχι μόνο των γονιών του Τζακ, αλλά και τις δικές τους.


Η άποψή μου:
(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

«Μόνο τα παιδιά ξέρουν αυτό που ψάχνουν
-Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, Γάλλος συγγραφέας-

Κι αν τα παιδιά ξέρουν τι ψάχνουν, νομίζω ότι ο Wilbur Smith σε αυτό του το βιβλίο, μάλλον έψαχνε κάποια μορφή ιστορίας να μας διηγηθεί, η οποία δεν ήταν όμως και τόσο πειστική, αλλά ούτε κι επιτυχής.

Και για να μην παρανοηθούν τα λόγια μου, ο Wilbur Smith ήταν υπέροχος συγγραφέας. Οι εικόνες που δημιουργεί με τη γραφή του είναι μοναδικές. Η θεματολογία του, ανεξάντλητη και οι επανεκδόσεις των τίτλων του συνεχείς. Η οικογένεια Courtney είναι βασικότατη στη βιβλιογραφία του Wilbur Smith, καταλαμβάνει τουλάχιστον είκοσι (20) τίτλους βιβλίων του, τρία (3) εκ των οποίων γραμμένα με τον Chris Wakling και αφιερωμένα στις περιπέτειες του Jack Courtney (i.e. «Κατακλυσμός», «Κεραυνός», «Shockwave»-αμετάφραστο από ό,τι γνωρίζω-). Και τα τρία έχουν ως βασικό τους ήρωα τον Jack Courtney, έναν έφηβο και τελευταίο στη σειρά του γενεαλογικού δέντρου των Courtneys.

Η ιστορία στο «Κατακλυσμός», που είναι και το πρώτο βιβλίο της σειράς, εξελίσσεται στα βάθη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Ο Jack Courtney χάνει τους γονείς του και μαζί με τους φίλους του Αμίλια και Ζάντερ πρέπει αφενός να επιβιώσουν σε ένα τόσο αφιλόξενο περιβάλλον, αφετέρου να προσπαθήσουν να μάθουν τι συνέβη στους γονείς του Jack. Και μέχρι εδώ καλά. Ο μύθος/ιστορία του βιβλίου έχει ενδιαφέρον. Μπορεί να κρατήσει τον αναγνώστη σε διαρκή αγωνία και κυρίως τους νέους, άνω των δέκα ετών, που πιθανόν να ταυτιστούν με τον ήρωα κι έτσι να ζήσουν και αυτοί μία παράλληλη περιπέτεια μαζί του. Αυτό όμως που με έβαλε σε μία διαδικασία αμφισβήτησης είναι η αρχή της ιστορίας.

Κατανοώ ότι πρόκειται για μία μυθοπλασία, ότι ο «ήρωας» είναι ένα ατρόμητο παιδί που μπλέκει συνεχώς σε περιπέτειες (άλλωστε και στα άλλα δύο βιβλία της σειράς το μοτίβο είναι ακριβώς το ίδιο, στο μεν «Κεραυνός» εμπλέκεται με Σομαλούς πειρατές, στο δε «Shockwave» με εταιρείες επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αμφιβόλου ηθικής, που δημιουργούν προβλήματα στην παρέα του Jack Courtney στην Αρκτική). Ωστόσο θα προτιμούσα ο Jack Courtney να μην παρουσιάζεται ως ένας εν δυνάμει Superhero. Η συνεχής εμπλοκή του σε δύσκολες καταστάσεις είναι ενδιαφέρουσα. Η οπτική το πώς μπορεί ένα νέο και έξυπνο αγόρι να «σταθεί» απέναντι σε σύγχρονα προβλήματα (λαθροθηρία, μόλυνση του περιβάλλοντος κ.α.) είναι εξίσου σημαντική και ουσιώδης, αλλά λείπει η αληθοφάνεια. Όχι σε αυτή καθ'αυτή την ιστορία, όπως είπαμε, αλλά κυρίως στην έναρξή της. Ποιος γονιός επιτρέπει, όσο ανοιχτόμυαλος και προοδευτικός να είναι, να στείλει το παιδί του μαζί με φίλους του με έναν, στα αλήθεια έμπειρο οδηγό, στα βάθη του Κονγκό να δει γορίλες κ.ο.κ.;

Πέρα λοιπόν και πάντα σεβόμενος την υπέροχη γραφή του Wilbur Smith, η «αλήθεια» ενός χαρακτήρα και μίας κατ’ επέκταση ιστορίας, είναι αρκούντως σημαντικά στοιχεία για να «επενδύσω» χρόνο στο διάβασμά της ή απλά να τη θεωρήσω υπεραπλουστευμένη προς χάριν εντυπώσεων. Κυρίως δε, όταν απευθύνεται σε νέες ηλικίες.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Σειρά: Τζακ Κόρτνεϊ #1
Συγγραφέας: Wilbur Smith & Chris Wakling
Μετάφραση: Βεατρίκη Κάντζολα Σαμπατάκου
Σελίδες: 360
Ημερ. έκδοσης: Δεκέμβριος 2020
ISBN: 978 960 620 849 2


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Γουίλμπουρ Σμιθ γεννήθηκε το 1933 στην Κεντρική Αφρική και σπούδασε στο Μάικλχαουζ και στο Πανεπιστήμιο Ρόουντς. Άρχισε να ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή το 1964, μετά την επιτυχία του βιβλίου του "Στα νύχια του λιονταριού", και από τότε έγραψε συνολικά σαράντα εννέα μυθιστορήματα, που μεταφράστηκαν σε είκοσι έξι γλώσσες και οι πωλήσεις τους έχουν ξεπεράσει τα εκατόν τριάντα εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, καθιστώντας τον έναν από τους πιο δημοφιλείς σύγχρονους συγγραφείς περιπετειωδών μυθιστορημάτων. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2021, σε ηλικία 88 ετών. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον συγγραφέα, επισκεφθείτε τον ιστότοπό του.

Βιβλιοάποψη: "Οδός Μέρλιν 6"

---Δημοσίευση: 20/5/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Στον απόηχο της Σφαγής των Καλαβρύτων τον Δεκέμβρη του 1943, ο νεαρός Γιώργος αφήνει το χωριό του και κατευθύνεται σε συγγενείς του στην Αθήνα. Ακολουθώντας την ενεργό δράση εκείνων -αλλά και τόσων άλλων Ελλήνων, που έχουν στρατευτεί στην υπεράσπιση της πατρίδας και τη διεκδίκηση της πολυπόθητης ελευθερίας- θα λάβει μέρος στην Αντίσταση.
Μια αιφνιδιαστική έρευνα των Γερμανών στο σπίτι του θείου του θα αποβεί μοιραία. Ο νεαρός θα συλληφθεί μαζί με τους υπόλοιπους άντρες της οικογένειας και θα οδηγηθεί στο αρχηγείο της Γκεστάπο στην Αθήνα, στην οδό Μέρλιν 6...
Στραμμένα στις παρυφές της Ιστορίας, διανύοντας σημαντικές στιγμές του 20ού αιώνα -με τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους, την Κατοχή και την Εθνική Αντίσταση- ιστορικά πρόσωπα και επινοημένοι χαρακτήρες συναντώνται, βιώνοντας καθοριστικές εμπειρίες. Αδελφικές φιλίες, πράξεις αυταπάρνησης και απρόβλεπτα γεγονότα δοκιμάζουν τις σχέσεις των ανθρώπων.
Αλλοτριώνει ο πόλεμος, η κτηνωδία και η προδοσία τις συνειδήσεις ή ο ανθρωπισμός, η ευσυνειδησία, ο πατριωτισμός και το ήθος υπερισχύουν; Τελικά, η πλάστιγγα της τύχης είναι εκείνη που θα αποφασίσει για τη ζωή και τον θάνατο.
Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, εμπνέεται από υπαρκτά πρόσωπα και μας παρασύρει σε μερικές από τις σκοτεινότερες στιγμές της Ιστορίας.


Η άποψή μου:
(γράφει η Ανδρομάχη Κοκόση)
Τις πρώτες σελίδες αυτού του βιβλίου, έτυχε να τις διαβάσω στο μετρό. Μικρή η διαδρομή, πολλά τα βλέμματα που εισέπραξα. Μια σβάστικα σε ένα εξώφυλλο διεγείρει, αν μη τι άλλο, τη φαντασία και την περιέργεια...

Η ιστορία αυτού του βιβλίου ξεκινά να ξετυλίγεται με το φευγιό του Γιώργου από το χωριό του για την Αθήνα, λίγο μετά την σφαγή των Καλαβρύτων. Εκεί, θα εμπλακεί σε αντιστασιακές δράσεις των συγγενών του, θα συλληφθεί και θα καταλήξει στο αρχηγείο της Γκεστάπο, στην οδό Μέρλιν αριθμός 6.

Το τι θα γίνει εκεί, δεν θα σας το πω. Αυτό που θα σας πω είναι πως, αν περιμένετε να διαβάσετε σελίδες επί σελίδων, με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και περιγραφές βασανιστηρίων, ατυχήσατε! Είμαι σίγουρη, πως αν κάποιος, από τους νέους δημιουργούς ειδικά, είχε αυτό το υλικό στα χέρια του, θα το ξεχείλωνε, θα έσταζαν αίμα οι σελίδες του, θα το "στόλιζε" με κάθε λογής εντυπωσιακές υπερβολές, βαρύγδουπες εκφράσεις και θα γινόταν ένα κακοπαιγμένο θρίλερ, ή στην καλύτερη των περιπτώσεων, ένα ακόμα του σωρού. Η κυρία Γιούλα Κωνσταντοπούλου δεν ανήκει σε αυτό το είδος των δημιουργών. Πέρα από τις ιστορικές γνώσεις της, είναι αυτό που λέμε: "Ξέρει να γράφει".

Είναι πράγματι αξιοθαύμαστο το πώς σε ένα βιβλιαράκι 198 μόλις σελίδων, καταφέρνει να θυμίσει το ν τρόπο ζωής εκείνης της εποχής, τις αξίες και τις συνήθειες που είχαν οι Έλληνες, τις οποίες φρόντιζαν να περάσουν και στις νεότερες γενιές. Μέσα σε αυτές τις σελίδες, η μαεστρία της συγγραφέως, σε κάνει να νιώσεις συγκίνηση, αγωνία, θυμό, λύπη, συμπάθεια, χαρά, ικανοποίηση. Η ταύτιση και η σύνδεση του αναγνώστη με τον νεαρό Γιώργο, είναι απόλυτη, ξεκάθαρη και συνεχής.

Το βιβλίο αυτό βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και θεωρώ πως ήρθε για να αποδώσει τιμές σε εκείνους και να αποτρέψει εμάς από τη λήθη. Στο τέλος του θα βρείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό, όπως και πρόσθετες πληροφορίες για την εποχή και τους πρωταγωνιστές της. Κάτι που, προσωπικά, βρήκα πολύ εξυπηρετικό, γιατί με αυτόν τον τρόπο, δεν κόβεται η ανάγνωση του βιβλίου και δεν χάνεις το συναίσθημα. Το βιβλίο "Οδός Μέρλιν 6" είναι ένα ακόμα διαμάντι από την Άνεμος εκδοτική, έναν εκδοτικό που μας έχει, πια, συνηθίσει σε όμορφα και αξιόλογα βιβλία.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Γιούλα Γ. Κωνσταντοπούλου
Σελίδες: 198
Ημερ. έκδοσης: 2021
ISBN: 978-960-642-072-6

Βιβλιοάποψη: "Φύλακες Διάβολοι"

---Δημοσίευση: 19/5/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Όταν σου χακάρουν το μυαλό, δεν μπορείς να κρυφτείς πουθενά.

Ο Αλέξανδρος είναι προγραμματιστής. Αναγκάζεται να εγκαταλείψει βίαια τον μοναχικό, ψηφιακό κόσμο του, όταν ο αδερφός του ο Άρης χάνει τη ζωή του πέφτοντας από τον τελευταίο όροφο του νοσοκομείου όπου εργαζόταν.
Στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι ο αδερφός του δεν ήταν αυτόχειρας, αλλά το θύμα μιας καλά οργανωμένης δολοφονίας, ο Αλέξανδρος βρίσκεται στο στόχαστρο μιας επικίνδυνης ομάδας που παρακολουθεί την κάθε του κίνηση. Στην πορεία, ο Αλέξανδρος αποκτά φύλακες αγγέλους που τον προστατεύουν. Ή μάλλον φύλακες διαβόλους, καθώς τα όρια του καλού και του κακού θολώνουν όσο περισσότερο γνωρίζει τις μυστηριώδεις γυναίκες που εμφανίζονται διαρκώς μπροστά του, με πρώτη την αινιγματική γειτόνισσά του, την Υπατία.

Η άποψή μου:
(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
Ελάχιστα βιβλία πλέον μπορούν να διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον μου. Όσο καλό και να είναι ένα βιβλίο, πιστεύω πια ότι μπορεί να περιμένει. Δεν χάθηκε ο κόσμος αν το αφήσεις για αύριο!

Αυτό δεν ισχύει για το "Φύλακες διάβολοι". Το μυστήριο που το περιβάλλει, αλλά και η τρομερά ενδιαφέρουσα πλοκή του δεν σε αφήνει να το παρατήσεις. Είναι ένα βιβλίο που σε αγκιστρώνει από την πρώτη σελίδα, έστω κι αν δεν ξέρεις τίποτα γι'αυτό.

Οι χαρακτήρες του είναι απλοί, στην Ελλάδα του σήμερα και όχι εξεζητημένοι. Ο Άρης, είναι ένας ιδιαίτερα αγαπητός γιατρός. Άνθρωπος ευαίσθητος, με χιούμορ και παρά το σύντομο πέρασμά του από το βιβλίο, είναι κάτι σαν guest star, που μας μένει για πάντα στο μυαλό. Έχοντας υψηλό το αίσθημα της ευθύνης μάς θυμίζει -με τις ενέργειές του και μόνο- ότι η Ιατρική δεν είναι επάγγελμα, αλλά λειτούργημα.

Ο Αλέξανδρος από την άλλη, μοιάζει διαμετρικά αντίθετος χαρακτήρας. Παιδί της λογικής, δύσκολα ξεχνά, άλλο τόσο δύσκολα συγχωρεί. Είναι το σπασικλάκι των υπολογιστών, που ορθώνει τοίχους γύρω του (όχι μόνο του Firefox!) με την έννοια της κλειστής και μονοδιάστατης ζωής, που καμιά γυναίκα δε μπορεί να αντέξει. Η προσωπική του ζωή μοιάζει να είναι η δουλειά του. Παιχνίδια και προγράμματα είναι ο δικός του καλλιτεχνικός κόσμος, γιατί μοιάζει να είναι εξαιρετικά καλός σε αυτό που κάνει. Μελετάει και την παραμικρή λεπτομέρεια, κι η παρατηρητικότητά του είναι από τα προσόντα που τον βοηθούν να εξάγει σωστά συμπεράσματα. Ωστόσο, μάς γίνεται εξαιρετικά συμπαθής τόσο από τους τρόπους του όσο κι από το αίσθημα δικαιοσύνης του, που είναι και μια κοινή συνιστώσα ανάμεσα στα δύο αδέρφια. Και οι δύο μες στο μικρόκοσμό τους, είναι κατά κάποιον τρόπο ευτυχισμένοι, ώσπου η μοιραία πτώση του Άρη στο νοσοκομείο που εργαζόταν, ανατρέπει όλο τον κόσμο και ίσως τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του Αλέξανδρου κι αυτό δεν είναι παράδοξο -ο Άρης είναι όλα όσα ο Αλέξανδρος αγαπά και θαυμάζει...

Πατέρας δεν υπάρχει και η μητέρα είναι ανύπαρκτη στην καρδιά, αφού τους έχει εγκαταλείψει πριν χρόνια. Ο Αλέξανδρος προσπαθώντας να σκεφτεί καθαρά, αποσύρεται για λίγο από την ενεργό δράση, μη γνωρίζοντας ότι κάποιοι έχουν συμφέρον να παρακολουθούν κάθε του βήμα. Αναστατωμένος αλλά και οργανωμένος -όσο μπορεί να γίνει αυτό- προσπαθεί να φτάσει στην αλήθεια με κάθε κόστος.

Στην προσπάθειά του αυτή είναι ξεκάθαρο ότι έχει κάποιους φύλακες-βοηθούς με πρώτη και καλύτερη την γειτόνισσά του, την Υπατία. Οξυδερκής, ετοιμόλογη και μικρόσωμη, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να τον γλιτώσει από μπελάδες. Έτσι, εκτός από την αγωνία μας, προστίθεται και μια μεταφυσική χροιά. Ποια είναι στ'αλήθεια αυτή που εμφανίζεται σαν από μηχανής θεός, ποιούς εξυπηρετεί και τι πρεσβεύει; Άγγελος ή Διάβολος; Υπαρκτό πρόσωπο ή όχι; Αποτελεί μέρος μιας συνωμοσίας; Ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της; Αυτά και άλλα πολλά μάς κάνουν να βασανίζουμε το μυαλό μας καθώς η ανάγνωση προχωράει και η αλήθεια είναι ότι όταν το ενδιαφέρον κορυφώνεται είμαστε περίεργοι σε απίστευτο βαθμό για το πώς θα τελειώσει όλο αυτό κι αν θα υπάρξουν όλες οι εξηγήσεις που θέλουμε.

Να πω εδώ ότι έχω ξενυχτήσει άπειρες φορές ψάχνοντας απαντήσεις ή εξηγήσεις σε ερωτήματά μου κι αυτές που δίνονται στο τέλος ή δεν δίνονται (=παραλήψεις), με κάνουν να απογοητευτώ. Αυτό δεν ισχύει για τον συγκεκριμένο τίτλο. Πιστεύω πως είναι από τα βιβλία που απόλαυσα και που δικαίωσε στο "εκατό τοις εκατό" τον τίτλο του, το εξώφυλλο και την πλοκή του. Είναι από τα βιβλία που σίγουρα έχει ανεβάσει ψηλά τον πήχη για τους υπόλοιπους Έλληνες συγγραφείς, καθώς είναι ευρηματικό κι απρόοπτο μέσα στην απόλυτη λιτότητά του!

Κάποιοι -συμβαίνει αρκετές φορές για να είναι σύμπτωση- προσπαθώντας να γεμίσουν τις σελίδες, ξεχνούν ότι ο αναγνώστης δοκιμάζεται ήδη αρκετά στην καθημερινότητά του και επιθυμεί να περάσει ένα ευχάριστο απόγευμα, πλούσιο σε συναίσθημα και όχι να δοκιμάσει τις εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις. Αυτό ήταν το εν λόγω βιβλίο για μένα: ένα υπέροχο διάλειμμα. Απόλαυσα τη ροή. Τους χαρακτήρες. Τους διαλόγους. Τις τοποθεσίες του. Το διάσπαρτο ελληνικό στοιχείο, ακόμα κι αν δεν μιλάμε για νησί ή επαρχία αλλά για το δάσος Χαϊδαρίου. Το ευχαριστήθηκα τόσο, που θα ήθελα να έχω κι άλλα τέτοια βιβλία, χωρίς λεπτομέρειες τρομακτικά κουραστικές. Σε όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει, πάντα υπάρχει αντίλογος, έστω και στο βάθος του μυαλού μου. Όσον αφορά το συγκεκριμένο δεν έχω να αφαιρέσω ή να προσθέσω τίποτα.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Χριστίνα Σωτηροπούλου
Σελίδες: 312
Ημερ. έκδοσης: Απρίλιος 2022
ISBN: 978-960-620-892-8

Βιβλιοάποψη: "Κιμ Τζιγιάνγκ, Γεννημένη το 1982"

---Δημοσίευση: 16/5/2022---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Η Κιμ Τζιγιάνγκ ζει σε ένα μικρό διαμέρισμα στα περίχωρα της Σεούλ με την οικογένειά της. Είναι μια τριαντάχρονη σύγχρονη γυναίκα που πρόσφατα παραιτήθηκε από τη δουλειά της, για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την ανατροφή της νεογέννητης κόρης της, κάνοντας μια επιλογή που θεωρείται κοινωνικά αυτονόητη για πάρα πολλές Κορεά­τισσες. Σύντομα όμως αρχίζει να εκδηλώνει παράξενα συμπτώματα που θορυβούν τον άντρα της, τους γονείς και τα πεθερικά της: «μεταμορφώνεται» υποδυόμενη τις ζωές άλλων γυναικών, ζωντανών αλλά και νεκρών, γνωστών αλλά και αγνώστων. Καθώς βυθίζεται όλο και βαθύτερα σε αυτή την ψύχωση, ο σύζυγός της τη στέλνει σε ψυχίατρο.
Ολόκληρη η ζωή της Τζιγιάνγκ αρχίζει τότε να ξεδιπλώνεται μέσα από μια παγερή, απόκοσμα αποσπασματική τριτοπρόσωπη αφήγηση, εμποτισμένη με ετερόκλητα στοιχεία απογοήτευσης, επιμονής και υποταγής. Γεννημένη το 1982 και έχοντας το πιο κοινό κοριτσίστικο όνομα στην Κορέα, η Τζιγιάνγκ σύντομα γίνεται η παραμελημένη μεγάλη αδελφή ενός αγοριού που μεγαλώνει σαν πριγκιπόπουλο. Η συμπεριφορά της αστυνομεύεται διαρκώς από τις ανδρικές φιγούρες γύρω της, ενώ ακόμα και ο ίδιος ο πατέρας της κατηγορεί εκείνη, όταν οι άντρες την παρενοχλούν αργά τη νύχτα.
Ένα δυνατό διεθνές μπεστ σέλερ, που στάθηκε αφετηρία για το νέο φεμινιστικό κίνημα της Κορέας, παρακολουθεί την ψυχική κατάπτωση μιας γυναίκας που έρχεται αντιμέτωπη με τον παγιωμένο μισογυνισμό.


Η άποψή μου:
(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)
Η ιστορία της Κιμ διαβάζεται σαν νερό και αποδεικνύει πανηγυρικά ότι κάποια στερεότυπα μεταφέρονται από γενιά σε γενιά. Σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης προσπαθούσα να φανταστώ πώς ήταν η αντίστοιχη κατάσταση στην Ελλάδα από το 1982 ως τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι σιγά-σιγά, ενώ η γυναίκα εδραίωνε την ισχυρή παρουσία της, σταθερά απέκτησε φωνή, μπήκε στο κοινοβούλιο, δεν ήταν υποχρεωμένη να φορά τη ντροπιαστική ποδιά (κι ας υπάρχουν κάποιοι νοσταλγοί της) αντίστοιχα στη Ν. Κορέα ήταν πολύ χειρότερα τα πράγματα. Υπήρχαν ακόμα σχολεία θηλέων πολύ αυστηρά που αναγκαστικά κάποια χρόνια μετά μετατράπηκαν σε μεικτά λόγω του πλήθους των αγοριών (δεν είναι περίεργο στις ασιατικές χώρες να διακόπτονται εγκυμοσύνες λόγω φύλου).

Ξεκινώντας λοιπόν μια αναδρομή από τα παιδικά και εφηβικά χρόνια της Κιμ Τζιγιάνγκ βλέπουμε όχι μόνο τις κοινωνικές αδικίες αλλά και τον σεξισμό των αντρών, που σε ακραίες περιπτώσεις φτάνει τα όρια του μισογυνισμού. Στην ενήλικη ζωή και πλέον δεν έχεις πολλά δικαιώματα ούτε ως εργαζόμενη γυναίκα, με την προϋπόθεση ότι θα μπορέσεις να βρεις μια αξιοπρεπή δουλειά, και η παρενόχληση είναι άρρηκτα δεμένη με το μήκος της φούστας σου ή οποιαδήποτε συμπεριφορά από μέρους σου που μπορεί να θεωρηθεί δήθεν προκλητική. Αν υπάρχει αγόρι στην οικογένεια, όλοι είναι υποχρεωμένοι να το υπηρετούν και να του παρέχουν το καλύτερο φαγητό, δωμάτιο, ανέσεις κλπ και τα κορίτσια παραμένουν στριμωγμένα σε ένα μικρό δωματιάκι. Στην περίπτωση της ηρωίδας σε 35τ.μ. έπρεπε να στεγαστούν 6 μέλη -αν υπολογίσουμε και τη γιαγιά που έμενε μαζί τους και να μπορέσουν να συμβιώσουν αρμονικά. Αργότερα, με δυναμική παρέμβαση της μητέρας, τα πράγματα έγιναν κάπως καλύτερα και μπόρεσαν να πάνε σε νέο σπίτι αλλά η συμβολή της γυναίκας δε φαίνεται παραέξω. Στον έξω κόσμο όλα φαίνονται σαν επίτευγμα του άντρα. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσα χρόνια χρειάζονται να αλλάξει ένα καθεστώς κοινωνικής αδικίας.

Διαβάζοντας, βρήκα σημεία που νιώθεις αγανάκτηση και αρχίζεις ξαφνικά να εγκωμιάζεις τη χώρα σου σε τέτοιο βαθμό που δεν θα το έκανες κάτω από οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες! Από την άλλη μεριά βέβαια είναι ένα βιβλίο που σε κάνει να θαυμάζεις την ψυχική δύναμη και την αντοχή των γυναικών. Λάτρεψα το σημείο που μια άγνωστη ηλικιωμένη σώζει την Κιμ από σεξουαλική παρενόχληση και -πολύ πιθανόν- τον παραλίγο βιασμό της. Η Κιμ, αν κι εφόσον συνέβαινε κάτι τέτοιο, δεν θα έβρισκε δικαίωση σε κανένα δικαστήριο. Ωστόσο, δεν μπορώ να συνδέσω τη μετέπειτα συμπεριφορά της, του μιμητισμού άλλων γυναικών με τη ζωή των παιδικών, εφηβικών της χρόνων. Είναι σαν κάτι να έσπασε, να χάλασε μέσα στην ηρωίδα που πιθανόν να είναι απόρροια χρόνιας κατάθλιψης, αλλά πουθενά στο βιβλίο -εγώ τουλάχιστον- δεν αντιλήφθηκα τέτοιο πράγμα.

Περίμενα λίγο περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στην ενήλικη ζωή της, κυρίως στον έγγαμο βίο της, προκειμένου να βγάλω περισσότερα συμπεράσματα. Πολύ πιθανόν κάποια πράγματα να εννοούνται γιατί είναι γνωστά σε μια ασιατική χώρα -σε μια δυτική χώρα- όμως δεν είναι όλα αυτονόητα και πρέπει να ψάξεις πίσω από τις λέξεις για να αντλήσεις το σωστό νόημα. Ίσως αυτό να προσπαθήσω να κάνω σε μια δεύτερη ανάγνωση, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Θεωρώ ωστόσο ότι πρέπει να διαβάζονται τέτοια βιβλία γιατί αν μάθουμε από πού απορρέει το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση ο ρατσισμός στο φύλο, θα μπορέσουμε να βρούμε και τη λύση του.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Ναμ-Τζου Τσο
Μετάφραση: Αλεξάνδρα Κονταξάκη
Σελίδες: 180
Ημερ. έκδοσης: 01/01/2022
ISBN: 978-618-02-1831-2


Βιογραφικό της συγγραφέως:
Η Τσο Ναμ-Τζου γεννήθηκε το 1978 στη Σεούλ της Νότιας Κορέας. Αποφοίτησε από το Τμήμα Κοινωνιολο­γίας στο Ewha Womans University και ήταν τηλεοπτική σεναριογράφος για εννέα χρόνια.

Το μυθιστόρημά της "Κιμ Τζιγιάνγκ, Γεννημένη το 1982", το οποίο εμπνεύστηκε από προσωπικά της βιώματα, έχει μεταφραστεί σε δεκαεννιά χώρες και έχει πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Ζει με την οικογένειά της στην Κορέα.
Από το Blogger.
 
Copyright © 2017-2019. ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ - All Rights Reserved
Created by Vivliosimeia | Published by Vivliosimeia |
Proudly powered by Vivliosimeia.blogspot.gr