---Δημοσίευση: 23/09/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Αυτό το βιβλίο δεν προοριζόταν να κυκλοφορήσει. Δεν γράφτηκε με σκοπό να μπει σε ράφια, να καταγραφεί σε καταλόγους ή να αποτιμηθεί. Κυκλοφόρησε μόνο γιατί κάποια πράγματα, όταν υπάρχουν, δεν μπορούν να μένουν εγκλωβισμένα εκεί όπου γράφτηκαν.
Δεν είναι όλα τα βιβλία προϊόντα απόφασης. Κάποια είναι παρενέργειες συνάντησης. Αν βρέθηκε στα χέρια σας, δεν σημαίνει ότι σας ανήκει. Σημαίνει μόνο ότι για λίγο σας εμπιστεύτηκε.
Ρενέ ♥
Η άποψή μου:
(γράφει η Δανάη Λιαροπούλου)
Καλωσήρθατε σε ένα βιβλίο που στις πρώτες σελίδες έγινε από τα αγαπημένα μου. Σε ένα βιβλίο που χωρίς λεπτομέρειες, χωρίς δεδομένα, ονόματα, φύλα, τοποθεσίες (παρά μόνο μία, αλλά spoiler εγώ δεν θα σας κάνω!), ούτε τίποτα συγκεκριμένο, τα λέει όλα! Όπως ακριβώς λέει και στην εισαγωγή η ίδια η συγγραφέας, δε σου προκαλεί συγκίνηση, αλλά εγρήγορση, όχι ασφάλεια, αλλά ένταση. Μην εκπλαγείτε αν σε πολλά σημεία, εκεί που έχει χτίσει ένταση τόσο πυκνή που μπορείς να την αγγίξεις, ξαφνικά σε κάνει να γελάς χωρίς να το θες, χωρίς να το καταλαβαίνεις (αν συνηθίζετε όπως εγώ να διαβάζετε έξω από το σπίτι σας και σε δημόσιους χώρους, ετοιμαστείτε να τραβήξετε κάποια απορημένα βλέμματα).
Ενώ διάβαζα, θυμόμουν πολύ έντονα την εισαγωγή που εκφώνιζε η Angelina Jolie στην ταινία Original Sin:
“No this is not a love story, but it is a story about love.
About those who give in into it, and the price they pay.
And those who run away from it, because they are afraid,
or because they do not believe they're worthy of it.”
Και θα προσθέσω και “a story about situationships”, το σημείο των καιρών μας. Καθότι και η συγγραφέας είναι παιδί των social media, και κυρίως του instagram, δεν θα υπήρχε πιο ταιριαστός δημιουργός. Θα ταυτιστείτε όποια και να είναι η ιστορία σας, ό,τι και να έχετε ζήσει έως τώρα. Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα, ήταν ότι η συγγραφέας αναγνωρίζει τα συναισθήματα, που σίγουρα έχεις βιώσει κι εσύ κάποτε, τα επικυρώνει, τους δίνει αξία και σημασία. Σε μια κοινωνία που τα τελευταία χρόνια κάνει τα πάντα για να μειώσει αυτά που αισθάνεσαι, να σου πει ότι «δεν είσαι φυσιολογικός, είσαι υπερβολικός», εδώ πιστεύεις επιτέλους ότι κάποιος σε βλέπει. Με κάθε σελίδα έχεις την αίσθηση ότι ήταν καρμικό να το διαβάσεις τώρα, και ξέρεις ότι μιλάει για εσένα, για όσα μπορεί να έχεις νιώσει ή όσα θες να νιώσεις. Είναι μια ιστορία φτιαγμένη από όλους, για όλους.
Αν μου έμεινε ένα ηθικό δίδαγμα, ήταν μία πρόταση που λίγο πριν αναφερθεί μέσα στο βιβλίο, την έχεις ήδη θυμηθεί από τις δικιές σου εμπειρίες: “Το τραύμα δένει τους ανθρώπους, έτσι αναγνωρίζονται”. Δεν θα σας πω πώς τελειώνει, ωστόσο θα αναφέρω ότι το τέλος αφήνει αυτό ακριβώς που γεννάει κάθε πολύ δυνατή ιστορία. Να το διαβάσετε, και αφού το διαβάσετε να το κρατήσετε κοντά στη καρδιά σας.
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
