---Δημοσίευση: 12/06/2026---
Περίληψη οπισθόφυλλου:
Η Αμελί Κοβαίου, μια κοπέλα βυθισμένη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αφήνει πίσω τη ζωή της στη Δονούσα και μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη για μια καινούρια αρχή. Όταν το σπίτι που είχε επιλέξει να νοικιάσει δεν είναι πια διαθέσιμο, αναγκάζεται να μείνει προσωρινά σε μια απομονωμένη μονοκατοικία στην Επτάλοφο. Εκεί ανακαλύπτει ένα κρυμμένο τετράδιο γεμάτο σκοτεινές σκέψεις ενός άγνωστου παρατηρητή. Σύντομα, οι λέξεις του τετραδίου αρχίζουν να τη στοιχειώνουν. Η Αμελί νιώθει πως παρακολουθείται. Όταν αποφασίζει να ζητήσει βοήθεια, είναι ήδη αργά...
Μέσα σε έναν κόσμο που αντηχεί ασταμάτητα τον εαυτό του, εκεί όπου οι φωνές πνίγονται στα φίλτρα και οι ψυχές καθρεφτίζονται σε οθόνες, o Νάρκισσος σκύβει ξανά στο νερό, λες και ποτέ δεν έμαθε από το λάθος του. Η Ηχώ τον ακολουθεί. Δεν μιλά. Δεν ζητά. Μόνο υπάρχει. Ξανά και ξανά. Μια σκοτεινή αλληγορία που βυθίζεται αργά στα μύχια της ψυχής. Ποιος είπε ότι η σιωπή δεν έχει φωνή; Κλείσε τα αυτιά σου και άκου. Είναι δίπλα σου. Και ουρλιάζει.
Η άποψή μου:
Θα ξεκινήσω με ένα σκυλάκι. Ένα σκυλάκι δεν είναι τρόπαιο, δεν είναι το μέσο για να σε συμπαθήσουν, πόσω μάλλον για να το παίξεις φιλόζωος ή να πάρεις λίγα παραπάνω Like στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η καρδιά μου πονάει ξέροντας ότι αρκετοί είναι αυτοί που υιοθετούν ένα κατοικίδιο για να φανούν πιο καλοί στα μάτια του κόσμου κι επιπλέον πιο συμπαθείς, όμως δεν μπορώ να αντιπαθήσω την πρωταγωνίστρια influencer κατά κόσμο, Αμελί.
Η Αμελί είναι μια χαρισματική προσωπικότητα αλλά εμμονική και κάπως αυταρχική με τους ακολούθους της. Θέλει να είναι το επίκεντρο, να ανέβει λίγο ακόμα σε δημοτικότητα αγνοώντας τα δικά τους θέλω και τα συναισθήματά τους. Σαν να είναι αποστασιοποιημένη από όλο αυτό. Αυτή η δημοτικότητα θα φέρει views (θέαση, όπως θα λέγαμε στα ελληνικά) και εντέλει, αυτή η αναγνωρισιμότητα θα φέρει σπόνσορες και από εκεί και πέρα όλα θα βαίνουν καλώς. Η Αμελί λοιπόν, είναι η κυρίαρχος του παιχνιδιού, κρύβοντας επιμελώς κάποια τραύματα της δικής της ψυχής. Μπορεί μια τέτοια γυναίκα να αισθάνεται ανήμπορη; Φυσικά και μπορεί. Μπορεί να νιώσει φόβο; Φυσικά και μπορεί γι'αυτό τα βήματά της την οδηγούν στο γραφείο ενός ιδιωτικού ερευνητή του Νικήτα Αδαμάκη.
Ιδιάζουσα προσωπικότητα ο Αδαμάκης μοιάζει ταλαιπωρημένος σαν το γραφείο του, αλλά μέσα του παρουσιάζει μια δυναμική, μια σπίθα λαγωνικού, που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, ακολουθεί το ένστικτό του και πατάει γερά στα πόδια του. Τον συμπάθησα, αν όχι αμέσως, γιατί επηρεάστηκα κι εγώ λίγο από την επιφυλακτικότητα της Αμελί, τον συμπάθησα στην πορεία. Μοιάζει άνθρωπος με αξίες, σπάνιος, και σίγουρα κάποιες από τις αρχές του έχει μεταδώσει και στην κόρη του, την Φωτεινή, την οποία δεν γνωρίζουμε, αλλά θα παίξει κι αυτή το ρόλο της. Η Αγάθη από την άλλη, η πιο κοντινή, ρεαλιστική φίλη της Αμελί είναι το τελείως αντίθετό της. Συνεσταλμένη, εσωστρεφής από οικογένεια ιδιαίτερα θρησκόληπτη, που έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την προσωπικότητά της, δεν έχει ούτε το σθένος, ούτε την αυτοπεποίθηση της φίλης της ακόμα και τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο τα περνούσε με χίλια ζόρια. Δικαίως μοιάζει να ζηλεύει τη φίλη της, είναι εκείνη που προσπαθεί να την τρομάξει; ή μήπως διαδραματίζεται κάτι πιο σκοτεινό σαν την ιστορία του Νάρκισου και της Ηχούς;
Τίποτα δεν είναι τυχαία βαλμένο σε αυτό το βιβλίο. Όλοι οι ήρωες είναι αυτόνομοι και αποφασίζουν για τον εαυτό τους, όπως ακριβώς και στην πραγματική ζωή. Μα τι είναι πραγματική ζωή; Αυτή των social media ή ο έξω κόσμος; Νομίζω πως μια ικανοποιητική απάντηση θα πάρουμε στο τέλος του βιβλίου. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι ότι θίγεται ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο και συνάμα νευραλγικό πλέον κομμάτι του κόσμου μας, που είναι η κοινωνική δικτύωση. Έχεις σκεφτεί ποτέ την εικόνα που παρουσιάζεις στο instagram, στο facebook, στο tik tok ή οπουδήποτε αλλού που να εκτίθεσαι δημόσια; Όλοι θέλουμε να είμαστε αληθινοί -είμαστε; Κάθε φωτογραφία που βγάζεις, κάθε τοπίο, κάθε γαστρονομική απόλαυση είναι σαν να λέει: «Ποιον εαυτό θέλω να δείξω σήμερα;» και τελικά τι είναι σημαντικό; Να βγάλεις πόνο; δάκρυ; χαρά; Οτιδήποτε δηλαδή πιστεύεις πως θα προσελκύσει περισσότερο κόσμο; ή είναι απλά μια τεχνική για να βρίσκεσαι στο επίκεντρο και να σε σχολιάζουν; Και αυτοί που σχολιάζουν, τι άνθρωποι είναι άραγε; Τι προσφέρει στη μέρα τους η κριτική ή ακόμα χειρότερα, η αποδοκιμασία μιας διάσημης ή περίπου διάσημης περσόνας; Είναι κάποια πράγματα που σε αυτόν τον εικονικό κόσμο μοιάζουν επικίνδυνα, μα κανείς δεν ασχολείται προτού γίνει κάτι κακό.
Λίγο διαφορετικό βιβλίο από αυτά που μας έχει συνηθίσει ο συγγραφέας με ενδιαφέροντες χαρακτήρες, γιατί όπως είπα μοιάζουν αυτόνομοι, από τον μεσίτη έως και την τελευταία φοιτήτρια δημοσιογραφίας. Βρίσκει τον στόχο του, η αγωνία χτυπάει κόκκινο. Είναι εύπεπτο κι ευκολοδιάβαστο, οπότε θα το θεωρήσω μια από τις καλύτερες προτάσεις για ένα ανέμελο καλοκαίρι!
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
.jpg)
