---Δημοσίευση: 01/04/2026---
Ο Άγγελος Παλληκαράκης σπούδασε στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2018 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από νεαρή ηλικία άρχισε να συνθέτει μαντινάδες οι οποίες, με το πέρασμα των χρόνων, εξελίχθηκαν σε ομοιοκατάληκτους στίχους, συνδυάζοντας τη μουσικότητα του λόγου και την αφηγηματική ροή.
Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;
Α.Π: Η καθημερινότητα, τα βιώματά μου, οι μικρές και μεγάλες στιγμές της ζωής, είτε θετικές, είτε αρνητικές. Ό,τι μου προκαλεί ένα συναίσθημα που μετά θα γίνει στίχος. Όταν καταφέρνεις να αποτυπώσεις όλα αυτά στο χαρτί, νιώθεις πως γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς, είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;
Α.Π: Ανάλογα με την περίοδο, υπάρχουν στιγμές που οι μαντινάδες ξεπηδούν από μέσα μου αβίαστα και φυσικά. Υπάρχουν όμως και στιγμές που νιώθω πως στύβω το μυαλό μου χωρίς αποτέλεσμα. Τότε προτιμώ να μην γράφω καθόλου. Μου αρέσει να αφήνω τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του και να γράφω μόνο όταν έχω όρεξη και έμπνευση.
Ποιες είναι οι επιρροές σας;
Α.Π: Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κρήτη, εκεί όπου η μαντινάδα είναι μέρος της καθημερινότητας. Όταν ζεις σε έναν τόπο που σε περιβάλλει η παράδοση, ζωντανή, ακμαία και ανθισμένη, έχεις όλα τα εφόδια να δημιουργήσεις κάτι δικό σου. Η παράδοση, όχι μόνο της Κρήτης, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας, αποτελεί μια ανεξάντλητη δεξαμενή έμπνευσης.
Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας; Α.Π: Στα έργα μου (είτε έχουν ήδη γραφτεί, είτε είναι ακόμα στα σκαριά) υπάρχει ένα ευρύ φάσμα θεματολογίας, από απλά -αλλά όχι απαραίτητα ασήμαντα- ζητήματα, μέχρι βαθύτερα θέματα όπως την ζωή και τον θάνατο.
Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.
Α.Π: Το βιβλίο αυτό είναι ένα έμμετρο αφήγημα. Μια ιστορία κάποιου που θέλησε να γνωρίσει τον κόσμο, με κάθε κόστος. Η αφήγηση δίνεται μέσα από τη λυρικότητα του δεκαπεντασύλλαβου με ομοιοκαταληξία - δηλαδή, μέσα από μαντινάδες.
Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Α.Π: Γίνεσαι, αρκεί να έχεις φαντασία, ένα χαρακτηριστικό που καλλιεργείται από την παιδική ηλικία. Οι προσλαμβάνουσες εκείνων των πρώτων χρόνων είναι το θεμέλιο: σου δίνουν τα απαραίτητα εφόδια για να μπορείς αργότερα να αποτυπώσεις τις σκέψεις σου στο χαρτί. Τα βιβλία που διάβασες, οι ταινίες που είδες, τα ταξίδια που έκανες, ακόμα και τα λάθη σου, όλα αυτά μπορούν να γίνουν πηγή έμπνευσης. Κάποιοι άνθρωποι θα επιλέξουν να τα εκφράσουν μέσα από τη γραφή, κάποιοι όχι. Όμως η δυνατότητα υπάρχει για όλους.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;
Α.Π: Θα ήθελα να διαβάζουμε περισσότερα βιβλία, κάθε είδους. Δυστυχώς, στις μέρες μας, παρατηρείται μια γενικότερη απαξίωση προς το βιβλίο. Κι όμως, το βιβλίο είναι κάτι ιερό· είναι μια πόρτα που μπορεί να σε ταξιδέψει σε άλλους κόσμους. Κατανοώ απόλυτα τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Είναι λογικό ένας άνθρωπος που επιστρέφει κουρασμένος στο σπίτι του να προτιμήσει τη “ζαλάδα” της τηλεόρασης, από το να αφιερώσει χρόνο στο διάβασμα. Αν όμως, το επιχειρήσει, θα διαπιστώσει πως ένας ολόκληρος κόσμος ανοίγεται μπροστά του.
Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Α.Π: Ναι, ήδη γράφω τα επόμενα!
(©Λιάνα Τζιμογιάννη, Γιάννης Παπαδόπουλος για τα Βιβλιοσημεία)
