Περίληψη οπισθόφυλλου:
Μια ιστορία για τη δύναμη της ψυχής και τα ανεξίτηλα σημάδια που αφήνει το παρελθόν. Μια νεαρή γυναίκα παλεύει να ξεφύγει από τις σκιές του χτες, που επιστρέφουν σαν δαίμονες. Κάθε τραύμα, κάθε μυστικό και κάθε εφιάλτης της παιδικής και εφηβικής ηλικίας χαράζει την ψυχή της και συνεχίζει να καθορίζει τις επιλογές της στην ενήλικη ζωή της.
Καθώς οι μνήμες επιστρέφουν, καλείται να αποφασίσει: θα παραμείνει δέσμια των πληγών της ή θα βρει το θάρρος να προχωρήσει; Γιατί υπάρχουν τραύματα που δε σβήνουν ποτέ –απλώς μας μαθαίνουν πόσο δυνατοί μπορούμε να γίνουμε.
Μπορεί, άραγε, μέσα από το σκοτάδι να βρει τη λύτρωση;
Η άποψή μου:
(γράφει η Νατάσα Ανωγειανάκη)
Όταν η ψυχή νοσεί από τραύματα του παρελθόντος και όχι μόνο, δυστυχώς η ίασή της είναι πάρα πολύ δύσκολη.
Η Μαρία από την παιδική της ηλικία ζει τραυματικές εμπειρίες, μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον της, που καθόρισαν τη μετέπειτα ζωή της κι επηρέασαν τη συμπεριφορά της. Μια ζωή μόνη υπό το καθεστώς του φόβου έψαχνε να βρει μια γωνιά να ακουμπήσει τα όνειρα και τις ελπίδες της αλλά δε χωρούσε πουθενά. Έτσι ένιωθε. Όσες προσπάθειες κι αν έκανε, όλες έπεφταν στο κενό με αποτέλεσμα να βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στη θλίψη, να αισθάνεται ένα απόλυτο μηδενικό. Δεν την ευχαριστούσε τίποτα και συνεχώς είχε το αίσθημα του ανολοκλήρωτου.
Ακόμη και στον έρωτα ζητούσε περισσότερα από αυτά που μπορούσε να της δώσει ο σύντροφός της, όχι από εγωισμό αλλά επειδή δεν ήξερε το σωστό τρόπο για να τα διεκδικήσει. Ο εύθραυστος ψυχισμός της, κλονισμένος ανεπανόρθωτα, ζητούσε λύσεις και δεν υπήρχε ο κατάλληλος άνθρωπος να τη βοηθήσει. Οι πληγές της ψάχνουν τρόπο να επουλωθούν κι εκείνη προσπαθεί να φανεί δυνατή μπας και καταφέρει να σβήσει τα τραύματα που την ακολουθούν χωρίς να την αφήνουν λεπτό να ξεχάσει. Πρέπει να βρει τρόπους να λυτρωθεί. Θα τα καταφέρει;
Πολύ ευαίσθητο και δύσκολο το θέμα των ψυχικών νοσημάτων και ειδικά όταν αυτά προέρχονται από κακές συμπεριφορές τρίτων. Λάθη που ακολουθούν το θύμα σε όλη του τη ζωή στιγματίζοντάς το, κάνοντάς το αδύναμο, δέσμιο του ίδιου του του εαυτού. Αν δε βρεθεί η σωστή θεραπεία να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και μάλιστα νωρίς, αυτό διογκώνεται και η πληγή παραμένει ανοιχτή για να θυμίζει γεγονότα που θα έπρεπε να σβηστούν από τη μνήμη.
Η Αφροδίτη Κροκίδη γράφει με απόλυτη ευαισθησία το θέμα τονίζοντας την ανάγκη για ψυχολογική υποστήριξη και θεραπευτική αγωγή. Αυτό που με άγγιξε βαθιά ήταν η μάχη που έδωσε αυτό το κορίτσι και η λαχτάρα της για ζωή. Δεν τα παράτησε ποτέ ακόμη κι όταν όλα γύρω της γκρεμίζονταν. Τώρα το αν τα κατάφερε ή όχι, θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας διαβάζοντας την ιστορία της ζωής της.
Ιστοσελίδα: Αυτοέκδοση (αναζητήστε το online).
