---Δημοσίευση: 29/08/2026---
Ο Δημήτρης Κουνέλης γεννήθηκε στο Μαρούσι το 1948. Τελείωσε το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Βιοπορίστηκε ως επιχειρηματίας. Αγάπησε με πάθος το αυτοκίνητο και τους αγώνες. Μετείχε και διακρίθηκε σε αγώνες καρτ, αναβάσεις, ράλλι, αγώνες ιστορικού αυτοκινήτου, όχι ως επαγγελματίας, αλλά ως ερασιτέχνης με μοναδικό κίνητρο την αγάπη του για το άθλημα.
Το “Ειδικές διαδρομές” είναι το πρώτο του βιβλίο.
Κυρίες και κύριοι... Τα Βιβλιοσημεία ανακρίνουν τον Δημήτρη Κουνέλη!
Tι ήταν αυτό που σας έκανε να αποφασίσετε πως ήρθε η στιγμή να μεταφέρετε τις εμπειρίες σας στο χαρτί;
Δ.Κ.: Η λήξη της ενεργούς συμμετοχής μου σε αγώνες αυτοκινήτου. Μια φευγαλέα αναδρομή στην μέχρι τότε πορεία μου ήταν η πρόκληση να ανατρέξω σε γεγονότα, να ξεθάψω φωτογραφίες, δημοσιεύματα του ειδικού τύπου για μένα και η μεταφορά από το πατάρι δεκάδων κυπέλλων που θύμιζαν τις νίκες μου στους αγώνες, που τα... ξεσκόνισα, όπως έκανα με τις αναμνήσεις μου για να ολοκληρωθεί αυτό το βιβλίο.
Ο τίτλος «Ειδικές Διαδρομές» έχει προφανή αναφορά στους αγώνες αυτοκινήτων. Πόσο συμβολικός είναι τελικά για τη ζωή σας;
Δ.Κ.: Είναι συμβολικός για τη ζωή μου, αφού νομίζω ότι το ίδιο προφανής με τον τίτλο είναι και ο υπότιτλος «Στιγμές αγώνων και ζωής». Ειδικές διαδρομές έχει η ζωή κάθε ανθρώπου, με κύριο χαρακτηριστικό τον αγώνα όχι απλώς για την επιβίωση, αλλά για τη ζωή.
Σε ποιο σημείο συναντιούνται ο αγώνας της πίστας και ο αγώνας της καθημερινότητας;
Δ.Κ.: Σε πολλά, αν όχι σε όλα. Είναι απολύτως ίδιος ο τρόπος που αγωνίζεται κάποιος στους αγώνες και στη ζωή. Όλα τα στοιχεία της καθημερινότητας αντικατοπτρίζονται στην πίστα και τις ειδικές διαδρομές. Ο τρόπος που συμπεριφέρεται κάποιος στη ζωή, χαρακτηρίζει και τον τρόπο οδήγησης. Εκρηκτικός με κριτήριο το αποτέλεσμα. Μεθοδικός και ήρεμος επιδιώκοντας την νίκη. Οργανωτικός για την επιτυχία και τον τερματισμό. Με την ελπίδα, αυτό που φαίνεται ανέφικτο να γίνει εφικτό και πολλά άλλα. Η έννοια του αγώνα, απλώνεται και στα δύο πεδία.
Υπήρξε κάποιο περιστατικό που διστάσατε να συμπεριλάβετε γιατί σας φόρτιζε συναισθηματικά;
Δ.Κ.: Υπήρξαν περιστατικά που δεν έχουν άμεση σχέση με την αγωνιστική μου πορεία. Χαρακτηρίζονται από λάθη εκτίμησης σε ανθρώπινες σχέσεις ως και από το οικογενειακό μου περιβάλλον. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που έληξε απρόσμενα η αγωνιστική μου πορεία. Αυτά τα περιστατικά ήταν διδακτικά ως προς την κρίση μου σε σχέση με επιλογές που έκανα στο παρελθόν.
Ποια στιγμή της αγωνιστικής σας πορείας θεωρείτε ότι σας διαμόρφωσε περισσότερο ως άνθρωπο;
Δ.Κ.: Πολλές στιγμές. Κυρίως αυτές όπου πάσχιζα να μην μπω στην έννοια του ανταγωνισμού, αλλά να παραμείνω στην έννοια του συναγωνισμού. Η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις δυο αυτές έννοιες μου έδωσε πολλά μαθήματα. Με επηρέασαν στιγμές σύμπνοιας, κατανόησης, συναδελφικότητας, που επιβεβαίωσαν τις επιλογές μου σε επίπεδο αξιών ζωής. Μαθήματα ζωής...
Δ.Κ.: Πολλοί νέοι σήμερα ασχολούνται έως και επαγγελματικά με τον αθλητισμό και τους χαίρομαι. Ειδικότερα με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, μερικοί και όχι μόνο νέοι, αξιολογούν το άθλημα σε σχέση με το «μέσο» (μοτοσυκλέτα, αυτοκίνητο, κάρτ) και όχι με τον «χειριστή» που έχει την ικανότητα να διακρίνεται για τις επιδόσεις του, τα προσωπικά του όρια και πώς τα αξιοποιεί. Ο θόρυβος της εξάτμισης και τα φαρδιά λάστιχα, ίσως εντυπωσιάζουν, αλλά δεν κάνουν τον νικητή.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου διακρίνεται έντονα η έννοια του ήθους. Θεωρείτε ότι σήμερα αυτή η αξία δοκιμάζεται περισσότερο από ποτέ;
Δ.Κ.: Το ήθος χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο, αγωνιζόμενο ή μη. Ναι, η ποιότητα του ήθους δοκιμάζεται στη σημερινή κοινωνία που νομίζω πως βρίσκεται κοντά στην έλλειψη ήθους. Το ήθος έτσι δοκιμάζεται και στον μηχανοκίνητο αθλητισμό με οριακή αντιμετώπιση προς το καλύτερο.
Υπήρξε κάποιος άνθρωπος που επηρέασε καθοριστικά τη διαδρομή σας στον χώρο των αγώνων;
Δ.Κ.: Ναι, σαφώς. Άνθρωποι που ξεχώρισαν για το ήθος και τη συμπεριφορά τους στους αγώνες και τη ζωή. Άνθρωποι που στην πράξη έδειξαν ότι μπορούμε να διατηρούμε την ανθρωπιά μας, τις ευαισθησίες μας, τις αξίες ζωής και αυτό που λέμε «ευ αγωνίζεσθαι», έστω κι αν μερικές φορές το τίμημα είναι βαρύ, όπως στην περίπτωσή μου... Ελπίζω να άφησα κι εγώ αντίστοιχο θετικό στίγμα στους νεότερους. Βεβαίως, όπως και στη ζωή, υπήρξαν άνθρωποι που ήταν «παραδείγματα προς αποφυγήν», ωστόσο άκρως διδακτικά.
Τι ελπίζετε να νιώσει ένας αναγνώστης που δεν έχει καμία σχέση με τους αγώνες αυτοκινήτου;
Δ.Κ.: Τη συγκίνηση, τα συναισθήματα που δίνει ο αγώνας στη ζωή και στους αγώνες αυτοκινήτου. Δεν αποφάσισα να εκτεθώ γράφοντας το πρώτο μου βιβλίο μόνο για τους φανατικούς θεατές και φίλους του αυτοκινήτου. Απευθύνομαι σε κάθε αναγνώστη, όχι μόνον σε αυτόν που θέλει να μπει στο πνεύμα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Υπάρχουν κεφάλαια που περιγράφουν γεγονότα, καταστάσεις και συναισθήματα από τη ζωή μου πέραν των αγώνων. Εξ'ού και ο τίτλος «Ειδικές διαδρομές αγώνων και ζωής».
Ποιο κεφάλαιο του βιβλίου αισθάνεστε ότι σας αντιπροσωπεύει περισσότερο και γιατί;
Δ.Κ.: Είναι περισσότερα από ένα. Μάλλον αυτά, που έχουν κοινό χαρακτηριστικό την ατυχία, το πρόβλημα, την εγκατάλειψη, αλλά με την αντίστιξή τους, ήτοι την τύχη, τη λύση, τη συμπαράσταση. Άλλωστε, αγώνας σημαίνει δεν εγκαταλείπω, ελπίζω, παλεύω για το καλύτερο. Είχα την την ευκαιρία να αναφερθώ σε συναισθήματα που ένιωσα, τα οποία δεν μπορεί να φανταστεί κάποιος αν δεν έχει βρεθεί σ' αυτή την θέση.
Αν έπρεπε να περιγράψετε το βιβλίο σας με τρεις μόνο λέξεις, ποιες θα ήταν;
Δ.Κ.: Από βάθος καρδιάς.
Ευχαριστούμε πολύ!
©Βιβλιοσημεία - Λιάνα Τζιμογιάννη / Αντζελίνα Λερίου
