Ο Χάρης Καραθύμιος γεννήθηκε το 1991 στην Αθήνα, μεγάλωσε στη Λήμνο και κατάγεται από το Καλλίθηρο Καρδίτσας. Είναι απόφοιτος του τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ και κάτοχος μεταπτυχιακού στον κλάδο των ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Imperial College London. Το πρώτο του βιβλίο, «Ο Σκορπιός», κυκλοφόρησε το 2021 από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Κυρίες και κύριοι... Τα Βιβλιοσημεία ανακρίνουν τον Χάρη Καραθύμιο!
Μετά τον «Σκορπιό», επιστρέφετε με τον «Μεσσία». Θεωρείτε ότι ο «Μεσσίας» είναι τελικά ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ή κάτι περισσότερο;
Χ.Κ.: Ο «Μεσσίας» είναι στον κορμό του ένα σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα με ιστορικά στοιχεία. Πάνω σε αυτή τη βάση, προσπάθησα να προσφέρω κάτι διαφορετικό, ασυνήθιστο, σχεδόν πειραματικό.
Δύο βιβλία, ένας πρωταγωνιστής. Σκοπεύετε να μας δώσετε κι άλλες περιπέτειες του Γαβριήλ Γάκου;
Χ.Κ.: Θα υπάρξουν κι άλλα βιβλία σε αυτή τη σειρά. Ωστόσο, δεν γράφω βιβλία μόνο με τον Γαβριήλ Γάκο. Στην κατάλληλη χρονική στιγμή, θα κυκλοφορήσουν άλλα ανεξάρτητα μυθιστορήματα.
Στο πρώτο σας βιβλίο είχατε αναφέρει τη φράση «Ο μύθος του σκορπιού ζωντανεύει». Υπάρχει αντίστοιχος μύθος για τον Μεσσία;
Χ.Κ.: Υπάρχει αντίστοιχος μύθος για τον Μεσσία. Υπάρχουν, μάλιστα, άνθρωποι που πιστεύουν. Ο Γαβριήλ Γάκος καλείται να τον απομυθοποιήσει.
Ο Γάκος ανέφερε πως «όλα τα φαινόμενα, όσο ανεξήγητα ή μεταφυσικά κι αν μοιάζουν, κρύβουν από πίσω τους μία ρεαλιστική εξήγηση». Υπάρχει διαφορά στην ταυτότητα ενός ιδιωτικού ερευνητή (ρεαλιστής) με αυτήν ενός απομυθοποιητή μεταφυσικών υποθέσεων; Πώς το συνδυάζετε;
Χ.Κ.: Ο Γαβριήλ Γάκος υπήρξε αξιωματικός της Αστυνομίας του τμήματος Ανθρωποκτονιών. Μετά τη δολοφονία της κόρης του, παραιτήθηκε και ξεκίνησε να δραστηριοποιείται ως ιδιωτικός ερευνητής με συνεργάτη τον δίδυμο αδερφό του. Όταν απομυθοποίησε μία φαινομενικά ανεξήγητη υπόθεση, και κυρίως έπειτα από την υπόθεση του «Σκορπιού», τού φόρεσαν την ταμπέλα του «απομυθοποιητή μεταφυσικών υποθέσεων». Ο Γάκος συνδυάζει τις γνώσεις του γύρω από την αστυνομική έρευνα με την παρατηρητικότητα και το ένστικτό του.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία στη συγγραφή αυτού του βιβλίου;
Χ.Κ.: Το βιβλίο με δυσκόλεψε σε μεγάλο βαθμό, τόσο που γράφοντάς το ένιωθα ότι έθεσα τον πήχη πιο ψηλά απ’ ό,τι είμαι ικανός να φτάσω! Με άλλα λόγια, το βιβλίο αυτό με ξεπερνούσε. Είναι πολυεπίπεδο με πολλούς χαρακτήρες και συσχετισμούς μεταξύ τους, με παράλληλες ιστορίες, αλλά και με ένα χρονολόγιο, που πλέκεται εμβόλιμα στην κύρια αφήγηση, καλύπτοντας ιστορικά ορόσημα της νεοελληνικής ιστορίας από το 1831 έως το 1973. Για τους λόγους αυτούς χρειάστηκε πολύς χρόνος για να ολοκληρωθεί.
Γράφοντας για σκοτεινές υποθέσεις, να υποθέσουμε πως εμπνέεστε από αυτές που βλέπουμε στα δελτία ειδήσεων ή στο διαδίκτυο; Ή αρκεί κάτι άλλο για να έρθει η έμπνευση;
Χ.Κ.: Η έμπνευση προκύπτει τυχαία, ίσως και ασυνείδητα, από ένα σωρό ερεθίσματα, μεταξύ αυτών οι ειδήσεις που μας βομβαρδίζουν διαρκώς και το διαδίκτυο. Το πώς φιλτράρω όλα αυτά τα ερεθίσματα για να καταλήξω σε κάτι που να με εμπνέει, συμβαίνει ενστικτωδώς. Παρ’ όλα αυτά, περισσότερη έμπνευση αντλώ από τη μουσική, τον κινηματογράφο και τις τέχνες παρά από τις ειδήσεις.
Υπάρχει κάποια σκηνή στον «Μεσσία» που σας δυσκόλεψε συναισθηματικά να γράψετε;
Χ.Κ.: Οι σκηνές με την προσωπική ζωή της πρώην συζύγου του Γαβριήλ, ειδικά προς το τέλος.
Πώς χτίζετε τις ανατροπές στα βιβλία σας; Τι πρέπει να έχει μια καλή ανατροπή για να λειτουργήσει;
Χ.Κ.: Αυτό που σίγουρα δεν πρέπει να συμβεί, είναι να νιώσουν οι αναγνώστες ότι τους εξαπατάς. Δεν αποτελεί ανατροπή το γεγονός από μόνο του η αναγνώστρια/ο αναγνώστης να μην καταφέρει να βρει ποιος είναι ο θύτης. Γενικά, η έρευνα οδηγεί σε υποψίες για συγκεκριμένα πρόσωπα μέχρι που καταλήγει η υποψία για έναν ύποπτο να είναι σχεδόν βεβαιότητα. Και τότε ανατρέπονται όλα.
Χ.Κ.: Όχι ιδιαίτερα. Ίσως με ενδιαφέρει περισσότερο η εκλογίκευση των «ακατανόητων» φαινομένων. Σαν μια επιστημονική περιέργεια.
Κατά τη συγγραφή, δίνετε μεγαλύτερη βάση στη λύση του μυστηρίου ή στη ψυχολογία των χαρακτήρων;
Χ.Κ.: Τα σύγχρονα αστυνομικά μυθιστορήματα έχουν κοινωνικές διαστάσεις, ενίοτε σε τέτοιο βαθμό που η πλοκή αυτή καθαυτή χρησιμοποιείται προσχηματικά για να πραγματεύονται οι συγγραφείς ένα σωρό κοινωνικά και άλλα ζητήματα. Έτσι κι εγώ, δεν γράφω ένα αστυνομικό μυθιστόρημα σαν ξερό γρίφο, αλλά ως ένα μυθιστόρημα με χαρακτήρες που έχουν βάθος και ανησυχίες κι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, πολλές φορές με τρόπο ακατανόητο ακόμη και για μένα.
Ποιος χαρακτήρας του βιβλίου σάς "αιφνιδίασε" περισσότερο κατά τη συγγραφή;
Χ.Κ.: Ο Σωκράτης Τζένουε. Εμφανίστηκε στον «Σκορπιό» σαν από μόνος του. Με ενδιέφερε στον «Μεσσία» να τον ξεδιπλώσω και να μάθω περισσότερα για την ιδιοσυγκρασία, την ψυχοσύνθεση, τις καταβολές του. Μέχρι που συνέβη το παράξενο που είπα προηγουμένως. Είναι σαν να απέκτησε δική του συνείδηση. Από ένα σημείο κι έπειτα περισσότερο τον κατέγραφα, παρά τον δημιουργούσα.
Αν ο «Μεσσίας» υπήρχε δυνατότητα να γίνει σειρά ή ταινία, τι από τα δυο θα προτιμούσατε και ποιόν ηθοποιό θα φανταζόσασταν στον ρόλο του Γαβριήλ Γάκου;
Χ.Κ.: Τον Γαβριήλ Γάκο περιγράφω ως έναν ψηλό άνδρα που αποπνέει μια δυσερμήνευτη γοητεία. Δεν ξέρω αν είναι απαραίτητα όμορφος με την στερεοτυπική αντίληψη του όρου. Η καθεμία και ο καθένας θα τον φανταστεί με διαφορετικό τρόπο. Αν έπρεπε να επιλέξω, θα προτιμούσα ο «Μεσσίας» να γίνει σειρά, διότι έτσι θα υπάρχει η δυνατότητα να αναπτυχθούν επαρκώς όλες οι παράλληλες ιστορίες των διαφορετικών χαρακτήρων. Όσο για τον ηθοποιό, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν αρκετοί της νεότερης γενιάς που θα ταίριαζαν στον ρόλο του Γάκου, π.χ. Μιχάλης Λεβεντογιάννης και Γιάννης Κουκουράκης.
Ποιο βιβλίο, ελληνικό ή ξένο, θα λέγατε ότι σας διαμόρφωσε περισσότερο ως συγγραφέα; Το ίδιο και για ποιος συγγραφέας.
Χ.Κ.: Προσπαθώ να διαβάζω όσο το δυνατόν περισσότερα και διαφορετικά βιβλία τόσο γυναικών όσο και αντρών. Όλα σε διαφορετικό ποσοστό με διαμόρφωσαν. Έχω διαβάσει (και διαβάζω) από τα κλασικά αριστουργήματα της παγκόσμιας και της ελληνικής λογοτεχνίας μέχρι τα σκανδιναβικά αστυνομικά μυθιστορήματα των τελευταίων δεκαετιών. Και, φυσικά, μυθιστορήματα σύγχρονων Ελληνίδων κι Ελλήνων συγγραφέων. Για ένα διάστημα είχα εμμονή με τη γενιά του ’30 (του 1930, γιατί πλησιάζει και το 2030!). Άλλη περίοδο είχα κολλήσει με βιβλία φαντασίας, με αστυνομικά, κ.ο.κ.
Πότε καταλάβατε ότι η συγγραφή δεν ήταν απλώς χόμπι αλλά προσωπική ανάγκη;
Χ.Κ.: Μου άρεσε από πολύ μικρή ηλικία η δημιουργία σεναρίων, κυρίως για κινηματογραφική ταινία ή σειρά. Το 2016, αμέσως μετά τον στρατό, αποφάσισα ένα από τα σενάρια που είχα γράψει να το μετατρέψω σε μυθιστόρημα. Έκτοτε γράφω και διαβάζω αδιάκοπα. Πάει μια δεκαετία τώρα.
Πώς αντιμετωπίζετε τις συγκρίσεις με ξένους συγγραφείς του είδους;
Χ.Κ.: Δεν έχω αντιμετωπίσει τέτοια σύγκριση μέχρι στιγμής. Πάντως, είναι γεγονός ότι έχουμε την τάση οι Έλληνες σε όλα τα πεδία να αυτοπροσδιοριζόμαστε και να βαθμονομούμε την αξία μας σε σχέση με τους ξένους. Αποτελούν «οι ξένοι» πυξίδα για εμάς.
Τι θα θέλατε να μείνει στον αναγνώστη αφού κλείσει την τελευταία σελίδα;
Χ.Κ.: Το ιδανικό για μένα θα ήταν, αφότου τελειώσουν το βιβλίο, να το σκέφτονται και να θυμούνται αποσπάσματά του, ή ακόμη καλύτερα να θυμούνται την αίσθηση που τους άφησε, για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Όσο πιο γρήγορα σβήνει ένα βιβλίο στη θύμηση της αναγνώστριας/του αναγνώστη, τόσο πιο ανούσιο ήταν για εκείνη/εκείνον.
Πιστεύετε ότι οι άνθρωποι σήμερα έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να πιστέψουν σε “Μεσσίες”;
Χ.Κ.: Δεν έπαψε ποτέ να υπάρχει αυτή η ανάγκη. Είναι κάπως σαν έμφυτη στον άνθρωπο. Σε περιόδους κρίσεων γίνεται εντονότερη.
Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο συγγραφέα που θέλει να γράψει αστυνομική λογοτεχνία στην Ελλάδα σήμερα;
Χ.Κ.: Θα έλεγα γενικότερα για τη συγγραφή χρειάζεται κανείς δύο πράγματα: να διαβάζει πολύ και να έχει συνέπεια, δηλαδή να αφιερώνει στο γράψιμο όσο χρόνο μπορεί να διαθέσει αλλά να το κάνει σε καθημερινή βάση.
Αν έπρεπε να ντύσετε μουσικά τις σκηνές του βιβλίου, ποια μουσική θα ήταν αυτή;
Χ.Κ.: Κυρίως ροκ μουσική. Στο «αυτί» του βιβλίου υπάρχει παραπομπή σε λίστα με τα κομμάτια που ντύνουν τις σκηνές του βιβλίου.
Γράψτε 6 λέξεις που να «δίνουν» το βιβλίο, ως ακροστιχίδα (Μ, Ε, Σ, Σ, Ι, Α, Σ).
Χ.Κ.: Μυστήριο. Επιστήμη. Στοιχείο. Συνωμοσία. Ιστορία. Ανατροπή. Σάρκα.
Θεωρείτε πως ένας συγγραφέας πρέπει να υπηρετεί ένα συγκεκριμένο είδος, ή να δοκιμάζεται και σε άλλα; Εσείς θα το κάνατε;
Χ.Κ.: Στο ξεκίνημά του, μία/ένας συγγραφέας που εναλλάσσεται από το ένα είδος στο άλλο, αποπροσανατολίζει το αναγνωστικό κοινό. Είναι, όμως, δίκοπο μαχαίρι. Αν καθιερωθεί στη συνείδηση του κόσμου ως συγγραφέας ενός συγκεκριμένου είδους, στη συνέχεια είναι δύσκολο να ξεφύγει από αυτό τον «ρόλο». Εγώ δεν θέλω να υπηρετώ ένα συγκεκριμένο είδος. Γράφω δραματικά μυθιστορήματα. Ξεκίνησα με detective fiction. Ελπίζω στο μέλλον να κυκλοφορήσουν και άλλα βιβλία μου όχι αμιγώς crime.
Ποιος είναι ο δικός σας Μεσσίας;
Χ.Κ.: Θεωρώ πως δεν πρέπει να δίνουμε σε ανθρώπους υποστάσεις «μεσσία» ή ανώτερου όντος, ηγέτη, κτλ. Ως εκ τούτου, δεν έχω «Μεσσία» ή κάποιο ίνδαλμα.
Σπουδάσατε Φυσική στο ΕΚΠΑ και έχετε μεταπτυχιακό στα Ευφυή Συστήματα Υποδομών Ζωτικής Σημασίας από το Πανεπιστήμιο Κύπρου σε συνεργασία µε το Imperial College London. Εξηγήστε μας τη φύση σπουδών και δουλειάς σας.
Χ.Κ.: Εργάζομαι ως σύμβουλος πληροφορικής σε ειδικές υπηρεσίες διαχείρισης προγραμμάτων του ΕΣΠΑ. Κατά τις σπουδές μου, είχα την τύχη να διδαχθώ από κορυφαίους καθηγητές του ΕΚΠΑ, του Imperial College London και του Πανεπιστημίου Κύπρου. Σε προπτυχιακό επίπεδο ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στη Φυσική λαμβάνοντας ένα ισχυρό ακαδημαϊκό υπόβαθρο στις θετικές επιστήμες. Στο μεταπτυχιακό εκπόνησα τη διπλωματική μου διατριβή υπό την επίβλεψη του καθηγητή Chris Hankin πάνω στα cyber-physical attack graphs, εξετάζοντας περιπτώσεις συνδυασμού φυσικής εισβολής όσο και ψηφιακής σε πυρηνικά εργοστάσια. Σε αυτό το βιβλίο έχω αξιοποιήσει γνώσεις από τις σπουδές μου, τόσο στη Φυσική όσο και στο Machine Learning και το Cyber Security.
Είστε υποστηρικτής του χάρτινου βιβλίου ή audio/ηλεκτρονικού;
Χ.Κ.: Διαβάζω αρκετά σε ηλεκτρονική μορφή, ακούω σε μικρότερο βαθμό audiobooks, αλλά κατά κύριο λόγο διαβάζω βιβλία σε έντυπη μορφή.
Πώς χαλαρώνει ο Χάρης Καραθύμιος;
Χ.Κ.: Κυρίως διαβάζω. Δεν μπορώ να πω ότι χαλαρώνω γράφοντας, διότι εκεί δίνω μεγάλη αφοσίωση κι ενέργεια. Από ’κει και πέρα, θέλω να αφιερώνω το μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χρόνου μου στη σύζυγό μου. Κάνουμε πολλές δραστηριότητες μαζί, ταξιδεύουμε, πηγαίνουμε στο θέατρο, στον κινηματογράφο, για φαγητό, συναντάμε τους φίλους μας, κ.α. Στις φωτογραφίες βλέπουμε στιγμιότυπα από τα νησιά Ίο, Λήμνο, στο χωριό μου Καλλίθηρο Καρδίτσας και μια εξόρμηση στη Βιέννη.
Καλοτάξιδος ο Μεσσίας!
Ραντεβού στην παρουσίαση στις 28/05/2026!!!
©Βιβλιοσημεία - Λιάνα Τζιμογιάννη / Αντζελίνα Λερίου
Πηγή φωτογραφιών: προσωπικό αρχείο συγγραφέα, που δόθηκαν
κατά αποκλειστικότητα στα Βιβλιοσημεία
.jpg)




