ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα GEMA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα GEMA. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Βιβλιοάποψη: "Η συζυγική ευτυχία"

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Τι είναι άραγε η συζυγική ευτυχία σε μια κοινωνία όπου ο γάμος αποτελεί θεσμό; Συχνά τίποτε περισσότερο από μια επίφαση, μια ψευδαίσθηση που συντηρείται από δειλία ή από σεβασμό στις κοινωνικές συμβάσεις. Αυτό αφηγείται το παρόν μυθιστόρημα αντιπαραθέτοντας δυο όψεις της ίδιας ιστορίας.

Καζαμπλάνκα, αρχές του 21ου αιώνα: ένας ζωγράφος, στο ζενίθ της δόξας του, βρίσκεται απ' τη μια μέρα στην άλλη καθηλωμένος σε αναπηρική πολυθρόνα, παράλυτος από εγκεφαλική προσβολή. Η καριέρα του συντρίβεται και η λαμπερή ζωή του, γεμάτη εκθέσεις, ταξίδια και ελευθερία, διαλύεται κεραυνοβόλα.

Ο άνδρας φυλακισμένος στην αρρώστια, μηρυκάζει την ήττα του, σίγουρος ότι ο γάμος του ευθύνεται για την κατάρρευσή του. Για να ξεφύγει από την κατάθλιψη που τον παραμονεύει, αποφασίζει να γράψει κρυφά ένα βιβλίο, όπου θα αφηγείται την κόλαση της συζυγικής του ζωής. Μια διαδικασία αυτοανάλυσης που θα τον βοηθήσει να βρει το θάρρος να απελευθερωθεί από τη διαστροφική και καταστροφική του σχέση. Αλλά η γυναίκα του ανακαλύπτει το χειρόγραφο, κρυμμένο στο χρηματοκιβώτιο του ατελιέ, και αποφασίζει να καταθέσει τη δική της εκδοχή των γεγονότων, απαντώντας σημείο προς σημείο στις κατηγορίες του άντρα της.


Η άποψή μου:
(γράφει η Δήμητρα Παναρίτη)
Δυο άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί που έζησαν για χρόνια μαζί ενώ κατά βάθος ήταν δυστυχισμένοι και απογοητευμένοι από τη σχέση τους. Διατηρούσαν και οι δύο την ελπίδα πως τα πράγματα θα αλλάξουν και ποτέ δεν σκέφτηκαν να τερματίσουν το «μαρτύριο» που περιγράφουν πως ζούσαν.

Ένα μυθιστόρημα που σε κάνει να αναρωτιέσαι: είναι εύκολη τελικά η συζυγική ευτυχία; Γιατί τα ζευγάρια συντηρούν τη σχέση τους όταν δεν είναι ευτυχισμένα μεταξύ τους;

«Η συζυγική ευτυχία» είναι ένα βιβλίο πολύ έξυπνο γιατί μας παρουσιάζει την ιστορία δύο ανθρώπων που εξιστορούν τα γεγονότα της συζυγικής τους ζωής από τη δική του πλευρά ο καθένας και έτσι ο αναγνώστης βλέποντας και τις δύο εκδοχές μπορεί να είναι πιο αντικειμενικός. Συνήθως αλλιώς βιώνει μια ιστορία ένας άνθρωπος όταν αυτή τον αφορά και αλλιώς ως εξωτερικός παρατηρητής. Ο καθένας από την πλευρά του φαίνεται να έχει δίκιο. Αξιοσημείωτη επίσης είναι και η διαφορετική εικόνα που έχει ο κοινωνικός και οικογενειακός περίγυρος για τη σχέση του ζευγαριού από αυτή που πραγματικά είναι.

Ένα απολαυστικό μυθιστόρημα με ωραία γραφή και εξέλιξη, με ενδιαφέροντα ψυχογραφήματα, στο οποίο έχουμε τη δυνατότητα να δούμε και τη ζωή ενός ζευγαριού μιας άλλης κοινωνίας που ενώ τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις είναι διαφορετικά εντούτοις βλέπουμε πως δεν παίζει καθόλου ρόλο, γιατί το ζητούμενο στα ζευγάρια σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου κι αν ζουν είναι φυσικά η ευτυχία.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Ταχάρ Μπεν Ζελλούν
Μετάφραση: Μήνα Πατεράκη-Γαρέφη
Σελίδες: 365
Ημερ. έκδοσης: Ιούνιος 2014
ISBN: 978-960-6893-24-7

Βιβλιοάποψη: "Η γκαρσονιέρα"

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Το μυθιστόρημα είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία. Τα γεγονότα διαδραματίζονται στην Αργεντινή, στο Μπουένος Άιρες. Είμαστε στον Αύγουστο του 1987. Είναι χειμώνας. Οι εποχές δεν είναι οι ίδιες παντού. Οι άνθρωποι είναι.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Τίτλος πρωτοτύπου: Le confident
Συγγραφέας: Hélène Grémillon
Μετάφραση: Μήνα Πατεράκη-Γαρέφη
Σελίδες: 343
Ημερ. έκδοσης: Ιανουάριος 2015
ISBN: 978-960-6893-27-8

Η άποψή μου:
(γράφει η Δήμητρα Παπαναστασοπούλου)
Ένα ακόμη δυνατό ψυχογραφικό, αστυνομικό μυθιστόρημα μάς παραδίδει η Ελέν Γκρεμιγιόν, τη συνέχεια του «Η εξομολόγηση».

Η γραφή της ιδιαίτερη, μένει σταθερά κι επίμονα πάνω στους πρωταγωνιστές της, τους αναλύει προσεκτικά και με λεπτομέρειες, τους καθιστά ανθρώπους με σάρκα και οστά που περπατούν δίπλα σου, μαντεύεις τις επόμενες κινήσεις τους.

Οι συνήθειές τους εμφανίζονται σταδιακά, με δυνατές ανατροπές που κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο μέχρι και τις τελευταίες σελίδες. Τα γεγονότα παρουσιάζονται με ευφυή τρόπο, κάθε άλλο παρά συνηθισμένο και, κάθε φορά ανακαλύπτεις μια διαφορετική χροιά, μια διαφορετική πλευρά, άλλοτε σπουδαία, άλλοτε όχι -ωστόσο, ποτέ δεν γνωρίζεις πόση, δεν μπορείς να αξιολογήσεις τις πληροφορίες που επιλέγει η συγγραφέας να σου δώσει, ψάχνεις ακόμη και για το νόημα του τίτλου...

Μια ιστορία αγάπης κρυμμένη πίσω απ’όλα, πίσω κι από τα αίσχη της χούντας της Αργεντινής, που άφησαν τα σημάδια και τις πληγές τους σε κάποιους από τους ήρωες. Ο εσωτερικός κόσμος των ηρώων ανοίγει σαν εκατόφυλλο τριαντάφυλλο μπροστά στον αναγνώστη: αγάπη, εκδίκηση, ζήλια, δειλία, αδιαφορία, διπροσωπία, μυστικά.

Ένα μυθιστόρημα εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία, μια κοινότυπη ιστορία η οποία μεταμορφώνεται σε αριστούργημα, χάρη στην πένα της Ελέν Γκρεμιγιόν! Σας το προτείνω!!!


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:
Και μ’άφησαν να φύγω. Να γυρίσω στο σπίτι μου. Πίστεψα ότι η Μελίνα θα ήταν ακόμη εκεί. Ευχόμουν μ’όλη μου την ψυχή να μου είχαν πει ψέμματα, μια άθλια πλάκα που τους την είχαν σφυρίξει οι ψυχαναλυτές. Προσευχόμουν, ορκιζόμουν ότι δεν θα γκρινιάζω ποτέ πια για τίποτα, ότι δεν θα νιώθω ποτέ πια βαριεστημένος, κουρασμένος, ότι δεν θα ξεχνάω ποτέ πια να λέω στη Μελίνα πόσο την αγαπώ. Αλλά όταν μπήκα στο σπίτι, ένιωσα ότι εδώ και βδομάδες δεν ζούσε κανείς εκεί πέρα. Η εξαφάνιση του Έρωτα μέσω του Χώρου. Είναι κάτι που το αισθάνεσαι. Άμεσα. Κεραυνοβόλα. Το φαγητό παρατημένο στο τραπέζι της κουζίνας. Την είχαν φαίνεται αιφνιδιάσει την ώρα που δειπνούσε. Κοιτάζοντας το στρώμα της μούχλας ν’ανακατεύεται με τις ντομάτες, ήξερα ότι η Μελίνα ήταν νεκρή. Και τότε κατέρρευσα, όπως δεν είχα ποτέ καταρρεύσει στη φυλακή. Όλα ήταν σίγουρα μελετημένα, οργανωμένα απ’ τους ψυχαναλυτές τους. Είχαν καταλάβει ότι αυτό θα ήταν το χειρότερο για μένα. Να χάσω τη γυναίκα μου. Βλέπεις, Βιττόριο, στο είχα υποσχεθεί, λιγότερο από μία ώρα, δεν είναι απίστευτο; Η επιτομή των έντεκα εκείνων μηνών κρατάει λιγότερο από μία ώρα. Ό,τι και να λέμε, οι λέξεις όλα τα συρρικνώνουν, ο λόγος, όσο κι αν προσπαθεί να είναι ακριβής, ποτέ δεν θα μπορέσει να αποδόσει τη διαστολή του χρόνου, η εκφορά του έπρεπε να ποικίλλει σαν μετρονόμος για να σεβαστεί τον χωροχρόνο μιας πράξης. Το μόνο καλό με τον λόγο είναι ότι απελευθερώνει τη φωνή, κατά τα άλλα δεν είναι αξιόπιστος.
 
Copyright © 2017-2024. ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ - All Rights Reserved
Created by Vivliosimeia | Published by Vivliosimeia |
Proudly powered by Vivliosimeia.blogspot.gr