---Δημοσίευση: 07/08/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Σε έναν Ουρανοξύστη που ανασαίνει, όπου ο χρόνος έχει διαταραχτεί και τα έπιπλα παθαίνουν κρίσεις άγχους, πραγματοποιείται το πιο παράξενο project: η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης σε ενοίκους που έχουν «δραπετεύσει» από την Ιστορία.
Ανάμεσα σε εμβληματικές προσωπικότητες των περασμένων αιώνων -ποιητές, σταρ της μουσικής και του κινηματογράφου, φιλόσοφους, επιστήμονες και επαναστάτες- ο αναγνώστης βιώνει, κυριολεκτικά και μεταφορικά, το θαύμα της Επιλογής Εποχών.
Στους Ορόφους των Αυτοκτονιών, του Τίποτε, των Τραυμάτων και των Πειραμάτων, η ροή του χρόνου έχει παγώσει, ενώ το φουτουριστικό ασανσέρ οδηγεί με ασφάλεια στο Ρετιρέ της Λήθης. Όσο για τους «Ιδιοκτήτες» του Ουρανοξύστη, δεν προσφέρουν φιλοξενία, αλλά μια χρυσή φυλακή με budget... Θεού. Μέσα σε αυτό το αυτοοργανωμένο σύστημα, οι ήρωες κάνουν rewind στις πιο σκληρές αναμνήσεις τους. Απενοχοποιημένοι πια, συσπειρώνονται για μια τελεσίδικη απόφαση σχετικά με τη Μνήμη του Κόσμου. Στόχος τους; Να οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε μια επιλογή που θα πονέσει· ένα μεταιχμιακό σημείο που θα την αναγκάσει να αφυπνιστεί. Η ζωή οδηγεί αναπόφευκτα στο τέλος. Ή μήπως το τέλος δεν είναι παρά η τελευταία σκηνοθετική οδηγία για μια ελεύθερη πτώση προς τη μεγάλη ανατροπή;
Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Με τη γνωστή αφηγηματική της αμεσότητα, η Σεμίνα Διγενή συνθέτει ιστορίες που κινούνται ανάμεσα στη μαρτυρία και την ιστορική μνήμη. Οι ήρωες του βιβλίου παρουσιάζονται ως άνθρωποι με πάθη, αδυναμίες, όνειρα και αντιφάσεις, γεγονός που κάνει τις αφηγήσεις δυνατές και συγκινητικές.
Κάθε κεφάλαιο λειτουργεί σαν μια ξεχωριστή συνάντηση με ανθρώπους που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα, όχι επειδή ακολούθησαν τον εύκολο δρόμο, αλλά επειδή επέλεξαν να αντισταθούν, να δημιουργήσουν και να εκφραστούν ελεύθερα.
Tο «Η Τέχνη του να μην πεθαίνεις - Οι Απείθαρχοι» αποτελεί ένα έργο βαθιά ανθρώπινο, συγκινητικό και ουσιαστικό, που αποτελεί ταυτόγχρονα έναν φόρο τιμής σε ανθρώπους οι οποίοι αρνήθηκαν να συμβιβαστούν με την εποχή τους κι επέλεξαν να μείνουν πιστοί στις αξίες και στις πεποιθήσεις τους.
Δεν αναφέρεται μόνο στη βιολογική ύπαρξη. Ο τίτλος αποκτά συμβολικό χαρακτήρα, μιλώντας για εκείνη τη μορφή αθανασίας που κερδίζει ο άνθρωπος όταν το έργο, οι ιδέες και η στάση ζωής του συνεχίζουν να εμπνέουν τις επόμενες γενιές.
Αν είσαι φίλος της Ιστορίας, της Τέχνης και του Πολιτισμού κι αν αγαπάς τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία κι ενδιαφέρεσαι για προσωπικές μαρτυρίες και αληθινές ιστορίες, το βιβλίο είναι για σένα!
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
