---Δημοσίευση: 28/04/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Για πρώτη φορά, είκοσι συναρπαστικές ιστορίες του κορυφαίου συγγραφέα της crime λογοτεχνίας Lee Child βρίσκονται συγκεντρωμένες σε μία συλλεκτική έκδοση, την οποία προλογίζει ο ίδιος ο δημιουργός.
Στο "Σχετικά Ασφαλής" παρουσιάζονται πορτρέτα βγαλμένα από τα μύχια της ανθρωπότητας στην καλύτερη και στη χειρότερη μορφή της: δολοφόνοι, πράκτορες της CIA, γκάνγκστερ και πολλοί άλλοι. Ένας επαγγελματίας δολοφόνος που διακινεί ναρκωτικά εξομολογείται τους φόβους του σε έναν άγνωστο. Σε έναν παραμελημένο νεοσύλλεκτο αστυνομικό, που κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά, ανατίθεται το αρχείο του αστυνομικού τμήματος. Ένας αδίστακτος φονιάς σκοτώνει μόνο κακούς. Ένας μεθοδικός σωματοφύλακας παραιτείται όταν το άτομο που έχει αναλάβει να προστατεύσει αποδεικνύεται πως είναι πιο έξυπνο από τον ίδιο. Μια στρατιωτική επιχείρηση καταστρώνεται άψογα... Το κάθε διήγημα είναι ξεχωριστό. Με τον απέριττο λόγο και τις αναπάντεχες ανατροπές τους, το καθένα από αυτά δεν θα μπορούσε να είχε γραφτεί παρά μόνο από τον δημιουργό του #1 ήρωα της σύγχρονης crime λογοτεχνίας, του εμβληματικού Τζακ Ρίτσερ.
Το βιβλίο περιέχει τα ακόλουθα διηγήματα: Ο σωματοφύλακας | Το πιο μεγάλο κόλπο | Δέκα κιλά | Σχετικά ασφαλής | Φυσιολογική από κάθε άποψη | Η λύση των 12,7 χιλιοστών | Μέσα μαζικής μεταφοράς | Εγώ και ο κύριος Ράφερτι | Τομέας 7 (α) (Αξιόμαχοι) | Εθισμένοι στη γλύκα | Η Ένωση των Χοντροκέφαλων | Άκουσα μια ρομαντική ιστορία | Η πρώτη μου δίκη για ναρκωτικά | Μούσκεμα | Τι έγινε στ’ αλήθεια | Ο άγιος Πέτρος, ο Λουσιάν κι εγώ | Ουδέν νεώτερον | Ο Σόρτι και ο χαρτοφύλακας | Για ένα τσιγάρο | Ο Φιδοφάγος και τα νούμερα.
Η άποψή μου:
Σίγουρα είναι ένα βιβλίο που δεν διαλέγεις λόγω εξωφύλλου (εδώ μετράει το όνομα του συγγραφέα), γρήγορο, εύστοχο κι έξυπνο. Σου κινεί αμέσως το ενδιαφέρον και δεν σε δεσμεύει αν δεν έχεις χρόνο, αφού τα διηγήματα μπορούν να διαβαστούν με όποια σειρά θέλεις και είναι αρκετά μικρά, ώστε να μπορείς να διαβάσεις κάποιο σε μια βαρετή αίθουσα αναμονής.
Ωστόσο, ως πρώτη επαφή με τον συγγραφέα κι ενώ λάτρεψα τα πέντε πρώτα διηγήματα, μού φάνηκε πολύ αμερικάνικο. Τι εννοώ: αρκετά ρηχό σε συναίσθημα, κυρίως άντρες πρωταγωνιστές με την αδρεναλίνη στο κόκκινο, σαν να βρίσκεσαι σε μια διαρκή πάλη εαυτού ή σε ένα ξεγυρισμένο πιστολίδι της Άγριας Δύσης. Τα θετικά του: κατασκοπία, συνωμοσίες, ίντριγκες, εύκολη ροή στον λόγο, αλλεπάλληλες ανατροπές και με κάποιο τρόπο σου δημιουργείται ένα είδος νοσταλγίας του περασμένου αιώνα, όταν ο κόσμος ήταν ή τουλάχιστον φαινόταν πιο απλός.
Οι ήρωές του -ως επί το πλείστον- περιθωριακοί, αλλά και απλοί άνθρωποι μπλέκονται σε απίθανες καταστάσεις με αποκορύφωμα το τέλος κάθε ιστορίας που με άφηνε στις περισσότερες των περιπτώσεων άναυδη, που σχεδόν ευχόμουν να υπήρχε τρόπος να διαβάζω πιο γρήγορα!
Σωματοφύλακας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, εξομολογήσεις με κάθε ειλικρίνεια, ένοχοι και αθώοι, μυστικά, συνωμοσίες, ψέματα, απάτες, πάθη και περίεργες συμφωνίες, που όμως καταλήγουν σε φιάσκο σε κάνουν -αν μη τι άλλο να μη βαριέσαι. Τα συναισθήματά μου ανάμεικτα. Ωστόσο, τα διηγήματα δεν υστερούν σε πρωτοτυπία, αλλά μετά από την πρώτη ανάγνωση, νιώθω ότι κάτι λείπει, κάτι που για μένα θα έκανε την ειδοποιό διαφορά, προκειμένου να το κατατάξω σε κάτι ξεχωριστό.
Και κάπου εκεί σταματάνε τα πολύ θετικά, γιατί σκέφτομαι τελικά σε ποιον τύπο αναγνώστη απευθύνεται. Σίγουρα όχι στον ρομαντικό, συναισθηματικό, πολύ σε αυτόν που του αρέσουν οι ανατροπές και αρκετά σε αυτούς που διαβάζουν κατασκοπικά και crime! Όσοι το ξέρετε ή έχετε διαβάσει κάποιο άλλο του συγκεκριμένου συγγραφέα θα χαρώ πολύ να ανταλλάξουμε απόψεις.
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
