Εισαγωγή στη φιλοσοφία της θρησκείας

---Δημοσίευση: 30/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Το βιβλίο του Chad Meister "Εισαγωγή στη φιλοσοφία της θρησκείας" αποτελεί μια ενημερωμένη εισαγωγή στον τομέα αυτόν. Αναλύει φιλοσοφικά βασικά θρησκευτικά θέματα, όπως η έννοια και οι ιδιότητες του Θεού, του εαυτού, της θρησκευτικής εμπειρίας, της μετά θάνατον ζωής, της σχέσης της επιστήμης με τη θρησκεία, της ποικιλομορφίας των θρησκειών και της θρησκευτική γνωσιολογίας.

Κατά την πραγμάτευση των αιώνιων αυτών ερωτημάτων αξιοποιεί τόσο το στοχασμό παλαιότερων και σύγχρονων φιλοσόφων, καθώς και τις σύγχρονες εξελίξεις των επιστημών.

Η άποψή μου:

(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

«Η λογική απορρίπτει τη θρησκεία, ενώ η εμπειρία αποδεικνύει τη χρησιμότητά της».

---Βωβενάργκ, Γάλλος γνωμικογράφος---

Όταν άρχισα να διαβάζω αυτό το βιβλίο διαπίστωσα από την πρώτη κιόλας σελίδα, ότι θα γνωρίσω ένα νέο κόσμο, κατά πολύ άγνωστο σε εμένα. Και η αλήθεια είναι ότι αυτή μου η πεποίθηση βγήκε αληθινή. Δεν είναι ότι πολλά από τα γραφόμενα μού ήταν άγνωστα, ή ότι τα συναντούσα για πρώτη φορά, αλλά όσα και ό,τι γνώριζα, ήταν αποσπασματικά. Η σύγκριση, ή μάλλον για να είμαι σαφέστερος, η ανάπτυξη -εκ μέρους του συγγραφέως χωρίς να παίρνει θέση- όλων των γνωστών θρησκειών, μού άνοιξε νέους ορίζοντες γνώσης. Τόσο για τις τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες (Χριστιανισμό, Ιουδαϊσμό και Μωαμεθανισμό), όσο και για τις υπόλοιπες, είτε ως φιλοσοφικές κινήσεις, είτε ως αμιγείς θρησκευτικές οντότητες.

Θέτει ερωτήματα και αναλύει βασικότατα μέρη της ίδιας της θρησκείας. Αντιπαραβάλει απόψεις και γνώμες φιλοσόφων και καθηγητών θρησκειολογίας. Αναλύει θέματα που ειλικρινά δε φανταζόμουν ότι μπορούσαν σε μία τόσο απλή γλώσσα να τεθούν. Υπάρχει Θεός; Από τι είναι ο Θεός; Είναι αναγκαίος, ή είναι επιβεβλημένος; Τι είναι κακό; Υπάρχει Διάβολος; Πώς ορίζει κάποιος την πίστη; Αυτά είναι μερικά από τα κεφάλαια που μπορείτε να βρείτε μέσα σε αυτό το βιβλίο. Τώρα βεβαίως θα μου πείτε πως ο Θεός, η πίστη, τα θαύματα, είναι προσωπικές υποθέσεις και δε χωράει ανάλυση ή ακόμα και ερμηνεία σε αυτά. Δε θα διαφωνήσω ολωσδιόλου μαζί σας, ίσα-ίσα μπορώ να πω ότι είμαι της ιδίας αντίληψης. Το θέμα όμως είναι ότι γνωρίζοντας -και μάλιστα όταν αυτή η γνώση προσφέρεται συγκεντρωμένη κάπου όπως στο εν λόγω βιβλίο- μερικά επιμέρους στοιχεία, η αντίληψή μας γι'αυτά γίνεται ακόμα πιο δυνατή και σίγουρη.

Δεν είναι λοιπόν άξιο απορίας το ότι εμβαθύνοντας σε έναν τομέα, μπορούμε και γινόμαστε περισσότερο σταθεροί σε αυτό που πιστεύουμε. Ακόμα και όταν μέρη των πιστεύω μας βρίσκονται υπό την αναίρεση άλλων απόψεων, το ότι εμείς μπορούμε να τα αναλύουμε, να τα αποσυνθέτουμε και να τα αναδημιουργούμε και κυρίως να τα εξετάζουμε ενδελεχώς υπό το πρίσμα, όχι της άρνησης ή της αμφισβήτησης, αλλά της βαθύτερης γνώσης, πιστεύω μάς καθιστά από τη μία υπεύθυνους ως προς αυτό καθ'αυτό το πιστεύω μας και από την άλλη, μας αποδεσμεύει από τον φόβο του μη υπαρκτού, του πιθανόν γενόμενου, του αμφιβόλου της υπάρξεως ή της αναγκαιότητας της πίστης μας.

Μόνο ο νους θα ανοίξει διαβάζοντάς το. Πολλοί λένε ότι όσο περισσότερο «σκαλίζεις» τον Θεό, τόσο τον χάνεις. Θα πω ακριβώς το αντίθετο με άλλων λόγια: «Πίστευε και μη, ερεύνα». Προσοχή μόνο στο σημείο στίξης του κόμματος...

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Καλό κακό κορίτσι

---Δημοσίευση: 30/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Μερικές φορές, κακά πράγματα συμβαίνουν σε καλούς ανθρώπους. Και τότε οι καλοί άνθρωποι αναγκάζονται να κάνουν κακά πράγματα...

Είκοσι χρόνια μετά την κλοπή ενός μωρού από το καρότσι του, μια γυναίκα δολοφονείται σ’ έναν οίκο ευγηρίας. Τα δύο αυτά εγκλήματα συνδέονται με κάποιον τρόπο, κι ένα «καλό κακό κορίτσι» είναι ίσως το κλειδί για να αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Η Ίντιθ μπορεί να ξεγελάστηκε για να μπει στο γηροκομείο, αλλά νιώθοντας ακόμα νέα στα ογδόντα της, σχεδιάζει την απόδρασή της. Η Πέισενς δουλεύει εκεί, καθαρίζοντας πράγματα και καταστάσεις, και γίνεται φίλη με την Ίντιθ· μια αδελφή ψυχή. Όμως σχεδόν τίποτα απ’ όσα λέει η Πέισενς στην Ίντιθ δεν είναι αλήθεια.

Η ίδια η κόρη της Ίντιθ, η Κλίο, έχει κόψει τις επαφές μαζί της. Και τώρα, κάποιος πρόκειται να χτυπήσει την πόρτα της Κλίο... Με προθέσεις κάθε άλλο παρά αγαθές.

Τρεις ύποπτοι, δύο φόνοι και ένα θύμα.

Οι γυναίκες αυτές έχουν κάθε λόγο να μην εμπιστεύονται η μία την άλλη, όμως πρέπει να ενώσουν τα κομμάτια του παζλ και να λύσουν το μυστήριο. Αν τα καταφέρουν, ίσως μάθουν επιτέλους τι απέγινε το μωρό που εξαφανίστηκε, αλλά και η μητέρα που το έχασε, και τι είναι αυτό που τις δένει μεταξύ τους.

Η άποψή μου:

(γράφει η Μάγδα Μπάσιου)

Αν αγαπάς τα ψυχολογικά θρίλερ που σε κάνουν να αναρωτιέσαι ποιον να εμπιστευτείς και ποιος τελικά λέει την αλήθεια, τότε το "Καλό κακό κορίτσι" της Alice Feeney, είναι πιθανότατα ήδη στη λίστα σου! Κι αν δεν είναι, ίσως πρέπει να το προσθέσεις!

Οι τέσσερις βασικές πρωταγωνίστριες στο βιβλίο είναι:

√ η ηλικιωμένη Ίντιθ, μια έξυπνη και δυναμική γυναίκα που νιώθει παγιδευμένη στο γηροκομείο και σχεδιάζει την απόδρασή της,

√ η Πέισενς, η νεαρή γυναίκα που δουλεύει εκεί και γίνεται μοναδική της  Ίντιθ,

√ η Κλίο, κόρη της Ίντιθ, μια θεραπεύτρια με βαθιά ριγμένη σχέση με τη μητέρα της, και

√ η Φράνκι, μητέρα της Πέισενς, μια βιβλιοθηκάριος με ενοχές και μυστικά που συνδέουν τη ζωή της με το κεντρικό μυστήριο.

Οι ιστορίες τους πλέκονται σταδιακά, αποκαλύπτοντας πως όλες κουβαλούν μυστικά που, όταν αποκαλυφθούν, αλλάζουν τον τρόπο που βλέπουμε καθεμία.

Η Feeney για άλλη μια φορά κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: παίζει με το μυαλό του αναγνώστη. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες βυθίζεσαι σε μια ιστορία γεμάτη μυστικά, ψέματα και χαρακτήρες που μοιάζουν να φορούν πολλαπλές μάσκες. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι η συγγραφέας δεν υποτιμά ποτέ τον αναγνώστη· αντίθετα, τον προκαλεί να μαντέψει, να αμφισβητήσει και τελικά να αιφνιδιαστεί.

Οι εναλλαγές οπτικών γωνιών λειτουργούν υπέροχα στη δημιουργία έντασης, αν και κάποιες φορές ένιωσα ότι οι πληροφορίες δίνονται με το σταγονόμετρο ειδικά στην αρχή -αλλά μάλλον αυτό είναι και το παιχνίδι της συγγραφέως. Το τέλος; Δεν θα κάνω spoiler, αλλά μπορώ να πω ότι είναι από εκείνα που σε κάνουν να θέλεις να ξαναγυρίσεις λίγες σελίδες πίσω για να δεις τι σου είχε ξεφύγει. Δεν θα το περιμένεις σε καμία περίπτωση!

Συνολικά, το "Καλό Κακό Κορίτσι" είναι ένα καλογραμμένο, ανατρεπτικό θρίλερ, ιδανικό για όσους λατρεύουν την ατμόσφαιρα μυστηρίου και τις έξυπνες ανατροπές. Δεν είναι το πιο «εύκολο» από τα βιβλία της Feeney, αλλά είναι σίγουρα από τα πιο καθηλωτικά. Αξίζει να το διαβάσετε!

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Μαύρο πικρό κρασί

---Δημοσίευση: 28/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Ήταν στις εκβολές του ποταμού, η πλάτη της ακουμπούσε πάνω στο χωμάτινο δρομάκι με τ’ αγριόχορτα κι εκείνο το μαύρο μετάξι κινούνταν σαγηνευτικά μέσα στο κυματάκι που ο αγέρας έφερνε πάλι και πάλι. Έκανε να βγάλει τα μαλλιά της απ’ το δροσερό νερό, μα μόλις όρθωσε το σώμα είδε δίπλα της τον ίδιο της τον εαυτό νεκρό, ψυχρό, με ένα κοκκινωπό σημάδι κολλημένο γύρω απ’ το λαιμό της».

Τα όνειρά της έχουν γίνει θηλιές, που την σφίγγουν το ένα πίσω από το άλλο, ξανά και ξανά. Δεν έχει φίλους για να ζητήσει βοήθεια, μόνο τον Άρη, που παλεύει να την βγάλει από τις κρίσεις πανικού, έστω κι αν νιώθει απλός κομπάρσος στην ζωή της. Η Χριστίνα έχει μάθει να μην εμπιστεύεται κανέναν, όταν όμως η μία της αδερφή δολοφονείται και η άλλη πέφτει θύμα απαγωγής, τότε καταλαβαίνει πως δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια ανοχής από μέρους της, αφού μπορεί να είναι η επόμενη στην λίστα του δολοφόνου.

Χριστίνα, Άρης, Αφροδίτη, Ιάσονας, Αντύπας, Τεό, Ρήγας και φυσικά η Έριδα, έρχονται να ρίξουν την δική τους σταγόνα μέσα στο ποτήρι μ’εκείνο το μαύρο πικρό κρασί, δείχνοντας πως μπορεί και να το ξεχειλίσουν. Ή ίσως και όχι!

Η άποψή μου:

(γράφει η Νατάσα Ανωγειανάκη)

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί, με σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας, γλαφυρές περιγραφές, παρομοιώσεις και το κυριότερο, χωρίς βωμολοχίες. Οι ερωτικές σκηνές παρουσιάζονται με λεπτότητα, χωρίς να σοκάρουν τον αναγνώστη. Η συγγραφέας έχει κάνει έρευνα σε μυθολογία και σε γεωλογία κι αυτό φαίνεται στη γραφή της, καθώς αναφέρονται ιστορίες μυθικών ηρώων και ονομασίες πετρωμάτων, αγνώστων στο ευρύ κοινό.

Μας βάζει βαθιά στα άδυτα του υποκόσμου, όπου βλέπουμε και την ευαίσθητη πλευρά νονών της νύχτας, μαστρωπών, γυναικών ελαφρών ηθών. Είναι άνθρωποι με αισθήματα, πονάνε βαθιά, αγαπάνε με πάθος και φτάνουν στα άκρα για να αποκτήσουν ό,τι επιθυμούν, αλλά και για να υπερασπιστούν τις περιουσίες και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Το κείμενο με έκανε να συμπαθήσω τους "κακούς" και να θυμώσω κάποιες φορές με τους "καλούς". Όλοι, σαν ένα σχοινί σφιχτά δεμένο, έφτασαν στο τέλος στην κάθαρση, ψυχική και σωματική. Με έπεισε πως ακόμη κι ο χειρότερος άνθρωπος πάνω στον πλανήτη μπορεί να μετανιώσει, να αλλάξει και να γίνει χρήσιμος στην κοινωνία, αλλά και σωστός οικογενειάρχης.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Θυμήσου να ξεχάσεις

---Δημοσίευση: 28/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Όταν η αλήθεια πονάει περισσότερο από κάθε ψέμα...

Όταν όλα όσα ήξερες για τον εαυτό σου αλλάζουν...

Όταν όλα γύρω σου καταρρέουν...

Η Σαμ είναι δεκαεπτά ετών, επιλέγει να αρνείται την τροφή, λιμοκτονεί και λαχταρά τη λησμονιά. Η αδελφή της, η Τζένα, είναι ψυχικά καταρρακωμένη και θέλει απεγνωσμένα να θυμηθεί. Οι δύο τους μοιράζονται τόσο φρικτά μυστικά που φοβούνται να ανασύρουν από τη μνήμη τους.

Δεκαοκτώ μήνες νωρίτερα, η Σαμ ήταν ακόμη γεμάτη ελπίδα ότι θα μπορούσε να ενώσει την κατακερματισμένη μνήμη της Τζένα, μετά τη βίαιη επίθεση που δέχτηκε και σημάδεψε την οικογένειά τους για πάντα. Αλλά, όσο έψαχνε στο παρελθόν, τόσο έφερνε στο φως καλά κρυμμένα από καιρό ψέματα και προδοσίες, που έκαναν τη Σαμ να νιώθει αβοήθητη και μόνη σε έναν κόσμο που σχεδιάστηκε για να την εξαπατά.

Τώρα, σε μια τελευταία προσπάθεια να τη σώσει από τον αυτοεξοντωτικό αφανισμό, ο θεραπευτής της Σαμ τη βοηθά να έρθει αντιμέτωπη με τις αναμνήσεις της. Ο δρόμος, όμως, προς την ανάρρωση είναι επικίνδυνος. Γιατί η Σαμ δεν έλεγε ψέματα μόνο στους γιατρούς της. Έκρυβε σκοτεινά μυστικά ακόμα κι από τον ίδιο της τον εαυτό.

Η άποψή μου:

(γράφει η Ρούλα Κεφάκη)

Σαν ένα παζλ τα κομμάτια του οποίου ενώνονται σιγά-σιγά, μέχρι να σχηματιστεί η ολοκληρωμένη, διαταραγμένη εικόνα, το «Θυμήσου να ξεχάσεις» (My sister and other liars -ο πρωτότυπος τίτλος) κινείται στο σύμπαν των διατροφικών διαταραχών και των οικογενειακών μυστικών.

Η ζωή της Σαμ αλλάζει ολοκληρωτικά ανήμερα των 16ων γενεθλίων της, όταν η μεγάλη αδερφή της καταλήγει αιμόφυρτη στο πεζοδρόμιο με σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι μετά από βάναυση επίθεση. Η Σαμ είδε φευγαλέα τη φιγούρα του δράστη, αλλά περιμένει από την Τζένα να λύσει το μυστήριο και να αναγνωρίσει το πρόσωπό του.

Όσο η αδερφή της νοσηλεύεται με εγκεφαλική βλάβη και αμνησία, η ίδια αφιερώνει όλη την ενέργειά της στην ανακάλυψη του ενόχου, ενώ τιμωρεί τον εαυτό της με ασιτία. Το σώμα της εξάλλου είναι το μοναδικό πράγμα πάνω στο οποίο νιώθει ότι έχει τον έλεγχο. Ο συναισθηματικός πόνος για την οικογενειακή τραγωδία μετατρέπεται σύντομα σε σωματικό, καθώς οι εχθροί αυξάνονται και σε αυτούς προστίθεται το φαγητό.

Η αφήγηση της ιστορίας γίνεται από την 17χρονη πια Σαμ, δεκαοκτώ μήνες μετά την επίθεση κι ενώ νοσηλεύεται στο τμήμα διατροφικών διαταραχών του νοσοκομείου. Με την ενθάρρυνση του διευθυντή της κλινικής, που τη βοηθά να φέρει στο φως τις αναμνήσεις της και να αντιμετωπίσει τους φόβους της, η ιστορία ξετυλίγεται αργά και φτάνει στην κορύφωσή της με μια σοκαριστική αποκάλυψη. Όσο πιο βαθιά στη μνήμη της σκάβει, τόσο περισσότερα ψέματα βγαίνουν στην επιφάνεια. Η αλήθεια που κρύβεται πίσω από την επίθεση στην Τζένα αποδεικνύεται πιο οδυνηρή από όσο μπορούσε ποτέ να φανταστεί η Σαμ! Ο πόνος που έρχεται με τη συνειδητοποίηση είναι βασανιστικός, αλλά και το μοναδικό μονοπάτι προς τη λύτρωση.

Παράλληλα με το ξεδίπλωμα των οικογενειακών μυστικών και της τραγωδίας που τα συνοδεύει, εξελίσσεται μία ακόμα τραγωδία, αυτή της ανορεξίας που κατατρώει την ηρωίδα. Η καθημερινότητα στην πτέρυγα των διατροφικών διαταραχών περιλαμβάνει έφηβα κορίτσια να λιμοκτονούν μέχρι θανάτου, παίζοντας τη ζωή τους κορώνα-γράμματα στον βωμό των θερμίδων και της ψευδαίσθησης της αδύνατης σιλουέτας.

Ο βαθιά τραυματισμένος ψυχισμός τους αντανακλάται σε ένα σώμα που μένει απελπιστικά αφρόντιστο, ώσπου χάνει τη δύναμη να κρατηθεί ζωντανό. Η περιγραφή της αναγκαστικής σίτισης με σωληνάκι μετά από την παρατεταμένη άρνηση για τροφή, όσο κι αν φαντάζει απαραίτητη, αποτελεί ταυτόγχρονα μια εξαιρετική άβολη και σκληρή εικόνα. Γιατί μπορεί η Σαμ να μοιάζει έτοιμη να παραιτηθεί, ο αναγνώστης όμως δε σκοπεύει να την αφήσει. Θέλει να τη δει να παλεύει, να επανακτά την ψυχική και σωματική της υγεία, να παίρνει τη ζωή ξανά στα χέρια της. Και εν τέλει, να αποδίδει δικαιοσύνη.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Προσεχώς νεκρή

---Δημοσίευση: 27/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Το νέο αστυνομικό της Holly Jackson!

Η Τζετ Μέισον θα είναι προσεχώς νεκρή· σε επτά ημέρες.

Η εικοσιεπτάχρονη Τζετ είναι γόνος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες στο Βερμόντ. Έχει επιστρέψει στο πατρικό της σπίτι, αναβάλλοντας μια νέα αρχή στη ζωή της. Ώσπου, τη νύχτα του Χάλοουιν, κάποιος της επιτίθεται βίαια και η Τζετ δέχεται ένα ολέθριο χτύπημα στο κεφάλι. Οι γιατροί ανακοινώνουν ότι, προτού κλείσει εβδομάδα, το τραύμα θα προκαλέσει ένα μοιραίο ανεύρυσμα. Στη ζωή της Τζετ έρχονται τα πάνω-κάτω και πλέον αντιμετωπίζει τους πάντες με καχυποψία· την οικογένειά της, την κολλητή της, τον πρώην φίλο της.

Καθώς η κατάστασή της επιδεινώνεται και ο χρόνος στερεύει, μόνο ο παιδικός της φίλος Μπίλι στέκεται στο πλευρό της. Κι όμως, είναι αποφασισμένη μέσα σε επτά ημέρες να ολοκληρώσει κάτι. Η Τζετ θα λύσει το μυστήριο της δολοφονίας της...

Η άποψή μου:

(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)

Το εξώφυλλο ήταν μια έκπληξη, καθώς ήταν μία από τις διαδικτυακές αγορές μου και δεν το είχα προσέξει καλά. Μόλις όμως το πιάσεις στα χέρια σου θα καταλάβεις τι εννοώ! Πέρα από το εξώφυλλο, που είναι αδιαμφισβήτητα τέλειο, φυσικά και μου άρεσε και η πλοκή. Μάλιστα, η περιέργεια με κυρίευσε όταν διαπίστωσα ότι η ηρωίδα, η Τζετ είναι στην κυριολεξία προσεχώς νεκρή και την καίει να μάθει ποιος την σκότωσε. Έτσι απομακρύνεται από την οικογένειά της που της πάει κόντρα στο να διακινδυνεύσει μια εγχείρηση ή να περιμένει στωικά το τέλος, και αποφασίζει να πάρει όλη αυτή την μυστήρια υπόθεση στα χέρια της.

Μυστήρια γιατί η Τζετ δεν φαίνεται να έχει εχθρούς, παρά τον κάπως εριστικό χαρακτήρα της. Για παράδειγμα, ο τρόπος που φέρθηκε στην πρώην σχέση της στην βραδιά του Χάλογουιν μοιάζει επιεικώς απαράδεκτος, μα αυτός δεν είναι λόγος δολοφονίας -ή μήπως είναι; Μα σχεδόν πάντα οι υποψίες δεν πέφτουν στην πρώην σχέση; Και τι θα προλάβει άραγε να κάνει μέσα σε επτά ημέρες; Μα στ΄αλήθεια πεθαίνει; Και οι πεντακόσιες εβδομήντα σελίδες πώς θα γεμίσουν; Μα το πρώην αγόρι της μοιάζει να την αγαπάει κι ακόμα και η ίδια, δεν το έχει συμπεριλάβει στην λίστα των υπόπτων, σε αντίθεση με την αστυνομία. Τότε ποιος την σκότωσε;

Αυτές είναι κάποιες από τις σκέψεις μου και από την άλλη, κάνω μια ευχή η εκτίμηση των γιατρών να είναι τελείως λάθος γιατί πραγματικά θλίβομαι όταν πρόκειται για θάνατο, ιδίως ενός νέου ανθρώπου. Αρχίζω να το παίρνω πολύ προσωπικά και μοιραία η πλοκή με τυλίγει, η υπόθεση γίνεται δική μου, να βρω τον δολοφόνο, να λύσω το μυστήριο. Μα έλα που δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται! Για να οδηγηθείς στα ίχνη του, πρέπει πρώτα να βρεις το κίνητρο και -φαινομενικά- κίνητρο δεν υπάρχει!

 Νόμιζα πως -επειδή μιλάμε για μια κλειστή κοινωνία που οι περισσότεροι γνωρίζονται μεταξύ τους και τα νέα διαδίδονται εν ριπή οφθαλμού- μπορούμε να περιορίσουμε τους υπόπτους, μα δυστυχώς ούτε έτσι δουλεύει. Το μόνο που ξέρουμε με βεβαιότητα είναι ότι η ηρωίδα δεν έπεσε θύμα ληστείας, όλα τα άλλα είναι πολύ ρευστά και είναι πολύς ο δρόμος για να φτάσουμε στο τέλος.

Με έναν μαγικό τρόπο η συγγραφέας καταφέρνει να σε έχει συνεχώς σε εγρήγορση χωρίς να σε κουράζει, γιατί οι διάλογοι είναι αρκετά ρεαλιστικοί, η γραφή είναι ζωντανή, σύγχρονη και το ίδιο το βιβλίο είναι μια επαλήθευση του ότι: "τα πλούτη δεν φέρνουν την ευτυχία", όχι αν ήδη έχεις χάσει ένα παιδί και κινδυνεύεις να χάσεις και δεύτερο. Αυτοί οι γονείς που η Τζετ τους φέρεται με απαξίωση, εγώ νιώθω ότι υποφέρουν, ίσως να έχουν κάνει λάθη στη ζωή τους, ίσως και την κατάσταση της Τζετ να μην την χειρίζονται σωστά πάνω στον πανικό τους. Μα όλοι οι γονείς είναι ερασιτέχνες, ποιος δεν κάνει λάθη; Όποιο σύστημα διαπαιδαγώγησης προσπαθεί να ακολουθήσει, πάντα θα έρχεται σε αδιέξοδο, γιατί όταν μιλάμε για παιδιά, πάντα θα υπάρχει ο αστάθμητος παράγοντας. Ανεξάρτητα τι νομίζει λοιπόν η Τζετ, οι γονείς της κάνουν το καλύτερο που μπορούν. Ας μην ξεχνάμε ότι και αυτοί οι ίδιοι δέχθηκαν ένα μεγάλο σοκ με αυτό που έγινε.

Αυτή την γραφή του να φτάνεις αργά αλλά σταθερά σε συμπεράσματα, σαν να ξεφλουδίζεις ένα κρεμμύδι και να θες να φτάσεις στον πυρήνα, εγώ τη λάτρεψα! Σίγουρα θα αναζητήσω και άλλα βιβλία της συγγραφέως...

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Χωρίς φίλτρα

---Δημοσίευση: 27/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

1999, κάπου στην ανατολική Ευρώπη:

Η μικρή Άννι, που χάνει βίαια τους γονείς της, καταλήγει στα δίχτυα ενός κυκλώματος εκμετάλλευσης και κακοποίησης ανηλίκων. Ο εφιάλτης που ζει είναι καθημερινός, με την ίδια να μην καταλαβαίνει ακριβώς τι γίνεται στο «καινούριο της σπίτι». Αυτό που ξέρει όμως πολύ καλά είναι πως θέλει να ξεφύγει. Θα τα καταφέρει άραγε;

Σήμερα, Ελλάδα:

Στον Άρη, μαθητή λυκείου, αρέσουν τα βίντεο ακατάλληλου περιεχομένου. Ώντας παιδί χωρίς όρια, θεωρεί ότι μπορεί να κάνει και ο ίδιος τα πάντα «για την πλάκα του». Μέχρι που θα συνειδητοποιήσει πως τα αστεία και «η φάση» δεν ισχύουν για όλους. Θα είναι αυτό αρκετό για να αλλάξει τη ζωή του;

Το βιβλίο του Βασίλη Παπαθεοδώρου, "Χωρίς φίλτρα", αποτελείται από δύο ανεξάρτητες ιστορίες που τέμνονται σε ένα σημείο. Δυο ιστορίες κακοποίησης, χειραγώγησης και ψυχολογικής έντασης που αναδεικνύουν ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας: την καταστροφή της ανηλικότητας. Μα πάνω απ’ όλα τονίζουν πως οι συνέπειες αυτού του φαινομένου δεν είναι παροδικές, αλλά ενδεχομένως μπορούν να διαρκέσουν για πάντα.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Το μυθιστόρημα αποτελείται από δύο ανεξάρτητες ιστορίες, που τελικά “συναντιούνται”: η πρώτη εξελίσσεται το 1999 στην ανατολική Ευρώπη και αφορά τη μικρή Άννι. Η δεύτερη ιστορία διαδραματίζεται στη σύγχρονη Ελλάδα κι έχει ως κεντρικό χαρακτήρα τον Άρη, έναν μαθητή λυκείου.

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου έχει την ικανότητα να μιλάει για δύσκολα θέματα με τρόπο άμεσο, καθαρό και χωρίς ωραιοποιήσεις. Δεν κουνάει το δάχτυλο, αντιθέτως, αφήνει τα γεγονότα να μιλήσουν μόνα τους και έτσι το μήνυμα γίνεται ακόμη πιο ουσιαστικό. Κύριος στόχος του είναι να μας αφυπνίσει σε σοβαρά θέματα όπως αυτό της κακοποίησης.

Η αφήγηση είναι δυνατή, χωρίς περιττές λεπτομέρειες. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του βιβλίου είναι ο ρεαλισμός του. Οι εντάσεις, οι παρεξηγήσεις, οι φιλίες που δοκιμάζονται, η ανάγκη για επιβεβαίωση.

Η γραφή είναι ζωντανή, με ρυθμό που δεν σε κουράζει και η αγωνία χτίζεται σταδιακά. Η δομή του βιβλίου επιτρέπει στον αναγνώστη να κατανοήσει βαθύτερα τους χαρακτήρες καθώς δεν αποκαλύπτονται όλα με την πρώτη αλλά υπάρχει μια αίσθηση “ανακάλυψης”.

Ιδανικό για γονείς, εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες ψυχικής υγείας, για όσους προτιμούν βιβλία που τολμούν να αγγίξουν δυσάρεστες αλήθειες καθώς και για όσους αναζητούν ένα βιβλίο που προβληματίζει και παράλληλα αφήνει χώρο για προσωπική σκέψη.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Τα σημάδια του ήλιου

---Δημοσίευση: 24/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Χωριό Τένεμπρις, καλοκαίρι 2004: Ο πατέρας του Τομ Μπέιλι εξαφανίστηκε πριν από έξι μήνες. Κανείς δεν ξέρει αν είναι ζωντανός ή νεκρός. Η αστυνομία δεν κατάφερε να ανακαλύψει τίποτα στις εκτεταμένες έρευνες που έκανε και πλέον κανείς δεν τον αναζητάει. Ο Τομ και η Έλεν προσπαθούν να μάθουν να ζουν με αυτή την απώλεια, να γιατρέψουν τις ανοιχτές πληγές τους και να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους. Το καταφύγιο της Έλεν είναι η εκκλησία και η πίστη της στον Θεό. Για τον Τομ τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Τα πράγματα αλλάζουν άρδην με την άφιξη δύο νέων κατοίκων στο χωριό, του Τσάρλι και του πατέρα του, του Τζο. Όταν τα δύο αγόρια έρθουν κοντά, θα ανακαλύψουν πως τα τραύματα που κουβαλάει ο καθένας θα αποτελέσουν τον κρίκο που θα τους ενώσει άρρηκτα. Ενωμένοι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν εσωτερικούς και εξωτερικούς δαίμονες, κακοποιητικούς νταήδες και μια παλιά απειλή που επιστρέφει στο χωριό διψώντας για εκδίκηση. Εκεί, κάπου ανάμεσα στα ψηλά χορτάρια και στα λυγισμένα στάχυα, υπάρχουν δύο κίτρινες βούλες. Ένα βλέμμα άγρυπνο και φρικώδες που παρακολουθεί τα πάντα από μακριά, που πέφτει πάνω από το χωριό σαν βαριά σκιά. Ένα βλέμμα που θεριεύει στο σκότος της νύχτας και σβήνει στο φως του ήλιου. Ποιο από τα δύο θα κερδίσει;

Η άποψή μου:

(γράφει η Νέλλη Καμινάρη)

Ένα βιβλίο αφιερωμένο στην διαφορετικότητα και στο πώς το να είσαι κάτι άλλο από το τετριμμένο, ακόμα και στη σημερινή και "μοντέρνα" εποχή μπορεί να σου κάνει τη ζωή δύσκολη -ειδικά στο χώρο του σχολείου.

Ο Τομ ένα παιδί ευαίσθητο και ιδιαιτέρως ευάλωτο και παθητικό, έχει βάρος του ότι ο πατέρας του έχει εξαφανιστεί χωρίς κανένα ίχνος. Έχει και τον Μπίλι, τον νταή του σχολείου να του κάνει συνεχώς μπούλινγκ, ώσπου έρχεται στη ζωή του ο Τσάρλι. Ταυτόγχρονα, τα προβλήματα με τον Μπίλι αυξάνονται καθώς ο Τσάρλι υπερασπίζεται τον Τομ.

Η μητέρα του Τομ, ο Πάτερ της ενορίας, ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος, ο πατέρας του Τσάρλι (Τζο) και πληθώρα άλλων χαρακτήρων, μάς δείχνουν πως λάθη παλιά και λάθη καινούργια τους περιπλέκουν σε μια δίνη γεμάτη φόβο, μίσος κι ανασφάλεια για μερικούς εξ'αυτών. Παρόλο που η ιστορία κύλησε λίγο αργά, το τέλος έρχεται για να σε δικαιώσει. Μπορεί ο Ήλιος να σε κάψει ή μπορεί να σε αναδείξει στην επιφάνεια και να βγάλει στο φως.; Διαβάζοντας το βιβλίο, θα λάβετε την απάντηση.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Η παραβολή του Σπορέα

---Δημοσίευση: 24/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Καλιφόρνια 2024: Ο νέος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών προκαλεί μια πρωτοφανή κρίση, επιδιώκοντας «να κάνει ξανά μεγάλη την Αμερική». Κοινωνικοί αποκλεισμοί και κλιματικό χάος, επιδημίες, φτώχεια, βία... Η βαρβαρότητα κυριαρχεί και όλοι αναζητούν απεγνωσμένα μια στοιχειώδη ασφάλεια.

Η δεκαοχτάχρονη Λόρεν, κόρη ενός μαύρου πάστορα, γεννημένη μ’ ένα σύνδρομο υπερευαισθησίας στα συναισθήματα των άλλων, νιώθοντάς τα σαν δικά της, καταγράφει στο ημερολόγιό της όλα όσα βιώνει σ’ αυτήν τη σκοτεινή δυστοπία του υπερκαπιταλισμού και της κλιματικής αλλαγής. Και αίφνης, μέσα σε μια νύχτα επέρχεται η απόλυτη καταστροφή: χάνει ολόκληρη την οικογένειά της από κάποιους πυρομανείς, προϊόντα -ή θύματα κι αυτοί;- της ίδιας νοσηρής κοινωνίας. Έτσι, αναγκάζεται να καταφύγει στον Βορρά, κάνοντας με τα πόδια μια επικίνδυνη διαδρομή, στην επιθυμία της για έναν ασφαλέστερο τόπο και ένα νέο ξεκίνημα.

Η δυστοπία την οποία περιέγραφε 35 χρόνια πριν η Οκτάβια Μπάτλερ, συγγραφέας του "Εξ Αίματος", δεν απέχει πολύ από ορισμένες καταστάσεις του σήμερα. "Η Παραβολή του Σπορέα", το πρώτο βιβλίο της δυστοπικής σειράς "Γαιόσποροι", διαδραματίζεται τη δεκαετία του 2020, τη δεκαετία που η σπίθα του παλιού κόσμου ή θα σβήσει αφήνοντας στο απόλυτο σκοτάδι την ανθρωπότητα, ή θα παραμείνει ζωντανή πυροδοτώντας κάτι νέο.

Η άποψή μου:

(γράφει η Ρούλα Κεφάκη)

Τριάντα χρόνια πριν, η Οκτάβια Μπάτλερ φαντάστηκε ένα ζοφερό μέλλον στις ΗΠΑ του 2024, υπό καθεστώς απόλυτης (περιβαλλοντικής, κοινωνικής, πολιτικής, οικονομικής) κατάρρευσης. Στη δυστοπική πραγματικότητα της ιστορίας της, η αλήθεια της δεν απέχει πολύ από την αλήθεια του σήμερα: ο χειρότερος εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο άνθρωπος.

Κοινωνίες διαφορετικών ταχυτήτων, πολίτες αποκομμένοι από τα στοιχειώδη, αέναη βία, όλεθρος. Αυτή είναι η πραγματικότητα της 18χρονης Λόρεν, που αντιλαμβάνεται ότι το μέλλον θα είναι ακόμα πιο δυσοίωνο και ως τέτοιο πλησιάζει ταχύτατα. Ως κόρη πάστορα και ενεργό μέλος της κοινότητάς της, δεν επιλέγει να αφεθεί στη μοίρα αλλά ούτε να υποκριθεί ότι μπορεί να την αποφύγει. Προετοιμάζεται για τη μετωπική σύγκρουση, εξετάζει τις εναλλακτικές της και τελικά, όταν οι συνθήκες δεν της αφήνουν εναλλακτική, διατίθεται να κηρύξει τη δική της πίστη, προσφέροντας ένα ψήγμα ελπίδας σε όσους την ακολουθήσουν.

Μέσα στο χάος της βιαιότητας και τη συνεχή μάχη για επιβίωση, η Λόρεν καλείται να διαχειριστεί παράλληλα το σύνδρομο της υπερενσυναίσθησης, που την κάνει να βιώνει με ένταση τον πόνο των άλλων, σε μία εποχή που η πόνος είναι η νέα πραγματικότητα. Με την οξυμένη της ενσυναίσθηση προσπαθεί να σταθεί όρθια σε μια απαθή κοινωνία, που αναγνωρίζει μόνο τον νόμο του ισχυρού και όχι μόνο δε διστάζει να πατήσει επί πτωμάτων, αλλά το κάνει χωρίς ενοχές. Ο θάνατός σου, η ζωή μου. Όλοι και όλα όσα αγαπάει φλέγονται, καταλήγουν στάχτες σε έναν κόσμο που κάποτε κατοικούταν από ανθρώπους, τώρα πια από θηρία.

Η Μπάτλερ καταγράφει την εικόνα ενός εφιαλτικού κόσμου, βάζοντας σε λέξεις το χειρότερο σενάριο που μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Η ιδιαίτερη θέση που έχει στον καταστραμμένο κόσμο το στοιχείο της φωτιάς θυμίζει τον Δρόμο του ΜακΚάρθι, στη δική του εκδοχή της δυστοπίας, που επίσης περιλαμβάνει σκηνές βίας και κανιβαλισμού.

Αν και βρήκα το βιβλίο πιστό στο είδος του, με προβλημάτισε ιδιαίτερα η άνεση με την οποία η συγγραφέας εμπλέκει την έφηβη πρωταγωνίστριά της με έναν άνδρα 40 χρόνια μεγαλύτερο, παρουσιάζοντας τη σχέση τους μέσες-άκρες ως φυσιολογική. Σαφώς γίνεται ο αυτόματος συνειρμός της σχέσης με τον πατέρα της Λόρεν, που καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της ιστορίας, ωστόσο θεωρώ ότι δεν τοποθετήθηκε στη σωστή του βάση.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Συγκάτοικοι στη σιωπή

---Δημοσίευση: 23/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Μια γυναίκα βρίσκεται αντιμέτωπη με τις ανατροπές τής μέχρι τώρα ζωής της, καθώς το χθες και το σήμερα συγκρούονται μέσα της, ασφυκτικά και αδυσώπητα. Σκέψεις για όσα λάθη και σωστά έχει κάνει την κατακλύζουν, ενώ προσπαθεί να μη λυγίσει και να σχεδιάσει το μέλλον της.

Οι συγκάτοικοι, δύο διαφορετικοί άνθρωποι που αγγίζουν βαθιά την καρδιά της, είναι ταυτόγχρονα πηγή χαράς και πόνου. Τους αγαπά με όλη της την ψυχή, αλλά η αναγνώριση του εγωισμού που διέπει τις σχέσεις τους, έστω και καθυστερημένα, την οδηγεί σε βαθύτερα ερωτήματα. Μέσα από τη ροή των γεγονότων, ανακαλύπτει πως η αγάπη της, όσο δυνατή κι αν είναι, δεν είναι πάντα αρκετή για μια ευτυχισμένη ζωή.

Η μοναξιά της την προκαλεί να αναμετρηθεί με τις εσωτερικές της δυνάμεις. Η μελαγχολία δεν της ταιριάζει. Εκείνη θέλει να βρει το φως, να αναγεννηθεί και να αλλάξει το πεπρωμένο της. Ένα μυθιστόρημα για την αντοχή, την αγάπη και την αναζήτηση της εσωτερικής ελευθερίας, που αποκαλύπτει τις βαθύτερες ανθρώπινες συγκρούσεις και τη δύναμη της αυτογνωσίας.

Η άποψή μου:

(γράφει η Νατάσα Ανωγειανάκη)

Πολλές φορές είναι πιο εύκολο να γράφεις τις σκέψεις σου, τους προβληματισμούς σου, τα παράπονά σου στο χαρτί, παρά να τα εκφράζεις με λόγια. Τα λόγια σκορπούν, τα παίρνει ο αέρας, ενώ τα χειρόγραφα μένουν αναλλοίωτα, σφραγίζοντας όλες τις σκέψεις σου εκεί, περιμένοντας να διαβαστούν την κατάλληλη στιγμή.

Θέλοντας να χαρίσει κάποια προσωπικά αντικείμενα και ρούχα της αποθανούσας μητέρας της, η Τέτα ανακαλύπτει ένα κρυμμένο ημερολόγιο -το ιδιόχειρο ημερολόγιο της λατρεμένης της μητέρας, του οποίου την ύπαρξη δεν γνώριζε. Ξεφυλλίζοντάς το, ξεπροβάλλουν μπροστά της ολοζώντανες οι αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής, καθώς και οικογενειακές φωτογραφίες. Σκέψεις, λέξεις, ιστορίες και το ψυχογράφημα μιας γυναίκας η οποία μέσα από τα γραφτά της, δίνει εξηγήσεις, απαντήσεις, ενώνοντας κομμάτια του παζλ, που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει εν ζωή.

Οι λέξεις κυλούν σαν το ποτάμι που δεν έχει γυρισμό, παρασύροντας μαζί του σχέσεις που κλονίστηκαν, λόγια που ειπώθηκαν κι άνοιξαν πληγές στην καρδιά. Αντιθέσεις, αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε μάνα και κόρη, μάνα και γιο, μάνα και νύφη, μάνα και συγγενείς...

Παρόλο που έζησαν μαζί τόσα χρόνια, ήταν "συγκάτοικοι στη σιωπή" αφού ποτέ δεν τόλμησαν να εξωτερικεύσουν αυτά που έκρυβαν μέσα τους. Σιγά-σιγά όμως, με την ανάγνωση όσων έγραψε η μητέρα της, η Τέτα θα ανακαλύψει τη δύναμη που έκρυβε μέσα της, κατανοώντας καταστάσεις που στο παρελθόν την προβλημάτιζαν.

Διαβάζοντας το πόνημα της Κυριακής Πλαϊνάκη, κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι να λέμε και να κάνουμε αυτό που επιθυμούμε, χωρίς να σκεφτόμαστε τι θα πει ο ένας κι ο άλλος. Η ζωή είναι δική μας, εμείς την ορίζουμε κι αν κάνουμε λάθη, θα μάθουμε μέσα από αυτά. Άλλωστε, κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας. Θα πέσουμε, αλλά θα σηκωθούμε πάλι πιο δυνατοί...

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Γκρο πλάνο

---Δημοσίευση: 23/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Γκρο πλάνο: Κοντινή λήψη, στην ίδια την ψυχή του ανθρώπου. Τριάντα επτά ιστορίες που «παίζουν» με την αλήθεια της ζωής, καθώς αποτελούν απείκασμά της. Κοινός θεματικός τους άξονας είναι η απώλεια και η κάθε λογής απουσία, οι διαψεύσεις, οι προδοσίες, οι δύσκολες επιλογές, τα αδιέξοδα, οι επώδυνες συχνά προσπάθειες αυτοπροσδιορισμού μας.

Ποιος από μας δεν τις έχει βιώσει ποτέ; Πόσες μορφές μπορούν αυτές να ενδυθούν; Ποιες εσωτερικές δυνάμεις κινητοποιούν; Σε ποιον βαθμό μάς στιγματίζουν οι αποτυχίες μας; Ανατέμνοντας τον πόνο μας, τον αποδομούμε και βρίσκουμε τη λύτρωση ή τον μηρυκάζουμε; Πέφτουμε και ματώνουμε∙ ψάχνουμε δύναμη και συνεχίζουμε. Κάθε απώλειά μας, κάθε απουσία, και μια προσωπική οδύνη. Που μπορεί να γίνει ήττα. Μπορεί όμως να γίνει και αποδοχή κι ελπίδα∙ νέα αρχή. Καθώς οι ήρωες του έργου είναι αναγνωρίσιμοι τύποι της καθημερινότητάς μας, και κάποιοι ολωσδιόλου ιδιαίτερες προσωπικότητες, τελικός στόχος είναι βέβαια η απόλαυση της ανάγνωσης, αλλά και ένα ανακουφιστικό μοίρασμα του έσω κόσμου με τον αναγνώστη. Μια σύζευξη ψυχών.

Ένα βιβλίο που ατενίζει τη ζωή κατάματα. Αφήνει, όμως, χώρο στο όνειρο και στην ελπίδα. Βιβλίο που συγκινεί, προβληματίζει, αλλά και ταξιδεύει τον αναγνώστη στα γαλανά νησιά του Αιγαίου.

Η άποψή μου:

(γράφει η Βίκυ Σίμου)

Το βιβλίο της Ευαγγελίας Μινάρδου-Αδάμου είναι μια συλλογή 37 διηγημάτων που εστιάζουν με ευαισθησία και διορατικότητα, σε χρόνους σταθμούς, τόσο στην εξωτερική, όσο και στην εσωτερική πορεία των ηρώων της.

Η συγγραφέας εξερευνά θέματα όπως η απώλεια, η απουσία, οι διαψεύσεις και δύσκολες επιλογές σε ιδιαίτερες καταστάσεις και γεγονότα, με πρωταγωνιστές αναγνωρίσιμους τύπους της καθημερινότητας, αλλά και μοναδικές προσωπικότητες.

Μέσα από τις ιστορίες της αναδεικνύει την προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού και την αναζήτηση ελπίδας, ακόμα και μέσα στον πόνο και τις αποτυχίες.

Το βιβλίο προσφέρει μια βαθιά συναισθηματική εμπειρία, συνδυάζοντας τη ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής με μια κινηματογραφική γραφή και καταφέρνει να συγκινήσει, να προβληματίσει και να οδηγήσει τον αναγνώστη σε “Γκρο Πλάνο” σε εσωτερικά τοπία στα βάθη της ψυχής.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Ουλτραμαρίν

---Δημοσίευση: 21/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Καμιά θλίψη δεν είναι τόσο μεγάλη όσο αυτή που περνάει και σβήνει».

Το πρώτο μυθιστόρημα του Malcolm Lowry είναι η ιστορία του παρθενικού ταξιδιού του Ντέινα Χίλιοτ, που σε ηλικία δεκαεννέα χρόνων μπαρκάρει στο Οιδίπους Τύραννος με προορισμό τη Βομβάη και τη Σιγκαπούρη.

Ως πρωτόβγαλτος ναύτης, ο νεαρός θα χρειαστεί να παλέψει κόντρα στις ίδιες του τις αξίες, ώστε να κερδίσει την αναγνώριση και τον σεβασμό των υπόλοιπων μελών του πληρώματος. Έτσι, προσπαθεί να ακολουθήσει το παράδειγμά τους περιφερόμενος στα μπαρ και στα μπουρδέλα των λιμανιών, παραμένοντας όμως ταυτόχρονα πιστός στην Τζάνετ, τον πρώτο του έρωτα, που άφησε πίσω στην Αγγλία. Μέσα από την αφήγηση του ίδιου του Ντέινα, η οποία εναλλάσσεται με τη χυδαία και ζωηρή γλώσσα των ναυτικών, παρακολουθούμε τη μύηση του αγοριού στην παρέα των μπαρουτοκαπνισμένων αντρών.

Η άποψή μου:

(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

«Εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού...»

---Νίκος Καββαδίας, Έλληνας ποιητής---

Ποια μεγαλύτερη αλήθεια άραγε από αυτήν; Και πόσω μάλλον όταν το ταξίδι το κάνει ένας νέος άντρας που πρέπει να ενηλικιωθεί μέσα από αυτό.

Τούτο το βιβλίο... Μα πόσο έντονη γραφή έχει και πόση αλήθεια κρύβει μέσα του, σε τσακίζει! Νομίζεις ότι είσαι εσύ ο μικρός Ντέινα Χίλιοτ, μόνο δεκαεννέα ετών, μα αρκετά ώριμος να πάρει μια τέτοια απόφαση και να μπαρκάρει, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα για το τι τον περιμένει.

Το καράβι λέγεται «Οιδίπους Τύραννος»... Νομίζω πως για τον κάθε έναν από εμάς θα ήταν στα αλήθεια τρομακτικό να ταξιδεύεις με ένα καράβι που ονομάζεται έτσι. Ο Ντέινα έχει αφήσει πίσω στην πατρίδα την αγαπημένη του Τζάνετ. Δε θέλει με κανέναν τρόπο να την προδώσει, αλλά από την άλλη, θα βρεθεί σε ένα τεράστιο δίλημμα. Πρέπει να γίνει αποδεκτός από το συνάφι των άλλων ναυτικών. Αυτό σημαίνει βρόμικα και σκοτεινά καταγώγια. Πολύ ποτό. Πολλές πόρνες που πρέπει να τον μυήσουν στη «ναυτοσύνη». Αν δε περάσει ο Ντέινα από κάποιες διαδικασίες δε θα γίνει ποτέ του μέλος αυτής της ιδιότυπης θαλάσσιας «κοινωνίας».

Άλλωστε αποδεκτός δεν είναι. Το ακριβό αυτοκίνητο του πατέρα του θα τον αφήσει στην προβλήτα, κι αυτό θα το δουν αρκετοί. Τόσοι, που να τον ξεχωρίσουν ως κάποιον «άλλον» από αυτούς. Κι ο κάθε «άλλος» από εμάς πρέπει να προσπαθήσει πολύ περισσότερο για να γίνει μέρος του όλου. Δεν υπάρχουν στηρίγματα να πιαστεί. Όλοι, αξιωματικοί και ναύτες θα τον σπρώξουν σε μια απόφαση. Ο Ντέινα θα βγει τελικά σε λιμάνι, κάπου στην Ιαπωνία. Θα έρθει σε αντιπαράθεση με τον νταή του πλοίου και κάπου εκεί θα καταλάβει ποια είναι η θέση του επάνω στο καράβι και πώς θα την κερδίσει. Μία «μάχη» Δαβίδ με Γολιάθ θα εξελιχθεί και θα ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Το κείμενο συναντάει τον Νίκο Καββαδία, αλλά και τον Αντρέα Εμπειρίκο στον «Μεγάλο Ανατολικό». Άλλοτε φιλοσοφικό, άλλοτε ποιητικό έως και λυρικό, μερικές φορές με ξεκάθαρες κοινωνικές διαστρωματώσεις, ακολουθεί μία πορεία περίεργης γραφής. Ενίοτε σαν τη θάλασσα. Ο συγγραφέας ήταν μόλις 25 ετών όταν θα γράψει αυτό το βιβλίο, σε μία απόφασή του να αναβάλει τις σπουδές του για να ταξιδέψει. Αυτό το σημείο θα αποτελέσει και την αρχή της σύγκρουσης, εφόσον οι περισσότεροι ναυτικοί του πλοίου, ταξιδεύουν όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη επιβίωσης, όταν ο Ντέινα θα παρουσιαστεί εμπρός τους, ως κάποιο κακομαθημένο πλουσιόπαιδο που θέλει να αποκτήσει εμπειρίες, πριν ενταχθεί στην υψηλή κοινωνία από την οποία προέρχεται.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Οι κληρονόμοι της κατάρας

---Δημοσίευση: 21/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Ξέρεις τι είναι ο φθόνος; Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς καθημερινά με τη σκέψη ότι ο άλλος είναι καλύτερος από σένα; Ξέρεις τι είναι ν’ αναρωτιέσαι τι άλλο πρέπει να κάνεις για να τον ξεπεράσεις και το μόνο στο οποίο να καταλήγεις να είναι η κατάμαυρη σκιά μιας φαντασίωσης, στην οποία ο εχθρός σου σέρνεται ταπεινωμένος στα πόδια σου κι εσύ θριαμβολογείς χωρίς καν να ξέρεις τον λόγο;»

Δύο αδέρφια, μια διαμάχη και μια κατάρα που κατατρέχει μια οικογένεια για έναν αιώνα. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος για να ικανοποιήσει την επιθυμία του για εκδίκηση;

Η Ευαγγελία Πέτρογλου υπογράφει ένα αριστοτεχνικά δομημένο ψυχολογικό θρίλερ βασισμένο στην αρχετυπική σχέση μεταξύ των αδερφών, εξερευνώντας παράλληλα τα όρια της ανθρώπινης φύσης.

Η άποψή μου:

(γράφει η Μάγδα Μπάσιου)

Διαβάζοντας το βιβλίο, το αναγνωστικό κοινό βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορία έντονων συναισθημάτων, μυστηρίου και οικογενειακών συγκρούσεων. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες νιώθεις ότι η ατμόσφαιρα του βιβλίου είναι σκοτεινή και φορτισμένη, κάτι που σε κάνει να θέλεις να συνεχίσεις την ανάγνωση για να ανακαλύψεις τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τους χαρακτήρες και τις επιλογές τους.

Στο κέντρο της ιστορίας τοποθετούνται δύο αδέρφια, των οποίων η σχέση οριζεται από ένταση, ζήλια και παλιά τραύματα. Ο δεσμός τους, αν και δυνατός, δοκιμάζεται συνεχώς, επηρεάζοντας βαθιά τις επιλογές και την πορεία της ζωής τους.

Αξίζει να σημειωθεί ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι ανθρώπινες αδυναμίες. Οι χαρακτήρες δεν είναι τέλειοι καθώς έχουν πάθη, ζήλια, φόβους και πληγές από το παρελθόν. Αυτή η ανθρώπινη πλευρά τους κάνει την ιστορία πιο ρεαλιστική και σε αρκετά σημεία ένιωσα ως αναγνώστρια ότι μπορώ να καταλάβω τα κίνητρά τους, ακόμη κι όταν οι πράξεις τους είναι σκληρές.

Η πλοκή εξελίσσεται με αμείωτο ρυθμό και περιλαμβάνει ανατροπές που κρατούν το ενδιαφέρον ζωντανό. Παράλληλα, η Ευαγγελία Πέτρογλου καταφέρνει να δημιουργήσει μια έντονη αίσθηση μυστηρίου γύρω από την «κατάρα» που φαίνεται να βαραίνει τους ήρωες, κάτι που δίνει στο βιβλίο μια επιπλέον δραματική διάσταση.

Προσωπικά, απόλαυσα την ένταση της ιστορίας και τον τρόπο που αναδεικνύονται τα σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης ψυχής. Είναι ένα βιβλίο που σε κάνει να σκέφτεσαι πόσο βαθιά μπορούν να επηρεάσουν οι οικογενειακές σχέσεις και τα λάθη του παρελθόντος τη ζωή των ανθρώπων.

Συνολικά, «Οι κληρονόμοι της κατάρας» συνιστά ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει μυστήριο, συναίσθημα και ψυχολογική ένταση. Αν είστε αναγνώστης που αγαπά τις ιστορίες με δυνατούς χαρακτήρες και σκοτεινή ατμόσφαιρα, το οικείο μυθιστόρημα θα καταφέρει να κρατήσει το ενδιαφέρον σας αμείωτο μέχρι την τελευταία σελίδα.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ 

Read more »

Η αδελφότητα της χαμένης Ατλαντίδας - Οι απόγονοι

---Δημοσίευση: 20/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Η Βικτώρια Φορτιέρι, αρχαιολόγος στη Νέα Υόρκη, είναι μέλος μιας κοινότητας που φυλάει το μεγαλύτερο μυστικό της ανθρωπότητας: την Ατλαντίδα -και τους Απογόνους της.

Είναι το έτος 2026. Η χρονιά που, σύμφωνα με τις Γραφές της κοινότητάς τους, οι Απόγονοι της Ατλαντίδας θα αποκαλύψουν δημόσια την ύπαρξή τους, μαζί με τις πολύτιμες γνώσεις τους. Όμως πριν από το κορυφαίο αυτό γεγονός, η Βικτώρια έχει αναλάβει να προτείνει στο κρίσιμο Συμβούλιο της Κοινότητας, στην Αθήνα, τη νέα τοποθεσία του Νησιού.

Όταν όμως, ξαφνικά, το εργαστήριό της δέχεται επίθεση από αγνώστους και το σημαντικότερο μέρος της έρευνάς της εξαφανίζεται, γίνεται ξεκάθαρο πως κάποιοι θα κάνουν τα πάντα για να τη σταματήσουν. Με τον χρόνο να μετρά αντίστροφα, θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον Μέλεκ, βασικό υποψήφιο για τη νέα Ηγεσία -έναν μυστηριώδη άντρα με παράξενες δυνάμεις, που ίσως είναι η μόνη της ελπίδα... ή η πιο επικίνδυνη απειλή.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Το εν λόγω βιβλίο είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που συνδυάζει μυστήριο, περιπέτεια και μεταφυσικά στοιχεία, δημιουργώντας έναν κόσμο γεμάτο αινίγματα και συμβολισμούς.

Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, η συγγραφέας καταφέρνει να βυθίσει τον αναγνώστη σε μια ατμόσφαιρα μυστηρίου, όπου ο θρύλος της χαμένης Ατλαντίδας αποκτά νέα διάσταση. Η πλοκή είναι καλοδουλεμένη, με συνεχείς ανατροπές που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον, ενώ οι αποκαλύψεις δίνονται με ρυθμό που εντείνει την αγωνία χωρίς να κουράζει.

Ιδιαίτερα δυνατός είναι ο τρόπος με τον οποίο σκιαγραφούνται οι χαρακτήρες. Δεν πρόκειται για μονοδιάστατες φιγούρες, αλλά για πρόσωπα με εσωτερικές συγκρούσεις, κίνητρα και συναισθηματικό βάθος. Η «Αδελφότητα» δεν λειτουργεί μόνο ως αφηγηματικός άξονας αλλά και ως σύμβολο δύναμης, γνώσης και ευθύνης, στοιχεία που προσδίδουν φιλοσοφική διάσταση στο έργο.

Η γραφή της Ανδριάνας Σακκά είναι ζωντανή και παραστατική. Οι περιγραφές είναι λεπτομερείς χωρίς να γίνονται φλύαρες, ενώ η εναλλαγή σκηνών δράσης κι εσωτερικής αναζήτησης δημιουργεί μια ισορροπία που κρατά τον αναγνώστη σε διαρκή εγρήγορση.

Παράλληλα, το βιβλίο θέτει ερωτήματα γύρω από τη γνώση, την εξουσία και την ανθρώπινη φύση, δίνοντας τροφή για σκέψη. Ιδανικό για όσους αγαπούν τις ιστορίες μυστηρίου με ιστορικές και μεταφυσικές δράσεις.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Όνειρο αληθινό

---Δημοσίευση: 20/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Χελωνόμορφα τέρατα στην Αμοργό

κι αλλόκοτοι καθηγητές γλωσσολογίας σ’ αόρατες ανεμόσκαλες,

παρανοϊκοί στρατηγοί-περ­φόρμερ

και μοναχοί-Δον Χουάν,

τσακισμένοι από έρωτα αναχωρητές

και πόλεις-φαντάσματα,

συνοριακοί βαρκάρηδες και γοργόνες,

καθεστωτικοί ψυχίατροι

κι αποσυνά­γωγοι πολι­τικάντηδες,

ανεξήγητες επιδημίες μ’ άσπρα λουλούδια-γύπες,

σκύλους-πρόβατα και βουλευτές-κομπρεσέρ...

...και συγγραφείς, πολλοί συγγραφείς.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Κατά γενική ομολογία, δεν είμαι λάτρης διηγημάτων. Εκεί που απολαμβάνεις το κείμενο, ολοκληρώνεται σύντομα και προχωράς στο επόμενο!

Νομίζω όμως, πως το βιβλίο του Βασίλη Κιμούλη μού άλλαξε τη γνώμη, όσον αφορά στα διηγήματα... Τα κείμενά του βγάζουν κάτι από την παλιά, κλασική λογοτεχνία, που σε κάνουν να ισορροπείς σε έναν κόσμο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Και σίγουρα, τα απολαμβάνεις!

Είκοσι ένα αφηγήματα κινούνται σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, με ένα ποικίλο πλήθος χαρακτήρων (υπαρκτών και μυθοπλαστικών). Μπροστά στα μάτια του αναγνώστη ξεδιπλώνεται ένα σύμπαν γεμάτο με «χελωνόμορφα τέρατα στην Αμοργό, καθηγητές σε ανεμόσκαλες, μοναχούς-Δον Χουάν και πόλεις-φαντάσματα».

Ο συγγραφέας, από τις πρώτες κιόλας σελίδες, μάς δίνει την αίσθηση ότι συνειδητά έχει επιλέξει να κινηθεί με έναν τρόπο που αφήνει στην άκρη τον παραδοσιακό τρόπο αφήγησης και δεν έχει ως αποκλειστικό στόχο να σου περάσει κάποιο ηθικό δίδαγμα μέσα από το βιβλίο του. Σπάει τα ‘κατεστημένα’, αποφεύγοντας να γράψει μια ιστορία με την κλασική δομή αρχή - μέση - τέλος.

Στόχος του είναι να δώσει βαρύτητα και ‘ήχο’ στις λέξεις, διεγείροντας τη φαντασία του αναγνώστη μέσα από το σουρεαλιστικό τοπίο που δημιουργεί. Το αξιοσημείωτο είναι πως παρά την ανατρεπτική αίσθηση, που εύστοχα καταφέρνει να δημιουργήσει, υπάρχουν και αρκετές στιγμές νοσταλγίας και ελαφριάς θλίψης.

Η γλώσσα είναι ιδιότυπη, ποιητική και γεμάτη εικόνες, γεγονός που συμβάλει καθοριστικά ώστε να μη θεωρηθεί ένα καθημερινό ανάγνωσμα, αλλά ένα βιβλίο που χρήζει εξερεύνησης και που ωθεί τον αναγνώστη να περπατήσει στη λεπτή γραμμή, μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.

Αν δεν περιμένεις συμβατικές ιστορίες, αλλά αναζητάς κάτι πιο ανοιχτό, πειραματικό και ιδιαίτερο, πιάσε ένα Όνειρο αληθινό!

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Χειμωνιάτικα όνειρα

---Δημοσίευση: 19/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Η στιβαρότητα του κτιρίου τον αιφνιδίασε. Οι ισχυροί τοίχοι, το ατσάλι των δοκών, το εύρος, η αντοχή και η επιβλητικότητά του υπήρχαν μονάχα για να αναδείξουν την αντίθεση με τη νεανική ομορφιά δίπλα του. Ήταν ογκώδες και ακλόνητο, για να τονίσει τη δική της λεπτότητα -λες και ήθελε να δείξει τι αεράκι θα μπορούσε να γεννηθεί από το φτερό μιας πεταλούδας».

Στα Χειμωνιάτικα όνειρα ο Σκοτ Φιτζέραλντ συνθέτει έναν κόσμο επιθυμίας, φιλοδοξίας και αυταπάτης· έναν κόσμο όπου το όνειρο γίνεται έκφραση μιας βαθιάς υπαρξιακής ανάγκης.

Προάγγελος του εμβληματικού μυθιστορήματος "Ο υπέροχος Γκάτσμπι", το διήγημα πάλλεται στον ίδιο ρυθμό· την ίδια βαθιά επιθυμία για κάτι όμορφο, άπιαστο, φτιαγμένο από την ύλη των ονείρων· τη γνήσια συγκίνηση που η πένα του Φιτζέραλντ, με μοναδικό τρόπο, μπορεί να γεννήσει. Η αφηγηματική του τέχνη, απαράμιλλη και σαγηνευτική, συνεχίζει να γοητεύει τον αναγνώστη, επιβεβαιώνοντας τη θέση του στο πάνθεο των κορυφαίων δημιουργών της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς λογοτέχνες του 20ού αιώνα, ο F. Scott Fitzgerald, συγγραφέας του "Ο υπέροχος Γκάτσμπι", που έχει αναγνωριστεί ως μια από τις πιο συγκλονιστικές του ιστορίες για την απώλεια των ονείρων, της νεότητας και της ανεμελιάς, άφησε κι ένα μικρό, αλλά εξαιρετικό διήγημα.

Το "Χειμωνιάτικα όνειρα" αφορά τον Ντέξτερ Γκριν, έναν νεαρό από τη Μινεσότα που μεγαλώνει με φιλοδοξίες να ξεφύγει από τα όρια της μέσης κοινωνίας και να βρει έναν κόσμο γεμάτο λάμψη και ομορφιά.

Στη ζωή του σημαντικό ρόλο παίζει η Τζούντι Τζόουνς, μια γοητευτική αλλά απρόβλεπτη γυναίκα από την υψηλή κοινωνία. Η σχέση τους δεν είναι μια απλή ρομαντική ιστορία αλλά ο καθρέφτης μιας βαθιάς επιθυμίας για κάτι άπιαστο και παράλληλα μια σκληρή υπενθύμιση της αληθινής φύσης των ανθρώπινων ονείρων και ιδανικών, καθώς και τη θλίψη που συχνά ακολουθεί όταν τα όνειρα συγκρούονται με την ωμή πραγματικότητα.

Ο Fitzgerald με εκπληκτικό λόγο και ποιητική γλώσσα εστιάζει στην εσωτερική πορεία ενός ανθρώπου, που παλεύει να συμφιλιωθεί με τα όρια και τους συμβιβασμούς της ζωής.

Αν αγαπάς την κλασική λογοτεχνία ή αν απολαμβάνεις διηγήματα με βάθος και νόημα, το βιβλίο είναι για σένα!

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Η άγνωστη δίπλα μου

---Δημοσίευση: 11/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Όσο μεγαλώνει η ηλικία, τόσο μικραίνουν τα όνειρα.

Το σεντούκι του χρόνου στενεύει και δεν τα χωράει όλα μέσα».

Σοφά λόγια. Αληθινά. Όμως η Μελίνα ήταν νέα ακόμα και το δικό της το σεντούκι ξεχείλιζε από όνειρα. Για να τα πραγματοποιήσει, αποφασίζει να εγκαταλείψει την Αθήνα και όσα την πονούσαν εκεί και να κάνει μια καινούργια αρχή μακριά, σε ένα πανέμορφο ορεινό χωριό της βορειοδυτικής Ελλάδας. Αλλά, όπως κάθε τόπος, έτσι και το Αιθερικό είχε τα δικά του μυστικά, τις δικές του πληγές, τα δικά του φαντάσματα...

Μια παράξενη παρουσία που ο καθένας προσπαθούσε να εξηγήσει σύμφωνα με τους προσωπικούς του ορίζοντες και τις ψυχικές αντοχές του. Μια δυνατή φιλία που λύγισε κάτω από το βάρος μια αναπόδεικτης προδοσίας. Ένα βαρύ μυστικό που καταδικάστηκε σε απροσπέλαστα σκοτάδια. Ένας ξαφνικός θάνατος που ποτέ δεν βρήκε τη δικαίωση που του άξιζε. Και έρωτες... Έρωτες δυνατοί, τρυφεροί, απελπισμένοι, εμμονικοί. Έρωτες που ο καθένας τους ζητούσε τη δική του αχτίδα ήλιου για να ανθίσει στο φως της ζωής... Μια μοναδική περιπέτεια γεμάτη σασπένς, μυστικά και αλησμόνητους ήρωες. Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που αποτελεί ύμνο σε κάθε μορφή αγάπης και στην ανθρώπινη ψυχή.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Εδώ και καιρό περίμενα την επανέκδοση του εν λόγω μυθιστορήματος! Από τις εκδόσεις "Λιβάνη" το 2016, η Μαίρη Κωνσταντούρου μάς συστήνει το ένατο βιβλίο της (έχει γράψει ήδη 11 βιβλία και διηγήματα) στο νέο της σπίτι, ταξιδεύοντας με ούριο "Άνεμο" δέκα χρόνια μετά...

Πρόκειται για ένα ψυχολογικό δράμα, που αποδεικνύει πόσο εύθραυστες και ταυτόγχρονα πόσο ανεξερεύνητες μπορεί να είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Με μια αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στο μυστήριο και τη συναισθηματική ενδοσκόπηση, η συγγραφέας χτίζει μια ιστορία που δεν διαβάζεται απλώς, αλλά βιώνεται.

Η ιστορία αγγίζει ευαίσθητες χορδές, φωτίζει τις σκιές της ανθρώπινης φύσης και υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε πρόσωπο κρύβεται μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί. Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται η έννοια της «άγνωστης», όχι μόνο ως πρόσωπο, αλλά ως κατάσταση. Πόσο καλά γνωρίζουμε τελικά τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας; Και -ακόμη περισσότερο- πόσο καλά γνωρίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό; Η Μαίρη Κωνσταντούρου αξιοποιεί αυτό το υπαρξιακό ερώτημα για να ξεδιπλώσει μια πλοκή γεμάτη λεπτές ανατροπές και σιωπηλές συγκρούσεις.

Η γραφή της είναι ώριμη και ατμοσφαιρική. Καταφέρνει να δημιουργήσει ένταση μέσα από βλέμματα, παύσεις και ανείπωτες σκέψεις. Οι χαρακτήρες της είναι αυθεντικοί με αντιφάσεις, φόβους και μυστικά. Ιδιαίτερα η κεντρική ηρωίδα αποτυπώνεται με τέτοια ψυχολογική ακρίβεια, που ο αναγνώστης νιώθει να βαδίζει μαζί της σε κάθε της αμφιβολία και αποκάλυψη!

Ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του βιβλίου είναι η αίσθηση οικειότητας που δημιουργεί. Η ιστορία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται στο διπλανό διαμέρισμα, στη δική μας γειτονιά, στη δική μας ζωή. Και ίσως αυτό είναι που την καθιστά τόσο δυνατή: η συνειδητοποίηση ότι το «άγνωστο» δεν βρίσκεται μακριά... Βρίσκεται συχνά δίπλα μας!

Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν τα ψυχολογικά μυθιστορήματα με έμφαση στους χαρακτήρες και όχι απλώς στη δράση, καθώς και για όσους απολαμβάνουν ιστορίες σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας που θα μπορούσαν να συμβαίνουν «δίπλα τους». Ένα βιβλίο ουσιαστικό, καλογραμμένο και βαθιά ανθρώπινο, από εκείνα που, όταν φτάσεις στην τελευταία σελίδα, συνεχίζεις να σκέφτεσαι για καιρό ακόμα.

Στοιχεία βιβλίου: Πατήστε εδώ

Read more »