---Δημοσίευση: 09/04/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Με φόντο την εναλλαγή των εποχών στην Ιαπωνία, επτά γάτες προσφέρουν πολύτιμα διδάγματα ενώ διατρέχουν τη ζωή των αφεντικών τους σκαρφαλώνοντας, παρηγορώντας, χουζουρεύοντας, και κάποιες φορές απλώς αναπηδώντας πάνω απ’ όλους...
Θα συναντήσουμε την παιχνιδιάρα γάτα Σπιν, που μαθαίνει με την απλότητα των αναγκών της σε έναν αγχωμένο πατέρα πώς να φροντίζει το μωρό του· μια παρέα από αγριόγατες σε ένα δημοφιλές θέρετρο δίνει μάθημα ζωής σε ένα αγόρι πώς να σέβεται τους νόμους της φύσης· μια οικογένεια προβληματίζεται από την αμείωτη αφοσίωση του γάτου της στον χαρισματικό αλλά αδιάφορο πατέρα· μια γυναίκα αναθεματίζει τον γάτο της που δεν παύει να την ενοχλεί τις νύχτες· και ένας ηλικιωμένος γάτος συλλαμβάνει ένα σχέδιο ώστε να περάσει το πνεύμα του στον άλλο κόσμο και να παραμείνει για πάντα στη ζωή του αφεντικού του. Η πολυαναμενόμενη συλλογή ιστοριών της Hiro Arikawa εξυμνεί την αξία της φιλίας και τη δύναμη της αγάπης, υπενθυμίζοντάς μας ότι η σταθερότητα και η αφοσίωση ενός αγαπημένου γάτου δεν μας εγκαταλείπουν ποτέ. Γι’ αυτό άλλωστε επιλέγουμε να μοιραστούμε τη ζωή μας μαζί τους.
Η άποψή μου:
«Η γάτα μου γνωρίζει το νόημα της ζωής, αλλά δεν έχει καμία διάθεση να μοιραστεί το μυστικό αυτό με κανέναν».
---Ashleigh Brilliant, Βρετανός σκιτσογράφος & γνωμικογράφος (1933---
Τελικά ο κόσμος αυτός είναι χωρισμένος σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Ενδιάμεσες δεν υπάρχουν. Ο καθένας μπορεί να είναι, ας πούμε, αριστερός ή δεξιός, άθεος ή θρήσκος, οπισθοδρομικός ή νεωτεριστής, έξυπνος ή χαζός και φυσικά υπάρχουν πάντα μα πάντα ο μεσαίος χώρος όπως και τα άκρα, για όλες αυτές και ακόμα και για περισσότερες κατηγορίες. Οι κεντρώοι, οι ακροδεξιοί, οι ακροαριστεροί, οι μέσης ευφυίας, οι ένθρησκοι, κλπ.
Για τις γάτες όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Είτε τις λατρεύεις, είτε τις αποφεύγεις. Μέσος όρος δεν υφίσταται. Και αυτό το ξέρουν πολύ καλά, κυρίως οι γάτες.
Πέρα λοιπόν από την εισαγωγή, κάτι μεταξύ απολύτως υπαρκτού και αστείου ταυτογχρόνως, οι γάτες είναι πλάσματα που ταξινομούνται κυρίως βάσει αυτών που συνδιαλέγονται μαζί τους. Σατανικά πλάσματα, μη φιλικά ενίοτε, εγωίστριες, ανεξάρτητες, οπορτουνίστριες κλπ. Όλοι αυτοί οι διαχωρισμοί καθόλου μα καθόλου δεν αφορούν τις γάτες. Αφορούν μόνο εμάς. Οι γάτες συνεχίζουν, στο πέρασμα τόσων και τόσων αιώνων, να λειτουργούν όπως αυτές ξέρουν.
Η Arikawa Hiro καταπιάνεται για δεύτερη φορά σε βιβλίο της με θέμα τις γάτες. Η πρώτη ήταν «Το χρονικό ενός πολυταξιδεμένου γάτου». Είναι προσφιλές λοιπόν το θέμα «γάτα» για τη συγγραφέα. Και ενώ πολλοί εξ' ημών μπορεί να σκεφτούν ότι αυτό το βιβλίο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τρόπο τινά «εύπεπτο» και απλοϊκό ανάγνωσμα, η πραγματικότητα είναι άλλη. Οι γάτες που πρωταγωνιστούν στα διηγήματα του βιβλίου είναι μορφές, τολμήστε μου να τις πω, εξανθρωπισμένες, θεϊκές, όχι με την αίσθηση του ιερού και άφατου, αλλά με την αίσθηση της πρόνοιας του Πνεύματος, και κυρίως είναι παρουσίες βαθιά συναισθηματικές και απόλυτα συνεπείς ως προς την αποστολή τους.
Το κείμενο ρέει πραγματικά. Είναι ευχάριστο, εξαιρετικά συναισθηματικό, απολύτως κατανοητό και κυρίως επίκαιρο. Η γλώσσα καθημερινή, λες και συνομιλείς με έναν δικό σου άνθρωπο μια τυχαία στιγμή της ημέρας. Ξέρετε, είναι μοναδικό το να μπορεί ένας συγγραφέας να «μεταθέτει» νοήματα και συναισθήματα τόσο έντονα και ισχυρά, όπως η αγάπη, η αφοσίωση, ο θάνατος, η θλίψη, η απώλεια κλπ σε πλάσματα που εμείς θεωρούμε υποδεέστερα των ανθρώπων. Πιστεύω ακράδαντα όμως ότι η ανάγνωση αυτού του βιβλίου θα σας αλλάξει, έστω και κατά λίγο, αυτήν την οπτική των πραγμάτων. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το πόσο ψηλά, σε κριτικές και πωλήσεις, έχει βρεθεί το εν λόγω βιβλίο παγκοσμίως.
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
