Συνέντευξη στον Αντώνη Τουμανίδη

---Δημοσίευση: 04/08/2026---

Ο Αντώνης Τουμανίδης γεννήθηκε στη Σκύδρα το 1979. Σπούδασε ιστορία της τέχνης και αρχαιολογία στην Ελλάδα, καθώς και τεχνοκριτική, κινηματογράφο και θρησκειολογία στη Γαλλία. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου θρησκευτικής γλυπτικής από το Πανεπιστήμιο του Μπορντό και μιλάει τέσσερις γλώσσες.

Είναι συγγραφέας, βραβευμένος σεναριογράφος, παραγωγός, μέλος του Σωματείου Σεναριογράφων Αμερικής (WGA East) και μέλος της Ευρωπαϊ­κής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Το "Άντερσεν" είναι το πέμπτο του βιβλίο και το πρώτο της Τριλογίας των δολοφόνων.

Κυρίες και κύριοι... Τα Βιβλιοσημεία ανακρίνουν τον Αντώνη Τουμανίδη!

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το «Άντερσεν»;

Α.Τ.: Ήθελα να αποτίσω έναν φόρο τιμής, με τον δικό μου ξεχωριστό τρόπο, στον παραμυθά των παραμυθάδων, στον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ήθελα να ξαναγνωρίσει το κοινό τα παραμύθια του στην αρχική τους πρωτόλεια μορφή και ταυτόχρονα να τα συνδυάσω με το μυστήριο και την ένταση της αστυνομικής λογοτεχνίας – με τον τρόμο πάντα να ελλοχεύει. Ο Άντερσεν δεν έγραφε «αθώες» ιστορίες. Στα παραμύθια του υπάρχει μοναξιά, απώλεια, θυσία, φόβος και συχνά μια βαθιά υπαρξιακή μελαγχολία. Αυτή ακριβώς η πλευρά του με συγκίνησε και με γοήτευσε δημιουργικά. Ήθελα, κατά κάποιον τρόπο, να συνομιλήσω μαζί του.

Γιατί επιλέξατε να ξεκινήσετε μια ολόκληρη τριλογία;

Α.Τ.: Η ιδέα της τριλογίας υπήρχε, σχεδόν, από την πρώτη στιγμή. Δεν ήθελα να γράψω, απλώς, μια αστυνομική ιστορία με στοιχεία παραμυθιού αλλά να δημιουργήσω ένα ολοκληρωμένο, σκοτεινό, παραμυθικό σύμπαν που θα μπορούσε να αναπτυχθεί σε βάθος. Ως εκ τούτου ένα μόνο βιβλίο δεν θα ήταν αρκετό. Κάθε μέρος της τριλογίας έχει τον δικό του αυτόνομο δολοφόνο, τη δική του υπόθεση και τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα, όμως όλα συνδέονται μέσα από έναν κοινό κόσμο, κοινές θεματικές και αφηγηματικά νήματα που σταδιακά ενώνονται.

Ποιο στοιχείο θεωρείτε πιο σημαντικό σε ένα αστυνομικό θρίλερ; 

Α.Τ.: Τα στοιχεία της ανατροπής και του αιφνιδιασμού. Ο αναγνώστης πρέπει να αισθάνεται ότι συμμετέχει ενεργά στην έρευνα, να σχηματίζει θεωρίες, να υποψιάζεται πρόσωπα και να προσπαθεί να λύσει το μυστήριο πριν από τον εκάστοτε ντετέκτιβ. Όταν, όμως, φτάνει η στιγμή της αποκάλυψης, η ανατροπή οφείλει να αναδιατάσσει πλήρως όσα θεωρούσε δεδομένα, αποκαλύπτοντας ότι η αλήθεια ήταν κρυμμένη μέσα στα ίδια τα στοιχεία που προηγήθηκαν αλλά είχε ερμηνεύσει με λάθος τρόπο. Προσωπικά, πιστεύω πως μια επιτυχημένη ανατροπή δεν είναι αυτή που εμφανίζεται αυθαίρετα μόνο και μόνο για να σοκάρει. Είναι εκείνη που αιφνιδιάζει τον αναγνώστη αλλά ταυτόχρονα είναι δικαιολογημένη, στα πλαίσια της μυθιστορίας, όταν κοιτάξει πίσω τα γεγονότα. 

Οι χαρακτήρες σας έχουν έντονη ψυχολογική διάσταση. Είναι συνειδητή επιλογή;

Α.Τ.: Απολύτως. Ένα καλοστημένο μυστήριο μπορεί να εντυπωσιάσει όμως αυτό που μένει πραγματικά στον αναγνώστη είναι οι πρωταγωνιστές που το βιώνουν. Στον «Άντερσεν», ιδιαίτερα, δεν με απασχόλησε τόσο το «ποιος σκότωσε» αλλά κυρίως το «γιατί έφτασε να σκοτώσει». Πιστεύω ότι όταν ο αναγνώστης κατανοεί τα κίνητρα ενός χαρακτήρα, ακόμη κι αν δεν τα δικαιολογεί, η ιστορία αποκτά μεγαλύτερο βάθος.

Υπάρχουν συγγραφείς που σας έχουν επηρεάσει;

Δεκάδες. Οι επιρροές είναι πολλές και διαφορετικές. Από τον Χάνιμπαλ Λέκτερ του Τόμας Χάρις στον φαινομενικά ακραίο κόσμο του Κλάιβ Μπάρκερ και από τον αποκρυφισμό του Άιρα Λέβιν στα ανθρώπινα τέρατα του Στίβεν Κινγκ. 

Πόσο δύσκολη είναι η συγγραφή ενός βιβλίου γεμάτου ανατροπές;

Α.Τ.: Είναι ίσως το πιο απαιτητικό κομμάτι της συγγραφής ενός αστυνομικού θρίλερ. Μια καλή ανατροπή δεν αρκεί να εκπλήσσει. Πρέπει να είναι απόλυτα δίκαιη απέναντι στον αναγνώστη. Όλα τα στοιχεία οφείλουν να υπάρχουν μέσα στην ιστορία από την αρχή, χωρίς όμως να προδίδουν εύκολα την αλήθεια. Αυτό σημαίνει ότι ο συγγραφέας πρέπει να «παίξει» μια παρτίδα σκάκι με τον αναγνώστη. Κάθε διάλογος, κάθε λεπτομέρεια και κάθε σκηνή μπορεί αργότερα να αποκτήσουν διαφορετική σημασία. Όταν ο αναγνώστης φτάσει στην τελευταία σελίδα, θέλω να αιφνιδιαστεί αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να επιστρέψει στην αρχή και να διαπιστώσει ότι η λύση βρισκόταν μπροστά στα μάτια του, ίσως, από την πρώτη στιγμή.

Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας που σας δυσκόλεψε περισσότερο στη συγγραφή;

Α.Τ.: Ίσως, ο ίδιος ο Άντερσεν. Πρωτίστως επειδή πρόκειται για ένα ιστορικό πρόσωπο με τεράστια λογοτεχνική κληρονομιά. Έπρεπε να ισορροπήσω ανάμεσα στον άνθρωπο που γνωρίζουμε μέσα από τις βιογραφικές πηγές και στον μυθοπλαστικό χαρακτήρα που υπηρετεί τις ανάγκες ενός αστυνομικού θρίλερ ή μιας ιστορίας τρόμου. Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να αποδώσω τον χαρακτήρα του με σεβασμό, χωρίς να προδώσω την ιστορική του προσωπικότητα και χωρίς να περιορίσω τη δύναμη της αφήγησης. Αυτό απαιτούσε εκτεταμένη έρευνα ώστε κάθε του εμφάνιση να μοιάζει αληθοφανής και οργανικά δεμένη με την υπόθεση. Νομίζω πως ήταν ο χαρακτήρας που μου ζήτησε τη μεγαλύτερη προσοχή και, τελικά, εκείνος που με δίδαξε περισσότερα κατά τη διάρκεια της συγγραφής.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή του βιβλίου;

Α.Τ.: Ξεκίνησα, λοιπόν, να γράφω το βιβλίο το 2019. Και έπειτα όλα σταμάτησαν. Οι λέξεις σώπασαν, η ιστορία έμεινε μετέωρη και το προσχέδιο κρύφτηκε στο πίσω μέρος ενός συρταριού − σαν να περίμενε την στιγμή που θα ξαναβρεί τη φωνή του. Αυτό έγινε περίπου το 2023. Μέχρι τότε ξαναδιάβασα όλες τις ιστορίες του Άντερσεν και μαζί και τα ταξιδιωτικά του ημερολόγια – και εκείνο της επίσκεψής του στην Ελλάδα.

Τι θα θέλατε να αποκομίσει ο αναγνώστης από το «Άντερσεν»;

Α.Τ.: Θα ήθελα να αποκομίσει τη «γνώση» πως τα παραμύθια δεν ήταν ποτέ τόσο αθώα όσο μάθαμε να πιστεύουμε. Πως μέσα στο σκοτάδι, στον φόβο και στον τρόμο κρύβονται συχνά βαθιές αλήθειες για τον άνθρωπο. Και ίσως, κλείνοντας το βιβλίο, ο αναγνώστης να κοιτάξει διαφορετικά όχι μόνο τα παραμύθια αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.

Τι μπορούμε να περιμένουμε από τη συνέχεια της τριλογίας;

Α.Τ.: Το δεύτερο μέρος θα έχει τη δική του πλοκή, κορύφωση και λύση. Ωστόσο, θα υπάρχουν σαφείς αναφορές στον «Άντερσεν», μικρές γέφυρες που θα ενώνουν τα βιβλία μεταξύ τους. Κάποιοι χαρακτήρες θα κάνουν την επανεμφάνισή τους -έστω και για λίγο- λειτουργώντας σαν συνδετικοί κρίκοι και υπενθυμίζοντας ότι όλα ανήκουν στο ίδιο σύμπαν. Το τρίτο μέρος παρόλο που, επίσης, θα διατηρεί την αυτονομία του σε επίπεδο αφήγησης, θα έχει έναν επιπλέον ρόλο: εκείνον της κατακλείδας. Εκεί, η σύνδεση με τα προηγούμενα βιβλία δεν θα είναι απλώς παρούσα, θα είναι απαραίτητη και ουσιαστική.

Αν έπρεπε να περιγράψετε το «Άντερσεν» σε μία πρόταση;

Α.Τ.: Μια φορά κι έναν καιρό... κάποιος θα πεθάνει.

Κλείνοντας, τι θα λέγατε σε κάποιον που δεν έχει ακόμη διαβάσει το βιβλίο σας;

Α.Τ.: Θα του έλεγα να αφήσει για λίγο στην άκρη όσα πιστεύει ότι γνωρίζει για τα παραμύθια. Ο «Άντερσεν» δεν είναι μια ιστορία που αναπαράγει τους γνωστούς «μύθους». Είναι ένα σκοτεινό αστυνομικό θρίλερ όπου κάθε φόνος κρύβει ένα παραμύθι και κάθε παραμύθι μια αλήθεια που δεν είναι τόσο αθώα όσο φαίνεται.

Ευχαριστούμε πολύ!

©Βιβλιοσημεία - Λιάνα Τζιμογιάννη / Αντζελίνα Λερίου

Οι φωτογραφίες δόθηκαν από τον εκδότη, για το εν λόγω άρθρο.

Read more »

Άντερσεν

---Δημοσίευση: 04/08/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Σήμερα τα ξημερώματα, σε εγκαταλελειμμένο νεοκλασικό στην Πλάκα, η αστυνομία και το Τμήμα Ανθρωποκτονιών έγιναν μάρτυρες σε ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της Ελλάδος έγκλημα. Στο κέντρο ενός δωματίου, καθισμένο σε μια ξύλινη κουνιστή καρέκλα, βρέθηκε ανδρικό σώμα αγνώστων στοιχείων, περίπου 35 ετών. Η δεξιά πλευρά του θύματος έφερε βαθιά θερμικά εγκαύματα, ενδεικτικά της έκθεσης σε υψηλή θερμοκρασία. Η αριστερή πλευρά είχε μετατραπεί πλήρως σε κέρινο ομοίωμα.

Απέναντι από το θύμα ήταν τοποθετημένος ένας παλαιού τύπου καθρέφτης, το ραγισμένο γυαλί του οποίου θύμιζε περίτεχνο ιστό αράχνης. Το έγκλημα θεωρείται τελετουργικού χαρακτήρα και παραπέμπει στα εγκλήματα που έλαβαν χώρα πρόσφατα σε Δανία, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία -όλα με αναφορές σε παραμύθια του Άντερσεν.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αντζελίνα Λερίου)

Το «Άντερσεν», το πρώτο μέρος της σειράς  «Η Τριλογία των Δολοφόνων» του Αντώνη Τουμανίδη, είναι ένα σκοτεινό, αστυνομικό θρίλερ που επιχειρεί να συνδυάσει το μυστήριο, την ψυχολογική ένταση και τη δράση σε μια ιστορία γεμάτη ανατροπές. Ο συγγραφέας δημιουργεί έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και όπου η αναζήτηση της αλήθειας μετατρέπεται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, το βιβλίο χτίζει μια αίσθηση αγωνίας που παραμένει σταθερή μέχρι το τέλος. Η πλοκή εξελίσσεται γύρω από μια σειρά εγκλημάτων που μοιάζουν να συνδέονται με ένα καλά κρυμμένο σχέδιο, ενώ οι πρωταγωνιστές καλούνται να αντιμετωπίσουν όχι μόνο έναν αδίστακτο αντίπαλο αλλά και τους δικούς τους προσωπικούς δαίμονες. Ο Τουμανίδης επενδύει ιδιαίτερα στην ψυχολογία των χαρακτήρων του, προσδίδοντας βάθος και πολυπλοκότητα στις πράξεις και τα κίνητρά τους.

Ο αναγνώστης νιώθει ότι κάθε αποκάλυψη οδηγεί σε νέα ερωτήματα, ενώ η αλήθεια παραμένει διαρκώς ένα βήμα πιο μακριά. Αυτή η αβεβαιότητα λειτουργεί ως βασικός μοχλός της αφήγησης και διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον.

Η γραφή είναι γρήγορη και κινηματογραφική, με σύντομα κεφάλαια και συχνές εναλλαγές που ενισχύουν τον ρυθμό της ιστορίας. Οι σκηνές δράσης αποδίδονται με ζωντάνια, ενώ οι διάλογοι συμβάλλουν στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων χωρίς να επιβραδύνουν την εξέλιξη της πλοκής.

Ιδανικό για λάτρεις των αστυνομικών θρίλερ, αναγνώστες που απολαμβάνουν σκοτεινή και ατμοσφαιρική λογοτεχνία καθώς και για τους φίλους των ψυχολογικών μυστηρίων με έντονες ανατροπές.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Συνέντευξη στον Θεόδωρο Λιμήτσιο

---Δημοσίευση: 04/08/2026---

Ο Θεόδωρος Λιμήτσιος γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας. Το 1999 αποφοίτησε από τη δραματική σχολή «Αρχή». Από το 1999 μέχρι το 2011 συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές στην Ελλάδα.

Έχει οργανώσει ως διδάσκων/εισηγητής σεμινάρια θεατρικής δημιουρ­γίας με τίτλο «Ο Ηθοποιός μπροστά από ένα μικρόφωνο». Το 2011 εγκαταστάθηκε στη Βιέννη, όπου συνεργάστηκε με το voiceactors.at. Την ίδια χρονιά δημιούργησε τον Ελληνοαυστριακό θεατρικό θίασο «...προς τον ήλιο», όπου δια­τηρεί μέχρι σήμερα τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή.

Από τις Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα κυκλοφορούν τα βιβλία του: "Εγώ μεγάλωνα για σένα" (2020), "Μαρουσώ" (2021), "Το γέλιο σου" (2022), "Καρτέρεμα" (2023).

Κυρίες και κύριοι... Τα Βιβλιοσημεία ανακρίνουν τον Θεόδωρο Λιμήτσιο!

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο «Ένα Φιλί»;

Θ.Λ.: Η ιδέα δεν γεννήθηκε από μια ιστορία, όπως συνέβη στα προηγούμενα βιβλία μου. Γεννήθηκε από μια απλή σκέψη: πώς θα ήταν η ζωή μας αν κάθε μέρα ξεκινούσε και τελείωνε με ένα φιλί; Από αυτή τη σκέψη άρχισε να ξετυλίγεται ολόκληρο το μυθιστόρημα.

Γιατί επιλέξατε έναν τόσο λιτό τίτλο;

Θ.Λ.: Από τη στιγμή που αποφάσισα ότι θα έγραφα μια ιστορία για «ένα φιλί», που κάνει ένα μεγάλο ταξίδι στον χρόνο διασχίζοντας γενιές, ο τίτλος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος.

Το βιβλίο εστιάζει πολύ στο συναίσθημα. Είναι συνειδητή επιλογή;

Θ.Λ.: Θέλοντας και μη, όταν μιλάμε για ένα φιλί -είτε είναι ερωτικό, είτε μητρικό, είτε φιλικό, είτε αποχαιρετισμού- δεν γίνεται να μη μιλάμε και για συναίσθημα. Επομένως, ήταν φυσικό το βιβλίο να εστιάζει σε αυτό.

Οι χαρακτήρες σας είναι αρκετά ρεαλιστικοί. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για εσάς;

Θ.Λ.: Οι χαρακτήρες ήθελα και θέλω σε όλα μου τα βιβλία να είναι καθημερινοί άνθρωποι σαν κι εμάς. Άνθρωποι που έζησαν, που αγαπήθηκαν, που μισήθηκαν, που φοβήθηκαν, που έκαναν λάθη.

Υπάρχει κάποιος χαρακτήρας που σας δυσκόλεψε περισσότερο;

Θ.Λ.: Όλοι. Ξεκινώντας τη συγγραφή ήταν πολύ δύσκολο να γνωρίζω πράγματα γι’ αυτούς. Όσο όμως προχωρούσε η ιστορία και αποκαλυπτόταν ακόμη και σε μένα το παρελθόν τους και οι αποφάσεις που έπρεπε να πάρουν για να προχωρήσουν τη ζωή τους τόσο πιο εύκολο γινόταν το έργο μου.  

Τι ρόλο παίζει ο έρωτας στο βιβλίο σας;

Θ.Λ.: Τον σημαντικότερο. Η ζωή του καθενός μας είναι γεμάτη από έρωτες που μας έχουν σημαδέψει, από στιγμές που μας έκαναν να πάρουμε τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Υπάρχει, αλήθεια, κάποιος που δεν έχει ερωτευτεί ποτέ;

Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία στη συγγραφή;

Θ.Λ.: Κάθε βιβλίο έχει τη δική του δυσκολία. Σε όλα μου τα βιβλία όπως και στο «Ένα φιλί», πλέκεται έντονα το παρόν με το παρελθόν. Αυτό και μόνο βάζει μια επιπλέον δυσκολία στο δικό μου έργο. Το να μπορέσω να δέσω το παρελθόν με το παρόν χωρίς να κάνω κάποιο λάθος.  

Πόσο επηρεάζει η καθημερινότητα τη συγγραφή σας;

Θ.Λ.: Όπως και στο θέατρο πάρα πολύ. Αντλώ από την καθημερινότητά μου και μεταφέρω πολλά από αυτά στο βιβλίο. Βλέπω, για παράδειγμα, κάποιον που θα ταίριαζε να είναι ένας από τους χαρακτήρες του βιβλίου και προσπαθώ να τον αντιγράψω. Πώς κινείται, πώς μιλάει, πώς χαμογελάει, πώς ανοιγοκλείνει τα βλέφαρά του.     

Τι θέλετε να κρατήσει ο αναγνώστης κλείνοντας το βιβλίο;

Θ.Λ.: Ότι όλη η ουσία βρίσκεται στις μικρές στιγμές που κουβαλούν κάτι μεγαλύτερο. Σε ένα φιλί που μπορεί να σημαίνει πολύ περισσότερα από μια απλή κίνηση. Κάτι που τα λόγια δεν μπορούν πάντα να πουν.

Πώς θα περιγράφατε το βιβλίο σας με μία λέξη;

Θ.Λ.: Όνειρο!

Τι ετοιμάζετε στη συνέχεια;

Θ.Λ.: Είναι η πρώτη φορά που, τελειώνοντας ένα βιβλίο, δεν σκέφτομαι το επόμενο. Ίσως γιατί θέλω να χαρώ αυτό το «Ένα φιλί», που και για μένα έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Ευχαριστούμε πολύ!

©Βιβλιοσημεία - Λιάνα Τζιμογιάννη / Αντζελίνα Λερίου

Οι φωτογραφίες δόθηκαν από τον εκδότη, για το εν λόγω άρθρο.

Read more »

Ένα φιλί

---Δημοσίευση: 04/08/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Κάποιες ιστορίες δεν λέγονται. Κρύβονται σε βλέμματα, σε σιωπές, σε τόπους που περιμένουν να επιστρέψεις.

Ένα ταξίδι στη Θάσο γίνεται η αρχή για να ξετυλιχτεί ένα καλά κρυμμένο οικογενειακό μυστικό.

Ο αφηγητής αναζητά τις ρίζες του και βρίσκει μια ιστορία που διασχίζει γενιές -γεμάτη απώλειες, σιωπές και επιλογές που σημάδεψαν ζωές. Δίπλα του, η Κατερίνα, με τα δικά της τραύματα, γίνεται το μοναδικό σταθερό σημείο σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Καθώς το παρελθόν αποκαλύπτεται, τίποτα δεν μένει ίδιο.

Και όταν όλα μοιάζουν να βρίσκουν επιτέλους τη θέση τους, μια στιγμή αρκεί για να τα ανατρέψει. Εκεί, στο όριο ανάμεσα στον φόβο και την ανάσα, θα κληθεί να επιλέξει: να χαθεί ή να επιστρέψει. Γιατί, καμιά φορά, η ζωή χωράει σε μια στιγμή. Ή σε ένα φιλί.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αντζελίνα Λερίου)

Το «Ένα Φιλί» του Θεόδωρου Λιμήτσιου είναι ένα σύγχρονο μυθιστόρημα που εστιάζει στη δύναμη του έρωτα, στη μνήμη και στις λεπτές ισορροπίες των ανθρώπινων σχέσεων. Με τίτλο λιτό αλλά φορτισμένο συναισθηματικά, το βιβλίο επιχειρεί να αποδώσει εκείνη τη μοναδική στιγμή που μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη ζωή: μια απλή κίνηση που όμως κρύβει μέσα της πάθος και συνέπειες.

Η ιστορία κινείται γύρω από σχέσεις που δοκιμάζονται από τον χρόνο, τις επιλογές και τις εσωτερικές συγκρούσεις των ηρώων. Ο συγγραφέας δεν επικεντρώνεται μόνο στον έρωτα ως συναίσθημα, αλλά και ως δύναμη που μπορεί να ενώσει ή να διαλύσει ανθρώπους. Μέσα από πρόσωπα που κουβαλούν τις δικές τους πληγές και επιθυμίες, το βιβλίο εξερευνά το πόσο δύσκολο είναι να ειπωθούν τα πιο απλά αλλά και πιο σημαντικά συναισθήματα.

Η αφήγηση χαρακτηρίζεται από συναισθηματική ένταση και οι σκηνές δεν στηρίζονται σε εντυπωσιακά γεγονότα, αλλά στις λεπτομέρειες: βλέμματα, σιωπές, μικρές κινήσεις που αποκαλύπτουν περισσότερα από όσα λέγονται.

Ένα από τα βασικά στοιχεία του έργου είναι η ατμόσφαιρα. Ο συγγραφέας δημιουργεί ένα σκηνικό όπου το συναίσθημα κυριαρχεί, χωρίς όμως να γίνεται υπερβολικό ή μελοδραματικό. Αντίθετα, υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στο ρομαντικό στοιχείο και στην πραγματικότητα των ανθρώπινων σχέσεων.

Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν τα ερωτικά και ρομαντικά μυθιστορήματα, όσους ενδιαφέρονται για ιστορίες συναισθηματικών διλημμάτων καθώς και για όσους προτιμούν ήρεμη, συναισθηματική αφήγηση.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Ειδικές διαδρομές

---Δημοσίευση: 04/08/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Η... ειδική διαδρομή του συγγραφέα στους αγώνες αυτοκινήτου, μας ξεναγεί σε έναν γοητευτικό χώρο όπου ο συναγωνισμός υπερέχει του ανταγωνισμού, η δίψα για τη νίκη δεν υποσκελίζει αρχές, συναδελφικότητα και το ήθος που πρέπει να έχει κάθε αγωνιζόμενος.

Ο Δημήτρης Κουνέλης, με την ιδιαίτερη γραφή του, μας δίνει όχι μόνον περιστατικά αγώνων αυτοκινήτου, αλλά και ζωής, όπου επικυρίαρχο είναι το εξομολογητικό ύφος, με χιούμορ, συχνά αυτοσαρκασμό, έτσι που ο αναγνώστης ταξιδεύει στους αγώνες του συγγραφέα στις... πίστες και στη ζωή.

Ένα βιβλίο που δεν απευθύνεται μόνον στους λάτρεις των αγώνων αυτοκινήτου αλλά σε κάθε αναγνώστη.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Πρόκειται για ένα έργο που ξεπερνά τα όρια μιας απλής αφήγησης αθλητικών εμπειριών και μετατρέπεται σε μια βαθιά ανθρώπινη κατάθεση για την επιμονή, την υπέρβαση και τη δύναμη της θέλησης.

Ο συγγραφέας αξιοποιεί προσωπικές εμπειρίες, στιγμές αγώνων και βιώματα ζωής για να συνθέσει ένα βιβλίο, που μιλά για πολύ περισσότερα από τον αθλητισμό. Οι δυσκολίες, οι αποτυχίες, οι νίκες και οι μικρές καθημερινές μάχες παρουσιάζονται ως κομμάτια μιας συνεχούς πορείας εξέλιξης, όπου η μεγαλύτερη πρόκληση δεν είναι πάντα ο αντίπαλος, αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός!

Η αφήγηση του Δημήτρη Κουνέλη είναι άμεση και ειλικρινής, ενώ η γραφή του απλή και κατανοητή. Ενδιαφέρον στοιχείο του έργου είναι ο τρόπος με τον οποίο ο αθλητισμός λειτουργεί ως μεταφορά για την ίδια τη ζωή. Η προετοιμασία, η πειθαρχία, η υπομονή, η αποδοχή της ήττας και η επιμονή μέχρι τον στόχο, αποτελούν αξίες που μπορούν να εφαρμοστούν σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης καθημερινότητας. Παράλληλα, το βιβλίο αναδεικνύει τη σημασία της ψυχικής αντοχής και της πίστης στις προσωπικές δυνατότητες.

Αν αναζητάτε ιστορίες προσωπικής υπέρβασης και έμπνευσης κι αν αγαπάτε βιβλία βασισμένα σε πραγματικές εμπειρίες, το "Ειδικές Διαδρομές" είναι για εσάς!

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Συνέντευξη στην Κατερίνα Γαλιάτσου

---Δημοσίευση: 03/08/2026---

Η Κατερίνα Γαλιάτσου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, έχοντας καταγωγή από την Κρήτη. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών της Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Warwick στην Αγγλία, όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στην Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού.

Από το 2004 έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα, στον τομέα της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού. Παρακολούθησε εργαστήρια δημιουργικής γραφής με τη Χριστίνα Οικονομίδου, η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ολοκλήρωση των έργων της. Το 2018 επέστρεψε στη γενέτειρά της, παραμένοντας στον ίδιο κλάδο και εξακολουθώντας να παρακολουθεί μαθήματα δημιουργικής γραφής. Παράλληλα, ολοκλήρωσε τετραετείς σπουδές στο Κέντρο Ψυχοθεραπείας και Εκπαίδευσης Gestalt Foundation.

Το πρώτο της μυθιστόρημα "Αληθινοί άνθρωποι" εκδόθηκε το 2017 από τις εκδόσεις Ιωλκός. "Το αύριο είναι χθες" είναι το δεύτερο μυθιστόρημά της και κυκλοφορεί από εκδόσεις Βακχικόν.

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Κ.Γ.: Είναι η ανάγκη μου για επικοινωνία. Μια ανάγκη ριζωμένη στην ανθρώπινη φύση, που όμως εκφράζεται από τον καθένα μας με διαφορετικό τρόπο. Η γραφή είναι ο δικός μου. Δεν είναι ο μόνος, αλλά είναι αυτός που βγαίνει φυσικά σε μένα. Η ανάγκη μου επίσης να κάνω τα πράγματα μέσα από προσπάθεια. Η γραφή έχει μέσα της κάτι ρομαντικό και μαγικό, χρειάζεται όμως σκληρή δουλειά, υποστήριξη, αφοσίωση και αγάπη. Όπως όλα τα πράγματα που είναι σημαντικά.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Κ.Γ.: Μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η ερώτηση. Ο τρόπος με τον οποίο γράφω είναι για μένα ο ιδανικός τρόπος με τον οποίο θα ήθελα να μιλάω. Να έχω πάρα πολύ χώρο και χρόνο, να είμαι ελεύθερη να μοιραστώ ότι υπάρχει μέσα μου, να φτιάχνω εικόνες και διαλόγους, να εκφράζομαι απαλά και σε ησυχία. Δυστυχώς, αυτό δεν είναι εφικτό στην καθημερινότητα, στη βάση της ταχύτητας, της ισοπέδωσης και της υπεραπλούστευσης μέσα στην οποία ζούμε σε αυτήν την εποχή. Χρησιμοποιώ τη γραφή σαν ένα μέσο επικοινωνίας για να πω αυτά που θέλω στο δικό μου χρόνο, με το δικό μου τρόπο και να συνομιλήσω με τους αναγνώστες για αυτά που με απασχολούν σε ένα περιβάλλον που έχει ησυχία, που ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει αυτά που διαβάζει ελεύθερα μέσα από το δικό του φίλτρο και τελικά να συνομιλήσουμε φτιάχνοντας ένα έδαφος που έχει ασφάλεια, ελευθερία και τον ατομικό ρυθμό του καθενός. Το βιβλίο βρίσκει τον καθένα εκεί που είναι, τη στιγμή που πρέπει να τον βρει. Είτε είναι ο συγγραφέας, είτε ο αναγνώστης. Ας συνομιλήσουμε λοιπόν!

Ποιες είναι οι επιρροές σας;

Κ.Γ.: Δεν ξέρω ποτέ τί μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για μένα. Μπορεί να είναι κάτι που διάβασα, άκουσα, μύρισα, γεύτηκα. Μία συμπεριφορά, ένας άλλος άνθρωπος, ένα βιβλίο, μία γέννηση, ένας θάνατος, ένα τραγούδι, οτιδήποτε καθημερινό και ανθρώπινο φιλτραρισμένο μέσα από τα δικά μου μάτια. Οπωσδήποτε κάτι που συμβαίνει στο εδώ και τώρα, είναι όμως ποτισμένο από το δικό μου παρελθόν, τα σημεία όπου συναντιέται με τις ιστορίες άλλων ανθρώπων και τα χαρακτηριστικά του πεδίου μέσα στο οποίο συμβαίνει. Είναι η έμφυτη μου περιέργεια για όλα αυτά που οδηγεί το συγγραφικό μου έργο.

Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;

Κ.Γ.: Αντλώ έμπνευση κυρίως από την καθημερινότητα, από τους ανθρώπους που συναντώ, από τα γεγονότα που μου συμβαίνουν και προσπαθώ να καθρεφτίσω μέσα από αυτά τους προβληματισμούς μου για τα «μεγάλα» θέματα που με απασχολούν, όπως η ταυτότητα, η ύπαρξη, η απώλεια, η μνήμη, το πένθος, η αγάπη, ο πόνος και άλλα, που είναι τόσο καθημερινά, όσο και πανανθρώπινα. Μέσα από τη γραφή επιθυμώ να παρουσιάσω την οπτική μου και να ανοίξω ένα γόνιμο διάλογο με τους αναγνώστες.

Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.

Κ.Γ.: «Το αύριο είναι χθες» είναι η αφήγηση της εσωτερικής διαδρομής της Σοφίας, μίας γυναίκας που αντιμετωπίζει το σήμερα, μέσα από τις εμπειρίες του χθες και προσπαθεί να σχεδιάσει τα βήματα της παραμένοντας αληθινή και ειλικρινής με τον εαυτό της.

Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Κ.Γ.: Γεννιέμαι οπωσδήποτε με κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, γίνομαι όμως αυτό στο οποίο αφιερώνω χρόνο, φροντίδα, δουλειά, αφοσίωση, σεβασμό και αγάπη.

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;

Κ.Γ.: Αναρωτιέμαι αν μπορεί να αλλάξει ένα και μοναδικό πράγμα χωρίς να επηρεαστούν και άλλοι τομείς που συνδέονται με αυτό. Παρόλ’ αυτά, αν είχα ένα μαγικό ραβδί, θα ήθελα να δίνεται περισσότερος χώρος στη λογοτεχνία και στη σωστή διδασκαλία της γλώσσας, της γραφής και της τέχνης της ανάγνωσης, στα νέα παιδιά στον αντίποδα της θέσης που έχει πάρει η τεχνολογία στη ζωή τους. Θεωρώ πως μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο τόσο για την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και του διαλόγου αλλά και της έκφρασης των σκέψεων και των συναισθημάτων με τρόπο δημιουργικό και πλούσιο. Οι λέξεις έχουν δύναμη και θα ήθελα η δύναμη αυτή να μπορεί να συνοδεύσει τη σκέψη τους, τη δομή του χαρακτήρα τους και κατ’ επέκταση τη δράση τους μέσα στην κοινωνία.

Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;

Κ.Γ.: Πριν στείλω το πρώτο μου έργο σε εκδοτικούς οίκους προς αξιολόγηση, είχα συμφωνήσει με τον εαυτό μου πως ό,τι και να γίνει δε θα σταματήσω να γράφω. Μέχρι τώρα έχω υπάρξει συνεπής ως προς αυτή τη δέσμευση απέναντι στον εαυτό μου και θα ήθελα να τη διατηρήσω και στο μέλλον, όσο μου επιτρέπουν οι εκάστοτε συνθήκες ασφαλώς. Έχω μέσα μου πολλές ακόμα ιστορίες που θα ήθελα να ειπωθούν και ποικίλους προβληματισμούς που θα ήθελα να μοιραστώ.

(©Γιάννης Παπαδόπουλος για τα Βιβλιοσημεία)

Read more »

Συνέντευξη στον Γιώργο Μολέσκη

---Δημοσίευση: 03/08/2026---

Ο Γιώργος Μολέσκης γεννήθηκε το 1946 στο χωριό Λύση. Φοίτησε στο Αγγλικό Κολλέγιο Λευκωσίας και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Μόσχας «Λομονόσοφ», απ’ όπου απέκτησε πτυχίο (Μ.Α.) στη Ρωσική Γλώσσα και Λογοτεχνία, καθώς και διδακτορικό δίπλωμα (Ph.D.) στη Λογοτεχνία.

Εργάστηκε στις Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, απ’ όπου αφυπηρέτησε με τον βαθμό του Ανώτερου Μορφωτικού Λειτουργού. Υπηρέτησε επίσης ως Εκτελεστικός Σύμβουλος στο Ίδρυμα Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου. Διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, της Εθνικής Επιτροπής Κύπρου για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας, καθώς και της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου. Έχει δημοσιεύσει μελέτες και δοκίμια για τη λογοτεχνία, ενώ έχει εκδώσει δεκαπέντε ποιητικές συλλογές, δύο συγκεντρωτικούς τόμους ποιημάτων, τρία έργα πεζογραφίας και πέντε βιβλία μεταφράσεων ποίησης από την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Δέκα ποιητικές συλλογές του έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί στα γαλλικά, ιταλικά, βουλγαρικά, ρουμανικά, σερβικά, αλβανικά και ισπανικά. Το ημιτελές ποίημα (εκδόσεις Μεταίχμιο 2014) μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα τουρκικά, ενώ η συλλογή διηγημάτων Όταν ο ήλιος μπήκε στο δωμάτιο (εκδόσεις Βακχικόν 2017) μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα αλβανικά.

Έχει τιμηθεί με Κρατικό Έπαινο και Κρατικό Βραβείο Ποίησης της Κύπρου, με το Μετάλλιο Πούσκιν της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων, το Βραβείο Γ. Φ. Πιερίδης της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, καθώς και το Βραβείο Πολιτιστικής Προσφοράς «Τεύκρος Ανθίας–Θοδόσης Πιερίδης» της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Είναι Επίτιμο Μέλος της Κρατικής Ακαδημίας Σλαβικού Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας, της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου και του Συνδέσμου Πολιτισμού Ελλάδας–Κύπρου.

Από τις εκδόσεις Βακχικόν κυκλοφορούν τα βιβλία του: "Όταν ο ήλιος μπήκε στο δωμάτιο" (διηγήματα, 2017), "Κάθε Ιούλιο επιστρέφω" (αφήγημα, 2019), "Ανοιχτός ουρανός" (ποιήματα, 2022) και "Τρία προσωπικά ποιήματα" (2024). Καθώς και οι μεταφράσεις του: "Ρωσική ποίηση 20ού αιώνα" (2018), "Προεπαναστατικά ποιήματα του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι" (2019) και "Δαβίδ ο Σασούνιος" (2021). Το μυθιστόρημα "Τα κλεμμένα σταφύλια" εκδόθηκε το 1985 και επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Γ.Μ: Η προσπάθεια να κατανοήσω και να ερμηνεύσω τον κόσμο που με περιβάλλει, με τις ιστορικές του περιπέτειες και τις επαναλαμβανόμενες στην ιστορία του τραγωδίες, από τις οποίες διδάσκεται λίγα ή και καθόλου Προσπαθώ, επίσης, να κατανοήσω και τη ζωή του ανθρώπου, τόσο ως ατόμου σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, όσο και ως ιστορικού όντος, με τα πάθη του, τα όνειρά του, τους αγώνες του.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Γ.Μ: Από τη στιγμή που γεννιέται η ιδέα, η οποία σου προκαλεί τα πρώτα ερεθίσματα, μέχρι την ολοκλήρωση το έργου, είτε αυτό είναι πεζό είτε ποιητικό, η διαδικασία δεν είναι πάντα η ίδια. Κάποτε είναι σύντομη, τα πράγματα προχωρούν γρήγορα, κάποτε μακρά, επανέρχεσαι, γράφεις, σβήνεις, μέχρι το κείμενο να σου μιλήσει, πρώρα σ’ εσένα και ύστερα υπάρχει ελπίδα να μιλήσει και στον αναγνώστη.

Ποιες είναι οι επιρροές σας;

Γ.Μ: Για τα πεζά μου κείμενα, που σχεδόν όλα βασίζονται πάνω σε προσωπικές εμπειρίες, δεν μπορώ να πω ότι δέχτηκα κάποιες επιρροές. Όσο για την ποίηση, έχω ασχοληθεί πολύ με τη ρωσική ποίηση, κυρίως την ποίηση του 20ου αιώνα, αλλά και με την αγγλική της ίδιας περιόδου και έχω μεταφράσει αρκετά ποιήματα. Διαβάζω, επίσης, πολλή ελληνική ποίηση. Έχοντας υπόψη του όλα αυτά, ίσως κάποιος να μπορεί να αναζητήσει κάποιες επιρροές, έναν διάλογο, κυρίως, με κάποιους από τους ποιητές αυτούς. Αλλά δεν μπορώ να είμαι σε αυτό περισσότερο συγκεκριμένος. 

Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;

Γ.Μ: Και τα τρία βιβλία πεζογραφίας που έχω εκδώσει, τα μυθιστορήματα «Τα κλεμμένα σταφύλια» και «Κάθε Ιούλιο επιστρέφω», καθώς και το βιβλίο διηγημάτων «Όταν ο ήλιος μπήκε στο δωμάτιο» είναι, κατά κύριο λόγο, βασισμένα πάνω σε προσωπικές εμπειρίες και βιώματα, που πηγάζουν μέσα από τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία της Κύπρου τα τελευταία εβδομήντα χρόνια. Ο αγώνας του 1955-1959, στο πρώτο βιβλίο και τα γεγονότα του 1974 στο δεύτερο. Τα διηγήματα είναι, τα περισσότερα από αυτά, βασισμένα πάνω σε προσωπικές εμπειρίες και ιστορίες ανθρώπων που γνώρισα, κυρίως στα χρόνια των σπουδών μου στη Σοβιετική Ένωση, αλλά και στην Κύπρο και στην Ελλάδα.

Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.

Γ.Μ: Το βιβλίο μιλά για τα παιδικά και τα εφηβικά χρόνια του Όμηρου Αρτεμίου, από τη Λύση, ένα κεφαλοχώρι της Κύπρου, κατά την περίοδο 1955-1963, όπως αυτή διαγράφεται μέσα στα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία του νησιού, τον αγώνα της ΕΟΚΑ του 1955-1959 για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα μέχρι και τις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963-64. Παρουσιάζονται, μέσα από τα βιώματα του ήρωα και τις ζωές των άλλων ηρώων του έργου, οι ιστορικές συνθήκες της εποχής και διάφορα γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του τόπου. Παράλληλα παρουσιάζεται και η ζωή του Όμηρου Αρτεμίου, όπως αυτή εξελίσσεται μέσα στις συνθήκες της εποχής, τις δυσκολίες της οικογένειας, τη σκληρότητα της καθημερινής βιοπάλης, τις απογοητεύσεις και τα διλήμματα που καθόρισαν το χαρακτήρα του. Όλα αυτά θα τον οδηγήσουν σε μια προσωπική αναμέτρηση με τον εαυτό του και την πραγματικότητα της εποχής του, σε μια προσπάθεια να πάρει τη ζωή του και τη μοίρα του στα χέρια του. 

Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Γ.Μ: Θα έλεγα πως πάνε και τα δυο μαζί, γιατί κανένα από τα δυο δεν είναι αρκετό από μόνο του να σε κάνει συγγραφέα. Ναι, από μια άποψη έρχεσαι φέρνοντας μέσα σου αυτό που σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο με μια άλλη, μια διερευνητική ματιά και να θέλεις να τον εκφράσεις στα κείμενά σου, χρειάζεται όμως και η επιμονή και η αφοσίωση σ’ αυτό που κάνεις για να ολοκληρωθείς ως συγγραφέας. 

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;

Γ.Μ: Ω! Δεν ξέρω, δεν μπορώ να πω κάτι. Η λογοτεχνία είναι ένας κόσμος διαχρονικός που εξελίσσεται με τους δικούς του νόμους και κανόνες. Δεν μπορεί κανείς να τον αλλάξει.

Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;

Γ.Μ: Ναι, πάντα υπάρχουν σχέδια. Η ολοκλήρωση δυο καινούργιων ποιητικών συλλογών, ενός βιβλίου διηγημάτων, ενός βιβλίου δοκιμίων...

(©Γιάννης Παπαδόπουλος για τα Βιβλιοσημεία)

Read more »

Μόνιτορ

-

---Δημοσίευση: 02/08/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Ο Κίμων Μελάς, γόνος εύπορης αλλά κάπως ατυχούς αθηναϊκής οικογένειας, με εξαίρετη και διάκριτη παιδεία και αρκετά επιλεγμένες γνωριμίες, εμπλέκεται σε μια τρομακτική συνωμοσία infotainment πέριξ του κατ’ εκείνον «ομφαλού της Γης», την Κυψέλη, με δορυφόρους άλλες συνοικίες της πόλης ένθεν και ένθεν του ποταμιού, και με μια τοιχογραφία από προσωπικότητες του ντόπιου και του διεθνούς υποκόσμου, αλλά και του υπερκόσμου.

Μια ρεαλιστική (ίσως και υπερρεαλιστική) απεικόνιση των σημερινών μέσων μαζικής α-κοινωνίας με πρωταγωνιστές καθημερινούς και μη χαρακτήρες, οι οποίοι ‒με αφορμή διάφορα «τυχαία» ατυχήματα‒ περνούν σαν σκιές μέσα από παλιές πολυκατοικίες, όχθες ποταμών και τσιμεντένια κέντρα επεξεργασίας δεδομένων και ειδήσεων.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αντζελίνα Λερίου)

Το «Μόνιτορ» του Τάκη Νταλάκου είναι ένα σύγχρονο ελληνικό μυθιστόρημα που επιχειρεί να εξερευνήσει τη σχέση του ανθρώπου με τον σύγχρονο κόσμο, την τεχνολογία και την αδιάκοπη παρακολούθηση της καθημερινότητας, τόσο από τους άλλους όσο και από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Μέσα από μια αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον έντονο κοινωνικό προβληματισμό, ο συγγραφέας καλεί τον αναγνώστη να αναρωτηθεί πόσο ελεύθεροι είμαστε πραγματικά σε μια εποχή όπου όλα μοιάζουν να καταγράφονται, να αξιολογούνται και να εκτίθενται.

Ο τίτλος του βιβλίου λειτουργεί πολυεπίπεδα. Το «μόνιτορ» δεν είναι μόνο μια οθόνη ή ένα τεχνολογικό μέσο. Γίνεται  σύμβολο της συνεχούς παρατήρησης, της ανάγκης για επιβεβαίωση αλλά και της απόστασης που πολλές φορές δημιουργείται ανάμεσα στην πραγματική ζωή και στην εικόνα που προβάλλουμε προς τα έξω.

Η γραφή του Νταλάκου είναι άμεση, μεστή και ουσιαστική. Η δύναμη του βιβλίου βρίσκεται κυρίως στους χαρακτήρες του. Πρόκειται για ανθρώπους με αδυναμίες, φόβους και εσωτερικές αντιφάσεις, που προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στις προσωπικές τους ανάγκες και στις απαιτήσεις ενός κόσμου, που αλλάζει διαρκώς. Ο συγγραφέας δεν τους παρουσιάζει ως ήρωες ή ως πρότυπα, αλλά ως αυθεντικούς ανθρώπους που καλούνται να αντιμετωπίσουν δύσκολες αποφάσεις και τις συνέπειές τους.

Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, για όσους ενδιαφέρονται για κοινωνικά και ψυχολογικά μυθιστορήματα, για αναγνώστες που απολαμβάνουν βιβλία με έντονους συμβολισμούς, καθώς και για όσους προβληματίζονται για τη σχέση της τεχνολογίας με την καθημερινή ζωή.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Οδηγός προικοθηρίας για κυρίες

---Δημοσίευση: 02/07/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Το 1818 η τύχη δεν ευνοεί τις γυναίκες. Πάντα όμως ευνοεί όποια τολμά...

Η Κίτι Τάλμποτ χρειάζεται προίκα. Ή, μάλλον, χρειάζεται έναν σύζυγο με προίκα. Στο κάτω κάτω, 1818 έχουμε, και μόνο οι άντρες έχουν το προνόμιο να κυνηγούν τα πλούτη.

Έχει μόλις οχτώ εβδομάδες στη διάθεσή της ώσπου οι δανειστές του πατέρα της να πετάξουν την ίδια και τις αδερφές της έξω από το πατρικό τους σπίτι. Η μόνη της διέξοδος, να τρυπώσει στα σαλόνια της λονδρέζικης ελίτ για να βρει έναν πλούσιο γαμπρό, κάτι που απαιτεί όλη την ευστροφία και την επινοητικότητά της. Ο μόνος που παίρνει είδηση το σχέδιό της είναι ο έμπειρος Λόρδος Ράντκλιφ, ο οποίος είναι αποφασισμένος να την εμποδίσει με κάθε κόστος, καθώς ο αδερφός του, που βρίσκεται στο στόχαστρό της, φαίνεται πως υποκύπτει στη γοητεία της. Θα καταφέρει η Κίτι να εξασφαλίσει μια προίκα ώστε να σώσει τις αδερφές της από τη φτώχεια; Ούτε μια μέρα δεν πρέπει να πάει χαμένη και κανένας -ούτε καν ένας λόρδος- δε θα την εμποδίσει...

Η άποψή μου:

(γράφει η Νάντια Παπαθανασοπούλου)

Ένα βιβλίο εποχής γεμάτο ρομαντισμό, ίντριγκα και... υπολογισμένα φλερτ!

Αν είστε λάτρης των ιστοριών τύπου Μπρίτζερτον, θα απολαύσετε ιδιαίτερα το "Οδηγίες προικοθηρίας για κυρίες". Το βιβλίο μας μεταφέρει στο Λονδίνο μιας άλλης εποχής -τότε που οι γυναίκες έπρεπε να παντρευτούν "καλά", οι προσκλήσεις για χορούς έκρυβαν περισσότερα απ’ όσα έλεγαν και η κοινωνική θέση καθόριζε τη μοίρα σου.

Η Κίτι, ηρωίδα της ιστορίας, είναι η μεγαλύτερη από πέντε αδελφές. Με τους γονείς να έχουν φύγει από τη ζωή και τα χρέη να πνίγουν την οικογένεια, παίρνει την τύχη της στα χέρια της και από την ήσυχη εξοχή καταλήγει στους πολυτελείς δρόμους του λονδρέζικου καλού κόσμου. Εκεί, προσπαθεί -με χιούμορ, πείσμα και στρατηγική- να εξασφαλίσει έναν γάμο που θα τη σώσει οικονομικά. Όμως η ζωή, όπως πάντα, κάνει τα δικά της.

Στο προσκήνιο έρχεται η οικογένεια ντε Λέισι και, πιο συγκεκριμένα, ο γοητευτικά αυστηρός λόρδος Ράντκλιφ -ο μεγαλύτερος γιος και πιστός προστάτης του ονόματος της οικογένειας. Παρότι οι δυο τους έρχονται συχνά σε σύγκρουση, η χημεία τους είναι αδιαμφισβήτητη. Και κάπως έτσι, μέσα από παρεξηγήσεις, αστείες αλληλεπιδράσεις και τρυφερές στιγμές, γεννιέται ένας απρόσμενος έρωτας.

Το βιβλίο προσφέρει στον αναγνώστη μια υπέροχη βουτιά στην εποχή των δεσποινίδων και των καβαλιέρων, με χορούς, προξενιά, κοινωνικές συνήθειες και τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τις ιστορίες εποχής τόσο γοητευτικές. Ρομαντισμός, έξυπνοι διάλογοι, λίγο δράμα και, φυσικά, happy end -τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Ένα ανάγνωσμα που θα σας κάνει να χαμογελάσετε, να ονειρευτείτε και να θυμηθείτε πως καμιά φορά, οι έρωτες που ξεκινούν με καυγάδες, τελειώνουν με προτάσεις γάμου.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Όταν ερωτεύονται τα ζώδια

---Δημοσίευση: 02/07/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Ένας αστρολογικός οδηγός για να εμβαθύνεις στον τρόπο που συνδέεσαι ερωτικά ή να βρεις τον έρωτα της ζωής σου.

Αυτός ο μοναδικός οδηγός εξηγεί πώς συνδυάζεται κάθε ζώδιο με τα υπόλοιπα, αναλύοντας τα πλεονεκτήματα και τις δυσκολίες κάθε σχέσης. Παράλληλα, προσφέρει διαδραστικές ασκήσεις ημερολογίου, ώστε κάθε αναγνώστης να δημιουργήσει τον δικό του προσωπικό χάρτη κατανόησης του εαυτού του και των σχέσεών του, στον έρωτα, την οικογένεια και τη φιλία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ορισμένοι συνδυασμοί δημιουργούν σπίθες, ενώ άλλοι εξελίσσονται ήσυχα σε μια σχέση που μπορεί να κρατήσει για πάντα. Κάθε συνδυασμός έχει τις προκλήσεις του, όμως είναι αποδεδειγμένο ότι η ιδέα της «ασυμβατότητας» είναι ένας μύθος και ότι, αν ο σύντροφός σου μοιάζει να έρχεται από άλλον πλανήτη, ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη περισσότερη ενσυναίσθηση και προσπάθεια για να κρατηθεί ζωντανή η φλόγα.

Θα μάθεις τι σημαίνει όταν ένας συγκεκριμένος συνδυασμός ρέει αρμονικά -ή όχι και τόσο-και πώς οι πλανήτες και οι γενέθλιοι χάρτες επηρεάζουν τη μεταξύ σας δυναμική. Η προσέγγιση Dynamic Astrology™ προσφέρει ένα δοκιμασμένο και αποτελεσματικό σύστημα για την κατανόηση των ζωδίων και, το πιο σημαντικό, για το πώς να χτίσεις τις βάσεις για έναν έρωτα που θα κρατήσει για πάντα.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Το «όταν ερωτεύονται τα ζώδια» της Carolyne Faulkner δεν αποτελεί απλά ένα βιβλίο αλλά έναν αστρολογικό οδηγό αγάπης, ο οποίος δεν περιορίζεται μόνο στις ερωτικές σχέσεις αλλά αφορά επιπλέον φιλικές και οικογενειακές σχέσεις.

Ένα από τα πιο δυνατά του σημεία είναι το γεγονός ότι δεν κάνει μία απλή αστρολογική ανάλυση αλλά βάζει τον αναγνώστη στη διαδικασία μέσα από διαδραστικές ασκήσεις, να δημιουργήσει τους δικούς του προσωπικούς αστρολογικούς χάρτες. Έτσι ο αναγνώστης δεν μένει στην παθητική ανάγνωση του βιβλίου αλλά μπαίνει απευθείας στο πρακτικό του κομμάτι ακόμα και αν πρόκειται για κάποιον αρχάριο στο τομέα της αστρολογίας.

Από τη θεματολογία του συγκεκριμένου βιβλίου δεν θα μπορούσε να λείπει το θέμα της ασυμβατότητας μεταξύ των ζωδίων, θέμα που απασχολεί σε έντονο βαθμό όσους ασχολούνται ενεργά με την αστρολογία (επαγγελματίες και μη).

Η Faulkner μέσα από την απλή, κατανοητή και γεμάτη χιούμορ γραφή της, μας περνάει το μήνυμα πως η συχνή αυτή ασυμβατότητα δεν πρέπει να μας βάζει στη διαδικασία να ‘‘καταδικάζουμε’’ τη σχέση μεταξύ δύο ζωδίων αλλά να την αντιμετωπίζουμε με ενσυναίσθηση και να προσπαθούμε να κρατήσουμε τις ισορροπίες προκειμένου να κερδίσουμε την αρμονία. Κατά τη προσωπική μου άποψη αυτό είναι και το πιο ενθαρρυντικό κομμάτι του βιβλίου καθώς το εμπλουτίζει με έναν αισιόδοξο τόνο.

Ιδανικό για όσους δεν θέλουν να κάνουν απλά μία ανάγνωση των ζωδίων αλλά να κατανοήσουν τα σημεία-κλειδιά του κάθε ζωδίου και να αλλάξουν τον τρόπο που τα βλέπουν μέχρι σήμερα.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Προσωπικότητα

---Δημοσίευση: 01/07/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Οι κενές αναμνήσεις είναι καλύτερες.

Μια φιλία που κλονίστηκε.

Πριν από πέντε χρόνια η φιλία της Αθηνάς και της Άρτεμης έληξε άσχημα και κάθε επικοινωνία διακόπηκε απότομα. Μέχρι πριν από δύο εβδομάδες, όταν η πρώτη έστειλε στην Άρτεμη ένα ακατανόητο σημείωμα μαζί με το αγαπημένο της κολιέ, που δεν αποχωριζόταν ποτέ. Τώρα η Αθηνά είναι νεκρή και η Άρτεμη αναγκάζεται να την επισκεφτεί στην τελευταία κατοικία της.

Ένα μυστικό βαθιά θαμμένο.

Στην κηδεία της σαραντάχρονης παρευρίσκονται μόνο δύο ακόμα άτομα: ο πολύ καλός φίλος της, Πέτρος, και ο ψυχίατρός της. Ο Πέτρος έχει σοβαρές αμφιβολίες για το ότι η Αθηνά αυτοκτόνησε. Και ενώ η Άρτεμη δε φαίνεται αρχικά να συμμερίζεται την άποψη αυτή, πείθεται τελικά να ακολουθήσει τον Πέτρο και να τον βοηθήσει να ανακαλύψουν μαζί τι ακριβώς συνέβη στην παλιά φίλη της.

Μια αλήθεια που θα ανατρέψει τα πάντα.

Η Άρτεμη και ο Πέτρος αρχίζουν να ερευνούν το παρελθόν της φίλης τους. Όσο πιο βαθιά εισχωρούν στην ιδιαίτερα ξεχωριστή προσωπικότητα της Αθηνάς, τόσο πιο πολύ χάνουν κάποιο μέρος από την ψυχή τους -και τόσο πιο σκληρή γίνεται η πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπίσουν. Γιατί τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, και ορισμένες φορές είναι καλύτερο κάποιες αλήθειες να μένουν θαμμένες βαθιά για πάντα.

Το μυθιστόρημα του Άντυ Παπαδημητρίου Προσωπικότητα είναι ένα δραματικό θρίλερ μυστηρίου. Μία σκοτεινή ιστορία εκδίκησης για τα μυστικά, την εσωτερική φθορά και τα παιδικά τραύματα που καθορίζουν την αναπάντεχη πορεία της ζωής των ανθρώπων.

Η άποψή μου:

(γράφει η Νατάσα Ανωγειανάκη)

Ένα δραματικό θρίλερ μυστηρίου. Ναρκωτικά, traficking, εύκολο χρήμα, παιδική πορνογραφία. Σε μια κοινωνία όπου όλα φαίνονται σπαρμένα με αγριολούλουδα, η Λερναία Ύδρα με ένα απλό κόψιμο του κεφαλιού της βγάζει κι άλλα κεφάλια, με κίνδυνο να μας κατασπαράξει όλους.

Με σκληρή γλώσσα, παραστατικότητα και ειλικρίνεια, ο συγγραφέας μας βάζει στα σκληρά μονοπάτια της μαφίας και της εγκληματικότητας. Η πτώση από το συννεφάκι όπου κατοικούν οι ήρωές του είναι βίαιη και αναπάντεχη. Το ασυνείδητο συναντάει το συνειδητό κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.

Μας μιλά για τη διασχιστική διαταραχή ταυτότητας κοινώς, πολλαπλή προσωπικότητα. Το γνωρίζατε ότι 7 στα 10 άτομα καταλήγουν στη λύση της αυτοκτονίας; Εγώ όχι και πολύ μου αρέσει να μαθαίνω πράγματα που δεν γνώριζα, διαβάζοντας ένα βιβλίο. Αυτό δείχνει ότι ο συγγραφέας έχει ασχοληθεί, έχει ερευνήσει σε βάθος όσα μας καταθέτει γραπτά στο κείμενό του.

Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε σεκάνς (sequence), μια ακολουθία, μια αλυσίδα από σκηνές που παρουσιάζουν θεματική ενότητα όπου στη λογοτεχνία είναι ένα αντίστοιχο κεφάλαιο με τη δράση να αναπτύσσεται. Δεν τον ήξερα αυτόν τον όρο, ούτε τον είχα δει γραμμένο σε άλλο βιβλίο και μου έκανε εντύπωση.

Προσοχή στους ανθρώπους που έρχονται στη ζωή μας, δεν θέλουν όλοι το καλό μας, ούτε έχουν όλοι ανιδιοτελείς σκοπούς. Είναι πολύ εύκολο μέσα σε ένα μόνο λεπτό να μπλέξει κάποιος με το λάθος άτομο, να βρεθεί στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή. Το χειρότερο όλων είναι ότι πολλές φορές τα χειρότερα όντα βρίσκονται δίπλα μας, μέσα στο οικογενειακό μας περιβάλλον, κρύβοντας αριστοτεχνικά τον κακό τους εαυτό.

Καλογραμμένο βιβλίο, μου άρεσε, με κράτησε σε αγωνία. Διαβάζοντάς το, νόμιζα ότι παρακολουθώ κινηματογραφική ταινία. Μπήκα κι εγώ βαθιά μέσα στο πετσί του ρόλου, έτρεξα, κυνήγησα τους κακούς, προσπάθησα να μπω στο μυαλό τους, να σκιαγραφήσω τους χαρακτήρες τους, άκουσα το χτυποκάρδι τους, είδα ολοζώντανα το καυτό τους αίμα να ρέει από τις ανοιχτές πληγές τους.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Όπου κι αν είσαι

---Δημοσίευση: 01/07/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

O έρωτας όσο γιατρεύει άλλο τόσο πληγώνει. Σχεδόν ικετεύει γι’ αυτό. Έτσι καταλαβαίνει κανείς ότι ερωτεύτηκε πολύ, όταν έχει ευτυχήσει και έχει δυστυχήσει πολύ την ίδια στιγμή.

Όταν ο Νικόλας αποφάσιζε με την Ανδριάνα να εγκαταλείψουν τη θάλασσα για να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους στη στεριά, δε φανταζόταν ότι η μοίρα θα τον ανάγκαζε πολύ σύντομα να επιστρέψει. Μόλις ένα χρόνο μετά, επιβιβάζεται και πάλι στο κρουαζιερόπλοιο The World, αυτή τη φορά όχι ως καπετάνιος αλλά ως επιβάτης, για να πραγματοποιήσει την τελευταία επιθυμία της Ανδριάνας πριν φύγει από τη ζωή: να σκορπίσει τις στάχτες της σε μέρη του κόσμου όπου είχαν ταξιδέψει μαζί.

Σε μια στάση του στο δύσκολο ταξίδι του πένθους, ο Νικόλας γνωρίζει τη Μόνικα, μια μπριόζα αρτίστα. Κυνηγημένη από τις δικές της χίμαιρες, η Μόνικα δέχεται την πρότασή του να δουλέψει στο κρουαζιερόπλοιο και αφήνει την ασφάλεια της ξηράς με προορισμό τα πέρατα της γης. Από τα κοσμοπολίτικα λιμάνια της Ευρώπης ως τις αισθησιακές γειτονιές της Λατινικής Αμερικής, από τις χώρες της Άπω Ανατολής ως τα απόκρημνα βράχια με θέα τον ήλιο του μεσονυκτίου, από την αρχοντική Δύση ως τη μυστηριώδη Ανατολή, από τον ψυχρό Βορρά ως τον θερμό Νότο, ο Νικόλας και η Μόνικα ανακαλύπτουν τις αθέατες πληγές της απώλειας, τις ψυχικές ουλές του έρωτα, τη δύναμη της φιλίας, τις κρυφές επιθυμίες της ψυχής, τις ανατροπές που φέρνει το παρελθόν, τα παιχνίδια που παίζει η ίδια η ζωή.

Το "Όπου κι αν είσαι" είναι το χρονικό ενός ταξιδιού από το σκοτάδι του πένθους στο φως της ζωής, από τη θλίψη του έρωτα στο μεγαλείο του, από τις σπίθες της επιθυμίας στη φλόγα της αγάπης, που καίει αιώνια. Κανείς δε μιλά ποτέ για τις δυστυχίες σε τραγούδια ευτυχίας. Λες και πάντα πρέπει να διαλέγεις πλευρά. Ή το τριαντάφυλλο ή τα αγκάθια. Ή το χαμόγελο ή τη λύπη. Για τη θλίψη που συνοδεύει τη στιγμή ποιος έχει άραγε μιλήσει από αυτούς που την έχουν νιώσει; Ίσως κανείς, από φόβο μήπως πονέσουν περισσότερο όλοι όσοι αγαπούν.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Το «Όπου κι αν είσαι» της Ιωάννας Γκανέτσα είναι ένα τρυφερό και γεμάτο συναίσθημα μυθιστόρημα που ακουμπά με τρυφερότητα και ειλικρίνεια την έννοια της αγάπης, της απώλειας και της αόρατης σύνδεσης που ενώνει τους ανθρώπους, ακόμη και όταν τους χωρίζουν αποστάσεις ή και κάτι περισσότερο...

Η ιστορία ξεδιπλώνεται με συναισθηματική ένταση αλλά χωρίς υπερβολές. Η συγγραφέας επιλέγει έναν ήπιο, ανθρώπινο τόνο, που επιτρέπει στον αναγνώστη να συνδεθεί ουσιαστικά με τους χαρακτήρες και τις διαδρομές τους. Μέσα από τις εμπειρίες τους, αναδεικνύεται η δύναμη της μνήμης και των συναισθημάτων και η ανάγκη του ανθρώπου να κρατηθεί από ό,τι έχει αγαπήσει.

Η γραφή της Γκανέτσα είναι απλή αλλά ουσιαστική, με έμφαση στο συναίσθημα και στη λεπτομέρεια. Οι περιγραφές δεν επιδιώκουν να εντυπωσιάσουν αλλά να μεταφέρουν αλήθεια. Οι χαρακτήρες είναι οικείοι, καθημερινοί, κάτι που κάνει την ιστορία ακόμη πιο προσιτή και συγκινητική.

Σου αφήνει μια γλυκόπικρη χροιά, που ισορροπεί ανάμεσα στη θλίψη και την ελπίδα και όσα καταφέρνουν να μείνουν μέσα μας όταν όλα στη ζωή μας έχουν αλλάξει.

Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν τις ρομαντικές και συναισθηματικές ιστορίες καθώς και για όσους συγκινούνται από θέματα όπως η αγάπη, η απώλεια και η μνήμη.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Οι γάτες του Σιντζούκου

---Δημοσίευση: 30/06/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Ένας νεαρός συντάκτης οπτικοακουστικών εκπομπών παλεύει μέσα στα σκοτάδια ενός αβέβαιου μέλλοντος. Ένα βράδυ, όταν μπαίνει τυχαία σε ένα μικρό μπιστρό του Σιντζούκου, γνωρίζει τη Γιούμε, μια νεαρή γυναίκα που έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τις γάτες της γειτονιάς. Με τη γλυκύτητά της, που κρύβεται κάτω από μια όψη τραχιά, τον έλκει όλο και περισσότερο. Αφού έρχονται κοντά χάρη στις γάτες, οι δυο τους μοιράζονται τα μυστικά τους και δίνουν ο ένας στον άλλον μια υπόσχεση, αλλά...

Δεν είσαι ο μόνος που υποφέρει από τις πληγές του.

Όποια κι αν είναι η απόσταση που μας χωρίζει, τα λόγια σου φτάνουν σ’ εμένα.

Μια αφήγηση όμοια με ένα άστρο χωρίς όνομα. Το βιβλίο του Ντούριαν Σουκεγκάουα, συγγραφέα του "Οι λιχουδιές του Τόκιο" που έχει μεταφραστεί σε είκοσι τέσσερις γλώσσες και έχει αγαπηθεί από εκατομμύρια αναγνώστες.

«Νομίζω πως δεν εμπιστεύομαι ιδιαίτερα τους ανθρώπους».

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Το «Οι γάτες του Σιντζούκου» του Durian Sukegawa είναι ένα τρυφερό μυθιστόρημα που κινείται στους χαμηλούς τόνους της ιαπωνικής καθημερινότητας και αφήνει το συναίσθημα να αναδυθεί χωρίς μελοδραματισμούς. Πρόκειται για ένα βιβλίο που σε καλεί διακριτικά να παρατηρήσεις και να νιώσεις.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στη ζωντανή αλλά συχνά απρόσωπη περιοχή του Σιντζούκου στο Τόκιο και περιστρέφεται γύρω από ανθρώπους στο περιθώριο: μοναχικούς, πληγωμένους, χαμένους μέσα στους γρήγορους ρυθμούς της πόλης. Οι γάτες, σιωπηλοί μάρτυρες της ζωής τους, λειτουργούν ως σύμβολα ελευθερίας, επιβίωσης και άνευ όρων αποδοχής. Δεν είναι απλώς χαριτωμένες παρουσίες. Είναι γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους αλλά και καθρέφτες της εσωτερικής τους κατάστασης.

Ο Sukegawa γράφει απλά και κατανοητά. Οι περιγραφές του Τόκιο είναι κινηματογραφικές αλλά ποτέ φορτωμένες. Κεντρικά θέματα όπως η μοναξιά, η απώλεια, η ανάγκη για σύνδεση και η δύναμη της συντροφικότητας διατρέχουν την αφήγηση. Το βιβλίο υπενθυμίζει ότι η ελπίδα συχνά εμφανίζεται στις πιο απρόσμενες μορφές, σε μια καθημερινή συνήθεια, σε μια μικρή πράξη καλοσύνης ή ακόμα και στο βλέμμα μιας γάτας που σε εμπιστεύεται.

Ιδανικό για όσους αγαπούν τη σύγχρονη λογοτεχνία καθώς και τα βιβλία που λειτουργούν περισσότερο σαν συναισθηματική εμπειρία παρά σαν πλοκή. Τέλος, αποτελεί ένα βιβλίο που θα αγαπηθεί από φιλόζωους αναγνώστες (ειδικά γατόφιλους), καθώς οι γάτες παίζουν ουσιαστικό και συμβολικό ρόλο στην ιστορία.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Η ριψοκίνδυνη πλοκή

---Δημοσίευση: 30/06/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

"Η ριψοκίνδυνη πλοκή" είναι το δεύτερο βιβλίο της συναρπαστικής σειράς από την Elizabeth Penney με φόντο ένα αγγλικό βιβλιοπωλείο και πρωταγωνίστρια τη Μόλι Κίμπαλ, που έχει τη συνήθεια να μπλέκει σε μπελάδες.

Τώρα τελευταία, η Μόλι νιώθει σαν να ζει σε παραμύθι: κατάφερε να δώσει νέα πνοή στο οικογενειακό βιβλιοπωλείο «Τόμας Μάρλοου–Χειρόγραφα και Φόλιο», να κάνει καινούργιους φίλους στη νέα της γειτονιά στο Κέιμπριτζ της Αγγλίας και να απολαμβάνει μια ρομαντική σχέση με τον γοητευτικό Κίραν, γόνο αριστοκρατικής οικογένειας και ιδιοκτήτη καταστήματος ποδηλάτων.

Συμπτωματικά, ανακαλύπτει ότι η Αϊόνα Γιορκ, συγγραφέας του παιδικού παραμυθιού "Οι Φραουλίτσες", ζει εκεί κοντά. Όταν όμως η Μόλι επισκέπτεται τη διάσημη συγγραφέα στο σπίτι της κοντά στο Χέιζελχερστ, βρίσκεται μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη: ένας παλιός φίλος της Αϊόνα έχει πέσει από τη σκεπή του σπιτιού της και τώρα κείτεται νεκρός. Όταν μία από τις κόρες της Αϊόνα και ηρωίδα στο παραμύθι "Οι Φραουλίτσες" εξαφανίζεται μυστηριωδώς, η Μόλι αρχίζει να ανησυχεί ότι από παραμύθι, η κατάσταση εξελίσσεται σε ιστορία τρόμου. Ιδιαίτερα όταν μαθαίνει για τον μυστηριώδη θάνατο του συζύγου της Αϊόνα και εμπνευστή του παραμυθιού... Κάτι της λέει πως αυτοί οι δύο θάνατοι συνδέονται μεταξύ τους. Η αγαπημένη μας ηρωίδα πρέπει να ξεδιαλύνει το μυστήριο προτού κάποιος καταστρέψει το παραμύθι της.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Με φόντο τα ράφια ενός βιβλιοπωλείου στο Κέιμπριτζ της Αγγλίας, ηElizabeth Penney ξεδιπλώνει μια αστυνομική ιστορία γεμάτη νόημα, χαρακτήρες με βάθος και εκείνη την αίσθηση του «cozy mystery» που λατρεύουν οι φανατικοί του είδους.

Η πρωταγωνίστρια, Μόλι, μια νεαρή γυναίκα που έχει δώσει νέα πνοή στο οικογενειακό βιβλιοπωλείο, μεταμορφώνεται σταδιακά από μια γλυκιά βιβλιοφάγο σε ακούραστη ερευνητική δύναμη, όταν μπλέκεται σε μια σειρά από μυστηριώδη συμβάντα: από έναν θάνατο που μοιάζει ατύχημα μέχρι την αναπάντεχη εξαφάνιση μιας κόρης συγγραφέως παιδικών βιβλίων.

Η Penney καταφέρνει να συνδυάσει αρμονικά το μυστήριο με την καθημερινότητα καθώς η Μόλι δεν είναι ντετέκτιβ αλλά άνθρωπος με πάθη, ανθρώπινες σχέσεις και έναν ρομαντικό δεσμό με έναν γοητευτικό ποδηλάτη. Ο αφηγηματικός ρυθμός είναι ζωντανός, με αμείωτο ενδιαφέρον και πολλές μικρές ανατροπές, χωρίς να πέφτει ποτέ σε υπερβολές.

Ιδανικό για όσους προτιμούν ιστορίες μυστηρίου με γρίφους καθώς και για αναγνώστες που απολαμβάνουν μια ιστορία με καλή πλοκή χωρίς υπερβολικό τρόμο ή βία και χαρακτήρες με βάθος.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Μίζερι

---Δημοσίευση: 26/06/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Ένας διάσημος συγγραφέας κρατείται όμηρος από την μεγαλύτερη θαυμάστριά του, εξαιτίας της εμμονής της με μια μυθιστορηματική ηρωίδα που εκείνος αποφάσισε να «σκοτώσει».

Ο Πολ Σέλντον κάποτε έγραφε για να βγάζει το ψωμί του. Τώρα γράφει για να γλιτώσει τη ζωή του.

Ο Πολ Σέλντον σκοτώνει τη Μίζερι Τσάστεϊν –και το κάνει με ανείπωτη ανακούφιση. Η πρωταγωνίστρια των εξαιρετικά επιτυχημένων ρομαντικών μπεστ σέλερ του του έχει φέρει χρήμα και δόξα, αλλά περιορίζει το ταλέντο του. Τώρα πια μπορεί να προχωρήσει ως συγγραφέας και να γράψει σοβαρή λογοτεχνία.

Μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, όμως, ξυπνάει με αφόρητους πόνους σε ένα άγνωστο κρεβάτι, το οποίο, προς μεγάλη του έκπληξη, δεν είναι κρεβάτι νοσοκομείου. Η Άνι Γουίλκς, που τον έβγαλε μέσα από τις τσαλακωμένες λαμαρίνες της Camaro του, τον έχει μεταφέρει στο απομονωμένο σπίτι της στο βουνό και έχει βάλει τα τσακισμένα πόδια του σε πρόχειρους νάρθηκες. Τα καλά νέα είναι ότι η Άνι, ως πρώην νοσοκόμα, έχει στο σπίτι της μπόλικα παυσίπονα. Τα άσχημα νέα είναι ότι η Άνι, για πολύ καιρό «Νούμερο Ένα Θαυμάστριά του», έχει συνειδητοποιήσει αυτό που έκανε ο Πολ στη Μίζερι –και δεν της αρέσει καθόλου...

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Το «Μίζερι» είναι ένα από τα πιο σκοτεινά και καθηλωτικά μυθιστορήματα του Stephen King καθώς καταφέρνει να αποδείξει ότι ο τρόμος δεν χρειάζεται υπερφυσικά στοιχεία για να είναι συντριπτικός. Στη συγκεκριμένη ιστορία, ο φόβος γεννιέται αποκλειστικά από τον ανθρώπινο νου, την εμμονή και την απώλεια ελέγχου.

Η μεγάλη δύναμη του Μίζερι βρίσκεται στους χαρακτήρες του. Η Άνι Γουίλκς με τη ψυχρή λογική της και τις απότομες εναλλαγές διάθεσης αποτελεί μία τρομαχτική αλλά και απρόβλεπτη μορφή.

Παράλληλα, ο King χρησιμοποιεί την ιστορία ως σχόλιο πάνω στη σχέση συγγραφέα και κοινού. Η πίεση για δημιουργία, οι απαιτήσεις των αναγνωστών και η σύγκρουση ανάμεσα στην καλλιτεχνική ελευθερία και την εμπορική επιτυχία βρίσκονται στο επίκεντρο του μυθιστορήματος.

Η γραφή είναι κοφτή και δεν υπάρχουν περιττές σκηνές. Η ένταση παραμένει σταθερά υψηλή, κάνοντας το βιβλίο σχεδόν αδύνατο να διαβαστεί αργά. Η επανέκδοση από τον Κλειδάριθμο δίνει την ευκαιρία σε νέους και παλιούς αναγνώστες να γνωρίσουν ή να ξαναθυμηθούν ένα από τα πιο εμβληματικά έργα του King.

Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν το ψυχολογικό θρίλερ και τον τρόμο, χωρίς υπερφυσικά στοιχεία αλλά με ένταση που χτίζεται καθαρά μέσα από τους χαρακτήρες, για όσους αντέχουν τη σκληρή ψυχολογική βία καθώς και για όσους θέλουν ένα καθηλωτικό βιβλίο που διαβάζεται γρήγορα και δεν σε αφήνει εύκολα να το κλείσεις.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »

Το ξόρκι

---Δημοσίευση: 26/06/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Μια ρομαντική ιστορία γεμάτη μάγισσες, μάγους και ξόρκια που πήγαν... στραβά!

«Μου ράγισες την καρδιά, Ρις Πενχάλοου.

Και σε καταριόμαστε.

Εσένα και όλο το χαζοσόι σου».

Η Βίβιεν Τζόουνς αντιμετώπισε τον χειρότερο χωρισμό της ζωής της όπως κάθε άλλη μάγισσα: με βότκα, αφρόλουτρα και μια κατάρα στον πρώην της.

Αλλά αυτό έγινε πριν από εννέα χρόνια. Τώρα ο Ρις Πενχάλοου, καρδιοκατακτητής και ακόμη εκνευριστικά κούκλος, είναι και πάλι εδώ. Έχει επιστρέψει στο γραφικό Γκρέιβς Γκλεν για να επαναφορτίσει τις ενεργειακές γραμμές της πόλης και να εμφανιστεί  στη  φθινοπωρινή  γιορτή.  Όμως,  καθώς  κάθε  κίνησή  του  σπέρνει  συμφορές, η Βίβι συνειδητοποιεί ότι το ξόρκι που έκανε στον πρώην της ίσως  και να μην ήταν τελικά τόσο ακίνδυνο... Καθώς  το  ξόρκι  αρχίζει  να  επηρεάζει  τη  μαγεία  της  πόλης  και  εμφανίζονται φονικά  κουρδιστά  παιχνίδια,  ένα  εξοργισμένο  φάντασμα  και  μια  παράδοξα ομιλητική  γάτα,  η  Βίβι  και  ο  Ρις  αναγκάζονται  να  αφήσουν  κατά  μέρος τα συναισθήματά τους, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να σώσουν όχι μόνο την πόλη, αλλά και την ίδια τη ζωή του Ρις.

Η άποψή μου:

(γράφει η Νατάσα Ανωγειανάκη)

Ρομαντισμός, μπόλικη αστερόσκονη, μαγεία, φαντάσματα, μια γάτα που μιλάει, κρανία πλαστικά που κάνουν μορφασμούς και δυο ερωτευμένοι που δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι αυτό που είχαν πριν από εννιά χρόνια δεν τελείωσε ποτέ.

Και να που ήρθε η ώρα να ενώσουν τις μαγικές τους δυνάμεις για να αποτρέψουν τα χειρότερα. Γιατί δύο μάγοι είναι πιο ισχυροί από έναν!

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες από ξόρκια: α) Ξόρκια επίκλησης, β) Συμπαντικά ξόρκια και γ) Ξόρκια ευχής-Γητειές. Η δική μας μάγισσα χρησιμοποίησε την τρίτη κατηγορία που βασίζεται στη δύναμη του λόγου ανοίγοντας τις πύλες της ενέργειας.

Χωρίς μαγική σκούπα, μόνο με την αγάπη της προς το αντικείμενο του πόθου της καταφέρνει το ακατόρθωτο, αλλά κυρίως συνειδητοποιεί ότι οι δυο τους είναι αχτύπητο-μαγικό δίδυμο που αν συνεργαστεί θα επιφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Το συμπέρασμα είναι ότι και τα μαγικά ξόρκια και ο έρωτας είναι επικίνδυνα όταν δεν τηρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση οι ήρωές μας το κατάλαβαν και με το παραπάνω. Μαζί τους ζήσαμε τον αγώνα που έδωσαν για να λύσουν τα μάγια, φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού, παλέψαμε με αλλόκοτα πλάσματα, γίναμε για λίγο μαθητευόμενοί τους. Παρόλο που ήμασταν αρχάριοι μάγοι, μάς μύησαν στα τελετουργικά τους κόλπα με μεγάλη μαεστρία! Ξύπνησαν την επιθυμία μας, τη λαχτάρα μας, την ανάγκη του να νικήσει στο τέλος το καλό.

Η γραφή της Sterling στολισμένη και πασπαλισμένη με πολλές δόσεις χιούμορ και αλήθειας, έκαναν την ανάγνωση του βιβλίου ευχάριστη.

"Κανέλα και γαρύφαλλο και του Μαγιού τα κάλλη, εσένανε αγάπησα, δε θ'αγαπήσω άλλη" (μια μαντινάδα που ταιριάζει σε τούτο το ζευγάρι).

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Read more »