ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ

Ουλτραμαρίν

---Δημοσίευση: 21/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Καμιά θλίψη δεν είναι τόσο μεγάλη όσο αυτή που περνάει και σβήνει».

Το πρώτο μυθιστόρημα του Malcolm Lowry είναι η ιστορία του παρθενικού ταξιδιού του Ντέινα Χίλιοτ, που σε ηλικία δεκαεννέα χρόνων μπαρκάρει στο Οιδίπους Τύραννος με προορισμό τη Βομβάη και τη Σιγκαπούρη.

Ως πρωτόβγαλτος ναύτης, ο νεαρός θα χρειαστεί να παλέψει κόντρα στις ίδιες του τις αξίες, ώστε να κερδίσει την αναγνώριση και τον σεβασμό των υπόλοιπων μελών του πληρώματος. Έτσι, προσπαθεί να ακολουθήσει το παράδειγμά τους περιφερόμενος στα μπαρ και στα μπουρδέλα των λιμανιών, παραμένοντας όμως ταυτόχρονα πιστός στην Τζάνετ, τον πρώτο του έρωτα, που άφησε πίσω στην Αγγλία. Μέσα από την αφήγηση του ίδιου του Ντέινα, η οποία εναλλάσσεται με τη χυδαία και ζωηρή γλώσσα των ναυτικών, παρακολουθούμε τη μύηση του αγοριού στην παρέα των μπαρουτοκαπνισμένων αντρών.

Η άποψή μου:

(γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος)

«Εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού...»

---Νίκος Καββαδίας, Έλληνας ποιητής---

Ποια μεγαλύτερη αλήθεια άραγε από αυτήν; Και πόσω μάλλον όταν το ταξίδι το κάνει ένας νέος άντρας που πρέπει να ενηλικιωθεί μέσα από αυτό.

Τούτο το βιβλίο... Μα πόσο έντονη γραφή έχει και πόση αλήθεια κρύβει μέσα του, σε τσακίζει! Νομίζεις ότι είσαι εσύ ο μικρός Ντέινα Χίλιοτ, μόνο δεκαεννέα ετών, μα αρκετά ώριμος να πάρει μια τέτοια απόφαση και να μπαρκάρει, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα για το τι τον περιμένει.

Το καράβι λέγεται «Οιδίπους Τύραννος»... Νομίζω πως για τον κάθε έναν από εμάς θα ήταν στα αλήθεια τρομακτικό να ταξιδεύεις με ένα καράβι που ονομάζεται έτσι. Ο Ντέινα έχει αφήσει πίσω στην πατρίδα την αγαπημένη του Τζάνετ. Δε θέλει με κανέναν τρόπο να την προδώσει, αλλά από την άλλη, θα βρεθεί σε ένα τεράστιο δίλημμα. Πρέπει να γίνει αποδεκτός από το συνάφι των άλλων ναυτικών. Αυτό σημαίνει βρόμικα και σκοτεινά καταγώγια. Πολύ ποτό. Πολλές πόρνες που πρέπει να τον μυήσουν στη «ναυτοσύνη». Αν δε περάσει ο Ντέινα από κάποιες διαδικασίες δε θα γίνει ποτέ του μέλος αυτής της ιδιότυπης θαλάσσιας «κοινωνίας».

Άλλωστε αποδεκτός δεν είναι. Το ακριβό αυτοκίνητο του πατέρα του θα τον αφήσει στην προβλήτα, κι αυτό θα το δουν αρκετοί. Τόσοι, που να τον ξεχωρίσουν ως κάποιον «άλλον» από αυτούς. Κι ο κάθε «άλλος» από εμάς πρέπει να προσπαθήσει πολύ περισσότερο για να γίνει μέρος του όλου. Δεν υπάρχουν στηρίγματα να πιαστεί. Όλοι, αξιωματικοί και ναύτες θα τον σπρώξουν σε μια απόφαση. Ο Ντέινα θα βγει τελικά σε λιμάνι, κάπου στην Ιαπωνία. Θα έρθει σε αντιπαράθεση με τον νταή του πλοίου και κάπου εκεί θα καταλάβει ποια είναι η θέση του επάνω στο καράβι και πώς θα την κερδίσει. Μία «μάχη» Δαβίδ με Γολιάθ θα εξελιχθεί και θα ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Το κείμενο συναντάει τον Νίκο Καββαδία, αλλά και τον Αντρέα Εμπειρίκο στον «Μεγάλο Ανατολικό». Άλλοτε φιλοσοφικό, άλλοτε ποιητικό έως και λυρικό, μερικές φορές με ξεκάθαρες κοινωνικές διαστρωματώσεις, ακολουθεί μία πορεία περίεργης γραφής. Ενίοτε σαν τη θάλασσα. Ο συγγραφέας ήταν μόλις 25 ετών όταν θα γράψει αυτό το βιβλίο, σε μία απόφασή του να αναβάλει τις σπουδές του για να ταξιδέψει. Αυτό το σημείο θα αποτελέσει και την αρχή της σύγκρουσης, εφόσον οι περισσότεροι ναυτικοί του πλοίου, ταξιδεύουν όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη επιβίωσης, όταν ο Ντέινα θα παρουσιαστεί εμπρός τους, ως κάποιο κακομαθημένο πλουσιόπαιδο που θέλει να αποκτήσει εμπειρίες, πριν ενταχθεί στην υψηλή κοινωνία από την οποία προέρχεται.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 21/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Ξέρεις τι είναι ο φθόνος; Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς καθημερινά με τη σκέψη ότι ο άλλος είναι καλύτερος από σένα; Ξέρεις τι είναι ν’ αναρωτιέσαι τι άλλο πρέπει να κάνεις για να τον ξεπεράσεις και το μόνο στο οποίο να καταλήγεις να είναι η κατάμαυρη σκιά μιας φαντασίωσης, στην οποία ο εχθρός σου σέρνεται ταπεινωμένος στα πόδια σου κι εσύ θριαμβολογείς χωρίς καν να ξέρεις τον λόγο;»

Δύο αδέρφια, μια διαμάχη και μια κατάρα που κατατρέχει μια οικογένεια για έναν αιώνα. Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος για να ικανοποιήσει την επιθυμία του για εκδίκηση;

Η Ευαγγελία Πέτρογλου υπογράφει ένα αριστοτεχνικά δομημένο ψυχολογικό θρίλερ βασισμένο στην αρχετυπική σχέση μεταξύ των αδερφών, εξερευνώντας παράλληλα τα όρια της ανθρώπινης φύσης.

Η άποψή μου:

(γράφει η Μάγδα Μπάσιου)

Διαβάζοντας το βιβλίο, το αναγνωστικό κοινό βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορία έντονων συναισθημάτων, μυστηρίου και οικογενειακών συγκρούσεων. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες νιώθεις ότι η ατμόσφαιρα του βιβλίου είναι σκοτεινή και φορτισμένη, κάτι που σε κάνει να θέλεις να συνεχίσεις την ανάγνωση για να ανακαλύψεις τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τους χαρακτήρες και τις επιλογές τους.

Στο κέντρο της ιστορίας τοποθετούνται δύο αδέρφια, των οποίων η σχέση οριζεται από ένταση, ζήλια και παλιά τραύματα. Ο δεσμός τους, αν και δυνατός, δοκιμάζεται συνεχώς, επηρεάζοντας βαθιά τις επιλογές και την πορεία της ζωής τους.

Αξίζει να σημειωθεί ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι ανθρώπινες αδυναμίες. Οι χαρακτήρες δεν είναι τέλειοι καθώς έχουν πάθη, ζήλια, φόβους και πληγές από το παρελθόν. Αυτή η ανθρώπινη πλευρά τους κάνει την ιστορία πιο ρεαλιστική και σε αρκετά σημεία ένιωσα ως αναγνώστρια ότι μπορώ να καταλάβω τα κίνητρά τους, ακόμη κι όταν οι πράξεις τους είναι σκληρές.

Η πλοκή εξελίσσεται με αμείωτο ρυθμό και περιλαμβάνει ανατροπές που κρατούν το ενδιαφέρον ζωντανό. Παράλληλα, η Ευαγγελία Πέτρογλου καταφέρνει να δημιουργήσει μια έντονη αίσθηση μυστηρίου γύρω από την «κατάρα» που φαίνεται να βαραίνει τους ήρωες, κάτι που δίνει στο βιβλίο μια επιπλέον δραματική διάσταση.

Προσωπικά, απόλαυσα την ένταση της ιστορίας και τον τρόπο που αναδεικνύονται τα σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης ψυχής. Είναι ένα βιβλίο που σε κάνει να σκέφτεσαι πόσο βαθιά μπορούν να επηρεάσουν οι οικογενειακές σχέσεις και τα λάθη του παρελθόντος τη ζωή των ανθρώπων.

Συνολικά, «Οι κληρονόμοι της κατάρας» συνιστά ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει μυστήριο, συναίσθημα και ψυχολογική ένταση. Αν είστε αναγνώστης που αγαπά τις ιστορίες με δυνατούς χαρακτήρες και σκοτεινή ατμόσφαιρα, το οικείο μυθιστόρημα θα καταφέρει να κρατήσει το ενδιαφέρον σας αμείωτο μέχρι την τελευταία σελίδα.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 20/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Η Βικτώρια Φορτιέρι, αρχαιολόγος στη Νέα Υόρκη, είναι μέλος μιας κοινότητας που φυλάει το μεγαλύτερο μυστικό της ανθρωπότητας: την Ατλαντίδα -και τους Απογόνους της.

Είναι το έτος 2026. Η χρονιά που, σύμφωνα με τις Γραφές της κοινότητάς τους, οι Απόγονοι της Ατλαντίδας θα αποκαλύψουν δημόσια την ύπαρξή τους, μαζί με τις πολύτιμες γνώσεις τους. Όμως πριν από το κορυφαίο αυτό γεγονός, η Βικτώρια έχει αναλάβει να προτείνει στο κρίσιμο Συμβούλιο της Κοινότητας, στην Αθήνα, τη νέα τοποθεσία του Νησιού.

Όταν όμως, ξαφνικά, το εργαστήριό της δέχεται επίθεση από αγνώστους και το σημαντικότερο μέρος της έρευνάς της εξαφανίζεται, γίνεται ξεκάθαρο πως κάποιοι θα κάνουν τα πάντα για να τη σταματήσουν. Με τον χρόνο να μετρά αντίστροφα, θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με τον Μέλεκ, βασικό υποψήφιο για τη νέα Ηγεσία -έναν μυστηριώδη άντρα με παράξενες δυνάμεις, που ίσως είναι η μόνη της ελπίδα... ή η πιο επικίνδυνη απειλή.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Το εν λόγω βιβλίο είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που συνδυάζει μυστήριο, περιπέτεια και μεταφυσικά στοιχεία, δημιουργώντας έναν κόσμο γεμάτο αινίγματα και συμβολισμούς.

Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, η συγγραφέας καταφέρνει να βυθίσει τον αναγνώστη σε μια ατμόσφαιρα μυστηρίου, όπου ο θρύλος της χαμένης Ατλαντίδας αποκτά νέα διάσταση. Η πλοκή είναι καλοδουλεμένη, με συνεχείς ανατροπές που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον, ενώ οι αποκαλύψεις δίνονται με ρυθμό που εντείνει την αγωνία χωρίς να κουράζει.

Ιδιαίτερα δυνατός είναι ο τρόπος με τον οποίο σκιαγραφούνται οι χαρακτήρες. Δεν πρόκειται για μονοδιάστατες φιγούρες, αλλά για πρόσωπα με εσωτερικές συγκρούσεις, κίνητρα και συναισθηματικό βάθος. Η «Αδελφότητα» δεν λειτουργεί μόνο ως αφηγηματικός άξονας αλλά και ως σύμβολο δύναμης, γνώσης και ευθύνης, στοιχεία που προσδίδουν φιλοσοφική διάσταση στο έργο.

Η γραφή της Ανδριάνας Σακκά είναι ζωντανή και παραστατική. Οι περιγραφές είναι λεπτομερείς χωρίς να γίνονται φλύαρες, ενώ η εναλλαγή σκηνών δράσης κι εσωτερικής αναζήτησης δημιουργεί μια ισορροπία που κρατά τον αναγνώστη σε διαρκή εγρήγορση.

Παράλληλα, το βιβλίο θέτει ερωτήματα γύρω από τη γνώση, την εξουσία και την ανθρώπινη φύση, δίνοντας τροφή για σκέψη. Ιδανικό για όσους αγαπούν τις ιστορίες μυστηρίου με ιστορικές και μεταφυσικές δράσεις.

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 20/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Χελωνόμορφα τέρατα στην Αμοργό

κι αλλόκοτοι καθηγητές γλωσσολογίας σ’ αόρατες ανεμόσκαλες,

παρανοϊκοί στρατηγοί-περφόρμερ

και μοναχοί-Δον Χουάν,

τσακισμένοι από έρωτα αναχωρητές

και πόλεις-φαντάσματα,

συνοριακοί βαρκάρηδες και γοργόνες,

καθεστωτικοί ψυχίατροι

κι αποσυνάγωγοι πολιτικάντηδες,

ανεξήγητες επιδημίες μ’ άσπρα λουλούδια-γύπες,

σκύλους-πρόβατα και βουλευτές-κομπρεσέρ...

...και συγγραφείς, πολλοί συγγραφείς.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Κατά γενική ομολογία, δεν είμαι λάτρης διηγημάτων. Εκεί που απολαμβάνεις το κείμενο, ολοκληρώνεται σύντομα και προχωράς στο επόμενο!

Νομίζω όμως, πως το βιβλίο του Βασίλη Κιμούλη μού άλλαξε τη γνώμη, όσον αφορά στα διηγήματα... Τα κείμενά του βγάζουν κάτι από την παλιά, κλασική λογοτεχνία, που σε κάνουν να ισορροπείς σε έναν κόσμο μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Και σίγουρα, τα απολαμβάνεις!

Είκοσι ένα αφηγήματα κινούνται σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, με ένα ποικίλο πλήθος χαρακτήρων (υπαρκτών και μυθοπλαστικών). Μπροστά στα μάτια του αναγνώστη ξεδιπλώνεται ένα σύμπαν γεμάτο με «χελωνόμορφα τέρατα στην Αμοργό, καθηγητές σε ανεμόσκαλες, μοναχούς-Δον Χουάν και πόλεις-φαντάσματα».

Ο συγγραφέας, από τις πρώτες κιόλας σελίδες, μάς δίνει την αίσθηση ότι συνειδητά έχει επιλέξει να κινηθεί με έναν τρόπο που αφήνει στην άκρη τον παραδοσιακό τρόπο αφήγησης και δεν έχει ως αποκλειστικό στόχο να σου περάσει κάποιο ηθικό δίδαγμα μέσα από το βιβλίο του. Σπάει τα ‘κατεστημένα’, αποφεύγοντας να γράψει μια ιστορία με την κλασική δομή αρχή - μέση - τέλος.

Στόχος του είναι να δώσει βαρύτητα και ‘ήχο’ στις λέξεις, διεγείροντας τη φαντασία του αναγνώστη μέσα από το σουρεαλιστικό τοπίο που δημιουργεί. Το αξιοσημείωτο είναι πως παρά την ανατρεπτική αίσθηση, που εύστοχα καταφέρνει να δημιουργήσει, υπάρχουν και αρκετές στιγμές νοσταλγίας και ελαφριάς θλίψης.

Η γλώσσα είναι ιδιότυπη, ποιητική και γεμάτη εικόνες, γεγονός που συμβάλει καθοριστικά ώστε να μη θεωρηθεί ένα καθημερινό ανάγνωσμα, αλλά ένα βιβλίο που χρήζει εξερεύνησης και που ωθεί τον αναγνώστη να περπατήσει στη λεπτή γραμμή, μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας.

Αν δεν περιμένεις συμβατικές ιστορίες, αλλά αναζητάς κάτι πιο ανοιχτό, πειραματικό και ιδιαίτερο, πιάσε ένα Όνειρο αληθινό!

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 19/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Η στιβαρότητα του κτιρίου τον αιφνιδίασε. Οι ισχυροί τοίχοι, το ατσάλι των δοκών, το εύρος, η αντοχή και η επιβλητικότητά του υπήρχαν μονάχα για να αναδείξουν την αντίθεση με τη νεανική ομορφιά δίπλα του. Ήταν ογκώδες και ακλόνητο, για να τονίσει τη δική της λεπτότητα -λες και ήθελε να δείξει τι αεράκι θα μπορούσε να γεννηθεί από το φτερό μιας πεταλούδας».

Στα Χειμωνιάτικα όνειρα ο Σκοτ Φιτζέραλντ συνθέτει έναν κόσμο επιθυμίας, φιλοδοξίας και αυταπάτης· έναν κόσμο όπου το όνειρο γίνεται έκφραση μιας βαθιάς υπαρξιακής ανάγκης.

Προάγγελος του εμβληματικού μυθιστορήματος "Ο υπέροχος Γκάτσμπι", το διήγημα πάλλεται στον ίδιο ρυθμό· την ίδια βαθιά επιθυμία για κάτι όμορφο, άπιαστο, φτιαγμένο από την ύλη των ονείρων· τη γνήσια συγκίνηση που η πένα του Φιτζέραλντ, με μοναδικό τρόπο, μπορεί να γεννήσει. Η αφηγηματική του τέχνη, απαράμιλλη και σαγηνευτική, συνεχίζει να γοητεύει τον αναγνώστη, επιβεβαιώνοντας τη θέση του στο πάνθεο των κορυφαίων δημιουργών της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς λογοτέχνες του 20ού αιώνα, ο F. Scott Fitzgerald, συγγραφέας του "Ο υπέροχος Γκάτσμπι", που έχει αναγνωριστεί ως μια από τις πιο συγκλονιστικές του ιστορίες για την απώλεια των ονείρων, της νεότητας και της ανεμελιάς, άφησε κι ένα μικρό, αλλά εξαιρετικό διήγημα.

Το "Χειμωνιάτικα όνειρα" αφορά τον Ντέξτερ Γκριν, έναν νεαρό από τη Μινεσότα που μεγαλώνει με φιλοδοξίες να ξεφύγει από τα όρια της μέσης κοινωνίας και να βρει έναν κόσμο γεμάτο λάμψη και ομορφιά.

Στη ζωή του σημαντικό ρόλο παίζει η Τζούντι Τζόουνς, μια γοητευτική αλλά απρόβλεπτη γυναίκα από την υψηλή κοινωνία. Η σχέση τους δεν είναι μια απλή ρομαντική ιστορία αλλά ο καθρέφτης μιας βαθιάς επιθυμίας για κάτι άπιαστο και παράλληλα μια σκληρή υπενθύμιση της αληθινής φύσης των ανθρώπινων ονείρων και ιδανικών, καθώς και τη θλίψη που συχνά ακολουθεί όταν τα όνειρα συγκρούονται με την ωμή πραγματικότητα.

Ο Fitzgerald με εκπληκτικό λόγο και ποιητική γλώσσα εστιάζει στην εσωτερική πορεία ενός ανθρώπου, που παλεύει να συμφιλιωθεί με τα όρια και τους συμβιβασμούς της ζωής.

Αν αγαπάς την κλασική λογοτεχνία ή αν απολαμβάνεις διηγήματα με βάθος και νόημα, το βιβλίο είναι για σένα!

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 11/03/2026---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Όσο μεγαλώνει η ηλικία, τόσο μικραίνουν τα όνειρα.

Το σεντούκι του χρόνου στενεύει και δεν τα χωράει όλα μέσα».

Σοφά λόγια. Αληθινά. Όμως η Μελίνα ήταν νέα ακόμα και το δικό της το σεντούκι ξεχείλιζε από όνειρα. Για να τα πραγματοποιήσει, αποφασίζει να εγκαταλείψει την Αθήνα και όσα την πονούσαν εκεί και να κάνει μια καινούργια αρχή μακριά, σε ένα πανέμορφο ορεινό χωριό της βορειοδυτικής Ελλάδας. Αλλά, όπως κάθε τόπος, έτσι και το Αιθερικό είχε τα δικά του μυστικά, τις δικές του πληγές, τα δικά του φαντάσματα...

Μια παράξενη παρουσία που ο καθένας προσπαθούσε να εξηγήσει σύμφωνα με τους προσωπικούς του ορίζοντες και τις ψυχικές αντοχές του. Μια δυνατή φιλία που λύγισε κάτω από το βάρος μια αναπόδεικτης προδοσίας. Ένα βαρύ μυστικό που καταδικάστηκε σε απροσπέλαστα σκοτάδια. Ένας ξαφνικός θάνατος που ποτέ δεν βρήκε τη δικαίωση που του άξιζε. Και έρωτες... Έρωτες δυνατοί, τρυφεροί, απελπισμένοι, εμμονικοί. Έρωτες που ο καθένας τους ζητούσε τη δική του αχτίδα ήλιου για να ανθίσει στο φως της ζωής... Μια μοναδική περιπέτεια γεμάτη σασπένς, μυστικά και αλησμόνητους ήρωες. Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που αποτελεί ύμνο σε κάθε μορφή αγάπης και στην ανθρώπινη ψυχή.

Η άποψή μου:

(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)

Εδώ και καιρό περίμενα την επανέκδοση του εν λόγω μυθιστορήματος! Από τις εκδόσεις "Λιβάνη" το 2016, η Μαίρη Κωνσταντούρου μάς συστήνει το ένατο βιβλίο της (έχει γράψει ήδη 11 βιβλία και διηγήματα) στο νέο της σπίτι, ταξιδεύοντας με ούριο "Άνεμο" δέκα χρόνια μετά...

Πρόκειται για ένα ψυχολογικό δράμα, που αποδεικνύει πόσο εύθραυστες και ταυτόγχρονα πόσο ανεξερεύνητες μπορεί να είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Με μια αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στο μυστήριο και τη συναισθηματική ενδοσκόπηση, η συγγραφέας χτίζει μια ιστορία που δεν διαβάζεται απλώς, αλλά βιώνεται.

Η ιστορία αγγίζει ευαίσθητες χορδές, φωτίζει τις σκιές της ανθρώπινης φύσης και υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε πρόσωπο κρύβεται μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί. Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται η έννοια της «άγνωστης», όχι μόνο ως πρόσωπο, αλλά ως κατάσταση. Πόσο καλά γνωρίζουμε τελικά τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας; Και -ακόμη περισσότερο- πόσο καλά γνωρίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό; Η Μαίρη Κωνσταντούρου αξιοποιεί αυτό το υπαρξιακό ερώτημα για να ξεδιπλώσει μια πλοκή γεμάτη λεπτές ανατροπές και σιωπηλές συγκρούσεις.

Η γραφή της είναι ώριμη και ατμοσφαιρική. Καταφέρνει να δημιουργήσει ένταση μέσα από βλέμματα, παύσεις και ανείπωτες σκέψεις. Οι χαρακτήρες της είναι αυθεντικοί με αντιφάσεις, φόβους και μυστικά. Ιδιαίτερα η κεντρική ηρωίδα αποτυπώνεται με τέτοια ψυχολογική ακρίβεια, που ο αναγνώστης νιώθει να βαδίζει μαζί της σε κάθε της αμφιβολία και αποκάλυψη!

Ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του βιβλίου είναι η αίσθηση οικειότητας που δημιουργεί. Η ιστορία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται στο διπλανό διαμέρισμα, στη δική μας γειτονιά, στη δική μας ζωή. Και ίσως αυτό είναι που την καθιστά τόσο δυνατή: η συνειδητοποίηση ότι το «άγνωστο» δεν βρίσκεται μακριά... Βρίσκεται συχνά δίπλα μας!

Ιδανικό για αναγνώστες που αγαπούν τα ψυχολογικά μυθιστορήματα με έμφαση στους χαρακτήρες και όχι απλώς στη δράση, καθώς και για όσους απολαμβάνουν ιστορίες σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας που θα μπορούσαν να συμβαίνουν «δίπλα τους». Ένα βιβλίο ουσιαστικό, καλογραμμένο και βαθιά ανθρώπινο, από εκείνα που, όταν φτάσεις στην τελευταία σελίδα, συνεχίζεις να σκέφτεσαι για καιρό ακόμα.

Στοιχεία βιβλίου: Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 24/12/2025---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Η ζωή είναι φτιαγμένη από σταγόνες, είτε δροσερό νερό που σε ξεδιψά είτε βαθύ, σκοτεινό ποτάμι που σε πνίγει. Για τους ήρωες αυτού του βιβλίου η απώλεια γίνεται καταρρακτώδης βροχή, που τους μουσκεύει ως το κόκαλο, αφήνοντας μια υποψία ουράνιου τόξου, μια αμυδρή ελπίδα για φως.

Η Τζένη επιστρέφει στο Αγρίνιο για την κηδεία του πεθερού της, του Λουκά, συνοδεύοντας τα παιδιά της. Ο Δημήτρης, ο πρώην σύζυγός της, θρηνεί τον πατέρα του, παλεύοντας με τις αποστάσεις -συναισθηματικές και πραγματικές- που έχουν προκαλέσει ρωγμές στην οικογένεια. Ο αδελφός του, ο Αντώνης, κουβαλά το βάρος του παρελθόντος ενώ η Βαγγελιώ, η χήρα του Λουκά, αισθάνεται να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της... μαζί με τον άντρα της.

Καθώς οι ήρωες παλεύουν με τη θλίψη, την πίκρα και την ενοχή, καλούνται να συνειδητοποιήσουν πως η ζωή δεν συνεχίζεται πάντα. Η ζωή σταματάει. ΑΥΤΗ η ζωή. Που ζούσες μέχρι τότε. Στα χνάρια όμως της απώλειας δεν είναι αδύνατον μια καινούρια ζωή να ξεκινήσει. Τρέχουν οι ζωές μας σαν σταγόνες στο τζάμι και οι διαδρομές τους μας αναγκάζουν να παραδεχτούμε πως οι συνθήκες συχνά είναι πάνω από τις επιθυμίες μας. Ακόμα και αν θέλεις να διαγράψεις κάποιον από τη ζωή σου, όλα όσα έζησες μαζί του και όλα όσα σε δένουν είναι σχοινιά από ατσάλι. Κάθε άνθρωπος κουβαλά τις δικές του σταγόνες. Σταγόνες μνήμης, πόνου, αγάπης, που άλλοτε δροσίζουν και άλλοτε καίνε, άλλοτε λυτρώνουν και άλλοτε βαραίνουν την ψυχή.

Η άποψή μου:

(γράφει η Χρύσα Παναγοπούλου)

Είχα πολύ καιρό να διαβάσω για ήρωες τόσο αληθινούς όσο οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Η ιστορία μού τράβηξε από την αρχή το ενδιαφέρον και ξεκινάει στο Αγρίνιο σε μια κοινωνία μιας άλλης εποχής, που νοσταλγούμε μέσα στην απλότητά της.

Ο Αντώνης και ο Δημήτρης είναι δύο αδέλφια αγαπημένα αλλά μεταξύ τους πολύ διαφορετικά, ο πρώτος ξεφεύγει από την κλειστή κοινωνία αφού ακολουθεί μια πορεία σπουδών και κατόπιν δουλειά στο εξωτερικό. Ο Δημήτρης μένει πίσω και δεν είναι λίγες οι φορές που νιώθει ότι θυσιάζεται, προκειμένου να περνάει καλά ο αδερφός του, εξαρτάται από την μητέρα του αλλά όχι σε ασφυκτικό βαθμό. Η κυρία Ευαγγελία είναι γυναίκα με πυγμή και αποφασιστικότητα, σαν μάνα όμως έχει και αυτή τα κολλήματα και τις αδυναμίες της. Έτσι, για μια στιγμή που ξέφυγε από την επίβλεψή της ο Δημήτρης γνώρισε την υποψήφια νύφη που η μάνα είδε με καχυποψία και ίσως και με αρκετή ζήλεια, αφού πήρε τον γιο της από αυτή. Σε αντίθεση με άλλες πεθερές ωστόσο, βλέπουμε ότι η κυρία Ευαγγελία έχει κάποια λογική στο κεφάλι της. Δεν είναι κακιά, μόνο λιγάκι ιδιότροπη.

Τα δύο αδέλφια ζουν στον μικρόκοσμό τους, ο καθένας με τις δικές του αγωνίες. Ωστόσο η νύφη, η Τζένη που από την αρχή δείχνει έναν χαρακτήρα αυθάδικο, σαν η άλλη πλευρά του νομίσματος της κυρίας Ευαγγελίας, δεν μας αφήνει να καταλάβουμε πόσο εύθραυστη είναι. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις παιδί με ειδικές ανάγκες; Τι αποθέματα ενέργειας χρειάζεσαι κάθε φορά; Πόσοι από εμάς θα έχαναν την ψυχραιμία τους, τον εαυτό τους ακόμα και την ίδια τους την υπόσταση; Πόσοι θα άντεχαν στην πίεση; Η Τζένη υπομένει στωικά τη μοίρα της, την θεωρούμε αξιοθαύμαστη και δυνατή, μα πώς αισθάνεται μέσα της -πόσω μάλλον όταν υπάρχει και μια μεγαλύτερη κόρη η Εύα, που κατηγορεί σιωπηρά τον εαυτό της, ό,τι κι αν συμβαίνει μεταξύ των γονιών της.

Κάπου μακριά στην Κωνσταντινούπολη βρίσκεται μια άλλη μάνα -δεν έχει σημασία ποιανού- ζει και εκείνη τον δικό της Γολγοθά. Αυτό δεν την δικαιολογεί στο να μεταμορφωθεί από όμορφη παρουσία και σημαντικός δευτερεύον χαρακτήρας σε ένα τέρας. Μου έκανε τέτοια φοβερή εντύπωση, που ήταν αδύνατον να μην το αναφέρω. Αν κάθε χαρακτήρας έχει και την σκοτεινή του πλευρά, αυτή εδώ ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Επίσης είναι χρήσιμο να αναφέρω ότι κάποιες ξενόφερτες εκφράσεις που ίσως σε μερικούς δεν αρέσουν, θεωρώ ότι δίνουν ζωντάνια στον λόγο. Κάπως έτσι περίεργα και ανάμεικτα δεν μιλάει ο μέσος Έλληνας σήμερα; Οι διάλογοι είναι πολύ επίκαιροι και κάπου-κάπου σε προβληματίζουν, σε καμιά περίπτωση δεν χαλάει το κείμενο η ζωντανή γλώσσα. Οπότε, μην διστάσετε: μπείτε μέσα στον κόσμο του βιβλίου και απολαύστε το.

Αν πρέπει να τονίσω κάτι ακόμα είναι ότι η συγκεκριμένη ιστορία αποτελεί ένα μάθημα ζωής, να χαιρόμαστε γι'αυτά που έχουμε, διότι υπάρχουν και καταστάσεις που με τίποτα δεν θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε αν ήμασταν στη θέση των ηρώων. Επιπλέον θέτει ένα σωρό διλήμματα σχετικά με τις αποφάσεις αλλά και τον ψυχισμό των ηρώων. Ο ρομαντισμός, η ξενιτιά, τα δραματικά δρώμενα που υπάρχουν στις σελίδες του σε ταξιδεύουν χωρίς να σε κουράζουν. Μπαίνεις στη θέση τους: ερωτεύεσαι, ονειρεύεσαι, ζεις.

Μόνο ένα πράγμα με κούρασε. Κάποιες αναδρομές στο παρελθόν γίνονται σε άκαιρη στιγμή και κάπου σε μπερδεύουν αλλά αυτό είναι ένα πταίσμα μπρος στη γενικά δεμένη πλοκή, με απρόοπτα όσα και στην ίδια τη ζωή.

Στοιχεία βιβλίου:

Εκδότης: Διόπτρα / Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 19/12/2025---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Φέτος, τα Χριστούγεννα ξεκινούν από την κουζίνα! Από καλομαγειρεμένα κρέατα και γιορτινά συνοδευτικά μέχρι αρωματικά γλυκά και αφράτες βασιλόπιτες, κάθε σελίδα είναι έμπνευση για τραπέζια που φέρνουν κοντά οικογένεια και φίλους.

Με πρακτικές συμβουλές για προετοιμασία χωρίς άγχος, ιδέες για ιδιαίτερο σερβίρισμα και μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, το βιβλίο αυτό σας βοηθά να απολαύσετε τις γιορτές μέσα από το φαγητό και τη χαρά τού να μοιράζεστε.

Ένα ζεστό, εμπνευστικό ταξίδι στην κουζίνα των Χριστουγέννων, γεμάτο αγάπη, γεύσεις και τη μοναδική φροντίδα της MamaTsita.

Η άποψή μου:
(γράφει η Ρούλα Κεφάκη)

Ως παιδί, τα Χριστούγεννα ήταν πάντα συνδεδεμένα στο μυαλό μου με την ιερή διαδικασία του ανοίγματος των δώρων. Το πρωί των Χριστουγέννων θα ξυπνούσα (με δυσκολία) την αδερφή μου για να κατέβουμε τρέχοντας τις σκάλες και να ξεκινήσουμε το ξετύλιγμα.

Με την ίδια διαδικασία τα συνδύασα ως μάνα, αλλά αυτή τη φορά τα δώρα κάτω από το δέντρο ανήκαν στον γιο μου και το σπίτι των παιδικών μου χρόνων λεγόταν πλέον «της γιαγιάς και του παππού». Αν πάντως ένα πράγμα μένει σταθερό στις εορταστικές αναμνήσεις, ως παιδί, έφηβη, ενήλικας, είναι το φαγητό. Και τα γλυκά. Αχ, αυτά τα γλυκά!

Κάπου εδώ μπαίνει το χριστουγεννιάτικο βιβλίο συνταγών της MamaTsita, που θα σας καλύψει... πολλαπλώς: μπορείτε να μαγειρέψετε τις συνταγές για να ευχαριστείτε τους καλεσμένους και την οικογένειά σας ή να το κάνετε δώρο και να επωφεληθείτε... τρώγοντας!

Το «Μαγειρεύω Χριστούγεννα» είναι χωρισμένο σε 7 ενότητες: σούπες, κυρίως πιάτο, συνοδευτικά, σαλάτες, σνακ, πρωινά, γλυκά. Εννοείται ότι έχω ήδη ξεχωρίσει με post it τις συνταγές που σκοπεύω να δοκιμάσω και -αν όλα πάνε κατ’ ευχήν (ή... κατά συνταγήν!) να φτιάξω την εορταστική περίοδο.

Οι αγαπημένες μου ιδέες 'α λα MamaTsita' είναι:

Για ορεκτικό του γιορτινού τραπεζιού, βελουτέ σούπα γαλοπούλας με τραχανά και κρουτόν από ζύμη κουρού. Δεν κάνω συχνά σούπες, ευκαιρία για κάτι δημιουργικό!

Για κυρίως πιάτο, έχω ξεχωρίσει δύο προτάσεις: ψαρονέφρι με σάλτσα κάρυ και χοιρινές μπριζόλες με κάστανα, μανιτάρια και μήλο.

Για συνοδευτικό, οι προσωπικά αγαπημένες μου πατάτες φούρνου με τραγανή κρούστα παρμεζάνας. Πατάτες με τσαχπινιά!

Από σαλάτες, θα προτιμήσω την εκδοχή με baby σπανάκι και φέτα, η γεύση της οποίας, σύμφωνα με τη σεφ, παραπέμπει σε σπανακόπιτα.

Για το απογευματινό τσιμπολόγημα (μπορείς να το αποφύγεις; δεν μπορείς!) αν νιώθω... τολμηρή, θα δοκιμάσω τη μπάλα καπνιστού σολομού με σάλτσα τυριού, διαφορετικά, για μεγαλύτερη ασφάλεια (και για πιο φιλικές προς τα παιδιά γεύσεις) θα καταφύγω σε κάτι πιο κλασικό, όπως τυρομπισκότα ή μπουκίτσες ψητής φέτας σε φύλλο κρούστας.

Ένα καλό πρωινό Χριστουγέννων ξεκινάει λίγο ανάποδα από τις υπόλοιπες μέρες: τα παιδιά πεινάνε... πρώτα για δώρα και μετά πέφτουν με τα μούτρα στο φαγητό! Μια ζεστή σοκολάτα είναι ιδανική για ξεκίνημα (η MamaTsita προτείνει σαντιγί στο γαρνίρισμα. Στο σπίτι μας σε εξαιρετικές περιπτώσεις το παίζουμε αλλιώς -βουτάμε στο κακάο χρωματιστά marshmallows!) και δίπλα στο γλυκό, ένα αλμυρό κροκ μαντάμ είναι ό,τι πρέπει (να φάνε και το αυγό τους!).

Και πάμε στο αγαπημένο κομμάτι της ημέρας (εορταστικής ή μη): το γλυκό. Εκτός από τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα (η συγγραφέας μοιράζεται μαζί μας τη συνταγή της μητέρας της), τα οποία ξεκινάμε να τρώμε από... Οκτώβρη, στο μαγειρικό πρόγραμμα θα βάλω οπωσδήποτε κέικ καρότου (τρελαίνομαι!) σε στιλ βασιλόπιτας και εκμέκ με τσουρέκι.

Εκδότης: Key Books / Πατήστε εδώ

---Δημοσίευση: 09/08/2025---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Δύο άντρες βρίσκονται νεκροί στο Μπάτερσι Παρκ. Το σώμα του ενός κείτεται στο έδαφος σε σχήμα σταυρού -τα μάτια του έχουν αφαιρεθεί και έχουν τοποθετηθεί στις ανοιχτές παλάμες του.

Η επιθεωρήτρια Γκρέις Άρτσερ και ο αρχιφύλακας Χάρι Κουίν ηγούνται της έρευνας. Όταν, ωστόσο, εντοπίζονται και άλλα πτώματα, σε παρόμοια κατάσταση, οι δυο τους καλούνται σ’ έναν αγώνα δρόμου κόντρα στο χρόνο, προκειμένου ν’ ανακαλύψουν το σαδιστή δολοφόνο. Το κυνήγι τούς οδηγεί στο Λέιντιγουελ Πλέιταουερ, στο νοτιοανατολικό Λονδίνο, την έδρα ενός θρησκευτικού κοινοβίου, με επικεφαλής τον αινιγματικό Άαρον Κρόνιν. Η Άρτσερ και ο Κουίν υποπτεύονται την ανάμειξη του Κρόνιν, αλλά το άλλοθί του είναι αδιάσειστο και η αλήθεια, φαινομενικά, καλά κρυμμένη.

Αν η Άρτσερ θέλει να βρει το δολοφόνο, πρέπει πρώτα να έρθει αντιμέτωπη με φανατισμένους θρησκόληπτους, με τον υπόκοσμο του Λονδίνου, και στη συνέχεια με τους δικούς της δαίμονες...

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Το «Δεν είδες τίποτα» του Fennell David είναι ένα βιβλίο που καταφέρνει τόσο να ψυχαγωγήσει όσο και να προβληματίσει. Πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία που δεν εστιάζει μόνο στην έντονη δράση αλλά θίγει και κοινωνικά ζητήματα όπως η ψυχική υγεία και η παιδική κακοποίηση.

Ο συγγραφέας καταφέρνει να παντρέψει με μαεστρία το μυστήριο με κοινωνικούς προβληματισμούς, δημιουργώντας ένα έργο με βάθος που ξεφεύγει από τα στενά όρια του κλασικού αστυνομικού αφηγήματος.

Δύο δολοφονημένοι άντρες βρίσκονται στο Battersea Park του Λονδίνου. Την υπόθεση αναλαμβάνουν η επιθεωρήτρια Grace και ο αρχιφύλακας Harry. Οι δύο τους καταφέρνουν να έχουν την τέλεια συνεργασία με θεμέλιο λίθο της την αμοιβαία εμπιστοσύνη.

Η Grace πέρα από την υπόθεση των δύο αντρών, παλεύει να αντιμετωπίσει και τους προσωπικούς της δαίμονες οι οποίοι προέρχονται από το πολύπλοκο και τραυματικό παρελθόν της και εξακολουθούν να τη στοιχειώνουν. Η εσωτερική της πάλη προσδίδει στην πλοκή συναισθηματικό βάθος και επιτρέπει στον αναγνώστη να δει την ανθρώπινη διάσταση ενός χαρακτήρα.

Ο συγγραφέας καταφέρνει μέσα από την ατμοσφαιρική γραφή του να δημιουργήσει μία σκοτεινή και γεμάτη αγωνία ροή κρατώντας διαρκώς τον αναγνώστη σε εγρήγορση ενώ η εναλλαγή ανάμεσα στη διερεύνηση του εγκλήματος και την ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων προσδίδει στο έργο έναν ιδιαίτερα δυναμικό ρυθμό.

Ιδανικό για λάτρεις των σύγχρονων αστυνομικών ιστοριών και για όσους αναζητούν ένα μυθιστόρημα με γρήγορο ρυθμό και έντονες σκηνές.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: David Fennel

Μετάφραση: Κυριάκος Γιαλένιος

Σελίδες: 344

Ημερ. έκδοσης: Μάιος 2025

ISBN: 978-960-507-232-2

Βιογραφικό του συγγραφέα:

Ο Ντέιβιντ Φένελ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπέλφαστ. Στα δεκαοχτώ του έφυγε για το Λονδίνο με πενήντα λίρες στη μια τσέπη κι ένα ταλαιπωρημένο αντίτυπο του βιβλίου του Stephen King "Το Κοράκι" στην άλλη. Εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως σεφ, σερβιτόρος και μπάρμαν πριν ξεκινήσει καριέρα στη βιομηχανία της πληροφορικής, στον τομέα της κυβερνοασφάλειας. Έχει παίξει ράγκμπι στην ομάδα του Μπράιτον και έχει σπουδάσει Δημιουργική Γραφή στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ. Είναι παντρεμένος και μαζί με το σύντροφό του μοιράζουν το χρόνο τους μεταξύ Κεντρικού Λονδίνου και Μπράιτον. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τον ιστότοπό του, ακολουθήστε τον στο X.

---Δημοσίευση: 07/08/2025---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Έλεγαν «ποτέ ξανά». Δεν ήξεραν ότι το ξανά είχε ήδη ξεκινήσει. Ο Ιανός κουβαλάει τις ρωγμές μιας σχέσης που τον τσάκισε. Μαθαίνει να στέκεται ξανά στα πόδια του και δίνει μια υπόσχεση στον εαυτό του: να μην ερωτευτεί ποτέ ξανά.

Ο Μιχαήλ έχει κουραστεί να τον κοιτούν σαν κορμί δίχως ψυχή. Είναι έτοιμος να εγκαταλείψει μια για πάντα τη ρουλέτα του έρωτα -προτού η επόμενη ήττα τον αφήσει άδειο.

Και τότε συναντιούνται. Και τα πάντα αλλάζουν.

Ίσως, βέβαια, να έχουν ξανασυναντηθεί και στο παρελθόν. Όμως, βλέπετε, καμιά φορά, η αγάπη δεν έρχεται με την πρώτη ματιά. Ούτε με τη δεύτερη. Μα αν είσαι αρκετά γενναίος για να περιμένεις, ίσως έρθει με την τρίτη. Μια σύγχρονη, τρυφερή queer ιστορία αγάπης με φόντο την Αθήνα· μια ιστορία για το πένθος και την επούλωση, για τις σχέσεις που μας σημαδεύουν και για εκείνες που μας σώζουν.

Η άποψή μου:

(γράφει η Αγγελική Λερίου)

Το βιβλίο «έρωτας με την τρίτη ματιά» είναι μια ρομαντική ιστορία που λαμβάνει χώρα στην Αθήνα. Πρωταγωνιστές της ο Ιανός και ο Μιχαήλ. Ο συγγραφέας Γιώργος Αγγελίδης εμπλουτίζει τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία με μια αφήγηση που σπάει στερεότυπα με κύριο στόχο την αποδοχή της διαφορετικότητας.

Ο Ιανός πληγωμένος από προηγούμενη σχέση έχει αποφασίσει να μην ξεμπλεχτεί στα δίχτυα του έρωτα. Ο Μιχαήλ, από την άλλη, έχει κουραστεί από επιφανειακές και εφήμερες σχέσεις.

Η γραφή του Αγγελίδη χαρακτηρίζεται από τρυφερότητα, ρεαλισμό, αλλά και έντονο ρομαντισμό. Το ευθύ και παράλληλα λιτό ύφος του ‘‘ντύνει’’ το μυθιστόρημα με συναισθηματική ένταση, καταφέρνοντας όμως, να κρατήσει τις ισορροπίες και να αποφύγει συναισθηματικές υπερβολές. Κύριος στόχος είναι η προσπάθεια επούλωσης των πληγών που αφήνει ένας έντονος έρωτας παρά ο έρωτας καθαυτός.

Η περιγραφή των πρωταγωνιστών γίνεται με τέτοιο τρόπο, που από την αρχή κιόλας του βιβλίου σε κάνει να νιώθεις πως ο Ιανός και ο Μιχαήλ δεν είναι πρόσωπα που μόλις ‘‘γνώρισες’’ αλλά οικεία πρόσωπα της καθημερινότητάς σου.

Ένα από τα στοιχεία του βιβλίου που καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη είναι το γεγονός ότι πέρα από αληθινές καταστάσεις και βιώματα, έχει και αναφορές σε ονειρικές σκηνές οι οποίες δίνουν μία αξιοπρόσεχτη και ιδιαίτερη πινελιά στη ροή.

Ιδανικό για όσους αναζητούν ένα βιβλίου με έντονο το συναισθηματικό στοιχείο ενός σύγχρονου έρωτα που σπάει τις στερεοτυπικές κοινωνικές νόρμες.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Γιώργος Αγγελίδης

Σελίδες: 312

Ημερ. έκδοσης: Ιούνιος 2025

ISBN: 978-960-507-235-3

Βιογραφικό του συγγραφέα:

Ο Γιώργος Αγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και σπούδασε Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία με ειδίκευση στη Λογοτεχνία και τον Πολιτισμό. Έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα του Πολιτισμού και του Κινηματογράφου. Η τριλογία fantasy "Η Αυτοκρατορία του Φεγγαριού" (2015-2017) ήταν το πρώτο του λογοτεχνικό έργο. Το 2017, υπέγραψε το σενάριο της δημοφιλούς παράστασης "Δικός Σου", η οποία απέσπασε το βραβείο κοινού στα 6α Queer Theater Awards. Το 2018, το μικρού μήκους σενάριό του Cicada εκδόθηκε στο Χόλιγουντ και απέσπασε σειρά βραβείων και διακρίσεων (Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου Μικρού Μήκους και Βραβείο Courage & Fortitude στο Fresh Voices Screenplay Competition 2018-2019, Επίσημη Επιλογή στο Orlando Film Festival 2019 κ.ά.). Το 2020 εκδόθηκε στο Λος Άντζελες το σενάριό του "Stigma", ενώ κυκλοφόρησε online η ταινία μικρού μήκους "Morosis". Έχει συμμετάσχει σε πληθώρα λογοτεχνικών συλλογών. Εργάζεται ως μεταφραστής λογοτεχνικών βιβλίων και παιδικών τηλεοπτικών σειρών και ως επιμελητής στον ιστότοπο Will o’Wisps. Συνεργάζεται εθελοντικά με τη θεατρική και κινηματογραφική ομάδα της Κιβωτού του Κόσμου.

---Δημοσίευση: 06/08/2025---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Μια υπόθεση αγνοούμενου προσώπου θα έπρεπε να ήταν απλή για την έμπειρη ιδιωτική ντετέκτιβ Τζέσικα Σο. Εξάλλου, είναι πολύ καλή σε τέτοιου είδους έρευνες. Αλλά η συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύεται κάθε άλλο παρά απλή.

Η Κριστίν Ράιαν ψάχνει απεγνωσμένα να βρει την παιδική της φίλη Βερόνικα Λόου. Η Βερόνικα εξαφανίστηκε πάνω από δεκαπέντε χρόνια πριν, λίγο καιρό αφότου απέκτησε παιδί με έναν θανατοποινίτη, τον διαβόητο σίριαλ κίλερ Τράβις Ντιν Φορντ. Όταν η μετέπειτα σύζυγος -και χήρα, πλέον- του Φορντ, Τζορντάνα, δολοφονείται με τον ίδιο τρόπο όπως τα θύματά του, η Κριστίν φοβάται πως η Βερόνικα και η κόρη της θα έχουν την ίδια τύχη. Αν, βέβαια, είναι ακόμα ζωντανές...

Ανακαλύπτοντας ότι η Βερόνικα, όπως και η Τζορντάνα, άλλωστε, ήταν μέλος της Λέσχης των Μοναχικών Καρδιών, μιας υπηρεσίας για γυναίκες που θέλουν να αλληλογραφούν με φυλακισμένους, η Τζέσικα συνειδητοποιεί ότι πρέπει να τη βρει πριν η Βερόνικα πέσει στα χέρια του δολοφόνου. Αλλά καθώς διερευνά τα στοιχεία, αρχίζει να αισθάνεται ότι κάποιος παρακολουθεί τις κινήσεις της. Ο Τράβις είναι νεκρός εδώ και χρόνια. Ποιος λοιπόν μπορεί να είναι αυτός που έχει βάλει στο στόχαστρό του τις Μοναχικές Καρδιές;

Η άποψή μου:

(γράφει η Μάγδα Μπάσιου)

Υπάρχουν βιβλία που διαβάζεις και ξεχνάς και άλλα που σου μένουν για μέρες στο μυαλό. Το “Μοναχικές καρδιές” της Lisa Gray ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, καθώς συνιστά ένα σκοτεινό, ψυχολογικό θρίλερ που πραγματεύεται βαθύτερα θέματα όπως αυτό της μοναξιάς, της απομόνωσης και της ανάγκης για ανθρώπινη επαφή, ακόμα και σε μορφές ανορθόδοξες.

Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, Τζέσικα Σο, καλείται να αντιμετωπίσει την υπόθεση εξαφάνισης μιας γυναίκας με το όνομα Βερόνικα Λόου, η οποία είχε συνάψει σχέση με τον θανατοποινίτη και σίριαλ killer Τράβις Ντιν Φόρντ. Η έρευνα οδηγεί την Τζέσικα σε μια μυστική λέσχη: τη λέσχη των Μοναχικών Καρδιών. Εκεί, η πρωταγωνίστρια ανακαλύπτει πολλά περισσότερα από όσο περίμενε.

Πόσο καλά γνωρίζουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε; Και πόσο εύκολο είναι να παρασυρθούμε σε σκοτεινά μονοπάτια από μια ανάγκη για σύνδεση; Αυτά είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που προκύπτουν από την ανάγνωση, μιας ιστορίας που δεν αφήνει τον αναγνώστη να πάρει ανάσα!

Αναμφίβολα, η Lisa Gray επιτυγχάνει να χτίσει ένα σκοτεινό περιβάλλον και μια φορτισμένη ατμόσφαιρα που σε καθηλώνει, εξερευνώντας παράλληλα την ψυχολογία των γυναικών που έλκονται από εγκληματίες και γενικότερα τον ανθρώπινο ψυχισμό και τις επικίνδυνες επιλογές για χάρη της αγάπης.

Αν αγαπάτε τα θρίλερ με έντονη πλοκή και χαρακτήρες με βάθος, τότε το βιβλίο αυτό αξίζει να το διαβάσετε. Δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία μυστηρίου, αλλά μια ιστορία για τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής. Ένα βιβλίο που κρατά την αγωνία σε υψηλά επίπεδα και ξεχνάς την αίσθηση του χρόνου.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Lisa Gray / Μετάφραση: Νίκος Ιβραηνίας

Σελίδες: 304 / Νοέμβριος 2024 / ISBN: 978-960-507-194-3

Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Λίσα Γκρέι έχει εργαστεί ως επικεφαλής της ομάδας κάλυψης ποδοσφαιρικών αγώνων της Σκωτίας στο Press Association, υπεύθυνη παρουσίασης βιβλίων στο Daily Record Saturday Magazine και αρθρογράφος στην Daily Record και τη Sunday Mail. Το "Αγνοούμενη", το πρώτο της μυθιστόρημα, έγινε μπεστ σέλερ στις λίστες της Washington Post και της Wall Street Journal και υπήρξε το τρίτο σε πωλήσεις Kindle eBook του 2019. Το δεύτερο βιβλίο της, Bad Memory, κατέκτησε επίσης μια θέση στη λίστα των μπεστ σέλερ της Wall Street Journal καθώς και την υποψηφιότητα για το βραβείο McIlvanney. Tον Νοέμβριο του 2020 εκδόθηκε τo τρίτο της μυθιστόρημα με ηρωίδα την Τζέσικα Σο, "Dark Highway". Σήμερα έχει πλέον αφοσιωθεί εξ'ολοκλήρου στη συγγραφή. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τον ιστότοπό της.

---Δημοσίευση: 06/08/2025---

Ο Γιώργος Παναγιώτου έχει σπουδάσει Φιλοσοφία, Δημόσια Διοίκηση και Μεθοδολογία Διδασκαλίας Ξένων Γλωσσών. Έχει εργαστεί ως διοικητικός υπάλληλος, εκπαιδευτής ενηλίκων και καθηγητής ξένων γλωσσών.

"Ο διαβόητος κ. Μπλακ" είναι το πρώτο του βιβλίο.

Ο συγγραφέας μιλά για το βιβλίο του «Ο διαβόητος κ. Μπλακ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Μιλήστε μας για το πρώτο σας βιβλίο.

Γ.Π.: Πρόκειται για το πρώτο ολοκληρωμένο μου έργο, μία νουβέλα με τίτλο “Ο Διαβόητος κ. Μπλακ», η οποία είχε αρχικά γραφεί στην αγγλική γλώσσα με την σκέψη να προχωρήσω σε έκδοση στο εξωτερικό -ή και αυτοέκδοση. Η ιστορία διαδραματίζεται στις Η.Π.Α., ενώ τα ονόματα των χαρακτήρων έχουν επιλεχθεί στη βάση του νοηματικού τους περιεχομένου, προκειμένου να εξυπηρετηθεί η πλοκή. Στη συνέχεια, άλλαξα γνώμη και αποφάσισα να μην προχωρήσω σε αυτοέκδοση, αλλά να επιχειρήσω να υποβάλλω το έργο μου σε κάποιον ελληνικό εκδοτικό οίκο διατηρώντας τα ονόματα των χαρακτήρων και προσαρμόζοντας τον αφηγηματικό λόγο και τα λογοπαίγνια στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής γλώσσας -αν και βέβαια ομολογώ ότι είναι μάλλον ανορθόδοξο το να γράφει Έλληνας στην αγγλική γλώσσα και στη συνέχεια να μεταφράζει ο ίδιος στην ελληνική. Η ιστορία ξεκινά με τον αφηγητή και κύριο χαρακτήρα της ιστορίας, Adrian Black (45), να συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται στη φυλακή και ότι το μόνο που θυμάται είναι ότι, επιστρέφοντας από τη δουλειά, βρήκε το πτώμα μίας νεαρής γυναίκας· αμέσως μετά, θυμάται να φτάνει η αστυνομία και να τον συλλαμβάνει. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του σ’ ένα σκοτεινό κελί, κάνει αναδρομή στο παρελθόν του, διερευνώντας τις προβληματικές σχέσεις του με τους γονείς του καθώς και με την ευρύτερη οικογένεια των Black. Οι επισκέψεις ενός δικηγόρου, ενός ψυχίατρου και ενός ιερέα, ενώ βρίσκεται στη φυλακή, γίνονται αφορμή να ψάξει βαθύτερα στη μνήμη του και να ανασύρει τα μικρά και μεγάλα περιστατικά που διαμόρφωσαν σταδιακά την προσωπικότητα του... Κάπου εδώ, νομίζω ότι θα πρέπει να σταματήσω και να αφήσω τον αναγνώστη να ανακαλύψει πώς θα ξετυλιχθεί η πλοκή.

Για να πείσετε κάποιον να αγοράσει το βιβλίο σας, τι ακριβώς θα του λέγατε;

Γ.Π.: Θεωρώ ότι είναι μάλλον άκομψο ο ίδιος ο συγγραφέας να διαφημίζει το βιβλίο του, δίνοντας επιχειρήματα που θα πείσουν τους υποψήφιους αναγνώστες να το αγοράσουν. Η περιγραφή στο οπισθόφυλλο σού προσφέρει επαρκείς πληροφορίες προκειμένου να αποφασίσεις εάν θέλεις να ανήκεις στους πιθανούς αναγνώστες.

Περιγράψτε μας τον τρόπο που δουλέψατε για τη συγγραφή του βιβλίου σας;

Γ.Π.: Προσπάθησα να ακολουθήσω τη συμβουλή του Stephen King και να γράφω κάθε μέρα, με στόχο τη διατήρηση της σύνδεσης με την εξέλιξη και τους χαρακτήρες της ιστορίας. Άλλες φορές έγραφα ελάχιστα, άλλες περισσότερο, αλλά προσπαθούσα πάντα το γράψιμο να αποτελεί μέρος της καθημερινής μου ρουτίνας, όπως ακριβώς η γυμναστική. Κατάλαβα και ο ίδιος πόσο σημαντικό ήταν μόνον όταν, αφού είχα γράψει την ιστορία, άφησα να περάσει αρκετός καιρός προτού προβώ σε διορθώσεις στο προσχέδιο. Έγραφα κυρίως στο γραφείο μου, αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που άλλαζα δωμάτιο ή επισκεπτόμουν κάποιο café προκειμένου να αλλάξω παραστάσεις και να καταφέρω να συνεχίσω το γράψιμο.

Διαβάζετε άλλους συγγραφείς, Έλληνες και ξένους; Ποια βιβλία αποτέλεσαν οδηγοί για την πρώτη σας συγγραφική δουλειά;

Γ.Π.: Τρέφω ιδιαίτερη αγάπη για τα έργα της κλασικής λογοτεχνίας και είναι πολλά τα έργα που καθόρισαν τον τρόπο σκέψης μου και με διαμόρφωσαν ως άτομο. Πιστεύω ότι όλα έχουν βάλει από ένα λιθαράκι ώστε να στρωθεί ο δρόμος που με οδήγησε στη συγγραφή και στο συγκεκριμένο βιβλίο. Καθώς η ανάγνωση αποτελεί μία ενεργητική διαδικασία, αφήνω τον αναγνώστη να κρίνει τις περισσότερο ή λιγότερο προφανείς επιρροές μου.

Ποια ήταν η εμπειρία σας μέχρι την έκδοση του βιβλίου σας;

Γ.Π.: Είναι μία διαδικασία που απαιτεί τεράστια υπομονή, ευρηματικότητα, οργάνωση και αυτοπειθαρχία. Αντίθετα με ό,τι νομίζουν οι περισσότεροι, δεν γράφεις μόνο όταν έχεις έμπνευση, ούτε ασχολείσαι αποκλειστικά με θέματα που αφορούν στην πλοκή. Πρέπει η ιστορία σου να είναι καλογραμμένη και να έχει συνοχή, ώστε να μπορείς να αγγίξεις όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες. Έπειτα, ακόμη και μετά το τέλος της συγγραφής, δεν υπάρχει κάποια εγγύηση ότι η ιστορία σου θα εκδοθεί. Στέλνεις το πόνημά σου ελπίζοντας ότι θα βρεις κάποιους ανθρώπους που θα το βρουν ενδιαφέρον και θα θελήσουν να συνδράμουν την προσπάθειά σου και να γίνουν συνταξιδιώτες σου σ’ αυτήν την περιπέτεια.

---Δημοσίευση: 28/05/2025---

Ο Μιχάλης Φιλίππου σπούδασε στο Τμήμα Επιστήμης του Αθλητισμού στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Εργάστηκε στον συγκεκριμένο τομέα μέχρι το 2023, ενώ σήμερα δουλεύει στον Alpha Κύπρου.

Ο Μιχάλης Φιλίππου μιλά με αφορμή την κυκλοφορία της πρώτης του ποιητικής συλλογής "Χαμένες ανάγκες" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Μ.Φ: Αυτό που με ωθεί να γράφω είναι γεγονότα που εξελίσσονται στην κοινωνία μας, η αδικία που ζούμε σε όλο τον κόσμο και ο έρωτας. Ανάλογα σε ποια κατάσταση βρίσκομαι.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Μ.Φ: Είναι πολύ δύσκολο για μένα να προσπαθήσω να σκεφτώ κάτι να γράψω, αλλά από την άλλη μου είναι πάρα πολύ εύκολο να γράψω κάτι όταν έρθει από μόνο του, καθώς επηρεάστηκα από κάποιο γεγονός στην ζωή μου. Από την στιγμή που μου έρθει η έμπνευση, μέσα σε λίγα λεπτά έχω ήδη τελειώσει το ποίημα.

Ποιες είναι οι επιρροές σας;

Μ.Φ: Η μεγαλύτερη μου επιρροή είναι ο Άλκης Αλκαίος, ακούω πολλή μουσική και μου αρέσει να μελετώ τους στιχουργούς από κάθε τραγούδι που μιλάει στην ψυχή μου. Όπως είναι οι στίχοι του Οδυσσέα Ιωάννου, του Θανάση Παπακωνσταντίνου, της Ελένης Φωτάκη και πολλούς άλλους.

Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;

Μ.Φ: Τα τελευταία χρόνια η θεματολογία που κυριαρχεί στα έργα και στις ανησυχίες μου είναι η σημαντικότητα της ελευθερίας. Έχω μια εμμονή με τα συρματοπλέγματα και μια αντιπάθεια σε κάθε μορφής καταπάτησης των δικαιωμάτων, των λαών και γενικά των ανθρώπων.

Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.

Μ.Φ: Το βιβλίο μου αποτελείται από το πρώτο ποίημα-στίχο που έγραψα μέχρι το τελευταίο, από την στιγμή που το είχα στείλει για εκτύπωση. Σε ένα διάστημα 7 χρόνων μπορεί κάποιος να διακρίνει πως αλλάζουν οι ανησυχίες μου από το πρώτο ποίημα μέχρι το τελευταίο, δηλαδή πως ένας άνθρωπος γράφει για τον έρωτα και κατά την διάρκεια της ενηλικίωσής του τον ενδιαφέρουν πιο κοινωνικά ζητήματα που εξελίσσονται γύρω του. Για να το καταλάβει κάποιος αυτό πρέπει να διαβάσει το βιβλίο αρχίζοντας από το τέλος.

Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Μ.Φ: Συγγραφέας πιστεύω ότι γεννιέσαι -φτάνει κάποια στιγμή να το ανακαλύψεις.

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;

Μ.Φ: Να υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης.

Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;

Μ.Φ: Ναι έχω, αυτή την στιγμή γράφω ήδη το δεύτερο μου βιβλίο.

---Δημοσίευση: 28/05/2025---

Ο Δημήτρης Ρακιτζάκης έχει τελειώσει τεχνικός δικτύων Η.Υ. και κομμωτική, ενώ εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος.

Είναι θαυμαστής των τεχνών, με κύρια αδυναμία στο να γράφει και να δημιουργεί τις καθημερινές του αποδράσεις.

Ο Δημήτρης Ρακιτζάκης μιλά με αφορμή την κυκλοφορία της πρώτης του ποιητικής συλλογής «Μωσαϊκό σκέψεων και λέξεων», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Δ.Ρ.: Η κάθε νέα μέρα.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Δ.Ρ.: Από μικρός μου ήταν εύκολο, βέβαια το ερώτημα είναι το κατά πόσον το κάνω καλά ή όχι!

Ποιες είναι οι επιρροές σας;

Δ.Ρ.: Τα βιώματά μου.

Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;

Δ.Ρ.: Η αγάπη νομίζω.

Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Δ.Ρ.: Νομίζω πως γεννιόμαστε.

Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;

Δ.Ρ.: Δε θα ήθελα να αλλάξω κάτι, η τέχνη γενικότερα ξέρει και βρίσκει το δρόμο μόνη της!

Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;

Δ.Ρ.: Ναι, βεβαίως. Θα συνεχίσω με ποιητικές συλλογές και θα προσπαθήσω να γράψω και ένα παιδικό παραμύθι!

---Δημοσίευση: 22/05/2025---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Αυτός ο κόσμος χωρά τα πάντα: χαλασμένα αμάξια με υπαρξιακά, απένταρους ηθοποιούς, φιλόδοξα κορίτσια, μποντυμπιλντεράδες ταγμένους ενάντια στην τοξική αρρενωπότητα, γερασμένους καταστασιακούς με αντισυμβατικές ιδιολέκτους, χρηματοδοτούμενα από ΕΣΠΑ εμφυτεύματα που σε κάνουν αρκετά έξυπνο για μια θέση στο δημόσιο. Υπάρχει άραγε τρόπος να χωρέσουμε κι εμείς στο τοπίο χωρίς να θυσιάσουμε την ηθική, την ταυτότητα ή τη λογική μας;

Με σύντροφο τον χειμαρρώδη ζιλένιαλ λυρισμό ενός... λάπτοπ που αρνείται πεισματικά να γράψει λογοτεχνία, τα διηγηματάκια της συλλογής παραδίδονται σαν σταυρόλεξο χρονογραφημάτων διχασμένων ανάμεσα στον κυνισμό και την τρυφερότητα. Ελπίδα τους; Να γρυλίσουν τη μόνη χρήσιμη συμβουλή επιβίωσης αυτού του αβάσταχτα πολύπλοκου κόσμου: πως τουλάχιστον δεν είμαστε και τόσο μόνοι μέσα του.

Η άποψή μου:

(γράφει η Βίκυ Σίμου)

Από τα “Πάρα Πολλά” της σημερινής ζωής, ο Γιώργος Μελίτος, επέλεξε 31, περίπου, θέματα.

Τα παρουσιάζει με παράξενους τίτλους και πολλές φορές με άγνωστες λέξεις. Ο λόγος του μοντέρνος, αφαιρετικός, καθημερινός, χωρίς εισαγωγές, χωρίς επεξηγήσεις, χωρίς επιλόγους.

Τόσο ο τρόπος γραφής, όσο και η θεματολογία αντικατοπτρίζουν απόλυτα τη σημερινή εποχή, όπως την αντιλαμβάνονται, κυρίως οι νέοι άνθρωποι.

Ο “Χουπού - Τζιτυπεί” παίζει κυρίαρχο ρόλο στην καθημερινότητά τους, όπως παίζει και η ιδέα για ένα εμφυτευματάκι ευφυΐας... λίγο πάνω από το αυτάκι... Βεβαίως, αιωρείται το πρόβλημα της συμμετοχής της καρδιάς...

Όλες οι ιστορίες αφορούν απλούς ανθρώπους, χωρίς κανένα δείγμα ηρωισμού. Ωστόσο, παραθέτουν πραγματικότητες, όπου άλλες σε πικραίνουν, άλλες σου βάζουν μπροστά σου έναν καθρέφτη κι άλλες απαιτούν την ευφυϊα σου να αντιληφθείς όσα δεν σου είπαν λεκτικά.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Γιώργος Μελίτος

Σελίδες: 154

Ημερ. έκδοσης: 2024

ISBN: 978-618-5643-59-1

Βιογραφικό του συγγραφέα:

Ο Γιώργος Μελίτος γεννήθηκε το 1992. Μεγάλωσε στις Σέρρες, σπούδασε στην Ξάνθη και ζει στην Αθήνα.

Εργάζεται ως μηχανικός περιβάλλοντος, παίζει μουσική και γράφει πεζά.

Αυτό είναι το δεύτερό του βιβλίο. Το πρώτο, η νουβέλα "Χρακ!" κυκλοφόρησε από την Άνω Τελεία το 2022.

ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ

Ουλτραμαρίν

Οι κληρονόμοι της κατάρας

Η αδελφότητα της χαμένης Ατλαντίδας - Οι απόγονοι

Όνειρο αληθινό

Χειμωνιάτικα όνειρα

Η άγνωστη δίπλα μου

Σταγόνες

Μαγειρεύω Χριστούγεννα

Δεν είδες τίποτα

'Έρωτας με την τρίτη ματιά

Μοναχικές καρδιές

Συνέντευξη στον Γιώργο Παναγιώτου

Συνέντευξη στον Μιχάλη Φιλίππου

Συνέντευξη στον Δημήτρη Ρακιτζάκη

Όλα είναι πάρα πολλά

Αναζήτηση

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ

ΕΚΔΟΤΙΚΟΙ ΟΙΚΟΙ

TOP 10 ΔΗΜΟΦΙΛΩΝ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΝ

Πληροφορίες