Βιβλιοάποψη: "Όλα όσα θα ήθελα να πω στο παιδί μου για το sex"

---Δημοσίευση: 12/12/2023---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

-Πώς απαντάμε σε δύσκολες ερωτήσεις -Πώς το προστατεύουμε από σεξουαλική κακοποίηση.

Οι γονείς και οι φροντιστές των παιδιών συχνά αγωνιούν για το πώς θα προσεγγίσουν το ευαίσθητο θέμα της σεξουαλικότητας στην παιδική ηλικία. Αναρωτιούνται για το τι μπορούν και τι χρειάζεται να πουν στα παιδιά, αλλά και με ποιο τρόπο θα το κάνουν αυτό. Πολλές φορές διστάζουν να μεταφέρουν την εμπειρία τους ότι η σεξουαλικότητα είναι μέρος της ζωής και ότι μέσα στα κατάλληλα όρια και πλαίσια μπορεί να προσφέρει χαρά, καθώς ανησυχούν για το πώς θα τα προστατεύσουν από την παραβίαση και την κακοποίηση. Με γλώσσα απλή και κατανοητή το βιβλίο απευθύνεται σε όσους θέλουν να εξοικειωθούν με τα θέματα της έκφρασης της παιδικής σεξουαλικότητας και τους τρόπους που επικοινωνούνται οι αλήθειες στο παιδί. Προσφέρει επίσης ενημέρωση πάνω στα θέματα της παραβίασης του παιδικού σώματος, παρέχοντας χρήσιμες πληροφορίες για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση.

Η άποψή μου:

(γράφει η Ρούλα Κεφάκη)

Πότε θα μιλήσει; Πότε θα κόψει την πάνα, θα κοιμάται όλη νύχτα, θα περάσει τη φάση των tantrum, θα προσαρμοστεί στο νήπιο, θα κοινωνικοποιηθεί; Πότε πέρασε ο καιρός, έγιναν όλα αυτά και ξαφνικά χρειάζεται να κάνεις την κουβέντα για το σ... Σσσσς... Μην το λέτε δυνατά, μπορεί να το ακούσει το παιδί και να του μπουν ιδέες. Και γιατί να του μπουν από τώρα; Τι θα του χρησιμεύσει να ξέρει τι πραγματικά είναι το σεξ (μη φωνάζεις καλέ, θα ακούσει το παιδί!); Δεν του αρκεί να ξέρει ότι τα μωρά φυτεύονται μαγικά στην κοιλίτσα της μανούλας; Σπέρματα, ωάρια, μην μπλέκεις, θα έρθει η ώρα τους, θα μάθει, εσύ πώς έμαθες;

Όπως όμως πέρασε ο καιρός κι έκοψε την πάνα και προσαρμόστηκε στο νήπιο, έτσι γρήγορα θα έρθει και ο καιρός που θα μπει στην προεφηβεία και θα ξυπνήσει η περιέργεια για τη σεξουαλικότητα. Κι αν ο γονιός δεν έχει εξηγήσει έγκαιρα τι είναι ΟΚ και τι όχι, πώς να βάζει όρια και να αντιλαμβάνεται τα σημάδια της κακοποίησης, ο ξένος, ο συγγενής, ο φίλος μπορεί να αποδειχθεί παραπάνω φιλικός από όσο πρέπει και να ζητήσει από το παιδί «αυτό να μείνει μεταξύ μας».

Ο βασικός άξονας του βιβλίου «Όλα όσα θα ήθελα να πω στο παιδί μου για το σεξ» αφορά την «εκπαίδευση» των ενηλίκων στο να δίνουν τις κατάλληλες απαντήσεις στις «δύσκολες» ερωτήσεις, αλλά και πώς να παρέχουν προστασία από τη σεξουαλική κακοποίηση. Βγαλμένο από τη συνεργασία πέντε γυναικών, εκπαιδευτικών και ψυχολόγων, και γραμμένο με γλώσσα κατανοητή και όχι δυσνόητα επιστημονική, το βιβλίο αποτελεί ένα χρήσιμο βοήθημα στις απορίες των παιδιών μας για το σεξ.

Ξεκινώντας από το σώμα και την εξοικείωση με τα γεννητικά όργανα, οι συγγραφείς προχωρούν στην αμηχανία που προκαλεί στους φροντιστές παγκοσμίως το ερώτημα «Πώς ήρθα στον κόσμο»; Εξηγούν ότι η σεξουαλικότητα σχετίζεται με κοινωνικά και ενδοψυχικά ταμπού, τα οποία «φέρνουν τους ενήλικες αντιμέτωπους με τη δική τους στάση απέναντι στη σεξουαλική πράξη», όπου τελικά οφείλεται η αμηχανία. Κι αν η διαδικασία της σύλληψης μπορεί να εξηγηθεί σχετικά... αναίμακτα σε μικρή ηλικία, τα πολλαπλά ερεθίσματα που λαμβάνουν τα παιδιά μεγαλώνοντας από ποικίλες πηγές, θα τα φέρουν σύντομα σε επαφή με έννοιες πιο δύσκολες. Εκεί καλείται ο γονιός να καλύψει τις απορίες μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο και όχι να αναγκάσει το παιδί του να αναζητήσει τις απαντήσεις σε αμφιλεγόμενες πηγές.

Το δεύτερο μέρος του βιβλίου είναι αφιερωμένο στην έννοια της σεξουαλικής κακοποίησης και παρέχει σημαντικές πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά του οικογενειακού περιβάλλοντος που μπορεί να αποδειχθούν ευνοϊκά για κακοποιητικές πρακτικές και τα σημάδια που υποδεικνύουν ότι ένα παιδί μπορεί να έχει υποστεί σεξουαλική κακοποίηση. Μιλά για το πώς επηρεάζεται η ζωή των θυμάτων, από ποιους παράγοντες εξαρτάται ο βαθμός του τραύματος και δίνει συμβουλές για την αντιμετώπιση της κατάστασης μετά την αποκάλυψη.

Το «Όλα όσα θα ήθελα να πω στο παιδί μου για το σεξ» αποτελεί έναν οδηγό για νέους -και όχι μόνο- γονείς που θέλουν να είναι καλά προετοιμασμένοι για τη δύσκολη, αλλά αναπόφευκτη, στιγμή που το παιδί τους θα έχει την περιέργεια να ρωτήσει: «Μαμά, τι είναι το σεξ»; (Ωχ, όχι...);

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Συλλογικό έργο (Λήδα Αναγνωστάκη, Αλεξάνδρα Ζαχαριά, Νατάσσα Καρακουλίδου, Ιουλιανή Κούλλουρου, Δέσποινα Σαββόγλου)

Σελίδες: 164

Ημερ. έκδοσης: 2022

ISBN: 978-960-615-562-8

Βιογραφικά των συγγραφέων:

H Λήδα Αναγνωστάκη MSc., PhD. είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Παιδιών και Εφήβων. Διδάσκει και ερευνά θέματα που αφορούν το δεσμό φροντιστών-παιδιών και εργάζεται ιδιωτικά ως ψυχοθεραπεύτρια παιδιών και εφήβων.

Η Αλεξάνδρα Ζαχαριά είναι ψυχίατρος παιδιών και εφήβων και ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια, μέλος, διδάσκουσα και επόπτρια της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Παιδιών και Εφήβων. Εργάζεται ιδιωτικά με παιδιά, εφήβους, νεαρούς ενήλικες, γονείς και οικογένειες.

Η Νατάσσα Καρακουλίδου είναι παιδαγωγός προσχολικής ηλικίας -ειδική παιδαγωγός. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως ψυχοπαιδαγωγός σε δομές για αυτιστικά παιδιά καθώς και ως εργαστηριακή καθηγήτρια στο ΤΕΙ Προσχολικής Αγωγής. Πλέον εργάζεται ιδιωτικά ως ψυχοθεραπεύτρια παιδιών και εφήβων.

Όλα όσα

Η Ιουλιανή Κούλλουρου MSc., είναι ψυχιατρος παιδιών και εφήβων και εργάζεται ως επιμελήτρια Β´ ΕΣΥ στο Κο.Κε.ΨΥΠΕ Ιωαννίνων της Ψυχιατρικής κλινικής του ΠΓΝΙ. Είναι υποψήφια διδάκτορας του τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και υποψήφιο μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας παιδιών και εφήβων.

Η Δέσποινα Σαββόγλου M.A. είναι ψυχολόγος και υποψήφιο μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Παιδιών και Εφήβων. Είναι πραγματογνώμονας του Πρωτοδικείου Αθηνών και ήταν επιστημονική υπεύθυνη στον Ξενώνα «Μελία» (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.) για παιδιά γονέων με ψυχική ασθένεια. Παράλληλα, εργάζεται στο ιδιωτικό της γραφείο.

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Μαμά..."

---Δημοσίευση: 09/02/2023---

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Το βιβλίο που κρατάς είναι γραμμένο για σένα και τη σχέση που έχεις με τη μητέρα σου. Μια σχέση θεμελιώδη, ίδια αλλά και τόσο διαφορετική όσο και οι άνθρωποι μεταξύ τους. Περιέχει αληθινές ιστορίες που αγκαλιάζουν σα μαλακό ζυμάρι όλα τα στραβά της -το άγχος, την ανασφάλεια, την επίκριση, την παραμέληση- αλλά και τις πιο συχνές απορίες μας:

- Πόσο η αόρατη κλωστή που μας συνδέει με τη μητέρα μας ορίζει τη ζωή και τους ρόλους μας; Τα έχω καταφέρει τελικά στη ζωή μου;

- Υπάρχει συνταγή για την καλή μητέρα;

- Τι σχέσεις έχω με τα παιδιά μου; Έκανα μια οικογένεια όπως τη φανταζόμουν;

Χωρίς να έχει την πρόθεση διδακτισμού, το βιβλίο είναι πηγή γόνιμου προβληματισμού και λειτουργεί ως πυξίδα στην αναζήτηση του εαυτού και των ρόλων σου. Βιώματα, μνήμες και ξεχασμένες μυρωδιές διαμορφώνουν μια νοσταλγική διάθεση για τη χαμένη μας παιδικότητα, ενώ κυριαρχεί το φως ακόμη και στις πιο σκοτεινές γωνιές.

Η άποψή μου:

(γράφει η Ρούλα Κεφάκη)

Μία λέξη ο τίτλος του βιβλίου, δύο συλλαβές τόσο μικρές κι όμως ικανές να χωρέσουν τη σχέση μιας ζωής, συναισθήματα, αναμνήσεις, ατέλειωτα «σ’ αγαπώ» και άλλα τόσα «άσε με!», γεύσεις και μυρωδιές, αγκαλιές και ενοχές.

Η Μαρία Καμπάνταη γράφει ιστορίες βγαλμένες από τις μνήμες τόσο της μάνας, όσο και του παιδιού. Η μάνα, πάντα παρούσα πνευματικά, αλλά όχι απαραίτητα σωματικά. Πόσους ρόλους είχε πριν από αυτόν, τον σπουδαιότερο, νιώθει πολλές φορές, στη ζωή της; Και πόσοι έχουν προστεθεί από τότε, καθώς η ύπαρξή της ολόκληρη είναι συνυφασμένη με ένα πλάσμα, το παιδί της;

Οι μητέρες του βιβλίου περνούν πολλές ώρες στην κουζίνα. Η σχέση μάνας-παιδιού πλάθεται σαν ένα μαλακό ζυμάρι, με συνεχείς πειραματισμούς και αναμίξεις στα υλικά. Κάποιες φορές, όταν η συνταγή είναι φτιαγμένη με εμπιστοσύνη, αποδοχή, ειλικρίνεια, η κουζίνα μοσχοβολά. Άλλες, πάλι, όταν τα υλικά περιπλέκονται και στο ζυμάρι εισβάλλουν απρόσκλητα η ανασφάλεια, η υπερπροστασία, η επίκριση, το φαγητό βγαίνει άνοστο. Πικρίζει και ξινίζει και τότε πόρτες βροντάνε πίσω από εφηβικά χέρια και βαριά λόγια, που γρήγορα μετανιώνεις, ακούγονται.

Υπάρχουν οι μανάδες που δίνουν αδιαπραγμάτευτα, αυτονόητα, ενστικτωδώς. Μητρική αγάπη είναι αυτή, μπαίνει σε καλούπια; Υπακούει σε όρους; Υπάρχουν κι αυτές που αγαπούν με τον δικό τους τρόπο, τον πιεστικό. Που ζητούν άριστους βαθμούς και άψογη συμπεριφορά, καλή δουλειά και τον ιδανικό -για εκείνες- γαμπρό. Αλλιώς η αγάπη (τους), σαν τις συνταγές χωρίς αλάτι, αλλάζει υφή και γεύση: γεμίζει απαιτήσεις, προσδοκίες και αποδοκιμασία. Κι αν δε βγει από τον φούρνο έγκαιρα, αν δε γίνει η διόρθωση στο υλικό που έμεινε έξω, μπορεί στο τέλος να καεί. Να πληγεί ανεπανόρθωτα.

Στο βιβλίο, υπάρχουν και αφηγήσεις παιδιών. Παιδιά δεν είναι πια, αλλά πάντα έτσι θα νιώθουν για τη δική τους μάνα. Μεγαλώνουν και ανακαλύπτουν τον εαυτό τους μακριά από τη φωλιά, αναθεωρούν και αναδιαπραγματεύονται τις σχέσεις τους. Ακόμα και αυτήν, την πρώτη. Ή κυρίως αυτήν. Δοκιμάζουν τη συνταγή του παρελθόντος, στην κουζίνα και στη σχέση τους με το δικό τους παιδί, κι αν δεν τους κάνει, την αλλάζουν. Χωρίς πολλά, χωρίς δεύτερες σκέψεις.

Τέλειωσε ο καιρός που ακολουθούσες τα σίγουρα (στα μάτια σου) βήματα της μητέρας. Τώρα περπατάς μόνος σου κι έχεις δικό σου δρόμο να διαβείς, λάθη να κοιτάξεις κατάματα, χτυπημένα γόνατα να γιατρέψεις, νηπιακά και εφηβικά ξεσπάσματα να αντιμετωπίσεις. Τώρα, αυτός ο ρόλος είναι (ολο)δικός σου. Αλλά αν θες, βοήθεια, αρκεί να το πεις. Η μάνα θα είναι εδώ.

Γιατί «μαμά, είναι ένας χρόνος ολόκληρος. Με όλες τις εποχές του»...

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Μαρία Καμπάνταη

Σελίδες: 218

Ημερ. έκδοσης: 2022

ISBN: 978-960-615-550-5

Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Μαρία Καμπάνταη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δράμα. Αποφοίτησε με άριστα από το Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και μετεκπαιδεύτηκε στη Συστημική Οικογενειακή Θεραπεία. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας. Εργάζεται εδώ και εικοσιπέντε χρόνια ως ψυχολόγος, έχοντας αφετηρία το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Καβάλας και συνεχίζοντας ως τώρα στο Νοσοκομείο της πόλης της. Διήγημά της δημοσιεύτηκε σε συλλογικό έργο των εκδόσεων iwrite με τίτλο «Δράμα, ιστορίες του τόπου μας». Ένα μεσημέρι γυρνώντας από την εργασία της, κατάλαβε ότι η δουλειά της είναι πολλά επαγγέλματα μαζί. Ταμίας σε τράπεζα, όταν οι άνθρωποι, που ακούει καθημερινά, της παραδίδουν το ψυχικό περίσσευμα ή υστέρημά τους να το κλειδώσει στα συρτάρια και τη μνήμη της. Σκηνοθέτης, αφού για να μπορέσει να μπει στη θέση τους, φτιάχνει θεατρικές σκηνές στο μυαλό της με όσα της περιγράφουν. Μαγείρισσα, όταν της ζητούν συνταγές επιτυχίας ή μεταμόρφωσης. Απαντά ότι έτοιμες συνταγές δεν υπάρχουν. Μεταφράστρια, όταν μετατρέπει τη γλώσσα του συμπτώματος σε καθομιλούμενη. Φωτογράφος, γιατί θυμάται και σκέφτεται με εικόνες κι αυτό κάνει και τη ζωή και τη δουλειά πιο όμορφη. Θα μπορούσε όμως, ίσως, να ήταν και συγγραφέας και ν’ αποτύπωνε σε γραπτό λόγο αυτό που έχει μάθει μέσα από τους ανθρώπους˙ «όσο πιο απλά ζούμε τόσο περισσότερα θαύματα κάνουμε...»

Read more »

19η συνάντηση Λέσχης Ανάγνωσης Σαντορίνης

---Δημοσίευση: 02/11/2020---

Η ιστοσελίδα Βιβλιοσημεία (με αρχισυντάκτρια τη Λιάνα Τζιμογιάννη) στηρίζει τη Λέσχη Ανάγνωσης Σαντορίνης, με συντονιστή τον Ξενοφώντα Φύτρο, συγγραφέα και συντάκτη στα Βιβλιοσημεία.

Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2020 πραγματοποιήθηκε η 19η συνάντηση της Λέσχης και συζητήθηκε το βιβλίο της Καδιώς Κολύμβα "Η πάνω μεριά του κόσμου", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός. Η εν λόγω συνάντηση έλαβε χώρα στον πολιτιστικό χώρο Symposion by la Ponta (Μεγαλοχώρι Σαντορίνης). Κάθε συνάντηση οργανώνεται σε διαφορετικό σημείο.

Κατόπιν του μερικού lockdown που επιβάλλεται στη Σαντορίνη για όλο το Νοέμβριο, η 20ή συνάντηση (Νοεμβρίου) αναβάλλεται.

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Η μυθιστορηματική βιογραφία ενός ανθρώπου κι ενός τόπου, βασισμένη στο ημερολόγιο μιας καπετάνισσας. Μια ζωή γεμάτη τρικυμίες και μπουνάτσες στη Σαντορίνη και στον Πειραιά, στο χτες και στο σήμερα. Μια ζωή απόλυτα δεμένη με τη θάλασσα, τη ναυτιλία και τη ναυτοσύνη. Από τα πανιά της σκούνας, μέχρι τα λίμπερτυ των αποζημιώσεων του πολέμου κι από τις βεγγέρες του νησιού μέχρι τα ταξίδια στην Ευρώπη.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Η άποψή μου:

(γράφει ο Ξενοφών Φύτρος)

Ήταν ένα άλλο νησί η Σαντορίνη των αρχών του 20ού αιώνα. Πριν τον καταστρεπτικό σεισμό του 1956 και τη μετέπειτα σωτήρια τουριστική ανάπτυξη, η Σαντορίνη λεγόταν Θήρα και ήταν κατά βάση ένα αγροτικό και εξαγωγικό νησί. Η Οία πάλι λεγόταν Πάνω Μεριά και ήταν από τότε γνωστή για την απόκοσμη ομορφιά της και τα γαντζωμένα στο βράχο ασβεστωμένα σπίτια της· αλλά και για τη σπουδαία ναυτική της παράδοση: "Το χωργιό μας ήτο το καλύτερο μέσα σ' όλη τη Σαντορίνη. Τα Φηρά δεν είχανε τότες τόσο πλούτος. Η Πάνω Μεριά ακουγότανε. Χωργιό των καπεταναίω, τήνε λέανε. Πάνω από 160 ιστιοφόρα είχανε τότες δά. Με τα κοφίνια ηκουβαλούσανε τσοί λίρες. Όλοι φχαριστημένοι, κι οι καπεταναίοι και τα πληρώματα. Είχανε χαρά οι οικογένειες. Ηδιασκεδάζανε από τη μια νύχτα ώσαμε την άλλη· βεγγέρες και χοροί".

Η Καδιώ Κολύμβα δε γράφει ένα μυθιστόρημα σαν τα άλλα, όπως η Πάνω Μεριά δεν ήταν -και δεν είναι- ένας τόπος σαν τους άλλους. Παίρνοντας ως αφορμή το διασωθέν ημερολόγιο της γιαγιάς της, Καδιώς Σιγάλα, η συγγραφέας εξιστορεί τη ζωή μιας γυναίκας, μιας οικογένειας, ενός τόπου, αλλά και μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου που αποτέλεσε έναν ακόμα κρίκο στην παμπάλαια διαδρομή της ελληνικής ναυτιλίας, από την εποχή των αρχαίων τριήρεων που κατατρόπωσαν τον περσικό στόλο, μέχρι και σήμερα που τα ελληνόκτητα πλοία διασχίζουν τους ωκεανούς.

Η Καδιώ Σιγάλα, ηρωίδα του βιβλίου, είναι και ηρωίδα της ζωής. Παντρεύτηκε στα δεκαπέντε της χρόνια και πήρε από την πρώτη μέρα την ευθύνη της οικογένειας στα χέρια της, αφού ο καπετάνιος σύζυγός της ταξίδευε το μισό χρόνο· και όχι μόνο της οικογένειας: "Ήκαμα δεκατέσσερις γέννες. Ηζήσανε τα εφτά μου παιδιά... Κάθε χρόνο, μετά τη Λαμπρή, μπάρκαρε ο άντρας μου. Ελόου μου ήστεκα μονάχη μου με τα κοπέγια, να τα μεγαλώσω, να τα κάμω ανθρώπους. Κι απ’ τα χέρια μου να περνούνε όλες οι δουγειές. Και κάθε πού ήρχουνταν πίσω, να ‘χω κάμει την οικονομία μου και να τονε στέλλω ν’ αγοράζει βαπόρι". Σε χρόνια δύσκολα και σε μια Ελλάδα που δοκιμαζόταν από φτώχεια, πολέμους, κατοχή κι εμφύλιο σπαραγμό, το πρακτικό και νοικοκύρικο πνεύμα της Καδιώς αναδείχθηκε σαν άνθος ανάμεσα στα αγκάθια. Οι ανάγκες της δουλειάς έφεραν τη μετακόμιση της οικογένειας από τη Σαντορίνη στον Πειραιά. Η Καδιώ γνωρίστηκε με τους ισχυρούς άνδρες της ναυτιλίας και της οικονομίας της εποχής· μόνη γυναίκα σ’ έναν ανδροκρατούμενο χώρο κέρδισε την εύνοια και το σεβασμό τους.

Αλλά η θάλασσα είναι θάλασσα· τα βαπόρια συχνά πάθαιναν αβαρίες ή βούλιαζαν, κατάσχονταν λόγω πολέμου ή χρεωκοπίας. Η οικογένεια έφτασε δύο φορές στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης· όμως το μέταλλο από το οποίο ήταν φτιαγμένοι οι νησιώτες ήταν γερό. Ορθοπόδησαν και πάλι, ευημέρησαν και πλήθυναν· παιδιά και εγγόνια, νύφες και γαμπροί, σπίτια και γραφεία, πλοία και δουλειές. Η ζωή της Καδιώς δεν ήταν όμως μόνο πλοία και φορτία, δουλειές και συμβόλαια. Η μοίρα δε στάθηκε πάντα καλή μαζί της. Ο πρωτότοκος γιος της, ο Χρήστος, έφυγε από τη ζωή στην ηλικία των εικοσιδύο χρόνων. "Γνωρίστηκε στον Πειραιά με τα παιδιά του Αδριανόπουλου, κι ήφιαξαν μια ομάδα. Κάθε μέρα ήπαιζε κι ίδρωνε κι ήρχε κι ήπαθε φυματίωση... Το παιδί δεν άντεξε κι ήσβησε. Από τότες δα δεν ήβγαλα τα μαύρα· ξεθλιβερό φουστάνι δεν ήβαλα πάνω μου".

Η Καδιώ ήταν πλοιοκτήτρια και έμπορος· αλλά πρώτα απ’ όλα ήταν μάνα και γιαγιά, σύζυγος και πεθερά, Σαντορινιά και Πανωμερίτισα· ευσεβής Χριστιανή, φιλόξενη και ανθρώπινη, συμπονετική και φιλάνθρωπη. Ζούσε στην εποχή όπου οι νησιώτες νοιάζονταν για τον τόπο τους, για το γείτονα και συγγενή τους για την ευημερία και την προκοπή όλων. "Μου λένε πως στη Σαντορίνη ηγίνηκε μεγάλος σεισμός... Με το που τ’ ακούω, πιάνω και δώνω εντολή να πάει αμέσως το βαπόρι κάτω να μαζέψει τον κόσμο... Είχα πει του καπτάνιου μας να κάμει το βαπόρι σα ξενοδοχείο, να μπούνε μέσα οι αθρώποι να φάνε, να πέσουνε κι ό,τι θένε".

Η εγγονή της, Καδιώ Κολύμβα, μας ταξιδεύει σ’ εκείνη την εποχή· τη φτωχή σε υλικά αγαθά και ευκολίες, αλλά τόσο πλούσια σε συναίσθημα και ανθρωπιά. Το κάνει με τη φωνή της γιαγιάς της, της γυναίκας που μιλά αυθόρμητα και ντόμπρα, με το σαντορινιό γλωσσικό ιδίωμα που διδάχθηκε από την οικογένειά της και με το οποίο δίδαξε με τη σειρά της τα παιδιά της. Και το κάνει με αγάπη και συναίσθημα, κάνοντας τον αναγνώστη να αισθανθεί ότι κάθε λέξη και κάθε φράση, κάθε χαρά και κάθε λύπη, κάθε μυρωδιά και κάθε γεύση πέρασε αυτούσια από τη γιαγιά στην εγγονή και από εκεί σε εμάς, ως ένα μνημείο των αλλοτινών καιρών και ανθρώπων. Και γι’ αυτό, της οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ.

*Το βιβλίο «Η Πάνω Μεριά του κόσμου» συζητήθηκε στη 19η συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης Σαντορίνης στις 4 Οκτωβρίου 2020. Η συγγραφέας Καδιώ Κολύμβα μίλησε για το βιβλίο της σε ζωντανή διαδικτυακή σύνδεση και απάντησε στις ερωτήσεις των μελών της λέσχης. Η Λέσχη Ανάγνωσης θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά την κα. Κολύμβα για την προθυμία της να συμμετάσχει στη συνάντησή μας, τις εκδόσεις Αρμός για την προσφορά του βιβλίου και το Symposion by la Ponta για τη φιλοξενία.

Στοιχεία του βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Καδιώ Κολύμβα

Σελίδες: 200 / Διαστάσεις: 14Χ21

Ημερ. έκδοσης: Σεπτέμβριος 2019

ISBN: 978-960-527-155-8

Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Καδιώ Κολύμβα, πρωτοδημοσιεύει το 1968, την ποιητική συλλογή “Nocturna”. Το 1985 αρχίζει τη συνεργασία της με την Πολιτιστική Εταιρεία “Πανόραμα”, δημοσιεύοντας στο περιοδικό της Εταιρείας και δίνοντας διαλέξεις με θέματα την πρωτοχριστιανική Ανατολή και την ισλαμική λογοτεχνία. Την ίδια εποχή ξεκινάει να μεταφράζει το μεγάλο ποιητικό έργο του Πέρση ποιητή, Τζελαλαντίν Ρουμί. Το 1991 κυκλοφορεί την ποιητική της συλλογή “Εικόνες από την έρημο” (εκδόσεις Πανόραμα). Το 1995 στον εκδοτικό οίκο Αρμός, δημοσιεύει μια ακόμα ποιητική συλλογή με τίτλο “Πανδοχείο πουλιών” και την ίδια χρονιά στη σειρά “Μούσες” του Αρμού, κυκλοφορεί η μετάφραση του βιβλίου “Ο αγαπημένος” (τα 90 από τα 1791 τετράστιχα-Ρουμπαγιάτ του Τζελαλαντίν Ρουμί από το έργο “Ο ήλιος της Ταυρίδας”, με εκτενή εισαγωγή για τον ποιητή και το έργο του).

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Το μυστικό της Μαρίνας"

Περίληψη οπισθόφυλλου:

«Το μυστικό της Μαρίνας» είναι ένα μυθιστόρημα με λιτό αλλά ποιοτικό τρόπο γραφής. Τα επεισόδια κουμπώνουν με αριστοτεχνική πλοκή. Τρεις γυναίκες, τρεις γενιές, μία ζωή γεμάτη! Αγάπη, έρωτες, αγώνες και δημιουργία...

Από την Ελλάδα του '40 έως την Ελλάδα του σήμερα, άνθρωποι που καταφέρνουν ακόμη και μέσα στις ατυχίες να κρατήσουν το ήθος και την ανθρωπιά τους.

Χαρές και βάσανα, επιτυχίες και λύπες. Όλα βασισμένα σ’ ένα σκοτεινό μυστικό! Αντέχει τελικά η ευτυχία την αποκάλυψη της αλήθειας; Είναι δυνατόν μέσα από ένα τόσο δυνατό χτύπημα της μοίρας να καταφέρει κάνεις να γευτεί το δώρο της ζωής;

Η άποψή μου:

(γράφει η Δήμητρα Παπαναστασοπούλου)

Επιλεγμένα γραμμένο σε γλώσσα απλή και γλαφυρή, με σπαρμένες παλιές και ξεχασμένες εκφράσεις, «Το μυστικό της Μαρίνας» μοιάζει βγαλμένο από διηγήσεις μιας γιαγιάς γεννημένης στη θεσσαλική επαρχία των αρχών του εικοστού αιώνα.

Ένας ολόκληρος κόσμος ζωντανεύει, κόσμος απλός αλλά δύσκολος, αγαθός αλλά και πονηρός, καλόβολος αλλά και εκδικητικός. Τα προβλήματα των ανθρώπων όμως, παραμένουν αναλλοίωτα: έρωτας, μυστικά, φόβος, ανασφάλεια, δύσκολη ως ανύπαρκτη επικοινωνία που έχει ως αποτέλεσμα να μη γνωρίζεις ποιός πραγματικά είναι ο «δικός» σου άνθρωπος, αυτός με τον οποίο μοιράζεσαι την ίδια σου τη ζωή.

Κι όταν τα προβλήματα χτυπούν τις πόρτες των σπιτιών, μόνο συμφορές φέρνουν. Τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα∙ κάποιες φορές επαναλαμβάνονται «μοιραία», όχι μόνο χάριν μυθιστορίας. Η απόκρυψη γίνεται χειρότερη από το απροκάλυπτο ψέμα, πληγώνει βαθιά την ψυχή, νεκρώνει τις σχέσεις, απομονώνει τους ανθρώπους.

Η λύτρωση έρχεται στο τέλος, όταν όλα φαίνονται έτοιμα να καταρρεύσουν και οι νεώτεροι ήρωες -αδαείς ως προς την ύπαρξη των πύρινων μυστικών, αφού οι παλιότεροι επέλεξαν να τα θάψουν οριστικά- ξεκινούν με αισιοδοξία την περιπέτεια του δικού τους περάσματος στη ζωή.

Μια προσεκτικότερη επιμέλεια θα απάλλασσε τον αναγνώστη από τα όποια λάθη, αστοχίες, παραλείψεις και πλατιάσματα, χαρίζοντας στο ευκολοδιάβαστο αυτό βιβλίο μια σφιχτότερη ροή.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:

Ατέλειωτες όμως οι νύχτες του Χειμώνα. Πόσο να καθίσεις στο κρεβάτι; Γι’ αυτό συχνά έβαζαν στα ποτήρια τους λικέρ από καρπούς κρανιάς, ποτό θεϊκό, φτιαγμένο απ’ της κυρα-Χρύσας τα χρυσά χέρια, έσβηναν τα κεριά στα κηροπήγια, τραβούσαν στην άκρη την κουρτίνα και περνούσαν ώρες εκεί οι δυο τους, κουβεντιάζοντας και ρεμβάζοντας.

Εκείνη η νύχτα ήταν υπέροχη. Νηνεμία γλυκιά μετά από άγρια καταιγίδα. Όλη μέρα, από το ξημέρωμα, χάλαγε ο Θεός τον κόσμο. Αντίκρυ ο Όλυμπος... ατελείωτος, ανταριασμένος, σκεπασμένος με μαύρα σύννεφα. Και ο Δίας -τις οίδε για ποιό λόγο κακιωμένος;- με βροντές απανωτές, αστραπές και κεραυνούς έκανε τη γη να τρέμει.

Η θάλασσα κάτω, σκοτεινή κι αγριεμένη. Βουνά τα κύματα έσκαγαν στην ακτή, πισωδρομούσαν αφρισμένα, ανακατεύονταν, ξαπόσταιναν για λίγο στην αμμουδερή κοίτη τους... και πάλι ορμούσαν... και πάλι τα ρουφούσε η θάλασσα... ένα ασταμάτητο, υδάτινο, ρευστό πήγαινε-έλα.

Και η βροχή έπεφτε ολημερίς με το κανάτι. Λες κι άνοιξαν οι ουρανοί. Κατακλυσμός. Ρυάκια άνοιγαν δρόμο παντού. Σε κήπους, αυλές, στράτες και μονοπάτια. Τέτοια νεροποντή! Πόσο νερό να ρουφούσε κι η γη; Ο χείμαρρος στην άκρη του χωριού φούσκωσε, ξεχείλισε, πήδησε έξω από την ακανόνιστη κοίτη του και κατρακυλούσε παρασέρνοντας λιθάρια, κορμούς, ό,τι κι αν έβρισκε μπροστά του.

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Κατερίνα Μπουραντά

Σελίδες: 448

Ημερ. έκδοσης: Μάιος 2018

ISBΝ: 978-960-615-118-7

Read more »

Βιβλιοάποψη: "Το χρώμα της ελευθερίας είναι μπλε"

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Το βιβλίο «Το χρώμα της ελευθερίας είναι μπλε» είναι η πορεία και οι περιπέτειες του Μπλέχτη, ενός ξεχωριστού μπλε αστακού, είναι η πορεία και οι περιπέτειες του ανθρώπου, από τις αναζητήσεις του για το νόημα της ζωής μέχρι την προσπάθειά του για να οικοδομήσει μια λειτουργική κοινωνία.

Η ιστορία ξεκινά από την εποχή που οι αστακοί βρίσκονταν ακόμη σε πρωτόγονο στάδιο, χωρίς σταθερό σημείο εγκατάστασης. Οι συνεχείς μετακινήσεις τούς αναγκάζουν να συνυπάρξουν με ένα άλλο είδος αστακών, που ζει σε οργανωμένη κοινωνία υπό το ζυγό ενός Βασιλιά. Οι εντάσεις δεν λείπουν κατά την παραμονή τους εκεί. Αποτέλεσμα αυτών των ζυμώσεων είναι η μετεξέλιξη της φεουδαρχικού τύπου κοινωνίας σε αστική-καταναλωτική, η οποία με τη σειρά της δεν φαίνεται να μπορεί να καλύψει τη βασική ανάγκη των αστακών για πραγματική ελευθερία.

Ο Μπλέχτης δεν μένει απαθής στους υπάρχοντες διαχωρισμούς και κινείται, δρα. Αποφασίζει να κατευθυνθεί προς τα πάνω για να λύσει τα μυστήρια του κόσμου. Άραγε θα καταφέρει να βρει το δρόμο προς την ελευθερία;

Η άποψή μου:

(γράφει η Νάντια Παπαθανασοπούλου)

Ίσως για τον κάθε άνθρωπο το χρώμα της ελευθερίας να είναι διαφορετικό. Για τον μικρό Μπλέχτη όμως το χρώμα της ελευθερίας είναι  μπλε, γιατί αυτό το χρώμα έχει ο ίδιος, καθώς και η θάλασσα, στην οποία ζει.

Γιατί ο Μπλέχτης είναι ένας αστακός. Όχι όμως ένας συνηθισμένος, κόκκινος αστακός. Είναι ένας ΜΠΛΕ αστακός, γεμάτος πάθος για τη ζωή. Γεμάτος πάθος για την ελευθερία.

Αν κάποιος μου έλεγε ότι θα έπαιρνα μαθήματα ζωής και θα έμπαινα σε σκέψεις για την ελευθερία, το φόβο, την πλάνη, το ρίσκο και άλλους τέτοιους όρους, φυσικά και δεν θα τον  πίστευα. Όμως ο συγγραφέας μέσα από ένα ταξίδι μιας κοινότητας αστακών το κατάφερε!

Ο Μπλέχτης είναι ο ήρωας του βιβλίου, είναι αυτό το διαφορετικό που τον ίδιο τον φοβίζει, όμως αυτή είναι και η μαγεία του. Χάνει τον πατέρα του και τα αδέλφια του, δεν δέχεται όμως με τίποτα να χάσει την ελευθερία του.

Παλεύει με τις μικρές δαγκάνες του και κάνει τα αδύνατα δυνατά με όποιο κόστος, με όποιο τίμημα. Αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο για μικρούς και μεγάλους. Για να μάθει στα παιδιά πως με τη συνεργασία και την συνεχή κίνηση πάει ο κόσμος μπροστά και για τους μεγάλους να τους θυμίσει πως ίσως δεν υπάρχουν παράδεισοι και μόνο συγκεκριμένες πόρτες για να μπει κανείς, αλλά πόρτες που μπορούν να σε οδηγήσουν και παραπέρα...

Στοιχεία βιβλίου:

Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ

Συγγραφέας: Γιώργος Λούκας

Σελίδες: 176

Ημερ. έκδοσης: Ιούλιος 2018

ISBΝ: 978-960-615-124-8

Read more »

Παρουσίαση: "Οι ομόκεντροι κύκλοι του έρωτα" (Αθήνα)

Οι εκδόσεις Αρμός σάς προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Ζήση Παπαθανασίου με τη συνεργασία της Φλώρας Κασσαβέτη «Οι ομόκεντροι κύκλοι του έρωτα» την Πέμπτη 4 Μαϊου 2017, στις 19:30, στο Public Συντάγματος (Καρ. Σερβίας 1, πλατεία Συντάγματος, Αθήνα).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

- Χάρης Ασβέστης, ιατρός ανδρολόγος - ουρολόγος,

- Βάσω Μακαρώνη, Κλινική ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια,

- Φλώρα Κασσαβέτη, δημοσιογράφος - συγγραφέας.

Συντονίζει η Φαίη Ευθυμίου, δημοσιογράφος και διευθύντρια περιοδικού Forma.

Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

Είσοδος ελεύθερη.

Δείτε την εκδήλωση στο Facebook.

Read more »