---Δημοσίευση: 26/05/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ σε απρόβλεπτες συζητήσεις με τον Μάκη Προβατά και την Έφη Βασιλοπούλου. Μιλά, μεταξύ άλλων, για τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, για τους γονείς της, την Κατοχή και την Αντίσταση, για τη ζωή της στη Γαλλία, για τη μητρότητα και τον ρόλο της ως γιαγιάς. Συζητά για την «ελληνική συνέχεια», την αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο, για τη νεότερη ελληνική ιστορία που «πελοποννησιάζει» αλλά και για τις «ανιστόρητες ανοησίες» του Ταγίπ Ερντογάν, για την πανδημία και τον πόλεμο στην Ουκρανία. Καταθέτει τις απόψεις της για το κατά πόσον βελτιώνει η εκπαίδευση τον άνθρωπο, για τους νέους την εποχή του διαδικτύου και τον σχολικό εκφοβισμό, το τι είναι όντως αυτονόητο στη ζωή· για την έννοια της μνήμης, της λήθης και της αλήθειας· για τον έρωτα και τον ευτυχισμένο γάμο, την προδοσία και την απώλεια· για το εφικτό ή όχι της αυτογνωσίας και τον γρίφο που λέγεται «ψυχή»· για την ανθρωπιά ως μέγιστη αρετή και την τέχνη ως ζωντανό οργανισμό, για τους ποιητές που θαυμάζει. Η έκδοση συμπληρώνεται από παράρτημα με 14 δημοσιευμένα και αδημοσίευτα ποιήματά της.
Η άποψή μου:
«Το μεγαλείο του Βυζαντίου ήταν η τριπλή συνύπαρξη: ενός Ρωμαϊκού σώματος, ενός Ελληνικού νου και μιας μυστηριακής ανατολίτικης ψυχής».
---Robert Byron, Άγγλος ταξιδιωτικός συγγραφέας---
Χωρίς φυσικά να είναι απαραίτητο, ούτε καν αναγκαίο για όλους μας, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που -όπως και να το κάνουμε- εμπνέουν κάτι πολύ περισσότερο από σεβασμό. Είναι κυρίως η στάση ζωής που έχουν κρατήσει σε όλη την πορεία τους, είναι η βαθιά γνώση αυτών τα οποία γνωρίζουν, είναι το βάρος της ιστορίας που κουβαλούν. Είτε της προσωπικής, είτε της κοινωνικής. Δεν είναι ουσιώδες να συμφωνεί κάποιος μαζί τους. Ούτε και να ακολουθεί αυτά τα οποία πρεσβεύουν, αλλά όπως και να έχει, η ζωή τούς έχει «στιγματίσει» με το μελάνι της ως «φωνές» διεθνούς βεληνεκούς και προτεραιότητας.
Μία από αυτές τις «φωνές» που έχουν σηματοδοτήσει τη σημερινή κοινωνία της Ευρώπης είναι και η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Η πορεία της γνωστότατη. Οι περγαμηνές της μνημειακές. Η ζωή της ολόκληρη ένα μυθιστόρημα. Κοντά ένας αιώνας απόλυτης εμπειρίας και γνώσης. Έχει μιλήσει με τους ανθρώπους αυτούς που έτυχε να παίξουν σημαντικότατο ρόλο στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ιστορίας και όχι μόνο. Πώς να έχει άραγε νιώσει αυτή η γυναίκα με όλα αυτά που έχει ακούσει; Πώς έχει μπορέσει να σταθεί αντικειμενικός κριτής των πραγμάτων που έχει μάθει εκ των έσω; Από θέση και η ίδια εξουσίας, μη ξεχνάμε ότι έχει διατελέσει πέρα από Πρύτανης της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων, και καθηγήτρια πολλών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων καθώς και μέλος άλλων τόσων οργανισμών και φορέων, έχει εντρυφήσει στη βαθύτατη αυτή γνώση της εξέλιξης της ίδιας της Ευρώπης.
Θα σας πρότεινα να διαβάσετε αυτό το βιβλίο που περιέχει μία σειρά απαντήσεών της, που της τέθηκαν από τον Μάκη Προβατά και τη συνεργάτιδά της στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, την Έφη Βασιλοπούλου. Πρόκειται για μία εκ βαθέως εξομολόγησή της που αρχίζει από τον προσφυγικό Βύρωνα που γεννήθηκε, κάπου το 1926, και περνώντας από την Αθήνα και το Παρίσι φτάνει στο σήμερα κουβαλώντας ένα «άχθος» καθόλου δυσβάσταχτο αλλά σίγουρα σημαντικότατο.
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
