---Δημοσίευση: 28/03/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
«Ήταν στις εκβολές του ποταμού, η πλάτη της ακουμπούσε πάνω στο χωμάτινο δρομάκι με τ’ αγριόχορτα κι εκείνο το μαύρο μετάξι κινούνταν σαγηνευτικά μέσα στο κυματάκι που ο αγέρας έφερνε πάλι και πάλι. Έκανε να βγάλει τα μαλλιά της απ’ το δροσερό νερό, μα μόλις όρθωσε το σώμα είδε δίπλα της τον ίδιο της τον εαυτό νεκρό, ψυχρό, με ένα κοκκινωπό σημάδι κολλημένο γύρω απ’ το λαιμό της».
Τα όνειρά της έχουν γίνει θηλιές, που την σφίγγουν το ένα πίσω από το άλλο, ξανά και ξανά. Δεν έχει φίλους για να ζητήσει βοήθεια, μόνο τον Άρη, που παλεύει να την βγάλει από τις κρίσεις πανικού, έστω κι αν νιώθει απλός κομπάρσος στην ζωή της. Η Χριστίνα έχει μάθει να μην εμπιστεύεται κανέναν, όταν όμως η μία της αδερφή δολοφονείται και η άλλη πέφτει θύμα απαγωγής, τότε καταλαβαίνει πως δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια ανοχής από μέρους της, αφού μπορεί να είναι η επόμενη στην λίστα του δολοφόνου.
Χριστίνα, Άρης, Αφροδίτη, Ιάσονας, Αντύπας, Τεό, Ρήγας και φυσικά η Έριδα, έρχονται να ρίξουν την δική τους σταγόνα μέσα στο ποτήρι μ’εκείνο το μαύρο πικρό κρασί, δείχνοντας πως μπορεί και να το ξεχειλίσουν. Ή ίσως και όχι!
Η άποψή μου:
Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί, με σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας, γλαφυρές περιγραφές, παρομοιώσεις και το κυριότερο, χωρίς βωμολοχίες. Οι ερωτικές σκηνές παρουσιάζονται με λεπτότητα, χωρίς να σοκάρουν τον αναγνώστη. Η συγγραφέας έχει κάνει έρευνα σε μυθολογία και σε γεωλογία κι αυτό φαίνεται στη γραφή της, καθώς αναφέρονται ιστορίες μυθικών ηρώων και ονομασίες πετρωμάτων, αγνώστων στο ευρύ κοινό.
Μας βάζει βαθιά στα άδυτα του υποκόσμου, όπου βλέπουμε και την ευαίσθητη πλευρά νονών της νύχτας, μαστρωπών, γυναικών ελαφρών ηθών. Είναι άνθρωποι με αισθήματα, πονάνε βαθιά, αγαπάνε με πάθος και φτάνουν στα άκρα για να αποκτήσουν ό,τι επιθυμούν, αλλά και για να υπερασπιστούν τις περιουσίες και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
