---Δημοσίευση: 05/06/2026---
Ο Κώστας Γραμματικόπουλος γεννήθηκε το 1962 και ζει στη Νίκαια. Το 2012 συνέγραψε με τον Χρήστο Βογιατζή το θεατρικό έργο "Το τελικό λάθος". Aπό τις εκδόσεις Βακχικόν κυκλοφορούν τα βιβλία του: "Νεκρό φιλί" (ποίηση, 2015), "Οι απόκληροι" (νουβέλα, 2017), "Ζήτω ο άνθρωπος" (θέατρο, 2018), "Τρεις ευχές" (μυθιστόρημα, 2019), "Θα τα πω όλα στον Θεό" (νουβέλα, 2021) και "Ολιέβιν" (μυθιστόρημα, 2023). "Η ακοίμητη κοιλάδα και άλλα διηγήματα" είναι το έβδομο βιβλίο του.
Ο συγγραφέας μιλά για το βιβλίο του «Η ακοίμητη κοιλάδα και άλλα διηγήματα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;
Κ.Γ.: Σε αυτά τα διηγήματα αποτυπώνεται απτά η ήττα του ανθρώπου μπροστά στην ίδια του την αποστολή, στη δημιουργία μιας ισότιμης, δίκαιης και ελεύθερης κοινωνίας . Είμαι απ’ αυτούς τους ανθρώπους που αγωνιούν για το μέλλον της ανθρωπότητας και η αγωνία μου αυτή υπήρξε η σπίθα για να γεννηθούν αυτά τα διηγήματα, η οποία σπίθα, με την συνδρομή της έμπνευσης έγινε φλόγα και φωτιά.
Πόσο εύκολο η δύσκολο είναι για εσάς να καταφέρετε να εκφράσετε την σκέψη σας πάνω στο χαρτί;
Κ.Γ.: Η δυσκολία έγκειται στην αποτύπωση μιας πρωτότυπης ιδέας. Μετά αναλαμβάνουν την πλοκή της ιστορίας οι ίδιοι οι ήρωες. Τότε τα πράγματα ρέουν ομαλά και ευχάριστα. Η μεγαλύτερη ηδονή ενός συγγραφέα είναι η στιγμή που αυτονομούνται οι ήρωες του (σχεδόν τον περιφρονούν) και ζουν την δική τους ζωή και όχι αυτή που θα τους επέβαλε ο δημιουργός τους. Αυτό το ηδονικό συναίσθημα της ήττας από τους ήρωες μου το έχω νιώσει και αισθάνομαι ευγνώμων γι’ αυτό.
Ποιες είναι οι επιρροές σας;
Κ.Γ.: Οι επιρροές μου είναι οι αρχαίοι τραγωδοί, ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης, καθώς και ο Τολστόι με τον Ντοστογιέφσκι. Αυτοί οι πέντε συγγραφείς είναι η πηγή απ’ όπου αντλώ πολλά από τα θέματά μου.
Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;
Κ.Γ.: Δύο είναι τα θέματα που κυριαρχούν στα έργα μου . Η μάχη του «καλού» με το «κακό» και η ύπαρξη του Θεού, όχι με την θεολογική έννοια αλλά με την υπαρξιακή του διάσταση.
Κ.Γ.: Ενώ τα διηγήματα της συλλογής έχουν εντελώς διαφορετική θεματολογία, εντούτοις τα ενώνει το αόρατο νήμα της εναγώνιας προσπάθειας των ηρώων για μια καλύτερη ζωή, που όμως τις περισσότερες φορές δεν εκπληρώνεται. Στις ιστορίες που διαδραματίζονται υπάρχει έντονο το συναισθηματικό, κοινωνικό και πολιτικό στίγμα της ανθρώπινης οντότητας.
Συγγραφέας γεννιέσαι η γίνεσαι ;
Κ.Γ.: Θα έλεγα και τα δύο. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι το ταλέντο, αλλά ο συγγραφέας οφείλει να μορφωθεί, να έχει εμπειρίες, να ζήσει μέσα στην κοινωνία, να αφουγκραστεί τις αγωνίες και τα προβλήματα της και την ιερή ώρα της συγγραφής να αποτραβηχτεί από αυτήν για να αφοσιωθεί απρόσκοπτα στο έργο του.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;
Κ.Γ.: Έχω την βαθιά πεποίθηση ότι η λογοτεχνία τις τελευταίες δεκαετίες έχει ξεστρατίσει από τις δύο αρχέγονες πηγές της: την ομορφιά και την αλήθεια. Φαντάζομαι την λογοτεχνία σαν ένα ορμητικό ποτάμι που πηγάζει από τον βράχο της αλήθειας και εκβάλλει τον ωκεανό της ομορφιάς. Η ομορφιά και η αλήθεια, αυτά τα δύο ύψιστα ιδανικά απουσιάζουν από την σημερινή λογοτεχνία.
Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Κ.Γ.: Αυτή την εποχή ολοκληρώνω δύο θεατρικά έργα τις «Ερινύες» και τον «Καύσωνα» και βρίσκομαι σε μια δημιουργική συγγραφική περίοδο.
(©Γιάννης Παπαδόπουλος για τα Βιβλιοσημεία)
Δείτε την κριτική μας για το μυθιστόρημά του "Τρεις ευχές".
.jpg)
.jpg)